ΛΕΑΝΑ

δεν θα προσπαθησω να αλλαξω την αποψη σου αλλωστε καθε γνωμη και αποψη δεκτη....δεν ειπα οτι και με την αδελφη μοιυ δεν νιωθω περιεργα απλα δεν ειναι τησ παρουσας χρονικησ στιγμησ να το κανω θεμα μαζι τησ.....δεν θα ηθελα με τιποτα να την ταραξω θα περιμενω να γεννησει και μετα ισωσ ξεκαθαρισουμε τα πραγματα....και δεν ξεσπαω στην μαμα μου..αν διαβασεσ εκανα προσπαθεια αλλα ηταν αρνητικη απεναντι μου....και οσο για το τησ ειπα οτι θα θυμωσω και θα στεναχωρεθω αν γινει κατι σε καμια περιπτωση δεν το ειπα απειλιτικα...οσο αφορα την αδελφη μου ειναι στα 31..ποτε δεν την κριτικαρα ποτε δεν ημουν αυστηρη μαζι τησ...και αν διαβασεσ την ευκαιρια να τησ πω αυτα που ηθελα δεν μου την εδωσε καν...οσο για το αν ειχα μαθει απο την αρχη για την εγκυμοσυνη δεν θα αλλαζε κατι απεναντι τησ...ειναι δικαιωμα τησ να φερει στον κοσμο ενα μωρο ειναι επιλογη τησ....αλλωστε δεν θα ειναι ουτε η πρωτη ουτε η τελευταια ανυπαντρη μανουλα......και παλι θα ηθελα να ειμαι κοντα τησ οπωσ θελω και τωρα....εκεινη δεν με θελει....... τωρα αν θα παω στην μαμα μου το μωρο να το δει...δεν ξερω ακομα....το σκεφτομαι....δεν ξερω τηα θα κανω...

οπα οπα...μου φαινετε πωσ με αποπηρεσ λιγακι......δεν ξερω αν εχεισ διαβασει απο την αρχη το ολο θεμα και τη σταση που εχω κρατησει εωσ τωρα....αν ναι τοτε κατι δεν καταλαβες καλα....συμφωνω μαζι σου οτι στην προκειμενη στιγμη το ολο θεμα αφορα την αδελφη και το ζορι που επεται στη συνεχεια,,,οκ...συμφωνω απολυτα οτι η μαμα μου εχει φαει φρικη με ολο αυτο...γιατι δεν ειναι οτι καλυτερο η κορη σου να φερνει στο κοσμο ενα παιδι ολομοναχη..οκ και σε αυτο.....ποιοσ ειπε οτι εγω δεν θελω να ειμαι διπλα και στισ δυο...αν ετσι καταλαβες τοτε λαθοσ.....εγω δεν πηγα ποτε στη μαμα μου να τησ πω τα παραπονα μου...δεν ειμαι κανα κοριτσακι που βρηκα ευκαιρια να τησ πω τον πονο μου οσο εκεινη ειχε το δικο τησ.....ναι πληγωθηκα που μου το ειπανε 6,5 μηνες μετα..και παλι ομωσ δεν κρατω θυμο απανεντι στην αδελφη μου γιατι σιγουρα ειχε τουσ λογουσ τησ...αν θυμωσα με την μαμα μου ειναι γιατι η εγκυμοσυνη τησ αδελφησ δεν ειναι οτι πιο ευκολο οσο αφορα οτι θα ειναι μονη τησ και θα ηθελα να το ξερω οχι γιατι ειμαι η αδελφη και θα επρεπε να το ξερω αλλα γιατι σε μια δυσκολη στιγμη θα μπορουσαμε να το αντιμετωπισουμε ολες μαζι....οταν πηγα στην μαμα για να μιλησουμε τησ ειπα ναι μαμα στεναχωρεθηκα με ολο αυτο αλλα τωρα πρεπει να δουμε τη θα κανουμε.....πωσ να βοηθησεισ και πιον να στηριξεισ οταν η απαντηση τησ ηταν δεν εχουμε να συζητησουμε τιποτα για το θεμα...δεν εχω να πω τιποτα.....και εγω ααναρωτιεμαι...προσπαθω να πησιασω την αδελφη μου και τρωω πορτα....λεγοντασ μου οτι ουτε ωρα και διαθεση εχει να μου μιλησει...οκ...δεν θυμωνω γιατι κατανοω απολυτα τα ψυχολογικα που επιφερει μια εγκυμοσυνη...και εγω τρεις μηνες ειναι που εχω γεννησει το τριτο μου μωρο....προσπαθω να πλησιασω την μαμα μου για να δοιυμε εστω και τωρα 7 μηνες μετα πωσ μπορω να βοηθησω την αδελφη μου που εχει παρει μια τετοια αποφαση...δυσκολη πολυ....και τρωω παλι πορτα με τισ κουβεντες τησ...χωρισ να θελει να αποκαλυψει οτιδηποτε.....και να σου πω και κατι δεν με ενδιαφερει ουτε με ποιον το εκανε το μωρο ουτε οτιδηποτε,.....με ενδιαφερει να τη βοηθησω στην παρουσα φαση.....οπωσ εκεινη θελει.....αλλα το μονο που εισπρατω απο την μαμα μου ειναι μια αρνηση....και αν θεωρεισ οτι ειναι χοντραδα η τελευταια μου κουβεντα που τησ ειπα οτι εγω την πορτα μου δεν την κλεινω σε καμια ...αλλα θα στεναχωρεθω και θα θυμωσω αν η αδελφη μου χρεοιαστει οτιδηποτε η συμβει οτιδηποτε και δεν το μαθω ...υοτε ναι ειπα χοντραδα.....μετα απο ολα αυτα σου φαινομαι για καποια που σκεφτομαι τον ευατο μου?αν και παλι ναι....τοτε οκ παω πασο στην αποψη σου...εγω απλα πληγωνομαι με ολα ολα αυτα...γιατι αλλιωσ φανταζομουνα τον ερχομο τησ ανιψουλα μου και αλλιωσ ειναι....αλλιωσ φανταζομουνα τισ σχεσεισ μασ και αλλιωσ τισ βλεπω....

