Mash

Στη δικιά μας τη βάπτιση έγινε ένα ψιλομπάχαλο γιατί δεν είχαμε οργανωθεί σωστά, κι ας ήταν ο πατέρας μου ο παπάς που την έκανε. Δεν μπορούσαν όλες οι άλλες (μάνα, πεθερά, ξαδέρφη) να ντύσουν τον Μίλτο, έσκυψα να βοηθήσω και δεν είδα να βαφτίζει τον Αλέξανδρο. Ούτε που σκέφτηκα να περιμένω να τους ντύσω και τους δυο μαζί. Ήταν και χειμώνας, δεν ήθελα να πουντιάσουν. Μια μπουμπουνιέρα είχαμε και για τους 2, οι νονοι είπαν μαζί το Πιστεύω. Είχαμε τρεχάματα με τον άντρα μου τις τελευταίες βδομάδες, με θέματα υγείας, και με έχει φάει το αγχος. Θα πρέπει να προσέχει πολύ περισσότερο και δεν είναι εύκολο με τα παιδιά μόνος του κάθε πρωι. Πρέπει να κάνει και 2 μικροχειρουργεία, πρώτα το ένα χέρι και 2 μήνες μετά το άλλο, και για 15 μέρες να μη σηκώνει καθόλου βάρος, να μην οδηγεί, να μην κάνει σχεδόν τίποτα. Και δυο μήνες περίπου συνολικής αποθεραπείας για το κάθε χερι. Χώρια τα υπόλοιπα. Και τα παιδιά; Να παρω τόση άδεια από το σχολείο δεν γίνεται, θα κάνει μάλλον την πρώτη στις διακοπές του Πάσχα κι ας μείνουμε μέσα και μην κάνουμε απολύτως τίποτα, και την άλλη όταν κλείσουν τα σχολεία, και βλέπουμε. Δεν κοιμάμαι που δεν κοιμάμαι γιατί ακόμα σηκώνεται 3-6 φορες τη νύχτα ο Μίλτος, ήρθε και το άγχος και με αποτελείωσε. Είναι και τα δύο τα πουλάκια μου πρωινά πρωινά, από τις 6 παρά κάθε πρωί πίνουμε καφέ μαζί... πολύ θέλει ο άνθρωπος να τρελαθει; Κλείσαμε και εισιτήρια για Αμερική το καλοκαίρι, να κάνουμε γενέθλια στη γιαγιά τους την άλλη, να γνωρίσουν επιτέλους και τη θεία τους. Τρεις αλλαγες αεροπλάνων, περίπου 20 ώρες συνολικά ταξίδι. Θα περάσουμε καλα...... Τεσπα. Φιλιά στις εγκυούλες και σε όλες τις διδυμομανούλες. Καλή Καθαρή Δευτερά και καλή Σαρακοστή να έχουμε όλες!

Τζεμ και Νουνού, τι ευχάριστα νέα είναι αυτά; Συγχαρητήρια και στις δυο σας και καλή εγκυμοσύνη να έχετε -και καλή δύναμη μετά. Σίγουρα το 3ο παιδί μετά τα δίδυμα θα σας φανεί πιο εύκολο, τώρα που τα άλλα έχουν μεγαλώσει λίγο. Πάντως σας θαυμάζω και τις δυο, και σας ζηλεύω κι όλας. Και σένα Αργυρώ, που τα καταφέρνεις όλα κι ας τα παίζεις και λίγο, επιτρέπεται. Ιθάκη, εγώ θα το πάρω το εξάμηνο από Σεπτέμβρη. Το περιμένω πώς και πώς γιατί τα έχω δει όλα στο σχολείο φέτος με την έκτη που πήρα. Και στο σπίτι τα παιδιά είναι σκετοι τρομομοκράτες, τα διαλύουν όλα αν δεν είναι κάποιος συνέχεια από πάνω τους. Χάθηκα, κορίτσια, σορρυ. Αφηνιάζουν μόλις με δουν στο κομπιούτερ και τον λίγο χρόνο που έχω ελεύθερο βλέπω ταινίες ή σειρές να ξεσκάσω. Και τα ξενύχτια συνεχίζονται, ο Μίλτος σηκώνεται πολλές φορές τη νύχτα, και από τις 5.30-6, είναι ξύπνιος κάθε πρωί, οπότε χρόνος πολύς δεν υπάρχει. Αμα δεν είναι του ύπνου το παιδί, δεν θα στρώσει ποτέ μου φαίνεται....Δεν σας ξέχασα όμως, και θα προσπαθήσω να γράφω πιο τακτικά, τώρα που έχουμε και τις νέες εγκυμοσύνες να παρακολουθούμε! Φιλιά σε όλες, και καλημέρα, πάω να ετοιμαστώ για τη δουλειά.

Καλημέρα και πάλι από την πρωινή βάρδια! Ο Αλέξανδρος είναι ο μικρός, λες να τον ζηλεύει ο Μίλτος και γι αυτό τον φοβάται, ή ζηλεύει ο Αλέξανδρος τον Μίλτο που τον κανακεύαμε περισσότερο και γι αυτό χτυπάει και δαγκώνει; Όλα παίζουν. Ατομικό χρόνο θέλω να καθιερώσω και άτυπα μερικές φορές το κάνω, όταν παίζω ή διαβάζω με τον ένα και ο άλλος κανει κάτι δικό του χώρια. Αλλά σπάνια, πολύ σπάνια, πρεπει ίσως να το κάνω πιο συχνά. Το έχω πάρει απόφαση, όταν πάνε σχολείο θα τα χωρίσω αν δω οτι ο Μίλτος καταπιέζεται ακόμα από τον αδερφό του. Αν και τρέμω να έχω να διαβασω παιδιά με μαθηματα από διαφορετικές δασκάλες, έχω δει ζευγάρια διδύμων σε τάξη που ο ένας καπελώνει τον άλλον, η σύγκριση καμια φορά είναι αναπόφευκτη. Θα μου πεις, από τώρα το σκέφτεσαι; Δεν έχω τι να κάνω μου φαίνεται και τα στέλνω στο μυαλό μου στο Δημοτικό μπας και ηρεμήσουν λίγο. Αυτό που μας αγχώνει περισσότερο με τον Μίλτο είναι οτι έλεγε κάποιες λέξεις πριν και μετά στους 20 μήνες περίπου σταμάτησε μαχαίρι να μιλάει, δεν έλεγε τίποτα. Του πήρε μήνες να ξαναρχισει να κάνει ήχους. Αυτή η διακοπή ομιλίας μπορεί να είναι σύμπτωμα άλλων καταστάσεων... δεν ξέρω. Αν ήταν στην Αμερική θα έκανε ήδη λογοθεραπείες. Εδώ μας λένε οι γιατροί να περιμένουμε μέχρι τα 2 1/2 πριν πάμε σε αναπτυξιολόγο, να του δώσουμε τον χρόνο του και μετά. Πρώτα πρεπει να κάνουμε ένα ακουόγραμμα γιατί είναι η πρώτη εξέταση που σου ζητάνε. Στο Παιδων λέει το σύστημα να ξαναπάρουμε στις 20 Νοεμβρίου για ραντεβού στην καινούρια χρονιά, πρέπει να κοιτάξω και αλλού μου φαίνεται. Αυτά. Όσο για το σαλόνι, υπάρχει σαν χώρος Τζεμ μου, όχι με την έννοια του καλού σαλονιού. Τα αγόρια σχεδόν όλη τη μέρα τους την περνάν εδώ, τα παιχνίδια τους τα περισσότερα είναι εδώ, ο καναπές είναι το βασίλειο τους. Το τζάκι ακόμα φραγμένο το έχουμε, τη μπαλκονοπορτα την έκλεισε ο άντρας μου με μια κατασκευή που έφτιαξε γιατί σκίσανε τη σιτα για τα κουνούπια αρχες καλοκαιριού και όλο βγαινανε στη βεράντα... μόνο σαλόνι δεν το λες. Μια ερώτηση, κοριτσάρες μου, και μετά θα την κάνω για μια κούπα καφέ ακόμα γιατί έχω και κάτι λίστες βαθμολογίας να γραψω/τυπώσω αν προλάβω. Σε ποια ηλικια τα βγάλατε τα κάγκελα από τις κούνιες τους; Ο Αλέξανδρος μπαινοβγαίνει στη δικιά του με τρομερή άνεση, ο Μίλτος που είναι λίγο πιο βαρύς και στρουμπουλός το παλεύει αλλά δεν έχει καταφέρει να βγει ακόμη, μόνο μια φορά έσκασε στο πάτωμα και με κοψοχόλιασε. Έχω πάρει αυτά τα καγκελάκια τα προστατευτικά που μπαινουν σε μεγαλύτερα κρεβάτια και αφήνουν άνοιγμα για να ανεβοκατεβαίνουν τα παιδιά, να τους τα βάλω από τωρα ή να αφήσω να μάθει να σκαρφαλώνει και ο Μίλτος; Σας φιλώ όλες σας και σας εύχομαι μια ωραία μέρα, κι ας ψιλοβρέχει. Αντε καλέ, φθινοπώριασε!

