marmin

Αυτό είναι το τελευταίο!! Ο άντρας μου δεν έχει γονεις! Πέθαναν πριν χρόνια! οπότε μόνο οι δικοί μου!! Η αλήθεια είναι πως δεν είναι κακοί απλά η μάνα μου εκεί που κάνει τα πάντα για μας και βοήθεια και και και ξαφνικά κάτι παθαίνει και μπορεί σε μια στιγμή να καταστρέψει τα πάντα και να θυμάσαι μόνο τα άσχημα!! Και να της κάνω κάτι έστω και χωρίς να το καταλάβω αλλά να μου το πει θα πω έχει δίκιο να μη μου μιλάει όμως χωρις να ξέρω καν το λόγο εκεί τρελαίνομαι! και να πω ότι όντως έχει όλα τα δίκια με το μέρος της δε θα έπρεπε βρε κορίτσια στην κατάσταση που είμαι τώρα να προσποιηθεί έστω και να είναι λίγο κεφάτη και να με στηρίζει; και όταν περάσει όλο αυτό κάτσε και ψάλτα μου αν όντως σου κάναμε κάτι εγώ ή ο άντρα μου! Τι κρεμάς προβοσκίδα;; Τον άντρα μου τον έχει πειράξει πολύ όλο αυτό και σκεφτείτε ότι κλαίω στα κρυφά! Που να με δει να είμαι και έτσι! Θα μας πάρει και θα μας σηκώσει όλους! χθες ρώτησε τον μπαμπά μου τι κάνει η μαμά και γιατί δεν παίρνει ένα τηλέφωνο και δε μας μιλάει και απάντηση δεν πήρε λεει! Τι να πάρει; Πριν λίγες μέρες γυρνούσα από το νοσοκομείο και μου λέει τα δυο μας μείναμε "μαρμινάκι" μου!!! Και τα τρία μας μωράκια, του λέω , αγάπη μου!! Ναι εννοείται λέει! Αλλά να σας πω τη μαύρη μου αλήθεια πολύ στενοχωρήθηκα!!! Έχω απογοητευτεί πολύ από τη μάνα μου! Ξέρω πως κάποια στιγμή θα αλλάξουν τα πράγματα αλλά δε νομίζω πως αυτό όλο θα το ξεχάσω και ποτέ! Στην πιο δύσκολη στιγμή της ζωής μου συμπαράσταση μηδέν! Κ να μην έχω συμπαράσταση οκ δικαίωμα του αλλά να με μαυρίζουν και από πάνω την ήδη μαυρισμένη μου ψυχή.. δεν ξέρω βρε κορίτσια προσπαθώ να το δω και από τη μεριά της αλλά δεν βρίσκω ελαφρυντικά... οκ τρόμαξε, στενοχωρήθηκε, φοβήθηκε αλλά δεν θα έπρεπε να βρει την ψυχραιμία και να με στηρίξει;;; Σας έπρηξα πρωινιάτικα αλλά που να πω κι εγώ τον πόνο μου;; :cry:

Και κάτι τελευταίο! Όταν θα έρθει η ώρα να γίνω εγώ πεθερά και γιαγιά αν ακόμα τα λέμε εδώ θα μου κάνετε τη χάρη να με σφαλιαρίζετε αν κάνω ή λέω τα ίδια;;

