mariath

Καλημέρα! Γέλασα κι εγω με τη σκατοσυζητηση! Πάντως όπως και ο πρωτοτοκος έτσι κι ο μικρός έχουν απευθείας σύνδεση! Τρώμε και ταυτόχρονα τα κάνουμε... Αλλά πραγματικά αυτα που κάνουν όσο πίνουν μόνο γαλατακι μαμάς είναι ευωδιά σε σχέση με όταν ξεκινάμε στερεές τροφές. Όσες μανουλες θέλετε να αυξησετε την παραγωγή γάλακτος μην ξεχνάτε να τρώτε και σουπίτσες! Χθες ξεχαστηκα και παραεφαγα και το βράδυ προσπαθούσα να ταισω το μωρό με το ζόρι για να με αποσυμφορήσει λίγο... Εγκυουλες υπομονή περνάνε οι μέρες! Θα έρθουν τα θαυματακια σας για να σας αποζημιώσουν για ολα τα δύσκολα!

Καλησπερα! Τι κάνουν τα μωρακια μας εντός και εκτός κοιλιτσας; Εμείς καλά είμαστε. Έπεσε και ο δικός μας αφαλός. Άρχισαμε και καθόμαστε και λίγες ώρες ξυπνιοι είτε γιατι δεν νυσταζουμε είτε γιατι ο μεγάλος μας αδερφός απο την μεγάλη χαρά του μας τραβάει πόδια, χέρια και μας ξυπνάει...Εχει πάρει αέρα και θέλει να τον αγκαλιάζει, αγαρμπα φυσικα... Σωστά θυμάσαι Σοφία οτι κι εγω την πρώτη φορα μετα απο ώωωρες με κολλημένη διαστολη μόλις έκανα 3 φορές απανωτά εμετο, γεννησα! Αυτη τη φορα εμετο δεν έκανα, αλλά ο τοκετός μου χαρακτηρίστηκε οξυς με τη διαστολή να παει απο το 4 στο 7 και απο το 7 στο 10 και να μην προλάβουμε την επισκληρηδιο...

Άγχος και δυσκολιεσ με το θηλασμό διαβάζω και θυμάμαι την πρώτη μου εμπειρία... Ερχομαι να επιβεβαιωσω κι εγω οτι θέλει επιμονή και υπομονη και όπως σας βγει φυσικά. Το μόνο σίγουρο είναι οτι δεν θέλει άγχος! Κι εγώ με προβληματικές θηλες (επιπεδεσ) δυσκολεύτηκα και υπήρχαν φορές που από την κούραση μου έρχονταν να τράβηξω, να διώξω το μωρό απο το στήθος... Αλλά μόλις ο παιδιατρος μου έλεγε ποσο βάρος έβαλε το μωρο, έλεγα ο κόπος μου δεν παει χαμένος και συνεχιζα. Παρόλα αυτά λέω και πάλι οτι πάνω από ολα η μαμά να είναι καλα και όπως σας βγει. Φυσικό είναι να σαν πρωτομανουλες και το άγχος αλλά και το "ψαρωμα" από γιαγιάδες, θειες ακόμη και γιατρούς. Μου λέει ο παιδιατρος στην κλινική, κα ...... το μωρο εχει ανεβασμένο ικτερο αλλά συμβαίνει αυτό. Οκ του λέω. Το πρώτο σας παιδάκι το θηλάσατε; Ναι 20 μήνες του απαντώ. Ε τότε ωραία έτσι θα συνεχίσετε και τώρα. Και μεσα μου σκέφτηκα οτι αν δεν είχα θηλάσει έτοιμο τον έβλεπα να με ψαρώσει. Σας αφήνω γιατι θα κάψω το φαΐ! Θα επανερθω! Κουράγιο μανουλες!