Επανέρχομαι βιαστικά να σχολιάσω σε κάτι που είχε πει η Σέβη και μου έμεινε. Δεν είναι μόνο θέμα ηλικίας να στρώσουν τα παιδιά στο θέμα του υπνου και της συμπεριφοράς, είναι και στο παιδί, ειδικά ο ύπνος. Τα δικά μου ακόμα έχουν θέμα, το μεσημέρι τις μισές φορές δεν κοιμούνται ή κοιμούνται ελάχιστα μετά από πολλή φασαρία, το βράδυ ναι μεν κοιμούνται απο τις 9 αλλά ξυπνάνε ΚΑΘΕ βράδυ στις 4 περίπου για γάλα, και μετά στις 6-7 είναι ξύπνια για τα καλά. Αρα δεν έχουν στρώσει και παρόλο που τα πράγματα δεν είναι τόσο χάλια όσο πέρσι τέτοια εποχή, ο ύπνος ο καλός ακόμα να έρθει. Αυτά, και τρέχω τώρα να ευπρεπιστώ. Πολλές καλημέρες σε όλες!

Καλημέρα κι από μένα κορίτσια! Όλο έλεγα να μπω κι όλο μου προέκυπτε κάτι. Και ξέρετε όλες πως είναι, δεν σου αφήνουν τα ατιμα χρόνο για τίποτα, μόλις πας να χαλαρώσεις τσουπ, σκοτώνονται. Για τιμωριες διαβάζω και συμφωνώ. Κι εμείς τα βάζουμε σε time-out να κάθονται δυο λεπτά όταν ξεφεύγουν πολύ, ή αν συνεχίζεται το κακό για λίγο στο δωμάτιό τους. Οχι οτι το παίρνουν πολύ σοβαρά, ο Αλεξανδρος το ζητάει κι απο μόνος του καμια φορά. Αλλά θα μαθουν. Χρειάζεται και πειθαρχία, χρειάζεται να καταλάβουν οτι υπάρχουν και κανόνες. Λαέρτα, κόψατε την πάνα καλέ θηριο;Εμένα δεν είναι ετοιμα με τίποτα, την Ανοιξη πάλι. Αντε, μπας και μας πάρουν παιδικό του χρόνου. Πολύ σας ζηλεύω εσας που τα στείλατε τα παιδιά, κι ας ταλαιπωρούνται με τις ιώσεις. Εγώ δεν θα κέρδιζα καθόλου ελεύθερο χρόνο αλλά αυτά νομίζω θα βοηθιούνταν πολύ, ιδίως στο θέμα της ομιλίας. Ο Αλεξ λέει διάφορα και στις δύο γλώσσες και κάνει και ψιλοπροτασούλες -και έχει και πολλή φάση όταν μας μιμείται από το πουθενά, φαίνεται ότι είναι σφουγγάρι και απορροφά τα πάντα. Ο Μίλτος μόνο 5-6 λέξεις ακόμα αλλά πολλές συλλαβές και ήχους ζώων. Δεν τη γλιτώνουμε την επίσκεψη σε αναπτυξιολόγο φοβάμαι, ασε να πάει 2,5 και μετά βουρ. Εν τω μεταξύ, όσο κι αν μιλάω για πειθαρχία, στο σαλόνι μου επικρατεί ο κακός χαμός. Οσες είστε στο FB έχετε δει φωτό, όλα τα παιχνίδια στο πάτωμα, όλα τα μαξιλάρια του καναπέ εκτός και τον μετατρέπουν σε παιδική χαρά... τουλάχιστον το βραδυ πριν τον ύπνο τις περισσότερες φορές με βοηθάνε να μαζεψω τα παιχνίδια, αλλά όλη την μέρα ζω ΤΟ δράμα. Και θέλουν και συνέχεια αγκαλιά, τους λείπω που δουλεύω και μου το βγάζουν το απόγευμα που είμαστε μαζί. Ο Αλέξανδρος είναι τρομοκράτης όνομα και πράγμα, καλά τον φώναζα έτσι από μικρό. Όλο ζημιές κάνει για να δει ποια είναι τα όρια της αντοχής μας, ή γιατί νευριάζει. Το χειρότερο είναι οτι βασανίζει τον Μίλτο σχεδόν συνέχεια, θα τον δαγκώσει, σπρώξει ή θα του πάρει το παιχνίδι, σχεδόν με κακία. Τι να κάνω για αυτό, πέρα από την τιμωρία, μανούλες;Παρατηρώ οτι τις τελευταίες μέρες ο Μίλτος είναι σχεδόν τρομοκρατημενος, πάει να τον πλησιάσει ή να τον ακουμπήσει ο αδερφός του κι αυτός τραβιέται πίσω και αρχίζει να κλαίει. Αυτά τα βιαστικά. Στη δουλειά ένα χάλι, να μην ξέρουμε αν θα πάρουν υπεράριθμους ή αν θα συμπτύξουν τμήματα. Έχω μια Εκτη πολύ δύσκολη που δεν την ήθελε κανένας και έχω φτάσει να παρακαλώ να μην μου την πάρουν και με στείλουν στου διαόλου τη μάνα. Έχω και Συγκέντρωση Γονέων σήμερα, καλά θα περάσω. Αργυρώ μου, θα σε ξαναπετύχω ελπίζω, αλλά just in case με το καλό να υποδεχτείς τον μπεμπη σου και καλή δύναμη εύχομαι. Νουνού, τα δικά σου τα γενέθλια τα είδα, των νουνουκίων όχι, να σου ζήσουν καλή μου και να ΄γερά και καλότυχα πάντα! Για τον θηλασμό δεν θα πω πολλά, μπράβο σε αυτές που τα κατάφεραν και τα καταφέρνουν, αλλά εύκολος ο θηλασμός διδύμων ΔΕΝ είναι, ιδίως αν τα παιδιά είνα πρόωρα, ιδίως αν δεν έχεις καμία βοήθεια. Και οι αντλήσεις, ακόμα κι αν τις κάνεις κάθε τρεις ώρες για μήνες, όπως τις έκανα εγώ, δεν σου εγγυώνται οτι θα έχεις γάλα και για τα δύο σου παιδιά. Δε θέλω να ξεχάσω καμία αλλά βιάζομαι να τοιμαστώ για τη δουλειά. Σέβη, Νακι, Μπούγε, Ιθάκη, Τζεμ κι όλα τα κορίτσια, σας στέλνω φιλιά και αγωνιστικούς χαιρετισμούς.