42 μερες πανε χωρισ να θελει καμια επαφη η μαμα μου μαζι μου....περασε και η γιορτη μου και ενα τηλ χτυπησε απο την αδελφη ...γεια πηρα να σου πω χρονια πολλα.......βεβαια και τη αλλο περιμενα ,,και αυτο μια κινηση ειναι εκ μερουσ τησ....εχει και εκεινη τα δικα τησ θεματα δεν τησ κραταω θυμο....θα γεννησει και θα καταλαβει....ισωσ...η μαμα ομωσ ουτε ενα χρονια πολλα στην κορη τησ?τοσο θυμο απεναντι μου γιατι?επειδη προσπαθησα να ξεκαθαρισουμε την κατασταση και ειπωθηκαν πραγματα που δεν τησ αρεσαν?αναρωτιεμαι οταν μια γυναικα γινεται μανουλα δεν κανει λαθη απεναντι στα παιδια τησ?και θυμωνει οταν αυτα τησ τα λενε?δηλ οι γονεισ πρεπει να κλεινουνε ματια και αυτια οταν τα παιδια τουσ εκφραζουν τα συναισθηματα τουσ απεναντι τουσ?42 μερες αυτο το μωρακι το εγγονακι τησ δεν τησ νοιαζει?μπορει ενασ εγωισμοσ τελικα να ειναι τοσο μεγαλοσ απεναντι στη κορη σου και το εγγονι σου?τα αλλα δυο παιδια μου τα εχει δει στο τυχαιο....την ικανοποιει ετσι?να χανει στιγμες απο τα γγονακια τησ?τη αλλο πια περιμενει απο εμενα ?τη να κανω να την παερακαλαω για να κρατησουμε μια ραγισμενη σχεση μανασ και κορησ ?πλησιαζει και η βαφτιση του μωρου και ολο αυτο με δυσκολευει αφανταστα..με στεναχωρει πολυ...τη να κανω δεν ξερω...:cry:

ΜΑΝΟΥΛΕΣ που πονατε τοσο πολυ οτι και να πω μου φενεται ανουσιο μπροστα σας....απλα βλεπω πωσ εμεισ οι υπολοιπες που τα εχουμε ολα απλοχερα στη ζωη μασ φτανουμε σε σημειο να μην δινουμε την πρεπουσα σημασια...ποσο ασημαντα τελικα ειναι ολα εκτοσ απο την ομορφη αγκαλια των παιδιων σου?θελει δυναμη ψυχησ για να ξεπερασεισ κατι τοσο δυνατο και επωδυνο...πρεπει να θρηνησετε,να κλαψετε,και να μην απολογηθειτε σε κανεναν που νιωθετε ετσι....δυστυχωσ ο θεοσ δεν ξερω γιατι δινει σε μανουλες μωρακια που λιγο αργοτερα τα παιρνει πισω...ισωσ καταλαβαινει οτι ειναι τα αγγελουδια του που τα θελέι παλι κοντα του...μονο μια ζεστη αγκαλιτσα συμπαραστασησ και τη σκεψη μου κοντα σασ..ΚΟΥΡΑΓΙΟ

