Stin@

τιιιιιιιιι εννοείς????:rolleyes: έχεις να πεις κάτι για τους παρθένους??? ε? εεεεεεεεεεεε?????????????:tongue:

καλέ??? Τον άντρα μου παντρεύτηκες??? :shock:

αντλώ δύναμη απο την οικογένεια μου και το Θεό....ο άντρας μου ξέρει τι έχει συμβεί... αλλά δεν νομίζω ότι κανένας μπορεί να αντιληφθεί αυτό που εσύ βιωνείς μέσα σου....και για να είμαι ειλικρινής δεν αφήνω να φαίνεται προς τα εξω ότι κάτι με απασχολεί....προσπαθώ να το αφήσω πίσω μου, να το ξεχάσω,,, μερικές φορές το καταφέρνω κι όλας... απλά είναι άλλες φορές που γίνομαι αντιπαθητική και όλα τα πιο πάνω.... και να σου πω και κάτι Νίτσα μου? Δεν μου αρέσει να συζητώ για τα συναισθήματα μου... αν σε είχα απέναντι μου, θα σου εξιστορούσα γεγονότα, ΠΟΤΕ συναίσθηματα για όλα αυτά ....μόνο στο γραπ΄το λόγο εκφράζομαι κάπως καλύτερα και κάπως πιο ευκολα και χαλαρά... μου χει τύχει να βγάζω τα εσώψυχα μου κι ο άλλος να μου λέει μίσο να τσεκάρω το μειλ μου....Τι να σου λέω τώρα, άσε, μαυρη η ψυχούλα μου κι εμένα και επιζητά γαλήνη....

Νίτσα μου, δεν με νοιάζει η άποψη των άλλων...με πονάει που σαν άνθρωπος θα μπορούσα ,κάτω από άλλες συνθήκες, να εξελιχθώ πολύ διαφορετικά.... σε κάτι που πιο πολύ θα ήθελα... αλλά μερικές φορές(αρκετές) είμαι έρμαιο των νεύρων και όλων αυτών που τόσα χρόνια κουβαλάω.... φοβάμαι, πληγώνομαι πολύ ευκολα, και σε αντιστάθμιση όλων αυτών πολλές φορές γίνομαι ψυχρή, αδιάφορη, απότομη και αντιπαθητική ...... νοιώθω λές και ο εαυτός μου έχει εγλωβιστεί.....μου λείπει η ηρεμία και η αυτοσυγκράτηση που θα ήθελα να έχω σαν άνθρωπος και δεν έχω.....

Καλησπέρα....... Δωράκι συλλυπητήρια... έχω κι εγώ μια πονεμένη ιστορία.... κάποτε έκλαιγα πολύ... κάθε βράδυ... κάποτε έβγαινα έξω και στο πίσω μέρος του μυαλού μου είχα όλα αυτά που μας συνεβαιναν και πάντα ένα θλιμμένο ύφος (χωρίς να το θέλω, το αντίθετο μάλιστα).... κατάλοιπα?? Πολλά ψυχολογικά , πάρα πολλά νεύρα και πολλές φοβίες.... Τα έκρυβα πολύ καλά, μερικές φορές τόσο καλά που κι εγώ τα ξεχνούσα...όχι για πολύ όμως.. Μετά από τόσα χρόνια μου φαίνεται λες και τα έζησα σε μια προηγούμενη ζωή.... τώρ είμαστε καλά Δόξα το Θεό... Σημαντικό ρόλο , τον κυριοτερο ο άντρας μου, δίπλα του ένιωσα ασφάλεια.... συνήθως την έδινα εγώ στους άλλους.... Τι με πληγώνει?? Ο χαραχτήρας μου μερικές φορές, απότομη, νευρική, αντρογυναίκα... ενώ δεν είμαι εγώ αυτή... γενικά είμαι ευγενικός άνθρωπος και αυτό θέλω να είμαι, άλλοτε πάλι ο κακός μου εαυτός βγαίνει προς τα έξω.... η μόνη μου ευχή, να ναι καλά οι δικοί μου, ο άντρας μου και ο γιός μου ( ώσπου να έρθουν και τα αδέρφια του).... Αυτά κι ένα μεγάλο ουφφφφφφφ

χμμμμ ίσως έχεις δίκαιο.... θα ρωτήσω τη γιατρό μου τώρα που θα πάω δουλεια... μια πόρτα μας χωρίζει!!!

ναι μόνη...θεωρω οτι δεν χρειαζεται χαπια... εξ αλλου δύο αντε τρεισ φορες τη μέρα θηλαζα.....

έξι μήνες .... έχει δύο τρεις μερες που το έκοψα και δεν ξέρω πως να νιώσω ...προσπαθώ να μη το σκέφτομαι.... παντως ψιλοσοκαρίτηκα όταν πριν τεσσερεις μέρες το ένα μου στήθος έτρεχε αίμα.....