Την είδα την εγκύκλιο και είδα επίσης οτι ξεκαθαρίζει οτι οι επιπλέον 3 μήνες θα δίνονται στην αρχή της σχολικής χρονιάς, που με χάλασε. Είπα να περιμένω να ενημερωθούν κοι οι δικές μας οι διοικητικοί υπάλληλοι της πρωτοβάθμιας που είναι τελείως χαιβάνια και αν είναι να ρωτήσω μετά τα χριστούγεννα αν τελικά γίνεται να τους πάρω στο τέλος της χρονιάς, αλλιώς στην αρχή της επόμενης, αφού δεν θα έχουν ακόμα κλείσει τα παιδιά τα 4. Εσύ είσαι ήδη σε αδεια οπότε λογικά θα σου βγει συνεχόμενη, ε; Αν ήξερα οτι θα μου κάνανε φέτος τέτοιο χουνέρι ίσως το είχα κυνηγήσει κι εγώ τώρα, αλλά πήγα για πρώτη και τελευταία φορά στο σχολείο χαλαρή, αφού είχα την οργανική μου σίγουρη απο περσι και πρόπερσι. Όσο για τα Αγγλικά, εγώ τους μιλάω Ελληνικά μονο, Αγγλικά τους μιλάει ο πατέρας τους και μεταξύ μας μιλάμε Αγγλικά. Τραγουδάκια και βιβλία μόνο στη δικιά μου τη γλώσσα εγώ κι αυτός στη δικιά του, έτσι προστάζουν οι ειδικοί. Ο Αλεξ που μιλάει όσο μιλάει είτε ξεχωρίζει τι λέει ανάλογα σε ποιον απευθύνεται, ή τα κάνει αχταρμα. Ή μπλε αμάξι, ή blue car, ή μπλε car η blue αμάξι. (Περνάμε ένα απίστευτο κόλλημα με τα αμάξια. Απίστευτο) Έχει πολλή φάση να τον ακούς. Και τα πιάνει όλα, και κυρίως τις λέξεις που δεν είναι κατάλληλες για μικρά παιδιά. Σκέτος παπαγάλος, αντιγράφει τις εκφράσεις και το ύφος και των δυο μας. Αυτό ήθελα κι εγώ κυρίως με τον παιδικό, να ανοίξει η γλωσσα τους... Και να μπουν και σε ένα προγραμμα ύπνου. Τεσπα. Του χρόνου. Για την πάνα το σκέφτηκα αλλά δεν είναι έτοιμα, μα καθόλου καθόλου, δεν το τολμάω καν. Την άνοιξη, να μαστε καλά. Ξύπνησαν τα καμάρια μου, από το λίγο που κοιμήθηκαν. Πάω να δω τι θα τα κάνω. Ολα τα βαριούνται αμέσως, τι πλαστελίνες, τι μαρκαδόρους, τι παιχνίδια... μόνο την αγκαλιά και τα βιβλία δε βαριούνται αλλά δεν μπορώ να πάρω ούτε ανάσα έτσι.

Καλημέρα κορίτσια, καλό φθινόπωρο να χουμε! Χαθήκαμε όλες, χάθηκα κι εγώ γιατί έτρεχα και δεν έφτανα με τους ταλιμπάν μου. Καλωσορίσανε και τα νέα κορίτσια, μανούλες και μέλλουσες. Σέβη, χαίρομαι που σας πήραν παιδικό. Εγώ δεν δικαιούμαι ΕΣΠΑ γιατί είμαι δημόσιος υπάλληλος και δεν μας πήραν στους παιδικούς του δήμου. Στεναχωρήθηκα, αλλά τι μπορώ να κάνω;Για ιδιωτικό ούτε που το σκεφτομαι. Τα δικά μου τα παιδιά έχουν αγριέψει πολύ. Δεν ξέρω αν φταίνε οι διακοπές και το περα δώθε, είναι ώρες που τα γκρεμίζουν όλα στο σπίτι και σφάζονται. Βασικά ο Αλεξ φταίει, που έχει καπελώσει τον Μιλτο τελείως και του έχει πάρει τον αέρα. Πολύ διαφορετικά παιδιά, πάρα πολυ. Ο Αλεξ λεει ένα σωρό λεξούλες και στα Ελληνικά και στα Αγγλικά και κανει πού και πού και καμια προτασούλα, ο Μίλτος πολλές συλλαβές και ήχους και μόνο μαμα, μπαμπά και οπα. Αλλά τα καταλαβαίνει όλα, και στις δύο γλώσσες. Ο ύπνος, μεγάλο θέμα ακόμα. Κοιμούνται λίγο καλύτερα τη νύχτα κάποιες φορές αλλά ξυπνάνε νωρίς (4ή 5) για γάλα και μετά ξανακοιμούνται μέχρι τις 6 -7, αναλόγως. Το πρόβλημα τώρα είναι οτι ξεκίνησε ο ΑΛεξ να βγαίνει από την κούνια του και το κάνει ίσα με και 50 φορές το μεσημέρι κι αλλες τόσες το βραδυ, αντί να ξεκουραζόμαστε μας φεύγει η μεση. Ασε που μπαίνει στο κρεβάτι του αδερφού του και τον ξυπνάει, ή τον καβαλάει και λέει Ντέι, Ντεί! Και κλάμα ο Μίλτος.... άσε, ζούμε ένα τσίρκο, δεν ξέρουμε αν πρέπει να γελάσουμε ή να κλάψουμε. Τζεμινι, χαίρομαι που έχεις ακόμα άδεια και που έχεις και βοήθεια, όσο κι αν σου κοστίζει. Δεν αντέχεται το θέμα, κι εγώ τα έχω παίξει τελείως και τώρα που άνοιξαν πάλι τα σχολεία θα υποφέρουμε. Ασε που δεν ξέρω και που θα είμαι τελικά γιατί μου λένε ότι ίσως κριθώ υπεράριθμη, αλλά δεν ξέρουν ακόμα, και θα μου πουν την Παρασκευή. Από οργάνωση, άλλο τίποτα. Ελπίζω να περάσατε όλες ωραία καλοκαίρια και να είναι τα μωρά σας μια χαρά, να σας παιδεύουν αλλά να σας γλυκαίνουν κιόλας. Αντε να μαζευόμαστε τώρα, να τα λέμε όσο μπορούμε κι από δω. Φιλιά σε όλες!