λια μου σε ευχαριστω πολυ για την απαντηση σου.....και αυτο θα κανω θα φορεσω το ψυχρο προσωπο μου και θα συνεχισω..αλλωστε δεν εχω κανει κατι κακο απεναντι τουσ..και αν εχω κανει ασ με ενημερωσουνε...δεν γινεται να στεναχωριεμαι τοσο πολυ..που στην τελικη εκεινες δεν ξερω αν νιωθουν το ιδιο.φτανει πια...εχω τρια αγγελουδια πισω μου και το τριτο μου μολισ τριων μηνων...δεν τουσ αξιζει να με βλεπουν σταναχωρημενη αλλα ουτε και με τον αντρα μου να τσακωνομαι που με βλεπει ετσι...φτανει πια

αποφασισα να παω να μιλησω με τη μαμα μου στην αρχη τα πραγματα ηταν χαλαρα περι ανεμων και υδατων...οταν ομωσ τησ ειπα μαμα θελω να συζητησουμε...εκεινη μου απαντησε δεμ εχουμε να πουμε τιποτα...οτι θες να ρωτησεισ ρωτα την αδελφη σου και οχι εμενα...προσπαθουσα να τησ εξηγησω οτι μαζι τησ ηθελα να ξεκαθαρισω την παρουσα φαση την κατασταση αλλα ηταν σαν να μην ακουγε τιποτα απο οσα τησ ελεγα ....μαμα ειμαι πληγωμενη στεναχωρημενη....και εκεινη ελεγε εγω δεν φταιω σε τιποτα....ολο το φταιξιμο το εριχνε σε μενα για ολα....για την σταση μου απεναντι τησ και απεναντι στη αδελφη μου....μεχρι που πιστεψε την αδελφη μου που τησ ειπε οτι εγω την πηρα τηλ και ρωταγα ποιοσ ειναι ο πατερασ του παιδιου και που δουλευει....οι ορμονες τησ πρεπει να την εχουν τρελανει τελικα......ακρη δεν βγαλαμε...δεν ηταν προθυμη για συζητηση....και οταν τησ ελεγα τουλαχιστον η αδελφη ειναι καλα? ειναι οκ ? δεν απαντουσε....μου ελεγε μην με ανακατευειες....στο τελοσ εφυγα λεγωντασ τησ οτι εγω την πορτα μου δεν την κλεινω και να ξερει οτι αν η αδελφη μου χρειαστει κατι θα ειμαι εκει.......σημερα ομωσ νιωθω καπωσ περιεργα,.......νιωθω πιεση,βαροσ θελω να φθγω να παρω τουσ δρομουσ και οπου με βγαλει....κλαιω απο το πρωι και δεν ξερω γιατι ολο αυτο μου βγηκε ετσι....λετε και σε μενα οι ορμονες μου τρεις μηνεσ μετα τη γεννα να κανουν τα δικα τουσ?τη να πω δεν ξερω....ο αντρασ μου σημερα μου μιλησε και θυμωμενα που με εβλεπε ετσι χαλια....αυτα απο εμενα

παει περιπου ενασ μηνασ μετα την ανακοινωση τησ εγκυμοσυνησ και η αληθεια ειναι οτι πλεον εχω παρει αποφαση οτι η κατασταση οκ αυτη ειναι δεν πειραζει....ετσι και αλιωσ η αδελφη ειναι μακρια οποτε και ειναι πιο ευκολο ολο αυτο...τωρα οσο αφορα την μαμα μου ακομα δεν εχουμε μιλησει...τα παιδια βεβαια τα αφηνω να πηγαινουν να την βλεπουν εφοσον το ζητανε, αλλωστε αλλο το θεμα μεταξυ μασ και αλλο τα παιδια...το τριτο τησ εγγονακι ομωσ το μωρακι εχει να το δει απο μ τεταρτη...πολλα βραδια σκεφτομσι ...θσ πσω νσ τησ μιλησω....μετα με πιανει το παραπονο και ο θυμοσ...γιατι?γιατι και εκεινη δεν κανει λιγο πισω?τα σκεφτομαι απο εδω τα σκεφτομαι απο εκει και λεω να κανω πισω τελικα ....οσο στεναχωρημενη και να ειμαι..τη νοημα εχει τελικα ολο αυτο?να μην μιλαμε///εστω για μια καλημερα?και ασ πεσει κατω...αλλωστε νομιζω οτι θα παρει καιρο να το ξεπερασω....