Όντως δεν είναι πολύ άσχημο αυτό;; Γιατί άντε να είναι μακριά λες δεν έχω κανένα το παίρνεις απόφαση αλλά να είναι κοντά και να μη θέλουν να βοηθήσουν ή να το κάνουν αλλά να στο βγάζουν ξινό;;; :cry: κι άλλο ένα σεντόνι θέλω εγώ το φτιάξαμε το σετάκι!!! Πάντως αν είναι έτσι τα πράγματα νομίζω πως και κοντά να έρθουν πάλι προβλήματα θα έχεις! Ίσως και να το μετανιώσεις! από την άλλη αν νιώθεις πως έχεις φτάσει στα όρια σου και θες οπωσδήποτε βοήθεια έστω και ξινή κάντο και ο Θεός βοηθός!! απλά γίνε αναίσθητη και αστους να λενε! Αυτό με το μπάνιο το είχα κι εγώ καημό από το γιο μου ακόμα που ήταν ένας!! Ο κύριος να κάνει με την ησυχία του όποτε θέλει κι εγώ να τρέχω πανικόβλητη ακόμα και όταν το μωρό μεγάλωσε αρκετά!! Ευτυχώς διαπιστώνω ότι δεν είμαι η μόνη!! Και να μου τη λέει και από πάνω επειδή "γκρινιάζω"! Έτσι ακριβώς και άλλα πολλά .... ανοίξατε μεγάλο θέμα με γονείς και βοήθεια και δεν ξέρω τι να πρωτοπω!! άντε και να πουν καμιά κουβέντα λες δεν πειράζει κουράζονται κι αυτοί, είναι και πιο μεγάλοι δεν είναι και υποχρεωμένοι στην τελική .... και ... και ... και... βρίσκεις ελαφρυντικά!!! Να τραβάς όμως όσα τράβηξα, να έχεις δυο μωρά στην εντατική διασωληνωμένα που δεν ξέρεις πως θα πάνε, να μπορείς να τα βλέπεις μόνο λίγα λεπτά της ημέρας και αυτά χωρίς να τα αγγίξεις, να είσαι λεχώνα (ασχέτως που ένιωθα περισσότερο με χελώνα παρά με λεχώνα), να είσαι μόνη στο νοσοκομείο και να μην παραπονιέσαι (μονο ο σύζυξ όταν δεν έτρεχε για τα χαρτιά ή τα μωρά), να, να, να .... και να έχεις τη μάνα σου αντί να σου συμπαραστέκεται να είναι σαν τη Μεγάλη Παρασκευή και ούτε λίτο ούτε πολύ να σου ρίχνει ευθύνες για ότι έγινε γιατί πήγες μια βόλτα μισής ώρας δρόμο με το αμάξι (ένα δίωρο σύνολο πάνε έλα και η βόλτα) :shock: , να βγαίνεις από το νοσοκομείο και να σου λέει θα σου κάνω αυτό εκείνο το άλλο για να ξεκουράζεσαι και μια μέρα την τσιμπάει μύγα τσε τσε και κατεβάζει μούτρα χωρίς να σου πει το λόγο και να μην κάνει τίποτα από όσα λέει και να είναι λες και τη σκότωσες μάνα και πατέρα .... και και και ......... άπειρα ...... !! Πειράζει που όταν με το καλό επιστρέψουν τα δίδυμα σπίτι θα κρατήσω και τον μεγάλο και ότι γίνει;; Η αλήθεια είναι πως με προβληματίσατε αρκετά με αυτά που γράφεται αλλά εξακολουθώ να πιστεύω πως θα έχω δυο πολύ ήσυχα μωράκια και οτι τελικά θα τα καταφέρουμε και μόνοι μας!!! Και το άλλο;; Το έχουν και οι δικές σας μανάδες επειδή βοηθάνε να θέλουν να έχουν και λόγο σε όλα;;; Σε ευχαριστώ πολύ πολύ!! Θεσσαλονίκη μένω!! Ουράνιο όντως να το κάνεις το τικεράκι!!! Τι να πω τώρα;;; Τα συνόψισες όλα μα όλα μα όοοοοοοοοοολλλλλλλλαααααααααααα!!!

Νομίζω πως αυτό με στενοχωρεί περισσότερο από όλα!! ότι δηλαδή τους λείπει η αγκαλιά μου!1! Φτάσαμε στα 1700 το αγοράκι και 1640 το κοριτσάκι!! Είμαστε στο βάρος γέννησης περίπου! Γεννήθηκαν 1670 κορ και 1680 αν δηλαδή μου τα είπε σωστά ο σύζυγος!! Είμαι σίγουρη πως καταλαβαίνεις και καλύτερα που δεν τα πέρασες!!! Αφού έχεις τόση βοήθεια από τον άντρα σου πάλι καλά! Δεν ξέρω πως θα είναι στην πράξη αλλά ελπίζω να έχω κι εγώ βοήθεια συζύγου ουσιαστική όμως!! Αυτοί οι άντρες έχω καταλάβει ότι διαφορετικά ορίζουν τη λέξη βοήθεια!! Τεσπα!!! Ας τα πάρω σπιτάκι μας και όλα θα γίνουν! Ίδια μέρα με τα μωράκια μου ε;;; :D