Καλησπερα κοριτσακια μου! Να μας ζήσουν τα νεοαφιχθεντα μωρακια και με το καλό τα υπόλοιπα! Εμείς τα παμε πολύ καλά αλλά είναι και νωρίς για πονάκια κλπ. Ο μεγάλος μου εχει πάρει είδηση οτι υπάρχει μωρο στο σπίτι και είναι μες στην τρελή χαρά! Ξεκαρδιζετε στα γέλια με τον μπεμπη, αλλά είναι λίγο επικίνδυνος γιατι φυσικα δεν ξέρει πως να τον πιάσει... Υπομονή με το θηλασμό στις πρωτομανούλες! Τώρα που το κάνω για δεύτερη φορά αναγνωρίζω πόσο δύσκολο ήταν την πρώτη. Τα ράμματα κι εμένα με τσιμπανε-τραβάνε την ώρα που πάω να καθισω. Όρθια και περπάτημα κανένα πρόβλημα ήδη 2 ώρες μετα τον τοκετό. Αυτό που με πονάει είναι τα κόκκαλα στη λεκάνη επισης όταν πάω να καθισω ή να σηκωθώ. Το ίδιο είχα και στην πρώτη γέννα, είναι σαν να κατέβηκα σκαλοπάτια πέφτοντας με τον πισινό μου. Η κοιλιτσα για όσες αγχωνονται χαλαρή μεν αλλά μαζεύτηκε κατά 80%. Την πρώτη μέρα που ζυγιστικα σπίτι ήμουν στα +5 από τα +12.

Χριστός Ανέστη! Χρόνια πολλά με υγεία και αγάπη για όλο τον κόσμο! Και φυσικά με το καλό να γεννηθούν και τα υπόλοιπα μωρακια. Εμείς σπίτι πλέον, ολα υπό έλεγχο για την ώρα! Κοιμόμαστε, θηλάζουμε, χ@ζουμε... Ο μεγάλος μου δεν ασχολείται με το μωρό. Μόνο γελάει όταν βγάζει ήχους. Για να σας πω και τα του τοκετού. Μεγ. Τετάρτη πρωι είχαμε έτσι κι αλλιώς ραντεβου για έλεγχο. Ξημερωνοντας κατα τις 2 λέω στον άντρα μου βλέπω να παμε πριν το πρωι στην κλινικη. Είχα έντονες συσπασεις. Ηρέμησαν ομώς οπότε το πρωι κανονικα στο ραντεβου. Κάθομαι για nst οι συσπασεις φουλ!Ανωδυνεσ ομως συσπασεις κι ας περνούσαν και το 100... Ίδιο σκηνικό με την πρώτη γέννα δηλαδή. Μου λέει η γιατρός και να φύγεις το αργότερο το απόγευμα θα ξανάρθεις τρέχοντας! Μένω στην κλινική και στις 2 έσπασαν τα νερά. Ε τότε ήρθαν και οι συσπασεις με πόνο. Λέω θα κάνω επισκληρηδιο αφου άρχισα να ποναω. Μέχρι να γίνει η διαδικασία κοντεύει 3 και εγω πλέον να ποναω φουλ! Ο καημενος ο αναισθησιολόγος δεν μπορούσε να με προλάβει! Και ναι αυτή τη φορά γεννησα με κανονικούς πόνους και τσιρίδες όπως έβλεπα στην τηλεόραση...δεν το πίστευα οτι μπορω να φωνάξω τόσο. Βέβαια όταν ολα τελείωσαν και στισ 16:30 είχα πάρει πλέον τον κανακάρη μου αγκαλιά ολα περασμένα ξεχασμένα...Ειπα να σας τα γράψω αφου γεννησετε όλες μην σας φοβίσω με τους πόνους αλλά εν τέλει αφου το αποτέλεσμα είναι αυτό που μετράει και μας μένει μη φοβάστε τίποτα! Και λίγα ενθαρρυντικά σχόλια για τις καισαρικουλες μια και στο δωμάτιο ήμουν με μια κοπέλα που έκανε... Εντάξει δεν ήταν σαν και μένα αλλά καλά ήταν. Και περπατούσε καλα και τη μικρη της θηλαζε, μόνο που την τραβούσαν τα ράμματα. Είχε βάλει και 20 κιλά αλλά η κοιλιτσα της μικρυνε πιο πολύ απο τη δική μου που έβαλα 12...

έτοιμη κι εγώ για τη νέα λίστα!γέννησα σήμερα στις 16.30 φυσιολογικά, 3150 ο μικρός και 51εκ. Να μας ζήσουν όλα τα μωρακια!με το καλό τα υπόλοιπα!

Νάντια μου είσαι σε καλά χέρια, αυτό να σκέφτεσαι και μη φοβάσαι τίποτα! Εγω την προηγούμενη φορα είχα διαστολή 1 και έφτασα εώς 3 για 13 ώρες και μετα σε τρεις ώρες γεννησα. Άμα κουραστείς στο ενδιάμεσο των συσπασεων προσπάθησε να κοιμάσαι και λίγο.