ειμαι παρα πολυ στεναχωρημενη...εχτεσ αποφασισα μα μιλησω στην αδελφη μου να κανω πισω...ενοψει τησ εγκυμοσυνησ τησ και στην τελικη να την ρωτησω αυτο το γιατι που με τρωει τοσες μερες...ετσι την πηρα τηλ...η συζητηση ξεκινησε απλα..πωσ εισαι?τη κανεισ?πωσ παειη εγκυμοσυνη?οταν τη ρωτησα που θα γενησει η απαντηση ηταν δεν ξερω θαδειξει...ειναι δυνατον 7 μηνων και να μην ξερει ?προσπαθουσα να την ρωτησω ετσι διαφορα αλλα οι απαντησεισ τησ ηταν μονολεκτικες....καποια στιγμη με πολυ γλυκο τροπο την ρωταω...εχεις ανθρωπο κοντα σου να σε στηριζει? δηλ το μπαμπα του μωρου? και τοτε μου λεει....δεν σου επιτρεπεται να ρωτασ για τον πατερα του παιδιου και ναι εχω ανθρωπουσ να με στηριζουν και δεν εχεισ καμια δουλεια να ρωτασ και ποσο μαλλον απο το τηλ...εγω τησ ειπα αφου μενεις μακρια και οταν μασ το ανακοινωσεσ σηκωθηκες και εφυγες και ενω σε περιμενα να ερθεισ να τα πουμε εσυ δεν ξαναπ[ατησεσ....μου ειπε οτι εγω εφταιγα γιατι δεν σταθηκα στο γεγονοσ τησ εγκυμοσυνησ αλλα στο τη μου το ειπε 6,5μηνων....οτι ειναι δικαιωμα τησ να το πει οποτε θελει και αν ηθελε δεν μου το ελεγε καθολου....τη ρωτησα δεν με νιωθεισ αδελφη σου? οικογενεια σου? απαντηση δεν πηρα...και στο τελοσ προσθεσε κοιταξε να δεισ δεν εχω ουτε την ωρα ουτε την διαθεση να ασχοληθω εκανες λαθοσ που με πηρεσ....τησ απαντησα οκ να εχεισ μια καλη εγκυμοσυνη και γεννα και συγνωμη για την ενοχληση και το εκλεισα....δεν ηταν μονο τα λογια τησ αλλα και η σταση τησ πολυ επιθετικη....γιατι μου μιλησε ετσι τη τησ εχω κανει τελικα?εκλαψα πολυ αλλα δεν μπορω να κανω κατι αλλο πλεον....

δεν εχεισ αδικο απλα δεν ξερω τον τροπο η αδελφη μενει μακρια και τωρα αγνωστο ποτε θα την ξαναδω η μαμα μενει διπλα και δεν ξερω πωσ να το χειριστω να παω και να τησ πω γεια ελα να το συζητησουμε...την ημερα που το εμαθα προσπαθησα με τη μαμα νατο συζητησω αλλα εκεινη δεν ηθελε...ασε με μου ειπε εχω τα προβληματα μου....και η αδελφη μου απλα ηρθε το ανακοινωσε πηρε τα παιδια να τουσ ψωνισει για πασχα...και ενω εγω περιμενα να ερθει σπιτι να συζητησουμε..εκεινη αφησε τα παιδια εξω απο την πορτα και εφθγε...μετα τηλ κλειστο....αρα με πιον να συζητησω και γιατι....και σκεφτομαι μηπωσ τελικα εχει να κανει με τον πατερα του παιδιου οπου μαμα και κορη δεν θελουν να μαθω ποιοσ ειναι για αυτο κρατανε τετοια αποσταση?