Καλημέρα!!! Νουνού με έκανες και γέλασα πολύ όμως!! Κορίτσια δεν περίμενα πως θα σηκώσει τόση θύελλα αντιδράσεων το περιστατικό με το γιατρό! Το ανέφερα απλά για να καταλάβετε ότι λόγω όλων αυτών αλλά και των ορμονών της λοχείας είμαι πότε έτσι πότε γιουβέτσι!! Προς υπεράσπιση του γιατρού τον οποίο όντως πέτυχα λόγω εφημερίας δεν ήτο ο γιατρός μου να πω ότι σε αυτόν χρωστάω τα δυο υπέροχα πλασματάκια μου που κατάφεραν να γεννηθούν ζωντανά και να πηγαίνουμε κάθε μέρα και καλύτερα!! Σκεφτόμουν χθες το βράδυ (ούτε ξέρω τι ώρα κοιμήθηκα και εγώ, δύο; πιο αργά;; ) ότι λίγα λεπτά αν όχι και δευτερόλεπτα να αργούσαν το αγοράκι μου μπορεί να μην τα κατάφερνε και αυτή η σκέψη με φρίκαρε τελείως!! Η αποκόλληση ήταν στο πλακούντα του γιου ο οποίος έκανε εισρόφηση υγρά και αίμα και διασωληνώθηκε στο χειρουργείο δηλαδή ανέβηκε στη μονάδα νεογνών διασωληνωμένος!! Ο γιατρός αυτός λοιπόν ήταν συνέχεια εκεί γύρω δεν απομακρύνθηκε καθόλου ειδικά όταν άρχισε ξανά η αιμορραγία! Ζήτησε από τα κορίτσια να με καθαρίσουν (ξανά) αμέσως για να δει τι γίνεται! Με το που με άλλαξαν ξανά πλημμύρα από αίμα και αμέσως δίνει εντολή για καισαρική!! και ένα τελευταίο που με έκανε εντύπωση και εκείνη την ώρα ξέχασα και το άστοχο σχόλιο του είναι ότι ήταν ο πρώτος που μπήκε στο χειρουργείο έτοιμος και ντυμένος και πλυμένος και άρχισε να με "βάφει" με μπεταντίν και να με σκεπάζει με τα πράσινα αποστειρωμένα και προς το τέλος ήρθαν και οι ειδικευόμενοι και η υπόλοιπη ομάδα!! Θεωρώ πως ως γυναικολόγος έδρασε σωστά! Τους τρόπους του πρέπει να προσέξει λίγο αλλά τι να κάνουμε ....

Καλημέρα!! Έτσι ακριβώς όπως τα λες είναι Αργυρώ απλά ξέρεις γεννάς ξαφνικά μετά από μια φρικτή αιμορραγία και αγχωμένη αν θα τα καταφέρουν τα μωρά τόσο μικρά! Μπήκα κλαίγοντας στο χειρουργείο γιατί όταν μου είπε ο γιατρός ότι πάμε για καισαρική λόγω αποκόλλησης πλακούντα και ενώ ένιωθα ήδη το αίμα να τρέχει ποτάμι, καρδιοτοκογράφο είχαμε ωρα να κάνουμε και τα μωρά ήταν ήσυχα τον ρώτησα αν τα μωρά θα είναι καλά, η απάντηση του ξέρεις ποιά ήταν;; Όχι φυσικά!! Αφού είναι πρόωρα πώς να είναι καλά;" και βγήκε από το δωμάτιο! Άρχισα να κλαίω με λυγμούς! Ακόμα θυμάμαι πως με κοίταζε η διπλανή μου κοπέλα κάνοντας μου νόημα να μη στενοχωριέμαι την ώρα που την πήγαιναν με το καροτσάκι δίπλά για απόξεση αφού γέννησε το μόλις 4 μηνών μωράκι της φυσιολογικότατα αλλά νεκρό :( Έτρεξαν οι μαίες να με συνεφέρουν με είπαν διάφορα κ κάπως με ηρέμησαν! ΣΤο χειρουργείο ώσπου να με ετοιμάσουν άρχισα να νιώθω τα μωράκια μου λίγο και εκεί κάπως ηρέμησα! Όμως είχα ήδη ταραχτεί τόσο πολύ που ξύπνησα επίσης ταραγμένη και δεν μπορούσα να ησυχάσω! Δεν μπορούσα καν να ανασάνω! Ευτυχώς η αναισθησιολόγος ήταν πολύ καλή και προσπαθούσε να με ηρεμήσει!! Σκέψου λοιπόν πως μετά από όλα αυτά κ αφού επί ένα 24ωρο δεν είδα καθόλου τα μωρά μου και δεν ησύχαζα γιατί ήθελα να βεβαιωθώ ότι δε μου λένε ψέμματα κ τρέχει κάτι (ξέρω πως άλλες κάνουν περισσότερες μέρες να τα δουν οπότε πάλι τυχερή ήμουν!) επιτέλους τα είδα αλλά διασωληνωμένα και με ένα σωρό καλωδιάκα κ παρόλο που ήξερα πάνω κάτω πως θα τα δω η πραγματικότητα ξεπερνάει κάθε είδους σκέψη και φαντασία!! Δεν πρόκειται ποτέ να ξεχάσω εκείνο το σφίξιμο που ένιωσα μπαίνοντας στο διάδρομο της εντατικής!!! Εκεί που θέλω να καταλήξω με όλο αυτό το μακρινάρι είναι ότι με τις ορμόνες της λοχείας, μετά από μια δύσκολη γέννα, δύσκολο ξεκίνημα για τα μωρά, αναγκάζεσαι να τα αποχωρηστείς τόσο καιρό ενώ περίμενες πως και πως να τα αγκαλιάσεις και δεν μπορείς ούτε καν να τα αγγίξεις λίγο, ε λοιπόν ναι φυσικά το μυαλό σου ξέρει ότι θα μείνουν μέσα ώσπου να μεγαλώσουν και να τα πάρουμε γερά και δυνατά αλλά η ψυχολογία πέφτει μερικές φορές στα ταρταρα χωρίς σοβαρό λόγο!! Ευτυχώς που έχουμε το μεγάλο μας γιο και ξεχνιόμαστε! Ο καιρός περνάει πιο γρήγορα κ πιο ανώδυνα!! Όσες τα περάσατε καταλαβαίνετε τι εννοώ! Σας μαύρισα πρωινιάτικα ε;;