Baya είναι αυτά που μου αρέσουν. Θα δω τι θα κάνω, είναι λίγο δύσκολα να τα πάω και τα δύο μόνη μου να δοκιμάσουν σε φυσικό κατάστημα, θα πρεπει να δω πότε δε θα δουλεύει ο σύζυγος. Ευχαριστώ πολύ για την άμεση απάντηση και τις δυο σας. Μάλλον αν δεν τα δοκιμάσουμε δε θα τα πάρουμε.

Κορίτσια καλημέρα! Μια συμβουλή για κροκς θέλω γιατί δεν έχουμε ξαναπάρει. Τα δίδυμα φοράνε νούμερο 23 εδώ κι ένα μήνα περίπου. Διάβαζα που λέγατε παλιότερα ότι τα κροκς έχουν φαρδιά γραμμή, να τους πάρω το 23/24 ή θα τους είναι τεράστιο;

Τζεμ, να ζήσετε και να σου ζήσουν και τα νεοφώτιστα τζεμτζέμια! Σέβι και Σεμίν, με το καλό οι βαφτίσεις σας αυτό το ΣΚ! Όλα καλά θα πάνε, θα είναι όλα υπέροχα. Χάθηκα γιατί τρέχω και δε φτάνω. Ο βήχας καλά κρατεί, έχει υποχωρήσει λίγο αλλά όχι τελείως, ακόμα μάσκες κάνουμε. Το ξενύχτι επίσης καλά κρατεί. Τι να το κάνω που κοντεύουμε μήνα χωρίς τον Μίλτο στο κρεβάτι μας, αφού δεν κοιμάμαι, οέο; Κι έχουν και τα δύο αγριέψει και ξεσαλώσει τελείως, μα τελείως λέμε. Θέλουν βόλτες, δε θέλουν κλείσιμο μέσα, μα για τις βόλτες θέλω και δευτερο άτομο, δεν τα καταφέρνω μόνη μου. Αντε, να κλείσουν τα σχολεία, να δουν κι αυτά άσπρη μέρα. Σας φιλώ γλυκά όλες, μα όλες. Εχω πολλά να πω αλλά δεν προλαβαίνω γιατί τα αγγελούδια μου υστεριάζονται από πολύ πρωι.

Καλημέρα κορίτσια και καλό Σαββατοκύριακο να έχουμε. Μπαίνω λίγο πριν αρχίσω τις δουλειές μου. Μακάρι να 'πιανε και σε μας αυτό, αλλά δεν το βλέπω. Ο Αλέξανδρος το διασκεδάζει όταν το κάνουμε και επιμένει να βάλουμε τη μάσκα σε όλα τα ζωάκια του, αλλά όταν έρχεται η δικιά του η σειρά τσινάει. Ο Μίλτος, που έχει να κάνει και πιο πολλά, ούτε που μας κοιτάει, μόνο κλαίει και προσπαθεί να φύγει. Χτυπιέται και ουρλιάζει και ούτε ξέρω αν παίρνει κανονικές ανάσες. Και καλά τώρα που είμαστε δύο και τον κρατάμε. Από Δευτέρα ο καθένας μόνος του, πώς θα τη βάλουμε τη μάσκα στο χταπόδι, οέο; Το κάναμε το χειρουργίο στους 10-11 μήνες. Εμάς μας είχαν πει καλυτερα πριν κλείσει χρόνο. Το ένα ματάκι του άνοιξε μόνο του με το μασάζ, το δεύτερο με τίποτα, οπότε δεν θέλαμε να ταλαιπωρείται άλλο. Κάθε χειρουργίο είναι δύσκολο και αγχωτικό, ιδίως για μας τις μαμαδες. Να βρεις ένα γιατρό που να του έχεις εμπιστοσύνη, να κάνεις το σταυρό σου και να το προχωρήσεις να ήρεμήσει το παιδάκι σου. Φιλάκια πολλά σε όλες, κι αυτές που γράφουν κι αυτές που εξαφανίστηκαν. Με το καλό και οι βαφτίσεις, όπου να 'ναι ξεκινάνε.

Καλημέρα κι από μένα και χρόνια πολλά! Χάθηκα κι εγώ αλλά ήταν απίθανα δύσκολες οι τελευταίες δύο εβδομάδες, δεν κάναμε και το καλύτερο Πάσχα. Λίγο τα παιδιά, λίγο κάτι οικογενειακά, σχεδόν ανυπομονώ να ανοίξουν τα σχολεία. Περαστικά στα Σεβάκια και στα Μπουγάκια. Κι εμείς άρρωστοι είμαστε, πήγαμε ξανά χτες γιατρό. Ο Αλεξ απλή ίωση αλλά ο Μίλτος, που βήχει άγρια τα βράδια σχεδόν ένα μήνα τώρα, έχει ένα βροχοσπασμό ή κάτι τέτοιο. Αρχίσαμε δύο εισπνεόμενα για πρώτη φορά, τεσσερις φορές τη μέρα για 2 βδομάδες. Α, και σταγόνες στα μάτια γιατί έχει μια μικρο μόλυνση. Πώς τα καταφέρνετε με τις μάσκες ρε κορίτσια, κλαίει και ωρύεται και δεν ξέρω καν αν παίρνει τη σωστή δόση. Πάνε δυο βδομάδες τώρα που δεν έχουμε παρει τον Μίλτο στο κρεβάτι μας. Δεν μπορώ να πω οτι κοιμάμαι καλύτερα - ο άντρας μου Ναι - κάθε βράδυ έχω πολύ ξενύχτι. Ξυπνάει και κλαίει και μέχρι να ηρεμήσει ξυπνάει και ο Αλεξ και κλαίει και θέλει παιχνίδι και παρέα... θα δούμε. Θα επιμείνουμε, ό,τι κι αν μας στοιχίσει. Το περάσαμε κι εμείς με τον Μίλτο πέρσι και κάναμε την επεμβασούλα με τον Μανιό στο Παίδων Πεντέλης. Απολυτα ικανοποιημένοι και τέλεια αποτελέσματα. Θα σου πω οτι δεν είναι τιποτα αλλά η αλήθεια είναι ότι έτρεμε η καρδούλα μου ολη την ώρα, κι ας ήξερα οτι δεν είναι σοβαρό. Το να σου παίρνουν το παιδάκι σου για χειρουργίο είναι δύσκολο. Κουράγιο κι όλα καλά να πάνε. Αυτά. Βγαίνω γιατί σφάζονται. Πολύ αγριέψανε, δεν μαζεύονται. Ο Αλεξ λέει ένα σωρό λεξούλες, ο Μίλτος σταμάτησε να λέει και τις 5 που έλεγε. Ο γιατρός λέει να μην ανησυχούμε, αλλά.... Σας φιλώ όλες, ελπίζω να είστε όλες σας καλά.