ΔΕΝ ΑΜΦΙΒΑΛΩ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΓΑΠΗ ΤΗΣ ΟΥΤΕ ΘΕΛΩ ΝΑ ΤΡΑΒΗΞΩ ΤΗΝ ΠΡΟΣΟΧΗ ΤΗΣ ΣΕ ΤΙΠΟΤΑ ..ΑΛΛΩΣΤΕ ΕΧΩ ΜΕ ΤΟΣΑ ΑΛΛΑ ΝΑ ΣΧΟΛΗΘΩ ΑΠΛΑ ΜΕ ΠΛΗΓΩΝΕΙ Η ΣΤΑΣΗ ΤΗΣ

ΣΕΒΟΜΑΙ ΤΗΝ ΑΠΟΨΗ ΣΟΥ ΑΝ ΚΑΙ ΔΙΑΦΩΝΩ ΚΑΘΕΤΑ....ΓΕΝ ΕΙΜΑΣΤΕ ΜΕΓΑΛΗ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΓΙΑ ΝΑ ΤΟ ΚΑΝΕΙ ΒΟΥΚΙΝΟ...ΜΟΝΟ ΕΓΩ ΕΙΜΑΙ ΚΑΙ Η ΑΔΕΛΦΗ ΜΟΥ....ΑΝ ΚΑΙ ΤΗΣ ΑΔΕΛΦΗΣ ΜΟΥ ΔΕΝ ΤΗΣ ΕΙΜΑΙ ΘΥΜΩΜΕΝΗ ΓΙΑΤΙ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΩ ΟΤΙ ΠΑΙΖΟΥΝ ΠΟΛΛΑ ΡΟΛΟ ΣΤΟ ΝΑ ΠΑΡΕΙ ΑΠΟΦΑΣΗ ΝΑ ΠΕΙ ΚΑΤΙ ΤΕΤΟΙΟ ΣΤΟΝ 6 ΜΗΝΑ...ΟΣΟ ΑΦΟΡΑ ΤΗ ΜΑΝΟΥΛΑ ΜΟΥ ΣΥΝΕΧΙΖΩ ΝΑ ΕΠΙΜΕΝΩ ΟΤΙ ΔΕΝ ΚΡΑΤΗΣΕ ΣΩΣΤΗ ΘΕΣΗ....ΕΓΩ ΕΙΜΑΙ ΔΙΠΛΑ ΤΗΣ ΤΑ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΧΡΟΝΙΑ..ΜΕΝΟΥΜΕ ΔΙΠΛΑ ΔΙΠΛΑ .ΜΑΖΙ ΠΙΝΑΜΕ ΜΑΖΙ ΤΡΩΓΑΜΕ ΠΡΟΣΠΑΘΟΥΣΑ ΝΑ ΤΗΣ ΚΡΑΤΑΩ ΣΥΝΤΡΟΦΙΑ ΟΣΟ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΓΙΝΟΤΑΝΕ ΓΙΑΤΙ ΕΙΧΕ ΠΛΗΓΩΘΕΙ ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΔΕΛΦΗ ΜΟΥ Η ΟΠΟΙΑ ΕΜΕΝΕ ΜΕ ΤΗΝ ΜΑΜΑ ΕΚΕΝΕ ΠΟΛΛΕς ΛΑΘΟΣ ΕΠΙΛΟΓΕς ΤΗΝ ΠΛΗΓΩΝΕ ΜΕ ΤΑ ΛΟΓΙΑ ΤΗς ΠΟΛΛΕς ΦΟΡΕς ΚΑΙ ΕΚΕΙΝΗ ΔΕΝ ΜΙΛΟΥΣΕ...ΦΟΒΟΤΑΝ ΜΗΠΩς Η ΜΙΚΡΗ ΣΗΚΩΘΕΙ ΚΑΙ ΦΥΓΕΙ ΚΑΙ ΔΕΝ ΜΑΘΕΙ ΚΑΙ ΚΑΝΕΙΣ ΚΑΙ ΤΙΠΟΤΑ...ΜΕΧΡΙ ΠΟΥ ΕΝΑ ΠΡΩΙ ΕΤΣΙ Η ΑΔΕΛΦΗ ΑΝΑΚΟΙΝΩΝΕΙ ΟΤΙ ΓΕΙΑΣ ΣΑΣ ΠΑΩ ΣΕ ΑΛΛΗ ΠΟΛΗ ΓΙΑΤΙ ΕΤΣΙ ...ΧΩΡΙΣ ΤΙΠΟΤΑ ΑΛΛΟ ΝΑ ΠΕΙ...Η ΜΑΜΑ ΠΛΗΓΩΘΗΚΕ ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ...ΚΑΙ ΟΜΩΣ ΕΚΕΙ ΗΜΟΥΝ ΕΓΩ ΔΙΠΛΑ ΤΗΣ ΚΟΝΤΑ ΤΗΣ ΠΡΟΣΠΑΘΩΝΤΑΣ ΝΑ ΔΙΚΑΙΟΛΟΓΗΣΩ ΤΗΝ ΑΔΕΛΦΗ ΜΟΥ ΚΑΙ ΝΑ ΕΜΨΥΧΩΝΩ ΤΗΝ ΜΑΜΑ ΜΟΥ...ΚΑΙ ΠΑΡΟΛΑΥΤΑ Η ΜΑΜΑ ΣΥΝΕΧΩΣ ΗΤΑΝ ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΟ ΣΤΕΡΝΟΠΟΥΛΙ ΤΗΣ...ΟΤΑΝ ΕΓΩ ΤΗ ΧΡΕΙΑΖΟΜΟΥΝΑ ΕΚΕΙΝΗ ΕΛΕΙΠΕ...ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΕΙΜΑΙ ΠΛΗΓΩΜΕΝΗ ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΤΗΣ ΚΡΑΤΑΩ ΚΑΚΙΑ....ΑΛΛΑ ΤΩΡΑ ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΜΟΥ ΜΙΛΗΣΕΙ...ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΜΥΣΤΙΚΟ Η ΕΓΚΥΜΟΣΥΝΗ ΠΟΥ ΚΡΥΒΕΤΑΙ ΔΕΝ ΕΙΧΑ ΟΥΤΕ ΕΧΩ ΑΠΑΙΤΗΣΗ ΝΑ ΜΑΘΩ ΠΟΙΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΠΑΤΕΡΡΑΣ ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ ΟΥΤΕ ΠΕΡΙΣΟΤΕΡΟ ΤΑ ΠΡΟΣΩΠΙΚΑ ΤΗΣ ΑΔΕΛΦΗΣ ΜΟΥ ...ΑΥΤΑ ΕΙΝΑΙ ΔΙΚΑ ΤΗΣ ΚΑΙ ΑΝ ΗΘΕΛΕ ΘΑ ΜΟΥ ΥΑ ΕΛΕΓΕ...Η ΕΓΚΥΜΟΣΥΝΗ ΟΜΩς ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΚΑΤΙ ΑΠΟΛΥΤΑ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ....ΕΙΝΑΙ ΚΑΤΙ ΠΟΥ ΑΦΟΡΑ ΥΠΟΤΙΘΕΤΑΙ ΜΙΑ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΔΕΝ ΕΙΜΙ ΓΕΙΤΟΝΙΣΣΑ ΕΙΜΑΙ ΘΕΙΑ ΔΕΝ ΕΙΜΑΙ ΤΥΧΑΙΑ ΕΙΜΑΙ ΑΔΕΛΦΗ ΤΗΣ....ΘΑ ΤΟ ΜΑΘΑΙΝΑ ΟΥΤΩΣ Η ΑΛΛΙΩΣ ΚΑΠΟΙΑ ΣΤΙΓΜΗ ΓΙΑΤΙ Η ΜΑΜΑ ΜΟΥ ΔΕΝ ΗΘΕΛΕ ΝΑ ΜΕ ΠΡΟΦΥΛΑΞΕΙ ΚΑΙ ΜΕΝΑ ΞΕΡΟΝΤΑΣ ΟΤΙ ΘΑ ΠΛΗΓΩΘΩ ΑΝ ΤΟ ΜΑΘΑΙΝΑ ΕΤΣΙ?