Μαρτζουλα μου όλα καλά! Στην περίπτωση μας το να μην έχουμε νεα το θεωρούμε καλό! Όλο θέλω κ λέω θα σε τηλ αλλά είμαι ή στους δρόμους ή με έχει πάρει τα μυαλά ο γιος μου που το τι γλύκες κ αγάπες μου κάνει τελευταία δε λέγεται! Όσο για το σύζυγο σήμερα του έριξα μια πισωπλατη μουτζα δε θυμάμαι γιατί αλλά αν κ παιδιάστικο ξεδωσα! :tongue: Πέραν τούτου μη μας ματιαξω είμαστε στα καλύτερα μας απλά με τόση ένταση τελευταία θα μας βγει κ κανένα νευρακι άνευ σοβαρού λόγου κ αιτίας!

Καλημέρα;; Τι κάνετε; οι εγκυούλες πώς είστε; Με τις ζέστες πώς τα πάτε;; Έχει μπόλικες τελευταία δε συμφωνείτε; Δεν ξέρω αν το καταλάβατε αλλά ο μικρός μου κοιμάται και είπα να σας πω μια καλημέρα!!! Νέα δεν έχω εκτός του ότι έκανα μια γενική αίματος κ τις εξετάσεις για το θυρεοειδή μου! Έφτιαχνε ο άντρας μου τα χαρτιά όλα με εξετάσεις κτλ κ βρήκα έναν έλεγχο που είχα κ έληγε σε λίγες μέρες και είπα να ελέγχω μια τελευταία φορά αιματοκρίτη και θυρεοειδή! Τελευταία δηλαδή προς το παρόν! Αναλόγως αποτελεσμάτων θα δω και πότε θα χρειαστεί να ξανακάνω!!! Φιλάκια σε όλα τα μωράκια!! Υ.Γ Πάω να ξαπλώσω δίπλα στο αγγελάκι μου κ ελπίζω να μην τον ξυπνήσω από τα φιλάκια και τις αγκαλίτσες :tongue:

Καλημέρα!!! Περιμένω να περάσει λίγο η ώρα για να με ξανααρμέξω και είπα να μπω να σας γράψω δυο λογάκια!!! Καταρχήν σας ξαναευχαριστώ όλες για τις ευχές και το ενδιαφέρον σας! Τα μωράκια μου είναι ακόμα σε θερμοκοιτίδα φυσικά! Το κοριτσάκι είχε κάποια λοίμωξη που όμως την αντιμετώπισαν αμέσως και πάμε καλά! Καθημερινά τους αυξάνουν και από λίγο την τροφή και αργά αλλά σταθερά βάζουμε και τα γραμμαριάκια μας! Πέρασαν κι όλας δύο εβδομάδες και ούτε το κατάλαβα! Άλλοτε μου φαίνεται ότι πέρασαν μόλις λίγες μέρες και άλλοτε αιώνας!! Ευτυχώς που έχουμε και το γιο μας και ξεχνιόμαστε αρκετά! Εσείς πώς είστε; ετοιμάζετε διακοπές Χριστίνα πώς τα πάτε εσείς;

Καλημέρα!!! Περιμένω να περάσει λίγο η ώρα για να με ξανααρμέξω και είπα να μπω να σας γράψω δυο λογάκια!!! Καταρχήν σας ξαναευχαριστώ όλες για τις ευχές και το ενδιαφέρον σας! Τα μωράκια μου είναι ακόμα σε θερμοκοιτίδα φυσικά! Το κοριτσάκι είχε κάποια λοίμωξη που όμως την αντιμετώπισαν αμέσως και πάμε καλά! Καθημερινά τους αυξάνουν και από λίγο την τροφή και αργά αλλά σταθερά βάζουμε και τα γραμμαριάκια μας! Πέρασαν κι όλας δύο εβδομάδες και ούτε το κατάλαβα! Άλλοτε μου φαίνεται ότι πέρασαν μόλις λίγες μέρες και άλλοτε αιώνας!! Ευτυχώς που έχουμε και το γιο μας και ξεχνιόμαστε αρκετά! Εσείς πώς είστε; ετοιμάζετε διακοπές Χριστίνα πώς τα πάτε εσείς;