Εγώ κρατάω γερά ακόμη! Βλέπω τη Νάντια να προηγείται! Λογικά θα τη βγάλω τη μέρα και σήμερα. Αυριο στην κλινική να δω τι έκπληξη μου ετοιμάζουν... Για τις βδομάδες που λέγατε πριν, τον πρώτο το έκανα στις 40+2 με πρόκληση λόγω ελάχιστου αμνιακού. Τώρα αυριο κλείνω τις 39 εβδ. και για να δούμε...Πάντως απο αμνιακό και πλακουντα είμαι οκ αυτή τη φορά αλλά το μωρό απέχει μόλις λίγα εκατοστά από την έξοδο.

Καλημέρα! Από το σπίτι ακόμη. Κρατάω γερά! Ήσυχο βράδυ, σαν τα προηγούμενα δηλαδη, με μόνη εξαίρεση οτι μετα απο τόσους μήνες δυσκοιλιοτητας, είχα διάρροια, που επισης θεωρείται σύμπτωμα επικείμενου τοκετού...Άντε να δούμε πως θα παει και σήμερα. Ναντια μου όντως η πρόκληση με μηδενική διαστολη πιθανό να οδηγήσει σε καισαρικη, αλλά μην αγχωνεσαι! Κανείς δεν μπορεί να ξέρει τα σχέδια ενός μωρού. Ίσως κάνει την έκπληξη!

Συσπασεις έχω αλλά δεν είναι πολλές, και είναι ανωδυνες! Αυτο είναι που με ανησυχεί μήπως δεν καταλάβω να πάω εγκαίρως στην κλινική. Γενικά δεν ποναω, απλα νιώθω πολύ πίεση εκεί κάτω και φυσικα αν πω να περπάτησω νομίζω θα βγει το μωρό. Μου είπε έτσι και νιώσω έστω και λίγο πιο έντονα οτι νιώθω τώρα, να ξεκινήσω για κλινικη! Και αν σπάσουν νερά γρήγορα πάλι,όχι μπανακι και με το πάσο μου...

Skybeam κι εγω θα έλεγα να μη βιαστείς να πάρεις χάπι, μην το φοβάσαι, άμα ξεκινήσεις και δεις οτι δεν τα καταφέρνεις μπορείς να το σταματήσεις απο μόνη σου σιγά σιγά. Κάθε μέρα θα το βάζεις όλο και λιγότερο στο στήθος και θα μειωθεί το γάλα απο μόνο του και θα γλιτώσεις το χάπι που τόσα λένε για αυτό.

Να μαι κι εγω! Διπλή ακόμη.... Φαντάζομαι όχι για πολύ ακόμη με τράχηλο μαλακό και εξαλειμενο, το κεφαλακι ανάμεσα από τα πόδια μου και διαστολή 3... Αλλες στη φαση μου όπως είπε η γιατρός θα ήταν στην κλινική και θα είχαν ζητήσει και επισκληρηδιο... Αν τη βγάλω και αυριο, Τετάρτη πρωι ραντεβου για έλεγχο στην κλινική ομως γιατι όπως είμαι δε βλέπει να τη βγάζω και πολύ...

Καλημέρα και καλή εβδομάδα! Περαστικά σε τυχόν ιωσουλες που από οτι διαβάζω χτύπησαν και πάλι... Τι ξενύχτια είναι αυτά βρε κορίτσια; Προπόνηση για τον ερχομό των μερών; Κι εγω σηκωνομαι 3-4 φορές για τουαλέτα αλλά με κλειστά ματια πάω και γυρίζω στο κρεβάτι! Κατά τ' άλλα κι εγω σήμερα το απόγευμα γιατρό για να δούμε που βρισκόμαστε...

Καλημέρα! Ευάκι να σου ζήσει η μπουμπού! Καλό και ηρεμο σαραντισμό και στις δυο σας!

Παρακαλώ Άννυ μου. Εδώ θα είμαστε να τα λέμε αυτά...

