math

Καλημέρα και καλώς σας βρήκα! Είμαι (παρά δυο μήνες) 36 και... είμαι καλά! Και έχω ένα γιο (παρά δυο μήνες) 6 (καλέ πότε έφτασε τόσο το πουλάκι μου?!) Και μια πολύ-πολύ πρόσφατη παλίνδρομη Αν εξαιρέσουμε τον τελευταίο καιρό που λόγω ψυχολογίας νιώθω 100 χρονών, σε γενικές γραμμές καλά πάω από αντοχές... Ε, καλά δεν βγάζω και συναυλία στο όρθιο όπως κάποτε, αλλά για την ηλικία μου καλά κρατιέμαι!!!

trying, συγχαρητήρια!! Να έχεις μια ήρεμη και τελειόμηνη εγκυμοσύνη! tounts, σ' ευχαριστώ! Ευτυχώς έχω τον μικρό μου και δεν μπορώ να μην χαμογελάω! Ελπίζω όμως να χαμογελάσω στο μέλλον πιο "πλατιά"... διπλά! Κι εσύ θα χαμογελάσεις σύντομα και μετά θα χαμογελάς διαρκώς! Και η ιδέα του ψυχολόγου δεν είναι κακή... Να το κάνεις... Δομνίνα, πολύ ωραία τα νέα σου! Και τα καλύτερα ε-ε-έρχονται!! ΝΙΚΑΚΙ, καλώς σας βρήκα και σ' ευχαριστώ για την 'τονωτική ένεση'! Με το καλό το μικρούλι σου!!

trying, τα τεστ που έκανες διαφέρουν ως προς την ευαισθησία τους: το self clear ανιχνεύει 10 mlU/ml ενώ το clear blue 25 mlU/ml. Δεδομένου ότι δεν έχεις καν καθυστέρηση και ιδιαίτερα αν το clear blue το έκανες άλλη ώρα και όχι με τα πρώτα πρωϊνά ούρα, τα πράγματα εμένα μου φαίνονται καλά! Κάνε βέβαια και τη χοριακή που σου είπε ο γιατρός σου, αλλά νομίζω ότι μπορείς να είσαι αισιόδοξη

καλημέρα εφάκη! Και για τις δυο μας ο Αύγουστος δεν ήταν και πολύ καλός... Από σήμερα όμως, αλλαγή μήνα, αλλαγή εποχής και αλλαγή διάθεσης!... και όλα θα πάνε καλά

vasdeli μου σε ευχαριστώ... Να χαίρεσαι τα παιδάκια σου και με το καλό να υποδεχτείτε τον μικρούλη σας!! Καλημέρα και καλό μήνα με ευχάριστες μόνο εξελίξεις για όλες

Κορίτσια σας ευχαριστώ πολύ για την συμπαράσταση... "Κράτα με να σε κρατώ" που λένε, κι όλα θα πάνε καλά anniw, να χαίρεσαι τα παιδάκια σου και... δυναμικά για το επόμενο! Δομνίνα, σε "διάβαζα" καιρό και σε έχω ως παράδειγμα θέλησης και αισιοδοξίας. Μπράβο και να συνεχίσεις έτσι και όλα θα πάνε τέλεια σε αυτή σου την προσπάθεια! mariaefi, είμαστε συνονόματες και έχουμε και οι δύο παιδάκια που θα πάνε δημοτικό! Καλή αρχή στη μικρή σου και με το καλό το αδερφάκι της! Angela2, πολύ σκληρό το 2ο που σου έτυχε... Έχεις δίκιο όμως, δεν υπάρχει επιλογή από το να προχωράς παρακάτω. Σου εύχομαι ολόψυχα στο εξής να σου πάνε όλα καλά. trying, συγχαρητήρια! Η χοριακή θα δείξει σίγουρα και με ακρίβεια. Τα τεστ έχουν συγκεκριμένη ευαισθησία. Και μην σκέφτεσαι τις συμπτώσεις στις ημερομηνίες... Ευχαριστώ και πάλι όλες σας! Θα τα λέμε