Παρούσα αλλά είμαι πολύ πεσμένη ψυχολογικά όχι πως άλλαξε κάτι προς το χειρότερο απλά μάλον φταίνε οι ορμόνες, με το παραμικρό μου έρχεται να κλάψω που θα πάει θα στρώσω! Προσωπικά προτιμώ την ησυχία μου κ ας μην έχω βοήθεια από το να μου κάνουν την ψυχολογία μου σκ@τ@ δε πάει νάναι όχι μανα μου κ ο βασιλιάς ο ίδιος ( αν είχαμε) ! Κ δεν είμαστε κ πάνω κάτω!

Kαλησπέρα κορίτσια!! Ή μήπως πρέπει να πω καλημέρα; Σας διαβάζω κλεφτά από το κινητό αλλά δεν προλαβαίνω να σας γράψω γιατί όταν είναι εδώ ο μικρούλης μου θέλω να του αφιερώνω όλη μου την προσοχή μετά τα τελευταία γεγονότα! Αφήστε που δεν πρόκειται να μου επιτρέψει να καθίσω στον υπολογιστή!! Τώρα κοιμάται φυσικά! Σας ευχαριστώ όλες για τις ευχές!! Είναι και τα δύο σε θερμοκοιτίδα στην υπομονάδα και προσευχόμαστε να πάνε όλα καλά και σύντομα να έρθουν σπιτάκι μας!! Χριστίνα εσείς πώς τα πάτε;; Σας φιλώ γιατί έχω και ένα κρεβάτι που με περιμένει!!

Kαλησπέρα κορίτσια!! Ή μήπως πρέπει να πω καλημέρα; :rolleyes: Σας διαβάζω κλεφτά από το κινητό αλλά δεν προλαβαίνω να σας γράψω γιατί όταν είναι εδώ ο μικρούλης μου θέλω να του αφιερώνω όλη μου την προσοχή μετά τα τελευταία γεγονότα! Αφήστε που δεν πρόκειται να μου επιτρέψει να καθίσω στον υπολογιστή!! Τώρα κοιμάται φυσικά! Να καλωσορίσω κι εγώ τα καινούρια και παλιά κοριτσάκια !! Τινγκερ όλα καλά;; Μάρτζι λύσε μου μια απορία! Πώς αντέχεις και πώς τα καταφέρνεις τόσο καιρό με τους γονείς σου τόσο κοντά;; Εμείς προς το παρόν είμαστε όλοι καλά !! Σας φιλώ γιατί έχω και ένα κρεβάτι που με περιμένει!!

Σας ευχαριστώ πολύ όλες!!! :p

Ευχαριστώ :D !