Άννυ καταρχήν σίγουρα θα σου δώσει οδηγίες ο παιδίατρος για αυτό το θέμα. Από ότι έχω διαπιστώσει όπως και σε διάφορα άλλα θέματα δεν ακολουθούν όλοι οι παιδίατροι την ίδια τακτική. Εμεις στο σπίτι τον πρώτο χρόνο δεν το πειράζαμε, όμως κάθε μήνα που πηγαίναμε στη γιατρό εκείνη το πείραζε... Μετά το χρόνο, μας είπε οταν κάνουμε μπάνιο απαλά προσπαθούμε να κατεβάσουμε το πετσάκι, σιγά-σιγά όχι να πονέσει. Έτσι κατέβαινε όλο και πιο πολύ. Την τελευταία φορά που πήγαμε για εμβόλιο και τον κοίταξε, είδαμε ότι κατεβαίνει πλέον εντελώς και ο μικρός δεν ενοχλείται καθόλου. Οπότε τώρα μας είπε το κατεβάζουμε και πλένουμε κανονικά. Γενικά αυτά τα δύο χρόνια δεν είχαμε κανένα πρόβλημα και τα καταφέραμε εύκολα και ανώδυνα γιατί από ότι ακούω κάποια αγοράκια υποφέρουν πολύ με αυτό το θέμα...

Οντως μπέμπαρος ο μικρός της Βίβιαν! Να της ζήσει και με το καλό να επιστρέψουν σπιτάκι τους και να μπούνε σε σειρά!

Πένυ και εγω έχω να πω οτι αν καταφέρεις να είσαι χαλαρή ή εν λόγω εξεταση δεν πονάει. Άντε να πας μήπως ησυχάσεις και απο τη φαγούρα!

Συσπασεις έχω άλλα δεν έχουν αυξηθεί ούτε σε ένταση ούτε σε συχνότητα. Το μόνο που με ανησυχεί είναι οτι τον νιώθω πολύ χαμηλά και σπρώχνει, σπρώχνει... Καλά όταν περπάταω νιώθω οτι θα γλιστρισει ανάμεσα από τα πόδια μου. Άλλα όταν σπρώχνει ακόμη και καθιστή νιώθω πάλι το ίδιο πράγμα. Αφου μερικές φορές ασυνείδητα όπως κάθομαι στον καναπε κλείνω τα πόδια μου γιατι φοβάμαι μη βγει...

Και εγω αν αντεξω μέχρι τη Δευτέρα πάω για έλεγχο...

Το κακό είναι που επιτρέπουν και μαζεύεται τόσος κόσμος και μένει με τις ώρες σε κλινικες και νοσοκομεία... Τι να πω, όντως τέτοιες ώρες ο συζυγος μαζι φτάνει, δεν χρειάζεται έξτρα κόσμος. Μετα απο μια μέρα οκ θα έρθουν φίλοι και συγγενείς αλλά όχι με τις ώρες... Εγω παρόλο που μπήκα με πρόκληση, ήξερα δηλαδη μέρα και ώρα, μόνο στους γονείς το ειπα. Και την ώρα της γεννας στην κλινικη ήταν οι γονείς μου, ο αδερφός μου και η πεθερά μου. Ο άντρας μου ήταν μαζι μου, οπότε δεν χρειάζονταν τίποτα φίλους για παρέα... Και τις 16 ώρες που έκανα να γεννήσω επέτρεψαν μόνο τη μητέρα μου να μπει να με δει 2 φορές και αυτό γιατι ήταν πολλές οι ώρες. Κανονικα ενα άτομο επιτρέπουν να είναι μαζι σου το οποίο φοράει και την ανάλογη ποδιά για λόγους υγιεινής...

Ευάκι μου αν γίνεται να έρθει η πεθερα τουλάχιστον σπίτι σας για να νιώθει καλύτερα η μικρή. Κι ας πανε και καμιά βολτιτσα παιδική χαρά ή γκουντις ή κάπου που της αρέσει...

Άργησα να μπω και είχα μια αγωνία μην έχουμε τίποτα γεννητουρια! Και από οτι βλέπω έχουμε... Λιλα λογικα εδω και ώρες έχεις πάρει αγκαλιά το μωρακι σου! Να σου ζήσει! Καλό σαραντισμό! Γειτονακι έφτασε η ώρα από οτι φαίνεται, παει ο τραχήλος, ε; Άντε με το καλό να μάθουμε και τα δικά σου καλά νεα!

Και ο δικός μου αφαλός βγήκε προς τα έξω αυτη τη φορά ενω την προηγούμενη όχι! Γραμμή έκανα και τώρα και πριν και είχε φύγει μετά απο 6-7 μήνες. Αφου είχα αρχίσει να πιστεύω οτι θα μείνει για παντα...

Εύα και Βίβιαν με το καλό!!!! Δεν πιστεύω να σας προλάβω... Για να δούμε!