Καλησπέρα κι απο μένα την πονεμένη. Δεν πήγα δουλειά σήμερα, πήγα στο ΚΑΤ για αλλαγή και μετά γύρισα σπίτι μου, κι ας ξεμπέρδεψα σχετικά νωρίς. Οχι τίποτε άλλο, αλλά είχαμε και συνέλευση μετά το σχολείο για τη γιορτή του τέλους αλλά δεν μπορούσα με τίποτα να ανέβω. Καλά το θυμόμουν οτι είσαι και συ ομοιοπαθούσα. Κι εγώ στα επείγοντα του ΚΑΤ πήγα και με γράψανε κανονικα. Ούτε αντιβίωση ούτε τίποτα, μόνο να προσέχω μην αλλάξει χρώμα μου είπε ο μην πω τι. Την άδεια την ζήτησες ή στην έδωσε μόνος του ο γιατρός; Μέσα στην παραζάλη δεν ζήτησα αλλά με τίποτα δεν θα μου έδινε, και που μου κοιταξε το δαχτυλο χαρη μου έκανε. Ασε που αφού δεν ήταν σπασμένο, με ποια λογική να μου δώσει; Τώρα έχει ξεπρηστει λίγο αλλά και πάλι είναι διπλάσιο και μελανιασμένο. Μια γάζα μου εβαλαν, μεχρι την αλλη Τετάρτη να μη το βρέξω. Ωραιοτατα. Αν ήταν εδώ ο σύζυγος θα αναλάμβανε, αλλά δουλεύει τα απογεύματα. Θα τα καταφέρω, οι πρώτες μέρες ήταν πιο δύσκολες, τωρα πονάει ότνα το κοπανάω στα ντουλάπιοα, οπως εκανα πριν. Το πάρκο για μας ήταν τζάμπα έξοδο, και πήραμε και το μεγαλύτερο που είχε το ΛΗΤΩ με τη λογικη να μπαινουν και οι δυο μέσα. Με τίποτα δεν το θέλανε. Το είχαμε για χώρο τιμωρίας, για να ηρεμεί για δυο λεπτά οποιος δαγκώνει. Τώρα το μαζέψαμε. Με το απογευματινό φαγητό εχω κι εγώ πρόβλημα. Το γιαούρτι δε θέλουν ούτε να το δουν εδώ και 3 μήνες, τοστ κάθε μέρα δε γίνεται γιατί ήδη έχουν αρχίσει να το βαριούνται, κουλουράκια και μπάρες δημητριακών μια στις τόσες, αυγοφέτες μια τις τρώνε μια τις πετάω... να αρχίσω να δίνω από το μεσημεριανό; Ούτε αυτό το τρώνε κάθε φορά, τώρα τους είχα μπιφτέκια και τα πέταξα. Μετά πεινάνε, πίνουν το γάλα κια ξαναξυπνάνε στις 4ή 5 για γάλα πάλι. Εν τω μεταξύ, όλα τα ξεπεράσαμε, ο βήχας βήχας, ιδίως ο Μίλτος. Εκανε και δυο φορές εμετό στο κρεβάτι μας από το βήχα, άντε αλλαζε σεντόνια στη μέση της νύχτας. Φεύγω, μου πήρε ώρα πολλή να το γράψω αυτό. Φιλάκια σε όλες!

Αναρρωτική; Εδώ γελάνε. Οχι, δεν πήρα άδεια, ούτε καν από τη σημαία. Ο διευθυντής δεν με απάλλαξε καν απο την εφημερία την υπολοιπη μερα. Ευχαριστώ για τα περαστικα. Ψιλοπαλευεται η κατασταση αν συνηθισεις, το προβλημα ειναι η φροντιδα των παιδιων. Θα παω αυριο στο ΚΑΤ για αλλαγη, να δω τι θα μου πουν. Τις καλησπερες μου σε όλες σας. Νομιζα πως θα μου εδιναν τα μικρα μου χρονο να πιω εναν καφε και να σας γραψω αλλα αυτα πετάνε τα τουβλακια τους παντου και τσιριζουν

Κορίτσια, καλησπέρα. Σας γράφω με το ένα χέρι μονο. Μηπως ειναι αναδρομος ο Ερμης, καθολου δε με θελει αυτος ο μηνας, Ειχαμε παει με την ταξη μου εκδρομη και γυρνώντας οπως ανοιγε την πορτα το πουλμαν μου επιασε το μεσαιο δαχτυλο του δεξιου χεριου. Αιμα! Δεν περιγραφεται. Να μην μπορω να κατακαβω αν ειναι σπασμενο, να ζαλιζομαι που εβλεπα το δαχτυλο παραμορφωμενο μες στο αιμα. Τρεις ωρες στο ΚΑΤ, δεν ειναι σπασιμο αλλα λεει αυτα τα συνθλιπτικα τραυματα ειναι επικινδυνα για νεκρωση. Μου το δεσανε και μου ειπανε να ξαναπαω την Παρασκευη. Μου δεσανε δυο δαχτυλα μαζι και μου ειπανε να μη το βρεξω. Εδω σας θελω, τα παιδια τι τα κάμω; Πώς τα αλλάζω, πώς τα ντυνω, πως τα κοιμιζω που ειμαι μονη μου; Ασε που πανω στο παιχνιδι μου το λιωσανε το δαχτυλο δυο φορες ηδη. Εν τω μεταξυ, ο βηχας βηχας και απο χτες ο Αλεξ πυρετουλη. Απιθανα! Δε σχολιαζω αλλα γιατι δεν μπορω να γραφω κι εχουν αφηνιασει. Να στε ολες καλα και να προσεχετε, πολυ γκαντεμια κυκλοφορει μου φαινεται!

Καλησπέρα κορίτσια! Περαστικά στις άρρωστες και κουράγιο στις ξενύχτισσες! Εμάς κάποιος μας έχει ματιάσει, δεν παίζει κάτι άλλο. Πάνε 6 βδομάδες τώρα που τα παιδιά είναι άρρωστα μια ο ένας μια ο άλλος, κι εμείς μαζί. Πάνω που πέρασε η ωτίτιδα του Μίλτου και ο βήχας του Αλεξ, ξεκινάει από το βράδυ της Πέμπτης ένας βηχας απερίγραπτος του Μίλτου τόσο βαρύς που τρομάξαμε και τον πήγαμε παιδίατρο. Τίποτα, ίωση μας είπε μόνο. Εν τω μεταξύ άρχισε να κάνει και ψιλοπυρετούλη. Δεν κοιμάται από τον βήχα, χτες ειδικά ανά 20-30 λεπτά ξυπνούσε και ήθελε να αλλάζει κρεβάτι, από τον καναπέ στο υπνοδωμάτιο και πάλι πίσω, έκανα τη διαδρομή άπειρες φορές. Τώρα έχει δέκατα αλλά έχει 38,2 ο Αλέξανδρος, και είναι και τα δυο χωρίς όρεξη και με γκρίνια μεγάλη. Κι εγώ κρυωμένη πάλι... κάνουμε ανακύκλωση τα ίδια και τα ίδια μικρόβια που φέρνω από το σχολείο, πού να τα στείλουμε και παιδικό τι έχει να γίνει. Και πώς να μην κολλάνε, αφού πίνουν ο ένας από το ποτήρι του άλλου συνέχεια. Εσείς με τα μεγαλύτερα παιδιά, πώς τα ξεχωρίζατε στη δικιά μας την ηλικία, είναι δυνατόν; Ναι, θα μιλήσω στη νονά να τη σημειώση τη γιορτή του Μίλτου. Δε θέλω να την προσβάλλω και δεν είναι το δώρο το θέμα, είναι να τον θυμάται και να του ευχηθει. Ούτε το δεύτερο όνομα το θυμήθηκε το καλοκαίρι... Νάκι, πολύ χαίρομαι που το ακούω πως τα αγοράκια σου πάνε τόσο καλά, έτσι, ωραία λόγια να ακούς πάντα. Κι εμένα ο Μίλτος τα φρούτα σχεδον τα έχει κόψει, τη μπανανα που το άρεσε την αγνοεί, κανα αχλάδι λίγο να φάει. Βέβαια, είμαστε και τόσο καιρό αδιάθετοι. Αφού να φανταστείς σχεδόν δεν φάγανε το παστίτσιο χτες και σήμερα. Δικά μου παιδιά και να μην τρώνε παστίτσιο; Ημαρτον! Και να μην το ήξερα οτι είναι άρρωστα θα το υποψιαζόμουν. Φρόσω, για το μπλογκ στα είπα και στο Φεις. Κάποια στιγμή θα μπορέσω κι εγώ να ξαναβρώ τη Μαρία, τώρα είμαι στα πολύ κάτω μου. Ειδικά με τα ξενύχτια τα τελευταία τα τρελά. Θέλω να πάω να κόψω τα μαλλιά μου και δε βρίσκω χρόνο, ο άντρας μου δουλεύει και τα Σάββατα και όλο κάτι συμβαίνει τις Πέμπτες που σχολάω νωρίς, κάτι πιο σημαντικό από τις τρίχες. Γυμναστική να κάνω στο σπίτι με τους ταλιμπάν δεν μπορώ, να τα κρατήσει κάποιος να πάω γυμναστήριο δεν παίζει, όχι σε αυτή την ηλικία και αυτή τη φάση. Οπότε... στο μέλλον. Μόλις μου πέταξαν το πιατάκι από το τοστ. Πάω να μαζέψω ψωμιά από το πάτωμα γιατί όλα τα είχαμε, τα μυρμήγκια μας έλειπαν. Φιλάκια πολλά σε όλες.