Καλησπέρα κορίτσια!!! Επιτέλους να σας γράψω και τα δικά μας νέα! Στην αρχή δεν είχα κουράγιο ούτε όρεξη για οτιδήποτε! Ενημέρωσα μόνο τους πιο κοντινούς! Αφήστε που δεν είχα και ώρα για σερφάρισμα! Απόψε ο μικρός λείπει οπότε είναι ευκαιρία!!! Γίναμε κι εμείς τρίτεκνοι! Την Τρίτη 8 Ιουλίου ξημερώματα πάω τουαλέτα και τι να δω; πλημμύρα στο αίμα!! Κατατρόμαξα αλλά ευτυχώς κατάφερα να σκεφτώ ψύχραιμα! Ήμασταν Χαλκιδική οπότε ξεκινήσαμε κατευθείαν για το εφημερεύον που για καλή μου τύχη ήταν το Ιπποκράτειο στο οποίο έτσι κι αλλιώς ήθελα να γεννήσω! Για να μη σας τα πολυλογώ κατά τις έντεκα το πρωί έγινε αποκόλληση πλακούντα και μπήκα εσπευσμένα για καισαρική! Έπειτα έμαθα ότι η αποκόλληση ήταν στο αγοράκι! Διασωληνώθηκαν και τα δύο και μπήκαν εντατική νεογνών! Τώρα πια μετά από μια εβδομάδα το κοριτσάκι μπήκε στην ενδιάμεση μονάδα και το αγοράκι επειδή δεν τρώει το φαγάκι του έμεινε στην εντατική αλλά ελπίζω το πρωί που θα πάω να έχει πάει και αυτό με την αδελφούλα του!! Γεννήθηκαν στην 31 κ 2 κ από 1670 γρ περίπου! Αντλώ γάλα και τα πηγαίνω αλλά δυστυχώς το επισκεπτήριο είναι μόνο κάθε πρωί που τα βλέπουμε λίγο! Βέβαια το μόνο που θέλω είναι να πάνε όλα καλά να μην συμβεί κάτι απρόσμενο και δεν πειράζει ας τα βλέπουμε μόνο τόσο! Θα έρθει η στιγμή που θα τα πάρουμε σπιτάκι μας και θα είμαστε μέρα νύχτα μαζί! Μπήκα Τρίτη βγήκα Παρασκευή και όταν συνάντησα το μεγάλο μου γιο καταστενοχωρήθηκα! Τον είχα αφήσει στους γονείς μου και ήταν και η μεγάλη μου ανηψιά μαζί που μαζί της περνάει πολύ ωραία όπως και με τον παππού που τον έχει αδυναμία! Αλλά η φατσούλα του ήταν αλλιώτικη! Κάπως απόμακρη! Εν τω μεταξύ δυο μέρες πριν γεννήσω ο μικρός με έκανε κάτι αγάπες!! ΕΡχόταν με αγκαλιαζε και φιλούσε την κοιλιά μου! Ειδικά το τελευταίο βράδυ δε με άφηνε να φύγω από κοντά του! Φώναζε μαμά και έκλαιγε! Και αμέσως πήγαινα και καθόμουν μαζί του! Διαίσθηση;; Και εκεί ακριβώς τον "παράτησα" τέσσερις μέρες χωρίς να με δει και να με ακούσει (μια φορά του μίλησα στο τηλέφωνο) και χωρίς να τον αποχαιρετήσω!! Τον πήρα σπίτι και τον άφηνα στους γονείς μου μόνο για να πάμε να δούμε τα μωρά και του έλεγα ότι θα τον πάρουμε αμέσως! Δεν έκλαιγε όταν τον άφηνα αλλά δεν έκανε και σαν τρελός όπως πριν! Όταν του έλεγα πού είναι τα νινάκια δεν έδινε σημασία ούτε κοίταζε την κοιλιά μου ενώ πριν την χάιδευε και τη φιλούσε! Χρειάστηκαν περίπου δυο μέρες για να ξαναγίνει το μωράκι που άφησα με πολλές αγκαλιές παιχνίδια και φιλάκια και από τον πατέρα του και από εμένα! Η ψυχολογία μου χάλια! Το ένα μετά το άλλο! Ευτυχώς τώρα όλα πάνε πολύ καλύτερα και ελπίζω να βοηθήσει η Παναγίτσα μας να πάνε όλα καλά!! Άρχισε να φιλάει πάλι την κοιλιά μου και να λέει "νινιά"! Ποιός ξέρει τι νιώθει και σκέφτεται σε αυτή την τόσο μικρή ηλικία!! Χριστινάκι την κάνατε την εξέταση για τα ματάκια; __________________