Εχουν περασει τοσες μερες σχεδον 20 και δεν εχω μιλησει με την ιδια μου την οικογενεια...ατελιωτα βραδια καθομαι και προσπαθω να δω τη θα κανω...τη μια θυμοσ τη αλλη λυπη.....τα εγγονακια τησ δεν τα σκεφτεται ?αυτο οταν μου ερχεται στο μυαλο με θυμωνει...εγω τοσο αδικο ειχα?και αν ναι κατα εκεινη γιατι δεν ερχεται να το συζυτησουμε?τελικα φυτρωσα σε αυτον τον κοσμο?

η αληθεια εινια οτι οταν διαβαζεις πολλες αποψεις βλεπεις και αλλες παραμετρουσ που ισως δεν εχεις σκεφτει....οταν ηρθε και το ανακοινωσε απλα το ανακοινωσε δεν μασ αφησε περιθωρια για ερωτησεις και σκεψεις ηρθε το ειπε και εφυγε...η μαμα απο την αλλη δεν απαντουσε σε τιποτα...οτι και και να ρωταγα μαμα τη εγινε ειναι καλα τη συμβαινει πως θα το μεγαλωσει αν υπαρχει πατερασ απαντηση καμια....το θεμα ειναι δικο της και τιποτα αλλο...πολλα βραδια εχω κατσει και αναρωτηθει τη την εκανε να φτασει σε αυτο το σημειο και η αληθεια ειναι οτι πολλες φορες ηθελα να την παρω τηλ αλλα δειλιαζα και δειλιαζω το γιατι ει ναι ευκολο..ισως πριμενω απο εκεινη ενα βημα ενα σημαδι και εγω θα ειμαι παλι κοντα της ειτε αυτο το μωρο ειναι μεσα σε γαμο ειτε οχι ειτε εχει πατερα ειτε οχι...θα την βοηθησω να το μεγαλωσουμε παρεα μαζι με τα δικα μου...δεν ειναι εγωιστικο αυτο που λεω γιατι πολλες φορες σκεφτομαι μετα απο ολα αυτα αν κανω εγω τη βημα και μου κλεισει παντελως την πορτα τησ θα πληγωθω για αλλη μια φορα πιο πολυ...την θελω κοντα μου θελω το μοναδικο ανιψακι μου που καθε βραδι που κοιταζω το δικο μου μωρο φανταζομαι το δικο της...αλλα νιωθω οτι εκεινη δεν με θελει κοντα της αφου και μετα απο την ανακοινωση δεν ξαναεπικοινωνησαμε....οσο γαι την μαμα πλεον εν ξερω που βαδιζω οσο και αν προσπαθω να μπω στη θεση της δεν μπορω ισως γιατι ακομα ειναι νωρισ....ειμαστε τρεις γυναικες που η μια νομιζα...νομιζα τελικα οτι ηταν για την αλλη(ο μπαμπασ εχει πεθανει πολλα χρονια) αλλα τελικα εκανα λαθοσ ...μαλλον

ΤΟ ξερω οτι ειναι οντως πολυ...νομιζεις εγω δεν ποναω δεν στεναχωριεμαι δεν νιωθω κενο? αλλα καθε φορα εγω η κορη κανω πισω σε ολα σε ολα...αυτη τη φορα νιωθω οτι επρεπε να καταλαβει η μαμα οτι δεν καταπινονται ολα....εγω την ζω καθε μερα η αδελφη εχει κανει του κοσμου τα λαθη αλλα ποτε η μαμα δεν ελεγε τιποτα ισως και το ιδιο να εκανα...ομως μια εγκυμοσυνη δεν ειναι ενα λαθοσ ειναι κτι ομορφο κατι σπουδαιο ειτε ερχετε με καλες η ασχημες συνθηκες γιατι με βγαλανε και οι δυο τους απο εξω ?νιωθω οτι ετσι με αυτη τη σταση ισως καταλαβουνε το ποσο πολυ ποναω

καλησπερα διαβαζα το θεμα σου και πραγματικα απορησα δεν εχεις περιοδο εξι μηνες....εκτος απο ενδοκρινολογικες εξετασεις φανταζομαι οτι εχεις κανει και ολες τις γυναικολογικες..πχ...για πολυκιστικες ωοθηκες....τωρα αν εχεις εξετασει ολα τα ενδεχομενα ο γιατρος σου που το αποδιδει ολο αυτο? μηπως εχεις περασει καπιοα εντονη στεναχωρια?μηπως ειχες σημαντικη απωλεια η αυξηση βαρους το τελευταιο διαστημα?η εχεις στρεσαριστει τοσο πολυ με την ιδεα ενος παιδιου που απλα το σωμα σου αντεδρασε?ολα αυτα δεν παυουν να ειναι παραγοντες στη διακοπη μιας περιοδου?τα εχεις κοιταξει?

12/4/1992 η αρχη αυτου του τρελου ερωτα 17/10/1998 η αρχη του παραμυθενιιου γαμου μας 21/01/01 ηρθε στο κοσμο το πρωτο μπομπιρακι μασ 28/01/06 ηρθε στην ζωη μας η νεραιδουλα μας 28/01/12 ηρθε στην οικογενεια μας το αγγελουδακι μας οση ευτυχια πλυμηριζει την οικογενεια μου το ευχομαι σε ολες τις οικογενειες

σημερα εμαθα απο καποιο κοντινο μου προπσωπο που της μιλησε της μαμας οτι της εχει κακοφανει που ητανε μονη της το πασχα και δεν της ειπα ουτε χριστοσ ανεστη...τωρα βλεπω οτι κοιταζει το δεντρο και χανει το δασοσ....παντα εκει βασιζοντουσαν και η αδελφη μου και η μαμα μου στην υπομονη μου και στην ανοχη μου....εχουν γινει τοσο μα τοσα και παντα ελεγα δεν βαριεσαι και εκανα πισω,,,ισως ετσι πιστευαν και τωρα οι δυο τους...θα μου ελεγαν κατι τοσο σοβαρο και συναμα τοσο χαρμοσυνο που εγω θα ελεγα ελα μωρε και τη εγινε που το μαθαινω τελευταια και στον 6 μηνα και θα εκανα παλι πισω..αλλα αυτη την φορα οχι πληγωθηκα τοσο πολυ ...