χμμμμμμμμ βουρ για νανι οικογενειακώς!!! Εμείς ξυπνάμε 6 παρά

πριν φυγεις να σε ευχαριστίσω για το αισμπεργκ!!!!! Τι κανετε τσούπρες??? εγώ βαριέμαι και νυστάζωωωω ¨εχω κι εγώ την ίδια απορία, τώρα όσες είμαστε φίλες είναι απλά για να βλέπουμε τις φώτος η μια της άλλης??

μιας και πας φέρε μου ένα αισμπεργκ πλιζζζζζζζ!!!!!!!!

σωστά σωστά βρε πλένε εσύ τα χέρια σου .... καλά κάνεις και άσε τους άλλους να λένε... και των παιδιών και να μη τους φιλάει κανένας στα χέρια...

η οποία επανήλθε.... βασικά προυπήρχε (η γρίπη α) υπέστη μεταλλαξη ο ιος ...έκαναν το πρωτο πανικό (γιατροί και τα λοιπα) εξαφανίστηκε γαι λίγο καιρό και τώρα ξαναβρίσκουμε θετικά δείγματα.... αλλά εγω πιο πολύ φοβάμαι το εμβόλιο της παρά τη γρίπη καθεαυτή..... Κορίτσια μου καλό πλύσιμο χεριών ... σώζει ζωές!

α μπαι δε γουει , γεια σας κοπελες μου!!! Τι κάνετε?

μπα Αερικό κι εγώ τα ίδια σκέφτομαι..... ρίχνουν πράμα και περιμένουν τα δουν ποιοι θα επιβιώσουν....οι ποιο ανθεκτικοί θα επιζήσουν για να δουν τη νέα τάξη πραγμάτων..... εκείνο το μπάφο που λέγαμε.....

http://parents.org.gr/forum/search.php?searchid=3316260 κικιλευτερης για σενα

όχι Αερικούλι μου, πάει σταθμό εδώ και ένα μήνα και μένει και μερικές φορές με τη μητέρα μου και δείχνει και πολύ κοινωνικός, γελάει με τα άλλα πιτσιρίκια... παίζει με τους γονείς μου.... δεν ξέρω τι να σκεφτώ.... κι εγώ σκέφτηκα ότι είναι μικρός ακόμα αλλά τέτοιο πράγμα εχθές... δεν ξέρω τι να σκεφτώ... κλάμα γοερό με λιγμούς και αναφιλητά ....

έψαξα δίπλα και βρήκα κάτι για το νυχτερινό τρόμο.... έχετε καμία, εμπειρία να μου πείτε?? Αερικό ντεπονάκι θεωρείς σε περίπτωση που είναι τα δόντια?

Νιτσα μου δεν ξέρω..... έχει είδη 3 μήνες και κάτι που έχει πολλά σάλια και όλο και βάζει το ΄χερι στο στόμα , αλλά που ρώτησα τον παιδίατρο μου είπε πως ακόμα δεν βλεπει κάτι...... δεν ξέρω τι να σκεφτώ ειλικρινά...

Καλησπέρα ομορφιες μου!!!! Τι κανετε? Εμεις σημερα πήγαμε με παρέα σε μια Κρητική ταβέρνα, φάγαμε (του σκασμού) μετά για καφεδάκι , όπου έφαγα 1/3 ενός ΤΕΡΑΣΤΙΟΥ παγωτού και πριν καμία ώρα ήρθαμε σπίτι ..... Ταίσαμε τ μωρό τη μπανάνα του και τώρα κάτσαμε.... Κοπέλες μου θέλω τη βοήθεια σας.... εχθές το βράδυ κατά τις 2μιση ξύπνησε το μωρό μου με ουρλιαχτά....ΈΚλαιγε επί ένα τεταρτο γοερά , ρε τι τον έπιασα εγώ τίποτα , τον έδωσα του άντρα μου και τον περπατούσε πάνω κάτω και μετά από κανένα δεκάλεπτο ήρέμισε λιγο, αλλά μόλις πήγε να μου τον δώσει στο κρεβάτι να τον κοιμήσω άρχισε παλι να κλαίει με αναφιλιτά.. Πολύ κλάμα , λές και κάτι τον τρόμαξε τόσο πολύ.... μετά ήρέμισε λίγο στην αγκαλιά μου, ήπιε και λίγο γαλατάκι και κοιμήθηκαμε αγκαλιτσα..... Τι νομίζετε ρε κορίτσια ότι έγινε? Σας μιλάω για πολύ κλάμα, ούρλιαζε το καλό μου και δεν ηρεμούσε με τίποτα , αφού τρόμαξα... μέχρι που είπα του άντρα μου να τον πάμε να κοινωνίσει σήμερα ( άσχετο που δεν ξυπνήσαμε).... Χελπ ρε κοπέλες τι είναι πάλι αυτό?

κοπέλες πιο έμπειρες και μη... θελω μια πληροφορία , ισχυει οτι μόλις σταματήσουμε το θηλασμο, τα κιλά χάνονται πιο εύκολα?

χμμμμμμ περιμενω με αγωνια!

Τις πιο θερμες ευχες μου για αυτό το τόσο χαρμόσυνο γεγονός!!!!!!

οκ καληνυχτα!!! Θα το δουμε αυριο αν θες!

xmmmm ασε να το δω και σου λεω.... μισο