Καλησπέρα κορίτσια!!! Επιτέλους να σας γράψω και τα δικά μας νέα! Στην αρχή δεν είχα κουράγιο ούτε όρεξη για οτιδήποτε! Ενημέρωσα μόνο τους πιο κοντινούς! Αφήστε που δεν είχα και ώρα για σερφάρισμα! Απόψε ο μικρός λείπει οπότε είναι ευκαιρία!!! Γίναμε κι εμείς τρίτεκνοι! Την Τρίτη 8 Ιουλίου ξημερώματα πάω τουαλέτα και τι να δω; πλημμύρα στο αίμα!! Κατατρόμαξα αλλά ευτυχώς κατάφερα να σκεφτώ ψύχραιμα! Ήμασταν Χαλκιδική οπότε ξεκινήσαμε κατευθείαν για το εφημερεύον που για καλή μου τύχη ήταν το Ιπποκράτειο στο οποίο έτσι κι αλλιώς ήθελα να γεννήσω! Για να μη σας τα πολυλογώ κατά τις έντεκα το πρωί έγινε αποκόλληση πλακούντα και μπήκα εσπευσμένα για καισαρική! Έπειτα έμαθα ότι η αποκόλληση ήταν στο αγοράκι! Διασωληνώθηκαν και τα δύο και μπήκαν εντατική νεογνών! Τώρα πια μετά από μια εβδομάδα το κοριτσάκι μπήκε στην ενδιάμεση μονάδα και το αγοράκι επειδή δεν τρώει το φαγάκι του έμεινε στην εντατική αλλά ελπίζω το πρωί που θα πάω να έχει πάει και αυτό με την αδελφούλα του!! Γεννήθηκαν στην 31 κ 2 κ από 1670 γρ περίπου! Αντλώ γάλα και τα πηγαίνω αλλά δυστυχώς το επισκεπτήριο είναι μόνο κάθε πρωί που τα βλέπουμε λίγο! Βέβαια το μόνο που θέλω είναι να πάνε όλα καλά να μην συμβεί κάτι απρόσμενο και δεν πειράζει ας τα βλέπουμε μόνο τόσο! Θα έρθει η στιγμή που θα τα πάρουμε σπιτάκι μας και θα είμαστε μέρα νύχτα μαζί! Μπήκα Τρίτη βγήκα Παρασκευή και όταν συνάντησα το μεγάλο μου γιο καταστενοχωρήθηκα! Τον είχα αφήσει στους γονείς μου και ήταν και η μεγάλη μου ανηψιά μαζί που μαζί της περνάει πολύ ωραία όπως και με τον παππού που τον έχει αδυναμία! Αλλά η φατσούλα του ήταν αλλιώτικη! Κάπως απόμακρη! Εν τω μεταξύ δυο μέρες πριν γεννήσω ο μικρός με έκανε κάτι αγάπες!! ΕΡχόταν με αγκαλιαζε και φιλούσε την κοιλιά μου! Ειδικά το τελευταίο βράδυ δε με άφηνε να φύγω από κοντά του! Φώναζε μαμά και έκλαιγε! Και αμέσως πήγαινα και καθόμουν μαζί του! Διαίσθηση;; Και εκεί ακριβώς τον "παράτησα" τέσσερις μέρες χωρίς να με δει και να με ακούσει (μια φορά του μίλησα στο τηλέφωνο) και χωρίς να τον αποχαιρετήσω!! Τον πήρα σπίτι και τον άφηνα στους γονείς μου μόνο για να πάμε να δούμε τα μωρά και του έλεγα ότι θα τον πάρουμε αμέσως! Δεν έκλαιγε όταν τον άφηνα αλλά δεν έκανε και σαν τρελός όπως πριν! Όταν του έλεγα πού είναι τα νινάκια δεν έδινε σημασία ούτε κοίταζε την κοιλιά μου ενώ πριν την χάιδευε και τη φιλούσε! Χρειάστηκαν περίπου δυο μέρες για να ξαναγίνει το μωράκι που άφησα με πολλές αγκαλιές παιχνίδια και φιλάκια και από τον πατέρα του και από εμένα! Η ψυχολογία μου χάλια! Το ένα μετά το άλλο! Ευτυχώς τώρα όλα πάνε πολύ καλύτερα και ελπίζω να βοηθήσει η Παναγίτσα μας να πάνε όλα καλά!! Άρχισε να φιλάει πάλι την κοιλιά μου και να λέει "νινιά"! Ποιός ξέρει τι νιώθει και σκέφτεται σε αυτή την τόσο μικρή ηλικία!! Χριστινάκι την κάνατε την εξέταση για τα ματάκια;

Καλώς ήρθες!!! Εγώ είχα ένα ήσυχο σχετικά μωράκι που κοιμόταν και όταν έβλεπα τα σκούρα με λιγο στήθος ηρεμούσε! Να υποθέσω πως δοκίμασες απορροφητήρα, ηλεκτρική κ αν θηλάζεις στήθος!! Ίσως να έχει ακόμα κολικούς; Πάντως ακούω για μωράκια που δεν πολυκοιμούνται μέσα στην ημέρα! Δυστυχώς δεν έχω κάποια καλύτερη ιδέα να σου δώσω! Μήπως είσαι αγχωμένη και το αντιλαμβάνεται; δοκίμασες να το παίρνει αγκαλιά ο μπαμπάς που είναι συνήθως είναι πιο ψύχραιμοι; αντιδράει το ίδιο;; Υπομονή θα σου ευχηθώ και ίσως άλλη μανούλα μπορεί να σε βοηθήσει περισσότερο!!