Καλημέρα! Νέα άφιξη στις παλλίνδρομες Για την ακρίβεια, πρώτη φορά γράφω γενικώς στο cafe... Έχω ένα γιό (η ζωή μου όλη) σχεδόν 6 χρονών, ο οποίος ήρθε απρόοπτα, εύκολα, χωρίς ιδιαίτερες αγωνίες και προβληματισμούς. Αποφάσισα τότε ότι δεν θα έκανα άλλο παιδί άμεσα, ώστε να μπορέσω να χαρώ το μικρό μου και να ισορροπήσουμε κάπως οικογενειακώς μιας και όλα είχαν έρθει μαζεμένα: ο μικρός, ο γάμος, αλλαγή δουλειάς και για μένα και για τον άντρα μου και διάφορα άλλα "πιεστικά". Ωστόσο, πάλι απρόοπτα, 3 χρόνια περίπου μετά, μένω έγκυος... Παθαίνω αρχικά ένα σοκ, αλλά το ξεπερνάω σκεπτόμενη ότι αν περίμενα να αποφασίσω πότε είναι η κατάλληλη στιγμή να ξανακάνω παιδί πιθανόν να μην έκανα ποτέ! Πηγαίνω λοιπόν στο γιατρό κι εκεί που τα συζητάμε, της αναφέρω ότι πριν μάθω για την εγκυμοσύνη είχα πάρει δυο κουτιά αντιβιωτικά λόγω ωτίτιδας. Σε αυτό το σημείο, η γιατρός ταράζεται και μου λέει ότι αφ' ενός δεν πήρα και την πιο αθώα αντιβίωση και αφ' ετέρου ότι την πήρα το χειρότερο διάστημα: κατά την οργανογέννεση... Δεν μου λέει μεν να διακόψω την κύηση αλλά μου επισημαίνει ότι έχω ένα υγιές παιδί, ότι δεν είμαι μεγάλη (33 τότε) και ρίχνει σε μένα το μπαλάκι για το αν θέλω να το ρισκάρω. Για να μην τα πολυλογώ, αποφασίζουμε με τον άντρα μου να ΜΗΝ πάρουμε το ρίσκο και κάπου 8 εβδομάδων διακόπτω την κύηση. Θεωρώντας τότε ότι πήρα μια ώριμη απόφαση, δεν επέτρεψα στον εαυτό μου να επηρεασθεί συναισθηματικά και από πλευράς ψυχολογικής το άφησα πίσω μου. Μετά κι από αυτή την εμπειρία το θέμα δεύτερο παιδί το καταχωνιάζω στο πίσω μέρος του μυαλού μου για αρκετό καιρό. Ώσπου μια μέρα (την Άνοιξη που μας πέρασε) "ξυπνάω" και διαπιστώνω ότι τα χρόνια περνάνε κι αν πρόκειται να χαρίσω αδελφάκι στο μωρό μου πρέπει να το κάνω ΤΩΡΑ! Αρχίζω λοιπόν να μετράω γόνιμες, να βάζω θερμόμετρα, και ψάχνοντας για συμπτώματα εγκυμοσύνης πετυχαίνω το parents και το cafe και αρχίζω να τα διαβάζω μανιωδώς! Συμπάσχω με τις δυσάρεστες ιστορίες που διαβάζω και χαίρομαι για τις κοπέλες που τα κατάφεραν. Και κάπου μέσα στον Ιούλιο, εύκολα -αλλά όχι απρόοπτα αυτή τη φορά!- μένω έγκυος. Και είναι η πρώτη φορά που δεν κάνω καμία άλλη σκέψη, αλλά μόνο χαίρομαι! Πάω σε καινούρια γιατρό (γιατί η προηγούμενη ήταν λίγο απαρχαιωμένη), της λέω το ιστορικό μου, μου λέει ότι αδίκως διέκοψα εκείνη την κύηση (διδαγμα: ΠΟΤΕ για κάτι σοβαρό δεν ακούμε μία μόνο γνώμη γιατρού) και με 3 μέρες καθυστέρηση βλέπουμε έναν μικρούλη σάκο 3 χιλιοστών! Παίρνω τα utrogestan μου (γιατί δεν υπήρχε ωχρό σωμάτιο να παράγει προγεστερόνη) και τις βιταμίνες μου και φεύγουμε για διακοπές. Δεν ήταν και οι πιο ανέμελες διακοπές που έχω κάνει καθώς -έχοντας πια διαβάσει πολλά εδώ μέσα- είχα την αγωνία αν όσο εγώ πλατσουρίζω το εμβρυάκι μεγαλώνει και έχει καρδιακό παλμό. Τελικά, αυτό που φοβάσαι παθαίνεις... Στην επόμενη επίσκεψη στη γιατρό, 8,5 εβδομάδων, είδαμε έναν μεγαλύτερο αλλά εντελώς κενό σάκο. Τη συνέχεια την ξέρετε καλά: έγινε η απόξεση, μου είπε ότι είναι κάτι που έχουν περάσει οι περισσότερες γυναίκες και δεδομένου ότι έχω ήδη παιδί απέδωσε την αιτία του συμβάντος στην τύχη. Για όλο αυτό που έγινε προφανώς δεν μπορούσα να κάνω κάτι για να το αποτρέψω και αν και με πονάει πολύ προσπαθώ να σκέφτομαι ότι το έχουν περάσει πολλές κοπέλες και μάλιστα σε ακόμα χειρότερες και επώδυνες εκδοχές. Κι εγώ μάλιστα έχω ήδη τον θησαυρό μου... άρα είναι αχαριστία να "βρίζω" την κακή μου τύχη. Αυτό που με πληγώνει πολύ είναι εκείνη η μάλλον αψήφιστη διακοπή κύησης... Η ευκαιρία που δεν έδωσα σε εκείνο το μωρό να μου αποδείξει αν μπορεί να τα καταφέρει... Και βέβαια απορώ αν μετά από αυτές τις εμπειρίες μου θα έχω το κουράγιο μετά από 4-5 μήνες που μου είπε η γιατρός να "ξαναμπώ στο χορό"... Συγνώμη για το τεράστιο μήνυμα και ευχαριστώ για τη δυνατότητα που είχα να τα πω και να ξελαφρώσω... κάπως! Εύχομαι στις εγκυούλες να πάνε καλά μέχρι τέλους και σε όλες καλή δύναμη σε όποια φάση κι αν βρίσκονται