Καλησπέρα κορίτσια!
Παρούσα και κοριτσομάνα:tongue:
Είμαι πολύ χαρούμενη, το κοριτσάκι μου είναι θαύμα, ήρεμη και φαγανή. Ο μεγάλος μου γιος την υποδέχτηκε πολύ θερμά και την έχει όλο αγγαλίτσες και φιλιά!
Είχα μπει στο μαιευτήριο την Δευτέρα 28 του μηνός για προετοιμασίες καισαρικής που θα γινόταν την επομένη. Το βράδυ με φώναξαν για NST να παρακολουθήσουμε της συσπάσεις και όλο το σκινηκό είχε πολύ πλάκα.
Έρχετε ο πρώτος γιατρός να δει την καταγραφή, με κοιτάει με ύφος και ρωτά "Πονάς?" Πονάω του λέω. "Και πως πονάς?" Τι να σου πω γιατρέ, πολύ αλλά τον συνηθησα. αυτός.
Μετά από λιγο έρχετε ένας δεύτερος και απαναλαμβάνετε η ίδια ιστορία.
Έρχετε και ένας τρίτος και κοιτάει την καταγραφή :shock::shock::shock::shock: Καλέ αυτή γεννάει!!! Χειρουργείο τώωωωωωωωρα!!! Καλέ, πως είσαι τόσο χαλαρή???
Δεν πρέπει να προχωρήσει ο τοκετός, είναι επικύνδινο!
Τι να σας πω? Με ανέλαβε μια ομάδα 10-15 ανθρώπων οι οποίοι μέσα σε λίγα λέπτα ετοίμασαν τα πάντα. Ο γιατρός μου ήρθε πετόντας με τη μηχανή και ανέλαβε δράση.
Στις 22:23 το βράδυ άκουσα το πρώτο της κλάμμα κι έκλαψα κι εγώ.
Από κι και πέρα όλα δύσκολα. Πόνος τρελός, να μήν μπορώ ούτε τα πόδια να κουνήσω. Να επιμένουν για αποκλειστικό θυλασμό αλλά εγώ να μην έχω τίποτα αφού δεν μου δείνανε φαγητό. Το αποτέλεσμα ήταν να χάνει το μωρό μου βάρος καθημερινά, την δεύτερη μέρα έχασε 240 γρ
Την 5η μέρα αποφάσησαν οι παιδίατροι να μας δόσουν συμπλήρωμα κι έτσι μείναμε για άλλη μια μέρα να παρακολουθήσουμε το βάρος.
Τώρα είμαστε στο σπίτι, τρώει πολύ καλά, κοιμάται καλά και η μανούλα περιμένει να τις περάσουν οι πόνοι. Αυτά!
Σας ευχαριστώ όλες για τις ευχές και ανταποδήδω σε όλες της φρεσκομανούλες της καλύτερες ευχές μου, να σας ζήσουν τα μωράκια!