Καλησπέρα! Μαρτζουλα να μας στείλεις φωτο με τη μικρούλα σου οπωσδήποτε, φαντάζομαι ποσο θα έχει μεγαλώσει! Αλήθεια το υλικό της βαφτισης το πήρατε; σας άρεσε; δε θυμάμαι είχατε νοικιάσει κανονικά φωτογράφο κ βίντεο; Κι εμείς καλά πάμε, έβγαλε πολύ ζεστη αλλά μας δροσίζει ο Θρασούλης μας με τις αγκαλίτσες, τα ναζακια του, τις γλυκές του, τα φιλάκια κτλ ξέρετε... κ όταν κοιμάται αναλαμβάνει το κλιματιστικό :D

Καλημερα! Ευχαριστούμε! Να δώσεις κ εσύ πολλά πολλά φιλάκια στην Αννούλα σου κ από το γιο μου ακομα περισσότερα! Είμαι σίγουρη πως αν βρίσκονταν τα δυο τους θα έκαναν πολλές αγκαλίτσες κ φιλάκια! :p

Καλημερα! Χριστινακι μακρύς ο δρόμος ε; ρωτάς αν αντέχω, όλα τα αντέχει ο άνθρωπος κ τα υπομένει έτσι κι εγώ κι ελπίζω όλα να πανε καλα μέχρι τέλος γιατί μόνο όταν σφιξω τα μωρακια μου γερά κ υγιή στην αγκαλιά μου θα ησυχάσω! Το θέμα είναι εσύ πώς αντέχεις! Αλήθεια διασωληνωθηκαν κ τα δυο; κ σε πόσες μέρες κατάφεραν να βγουν από τον αναπνευστήρα; Εύχομαι να πανε όλα καλα με τα ματάκια τους! Αλήθεια πρόκειται για εξέταση ρουτίνας που κάνουν σε όλα τα πρόωρα ή υπαρχει κάποιος λόγος; Λογικά για να γίνει κ στα δυο είναι από τις προγραμματισμένες εξετάσεις! Καλή δύναμη σου εύχομαι κ υπομονή κ σύντομα να τα πάρεις αγκαλίτσα! Αλήθεια σε άφησαν να πάρεις αγκαλιά η έστω να τα χαιδεψεις;

Αχ τι ωραία! !

Τέλεια!!! Ελπίζω τώρα να ησύχασες και να έφυγε ένα άγχος! έκλεισες και το πρώτο τρίμηνο οπότε όλα καλά!!

Καλημέρα κορίτσια!!! Με φτιάξατε πρωινιάτικα με αυτά που αναφέρετε για τα διδυμάκια σας :tongue: Εξακολουθώ όμως να ονειρεύομαι δύο ήσυχα μωράκια!! :rolleyes:

Καλημέρα!! Τσουρεκάκι περαστικά σου! Ελπίζω ήδη να είσαι καλά!! Εμένα ο υιός μου δε με αφήνει να κάθομαι στον υπολογιστή οπότε ή πρέπει να λακωνίσω από το κινητό ή να το κάνω όταν κοιμάται όπως τώρα! Απλά μέχρι πριν δυο τρεις μέρες σηκωνόταν σχεδόν μόλις έφευγα από το κρεβάτι οπότε ούτε τέτοιες ώρες μπορούσα να γράψω!! Μπήκα στον όγδοο και ελπίζω να καταφέρω να μπω και στον ένατο!! Χθες με έπιασε ένας πολύ δυνατός πόνος πολύ χαμηλά, η δεύτερη φορά μέσα στην εβδομάδα! Πιστεύω να είναι από το έντερο γιατί ήθελα να πάω και τουαλέτα αλλά ήμασταν έξω και δυστυχώς δεν είχε! Όταν γυρίσαμε σπίτι απλά δεν μπόρεσα να πάω! Ξαπλώθηκα καναπέ κ μετά ηρέμησα! Όμως και όλο το βράδυ μια ψιλοενόχληση την είχα! Εν τω μεταξύ σε εκείνο το σημείο ακριβώς που πονούσα με κλωτσούσε και το αγοράκι μου! Φυσικά δεν πονούσα από αυτό απλά το αναφέρω! Και επίσης και τις δύο φορές είχα τάση για έμετο! Ουφ! Τρόμαξα λίγο η αλήθεια με αυτό το δυνατό πόνο!! Το αγοράκι μου το μεγάλο το πήγαμε την Τρίτη στην παιδίατρο! 19 μηνών ακριβώς και γίναμε 92 πόντους και 14100!! Σε δύο μήνες πήραμε 800 γραμμάρια περίπου και δύο πόντους!!! Αύριο πρωί φεύγουμε Χαλκιδική για μια βδομαδούλα περίπου! Είναι και οι γονείς μου εκεί! Ο μικρός θα ξετρελαθεί που θα είναι τόσες μέρες με τον παππού αλλά να δούμε τι θα γίνει όταν φύγουμε! Ήδη λείπουν από την Τρίτη και κάθε μέρα είναι παππού και παππού και με πηγαίνει στην πόρτα να φύγουμε!! Τρελή αδυναμία λέμε αλλά είναι αμοιβαία (ευτυχώς)!!! Αυτά τα νέα μας!! Εσείς πώς είστε;;