Καλημέρα καλημέρα! Δε διάβασα πολλά, κουράγιο στις καινούριες μανούλες, οι πρώτοι οι μήνες είναι δύσκολη. Αργυρώ μου, κοριτσάκι ή αγοράκι, γερό να είναι το μωράκι σου κι ας είναι ότι να ναι. Εξάλλου υπάρχει ακόμα περιθώριο να είναι αυτό που θες. Δες το κι αλλιώς, θα μπορείς να χρησιμοποιείς όλα τα μωρουδιακά που ήδη έχεις. Να προσέχεις τον εαυτό σου και να μη το παρακάνεις. Σέβη, χαθήκαμε! Ξενύχτια κι εσείς, ε; ΤΗν καλύτερη απόφαση πήρατε να μην φέρετε τα παιδιά στο κρεβάτι σας, εμείς που κάναμε το λάθος πέρσι υποφέρουμε. Με το καλό η βάφτιση, θα τα κατεφέρεις όλα τέλεια είμαι σίγουρη. Πόσες βαφτίζετε τον άλλο μήνα καλέ; Εσύ και η Τζεμ σίγουρα, αλλά και κάποιες άλλες θυμάμαι. Εμείς τα ίδια. Η ωτίτιδα πέρασε αλλά ακόμα ψιλοβήχουν. Ο Μίλτος κοιμήθηκε καλύτερα 2-3 βράδια και χαρήκαμε, μετά ξαναγύρισε στα παλιά του χούγια. Ο Αλεξ έχει αγριέψει πολύ, σκύβει δήθεν να μου δώσει φιλάκι και μου κοπανάει χαστούκι, το έκανε χτες δυο φορές. Έχει αρχίσει ο άτιμος και οτιδήποτε μπορεί να μετακινηθεί στο σαλόνι το παίρνει και το πάει όπου θέλει για να σκαρφαλώσει και να φτάσει τα κλειδια/χαρτιά/κέρματα που έχουμε ψηλά. Χτες γιόρταζε ο Μιλτιάδης μου - κι ο μπαμπάς μου, φυσικά. Δεν κάναμε κατι σπουδαίο για γιορτή, μόνο έφτιαξε ο άντρας μου αμερικάνικο τσιζκέικ και το πηρα στη δουλειά να κεράσω. Με πείραξε που κάποιοι συγγενείς τον ξέχασαν τελείως τον Μϊλτο μου. Ακόμα πιο πολύ με πείραξε που τον ξέχασε η νονα του... Εντάξει, είναι σπάνιο όνομα και η γιορτή δεν φαίνεται στα ημερολόγια, πρέπει να το ψάξεις. Πέρσι δεν το ήξερε και της το είπα μετά, δεν έπρεπε να το είχε σημειώσει κάπου για φέτος; Τι να κάνω, να της το πω όταν ξαναμιλήσουμε ή να το αφήσω να περάσει έτσι; Αν το αφήσω, αυτό σημαίνει ότι θα το ξεχνάει πάντα; Αυτά. Πάω να ετοιμαστώ για δουλεια. Εχω ένα κάρο χαρτιά και διαγωνίσματα αδιόρθωτα, δνε με αφήνουν να κάνω τίποτα στο σπίτι, να δω πότε θα τα διορθώσω. Καλή μέρα και αγωνιστικούς χαιρετισμούς σε όλες.

Σε νιώθω, πώς σε νιώθω! Κουράγιο μανούλα. Πού θα πάει, μετά τα 4-5-6-17 θα κοιμηθούν, δε θα κοιμηθούν; Να καλοσωρίσω κι εγώ τη Μαρτίτσα στην παρέα μας. Τα δικά μας, η αντιβίωση πρέπει να τον έπιασε τον Μίλτο και είναι λίγο πιο ήρεμος, αλλα ΣΥΝΕΧΕΙΑ αγκαλια. Συνέχεια! Και τώρα, από τις 5.30, και κοιμόμασταν και αγκαλιά στο κρεβάτι μου απο τα μεσάνυχτα, και ξαπλώνουμε και αγκαλιά το μεσημέρι... αυτό το παιδί θα έχει ένα Οιδιπόδειο στο τέλος, δεν θα ξέρω που να κρυφτώ. Χτες ήταν για πρώτη μέρα απύρετος. Ο Αλεξ βήχει ακόμα και έχει καταρροή και κάτι δεκατάκια... Μια χαρά είμαστε. Εγώ ακόμα να συνέλθω, ο άντρας μου το ίδιο. Για παιδικό -δημοτικό- θα κοιτάξω μάλλον και γω να κάνω αιτήσεις τον Μάιο, αν μας πάρουν από Σεπτέμβρη. Πιο πολύ για το γλωσσικό κομμάτι και για να κοινωνικοποιηθούνε περισσότερο. Ιδωμεν. Γενικά για τον ύπνο, όπως είπε η Μπούγος, υποφέρουμε. Αυτό το πολύ πρωινό εγερτήριο είναι θάνατος. Όπως και το ότι κάθε βράδυ καταλήγει ο πασάς στο κρεβάτι μας, κάθε μέρα πιασμένοι ξυπνάμε. Και να τον βάλω το μεσημέρι στην κούνια του; Μια φορά το προσπάθησα και δεν κοιμήθηκε κανένας. Εχω δρόμο πολυ η μάνα... Σας αφήνω, πάω να ξυπνήσω το σύζυγο για να πάει για δουλειά. Θα λείπει όλη τη μέρα σήμερα, και γω να καθαρίσω, να μαγειρεψω και να ηρεμήσω τα θηρία τα ανήμερα, κι αν μπορέσω να τα βγάλω και μια βολτα μόνη μου. ΑΝ μπορέσω, γιατί δε μαζεύονται. Φιλιά πολλά σε όλες και πολλές καλημέρες.