δεν διαφωνω οτι μπορει να ειχε χιλιουσ λογουσ αλλα και παλι δεν ειπα να το βγαλει το νεο με ντουντουκα...αν μη τη αλλο αδελφη της ειμαι και οχι γειτονισσα....αν ομως η μαμα με ειχε προετοιμασει για το γεγονοσ μηνες πριν...τα πραγμτα θα ηταν αλλιως γιατι οσο θυμωμενη και να ημουν με την παροδο των μηνων ασ μην το ειχα μαθει απο εκεινη ο θυμος θα καταλαγιαζε και δεν θα εμενα κολονα οταν μου το ελεγε....ασ ηταν και εξι μηνων....αλλλα τωρα ετσι οπως το εμαθα και βλεποντας οτι κρατανε και θυμο και δεν μου μιλανε λες και εκανα εγω κατι στεναχωριεμαι πιο πολυ...γιατι?

εγω με το τεστ εγκυμοσυνησ στο χερι την πηρα τηλεφωνο και της ειπα τα νεα...μπορει να ειμαστε απομακρυσμενες αλλα ουτε εχουμε παρεξηγηθει ουτε τιποτα απλα αναρωτιεμαι το γιατι? θεμα με εκεινη δεν το εκανα σεβομενη την εγκυμοσυνη της αλλα με την μαμα ειμαι πολυ θυμωμενη και οσο βλεπω οτι δεν μου μιλαει θυμωνω περισοτερο

δεν θα πρεπε σαν μαμα και εφοσον ειναι ολη την ημερα μαζι μου να μου πει ξερεις κορη συμβαινει αυτο και αυτο...το ποτε θα στο πει δεν ξερω σε παρακαλω μην της πεις τιποτα απλα σε ενημερωνω,,,τη θα εκανα θα εβγαζα τα νεα με ντουντουκα? ετσι νομιζω θα κραταγε τις ισοροπιες

καλησπερα....εγω εχω εμπειρια και απο ολικη και απο επισκληριδιο....και τη μοιραζομαι μαζι σας..στο 1 μου παιδακι εγινε ολικη χωρισ ο γιατροα να δωσει βαση οτι ειχα προβλημα με την καρδια μου το αποτελεσμα δεν ειναι δυσκολο να το φανταστειτε...δεν ξυπναγα...ο γιατρος βγηκε εξω στον αντρα μου και ειπε...το μωρο ειναι ενταξει με τη μανουλα εχουμε θεμα.....με τα πολλα καταφερανε να με συνεφερουνε εχωντας πολλους πονουσ πυρετο και γενικα πολυ ασχημη εμπειρια...στο 2 παιδακι αλλαξα εννοειται γιατροι ο οποιοσ δε συζητουσε για ολικη καναμε επισκληρηδιο και ολα οκ...στο 3 εκανα παλι επισκληρηδιο η οποια μου κατεβασε την πιεση και λιγο πριν το χειρουργειο εκανα εμετουσ και λιποθυμησα...ομως χαρη στην ετοιμοτητα των γιατρων ολα πηγαν καλα και πολυ γρηγορα κραταγα το αγγελουδακι μου αγκαλια....

καλησπερα σε ολουσ και σε ολες,,,,,θα ηθελα να ρωτησσω εχω κανει ειδη τρεις καισαρικες και η τελευταια μαλιστα προ 2 μηνων....ομως εχω τρελαθει με την ιδεα για αλλο ενα αγγελουδακι βεβαια μετα απο κανα δυο χρονια... ο γιατρος μου ειναι καθετος στην ιδεα 4 εγκυμοσυνησ...την ωρα ομως τησ τελευταιας καισαρικησ ο χειρουργοσ μου ειπε οτι η μητρα μου ειναι πολυ καλη και θα μπορουσα και 4 παιδακι....εσεις εχετε ακουσει κατι πανω σε αυτο το θεμα? περιπμενω