Γράφω πρώτη φορά στο forum για να παραθέσω την ιστορία μου με την ευχή το θαύμα που μου συνέβηκε να φωτίσει κι άλλες ζωές..Ξέρω πολύ καλά τι σημαίνει να προσπαθείς να γευτείς την χαρά της μητρότητας κι οι προσπάθειες σου να πέφτουν στο κενό..Παντρεύτηκα στα 35 μετά από 3χρονη σχέση, πιστεύοντας πως θα μείνω έγκυος αργά ή γρήγορα καθώς δεν είχα κάποιο ιατρικό πρόβλημα κι είχα ιστορικό ανεπιθύμητης εγκυμοσύνης πιτσιρίκα..Βέβαια, υπολόγιζα χωρίς τον ξενοδόχο,που ήταν..ο σύζυγος. Όχι μόνο είχε πρόβλημα αλλά για πολύ καιρό αρνιόταν οποιαδήποτε αρωγή από γιατρό. Με αφόρητες πιέσεις κι υπό την απειλή του χωρισμού κάναμε 2 αποτυχημένες εξωσωματικές με δικά μου έξοδα στα 42 μου. Ετοιμαζόμουν για την τρίτη, όταν μου ανακοίνωσε ότι δεν σκόπευε να υποβληθεί ξανά σε τέτοια ''δοκιμασία''. δεν ένοιωθε την ανάγκη να γίνει πατέρας..Άλλωστε μια χαρά είμασταν οι δυό μας, τι τα θέλαμε τα παιδιά!! Τι ηλίθια είχα υπάρξει λοιπόν..Προσπαθούσα να κάνω παιδί με έναν άνδρα που ούτε το ήθελε κι ούτε το μπορούσε. Και το πιο πιθανό, δεν μ'αγαπούσε. Μ'αυτή την συνειδητοποίση, μάζεψα τα κομμάτια μου κι έφυγα...
Τρία χρόνια μετά έχω ξαναπαντρευτεί με έναν υπέροχο άνθρωπο που αγαπώ και μ'αγαπά κι είμαι έγκυος στην 23η εβδ. στο κοριτσάκι μας που είναι καρπός φυσικής επαφής κι όχι εξωσωματικής...
Ευχηθείτε μου να πάνε όλα καλά και στη συνέχεια και να την κρατήσουμε υγιή στην αγκαλιά μας.
Κι εγώ με την σειρά μου σας εύχομαι ένα αντίστοιχο θαύμα. Αρκεί να το πιστέψετε.