Καλέ τι ήθελα και μίλαγα; Με πήρε τηλέφωνο ο άντρας μου στη δουλειά, πήγε τα παιδιά στον παιδίατρο μόνος του γιατί ο Μϊλτος είχε πυρετό και γκρίνιαζε και δεν έτρωγε. Ελαφρά ωτίτιδα -η πρώτη μας- να κάνει παρέα στην ιωση. Ξεκινάμε και αντιβίωση και βλέπουμε. Στην επιστροφή έκανε και εμετό στο αμάξι και έκανε το κάθισμα καινούριο, τώρα περιμένω να βάλω πλυντήριο. Δυο πατατούλες έφαγε το μωρό μου και κοιμήθηκε. Μακάρι να βοηθήσει η αντιβίωση και να νιώσει καλύτερα, πρώτη φορά αρρωσταίνει τόσο...

Καλημέρα κορίτσια! Χαθηκα, το ξέρω, αλλά τρέχω και δε φτάνω. Από ύπνο είμαστε τα ίδια χάλια και χειρότερα, είμαστε και οι 4 κρυωμένοι και ο Αλέξανδρος ειδικά βήχει πάνω από μια βδομάδα, πήγαμε γιατρό και είπε απλή ιωσούλα και να βάζουμε ορό, αλλά υποφέρουμε οικογενειακώς. Εχουμε ξεσαλώσει, σκαρφαλώνουμε στα πάντα και πέφτουμε με το κεφάλι κάτω, τσιρίζουμε όταν δεν περνάει το δικό μας, τρώμε μόνο όταν και ό,τι θέλουμε, τα άλλα τα πετάμε σε όλο το σπίτι... περνάμε καλά δηλαδή. Σ'αγαπώ δε μου λένε με τίποτα, ο Μϊλτος μου δίνει φιλιά, ο Αλεξ τις περισσότερες φορές μου κουνάει αρνητικά το κεφάλι όταν του ζητάω ένα. Κάνε παιδιά, σου λεν μετά. Ο Αλεξ λέει κάποιες λεξούλες, όλο και πιο πολλές, ο Μίλτος σχεδόν τίποτα, μόνο μουγκρίζει και δείχνει τι θέλει. Αυτά εμείς, εν ολίγοις. Πολλή ξενύχτι, πάλι από τις 4 είμαι όρθια, τώρα ξανακοιμήθηκε ο Μίλτος. Τι να το κάνω, που σε μισή ώρα φεύγω για δουλειά; Δε βρίσκω χρόνο να σας γράφω γιατί αφηνιάζουν και τα δύο με τον υπολογιστή, 3 ποντίκια έχουμε αλλάξει σε ένα μήνα, όπου βρουν κοπανάνε. Αργυρώ μου, πολύ τα χαίρομαι τα νέα σου. Αντε, με το καλό και η αυχενική τώρα! Βάλε καλέ κι ένα τικεράκι για το σποράκι σου, να βλέπουμε σε ποια βδομάδα είσαι. Κουράγιο στις καινούριες μανούλες και συγχαρητήρια για τις προσπάθειες θηλασμού. Επιμονή και υπομονή θέλει. Μην την πατήσετε σα και μένα, που επειδή δεν έπιαναν δεν επέμεινα και παιδευόμουν με το θήλαστρο 6 μήνες. Αν πάλι δεν τα καταφέρετε ή κουραστείτε, μην σας πιάσει κατάθλιψη. Δεν είναι ο θηλασμός που μας κάνει καλές μάνες, αυτό είναι μόνο ένα μικρό κομμάτι, ακολουθούν πολλά περισσότερα. Φρόσω, όλα καλά με το θέμα της υγείας σου; Ελπίζω ό,τι και να ναι να είναι περαστικό. Δε θυμάμαι ρε κορίτσια τι άλλο είπατε, όλα είναι αχταρμάς στο κεφάλι μου. Ξενύχτια, αρρώστιες, εμβόλια, παιδάκια που περπάτησαν και παιδάκια που μιλήσανε... όλα καλά να πάνε σε όλες μας. Σας εύχομαι καλή μέρα και καλό κουράγιο σε όλες και σας δίνω αγωνιστικούς χαιρετισμούς.

Καλημέρα και καλή Καθαρή Δευτέρα, καλή Σαρακοστή! Καλέ, πού χαθήκαμε όλες; Μακάρι να έχετε ευχάριστα και να μη σας αφήνουν να γράψετε, αλλά φοβάμαι πως όπως κι εγώ οι περισσότερες τρέχετε και δε φτάνετε με τα καμάρια σας. Κάντυ και Κίρα, να σας ζήσουν τα μωράκια σας! Περιμένουμε νέα σας, να μας πείτε πώς πήγαν όλα και πώς τα περνάτε, είμαι σίγουρη οτι και οι δυο αποφύγατε τις θερμοκοιτίδες. Εμεις τα ίδια, ξενύχτια κι άγιος ο Θεός. Όλα τα χαμε, η γειτόνισσα που κοπανάει τα ντουλάπια της βραδιάτικα και ξυπνάει τον Μίλτο μας έλειπε, έλεος. Ο πρίγκηπας έχει γίνει τελείως αυτοκόλλητος, μόνο αγκαλιά με τη μανούλα κοιμάται, τον πατέρα του τον έχει τελείως στο φτύσιμο.. Αμα σας πω οτι ανυπομονώ για την αλλαγη ώρας την άλλη βδομάδα... τουλάχιστον θα ξυπνάει την ίδια ώρα αλλά το ρολόι θα δείχνιε 6, όχι 5. Θα πετάξετε αετό σήμερα; Είναι μικρά μωρε, εμείς λέμε για του χρόνου. Ούτε στολές τους πήραμε φέτος, το ψιλομετάνιωσα. Αν δεν βρέξει θα τα πάμε κανα δυο ώρες στο πάρκο να ξεδώσουν γιατί τα τρώει η κλεισούρα τις καθημερινές. Σας φιλώ όλες γλυκά και σας εύχομαι μια όμορφη μέρα.

Καλημέρα βιαστική και κουρασμένη σε όλες! Αργυρώ, όλα καλά θα πάνε, θα δεις. Νομίζω κι εγώ ότι θα χρειαστείς βοήθεια με τρια μικρά παιδιά, τουλάχιστον στην αρχή. Αυτή την εγκυμοσύνη νομίζω θα την περάσεις τελείως διαφορετικά από την προηγούμενη, θα σου φανεί παιχνιδάκι! Αγοράκι, κοριτσάκι, δεν έχει σημασία, γερό να γεννηθεί το μωράκι σου και να έχετε δυνάμεις εσύ κι ο σύζυγος. Λαέρτα, ζηλεύω εκδρομούλες στο Λονδίνο. Εμείς θέλουμε να πάμε τον Αυγουστο ένα τριήμερο αλλά αγχώνομαι οτι δεν θα μπορέσουν καθόλου οι δικοί μου να τα κάνουν ζάφτι τα τερατάκια μου. Μιλάτε, ε; Εμείς μόνο ο Αλεξ κάποιες λεξούλες, ο Μίλτος του μουγκρίσματος ακόμη. Αντί να καλυτερεύουμε στον ύπνο χειροτερεύουμε, έχει προσκολληθεί απάνω μου τελείως και δεν ηρεμεί αν δεν τον ακουμπάω, ακόμα και το βράδυ που ξαπλώνει τινάζεται και τεντώνει τη μέση του κλαίγοντας μέχρι να τον ακουμπήσω, μετά ηρεμεί. Αλλά ξυπνάει τη νύχτα κι αρχίζει το πανηγύρι... Φταίνε και οι κυνόδοντες που φουσκώνουν, αλλά πόσο να αντέξω; Δεν ξέρω που πατω και πού βρίσκομαι. Όπως λέει και Νάκι, περνάει η μέρα και δεν ξέρω τι έκανα με το χρόνο μου, γυρίζω απ τη δουλειά και περνάει όλο το απόγευμα χωρίς να κάνω τίποτα. Περαστικά σε όλα τα παιδάκια και κουράγιο σε όλες τις μανούλες και τις μέλλουσες μανούλες. Θέλω να γράψω πιο πολλά αλλά έχω τον Μίλτο αγκαλιά από τις 5.30 κι έχει αφηνιάσει, πατάει ό,τι να ναι και φοβάμαι οτι θα μου σβήσει κι αυτά που έγραψα. Φιλιά σε όλες!

Καλημέρα! Πού ύπνος, μακάρι να κοιμόμουν, είχα τον Μίλτο αγκαλιά και δε με άφηνε να γράψω τίποτα! Από τις 5 που ξύπνησε συνέχεια πάνω μου... Μου έχυσε και τον καφέ πάνω στο γραφείο κι έτρεχα να σώσω το πληκτρολόγιο! Περαστικά στο αγοράκι σου! Κίρα, με το καλό τα μωράκια σου!!! Να μας ενημερώσεις σε παρακαλώ! Κι εγώ το σκέφτομαι για παιδικό αλλά μόνο δημόσιο, για ιδιωτικό δεν μας παίρνει με τίποτα. Πότε κάνουν τις αιτησεις, ξέρετε; Σας αφήνω γιατί έχω δουλειές με φούντες πριν πάμε εκκλησία, άσε που ξύπνησε επιτέλους ο συζυγος και θέλει να κάτσει στον υπολογιστή να κάνει τα δικά του. Καλημέρα σε όλες! Λαέρτα, περιμένουμε να μάθουμε τα νέα σου.

Αργυρώ, συγχαρητήρια! Πώς το πήρε ο σύζυγος; Φυσικό είναι να είναι ανάμεικτα τα συναισθήματα, ιδίως αφού για τα πρώτα σου τα παιδιά χρειάστηκε εξωσωματική. Με το καλό να πάνε όλα. Να κλείσεις ραντεβού σε γιατρό σύντομα, να δεις πού βρίσκεσαι. Μια καλημέρα θα σας πω και θα φύγω. Εδώ κλασικά. Ο Μίλτος σήμερα από τις 4 και ύπνος. Το γάλα του το ήπιε αλλά στο κρεβάτι δεν ήθελε να κάτσει, ειδικά αφού σηκώθηκε η αφεντιά μου που πιάστηκε. Εχει γίνει πολύ μαμάκιας τελικά, θέλει αγκαλίτσες για όλα, κι αν τυχόν κοιμάται και τον αφήσεις μόνο του ξυπνάει και ουρλιάζει. Α, και 13 κιλά ο κύριος, γουρουνάκι είναι. Τώρα πια μου ανεβαίνουν στην καρέκλα του γραφείου και στο γραφείο το ίδιο, και μετά πειράζουν το κομπιούτερ και τον εκτυπωτή. Ημαρτον. Την τραβάω την καρέκλα στην άλλη άκρη του δωματίου και τη φέρνουν στη θέση τους να σκαρφαλώσουν. Κατα τα άλλα, καλά είμαστε, κάτι μύξες και κάτι βηχαλάκια βλέπω τις τελευταίες δυο μέρες και δε μου αρέσουν καθόλου. Και πολλή, πάρα πολλή γκρινια. Ποέτα και Φλορέτα καλωσήρθατε, καλή και τελειόμηνη εγκυμοσύνη εύχομαι και στις δυο. Εγώ θα έλεγα να μην περιμένετε μέχρι πολύ αργά για τα ψώνια σας. Εγώ από τις αρχές του 7ου και πιο πριν ήμουν ξάπλα γιατί είχα πολλές συσπάσεις, δε θα μπορούσα με τίποτα να βγαίνω για ψώνια. Η καθεμιά έχει και διαφορετική εμπειρία. Δε θυμάμαι τίποτα άλλω, είδα τα νέα της Αργυρώς και τα ξέχασα όλα. Καλή μέρα και καλό κουράγιο σε όλες!

Καλημέρα κι από μένα που σέρνομαι. Από τις 3 το πρωί χοροπήδαγε ο Μίλτος στο κρεβάτι μας, στις 4 ξύπνησε κι ο Αλεξ απο τη φασαρία κι έκλαιγε γοερά. Είδα κι απόειδα, τους έδωσα γάλα τόσο νωρίς (ξέρω ότι δεν κάνει) και μετά ο Μίλτος έκανε κανα μισάωρο να βολευτεί να κοιμηθεί. Ωσπού να πω να με πάρει κι εμενα ο ύπνος έπρεπε να σηκωθώ για τη δουλειά. Δράμα η υπόθεση, και μου τα κάνει αυτά κάθε Τετάρτη που έχω εφημερία. Πού το ξέρει ο άτιμος; Να δω πώς θα αντέξουμε μέχρι το Πάσχα. Να δω αν θα τη γλιτώσει ο σύζυγος, που κοιμάται και βαριά και που κι αν τον ξυπνήσεις ξανακοιμάται αμέσως, ενώ νομίζει οτι είναι ξύπνιος και βοηθάει. Αξίζει να τσακωνόμαστε γι αυτό; Δεν αξίζει, αλλά με πνίγει το παράπονο ώρες ώρες. Κίρα, τι θηρίο είσαι κορίτσι μου! Σας ζηλεύω όλες εσάς που φτάσατε σε τέτοιες βδομάδες με τα δίδυμα στην κοιλίτσα σας και δεν θα έχετε το άγχος της προωρότητας και της θερμοκοιτίδας. Εμένα τα νερά δε μου σπάσανε και δεν ξέρω να σου πω, αλλά νομίζω δεν υπάρχει περίπτωση να μην το καταλάβεις. Νακι, πολύ καλά νέα με τη βελτίωση στον ύπνο, άντε και στα δικά μας. Σιγά σιγά θα στρώσουν και με το φαγητό, όλα μια ιδέα είναι. Φρόσω, μπράβο για την απώλεια κιλών! Άντε, να παίρνουμε παράδειγμα και μερικές άλλες, και βασικά για μένα μιλάω, που ανέβηκα στη ζυγαριά προχτές και κόντεψα να πάθω εγκεφαλικό. Με γεια και το μαλλί! Ελπίζω να πέρασες καλά στην έξοδο. Γιατί να πεθάνει μωρέ το γατί από τη στείρωση; Εμείς τρία έχουμε στειρώσει, όλα έτσι αξιολύπητα δείχνουν τις πρώτες δυο μέρες σαν ετοιμοθάνατα από τη νάρκωση, μετά μια χαρά συνέρχονται. Καλημέρα και καλή δύναμη σε όλες. Τους αγωνιστικούς μου χαιρετισμούς!