Savita

Κοπέλα μου ειχα αριστερη υδροσαλπιγγα και την αφαιρεσα λαπαροσκοπικα, τωρα ειμαι εγκυος...ο γιατρός μου ειχε πει οτι δυσκολα μενεις με υδροσάλπιγγα διοτι βγαζει ενα τοξικό υγρο οπως σου εγραψε η φιλη παραπανω..αρα καλυτερα να το διευθετησεις....

Miss caramel σωπα και περασε το 1 σταδιο....το ειδαμε στον υπέρηχο...την αλλη εβδομαδα παμε για την καρδουλα, ειμαι αισιοδοξη, ξερω οτι ολα θα πανε οκ.... σωστο αυτο που λες, το 1 τριμηνο να περασει και σιγουρα οι πολλοι φόβοι φευγουν, σου ευχομαι και σενα μια υπεροχη εγκυμοσύνη και με το καλο να παρετε στα χερια σας το μωράκι σας. )

ποιο ειναι το θέμα που θελεις να συζητησεις minampouf?

χαχαχαχαχαχχα ΕΥΗ ετσι ειναι, το πιστευω αυτο που λές, δεν νομιζω να διαφέρω απο εσένα οταν ερθει η ωρα...Καλη επιτυχία κοπέλα μου για την προσπάθεια σου, τωρα πλέον μπορείς να προσπαθείς ανετα αφου εχεις ηδη το ενα αγγελάκι σου... Αντε να ρθει και το δικο μου ραντεβού την παρασκευη, να το δω για πρωτη φορά και να χαλαρώσω και εγω αλλά και ο αντρούλης μου μαζί!!

μάλιστα..αρα αργότερα θα τις υποδεχτώ ε? Με ρούχα εγκυμοσύνης τι κάνεις? εχεις αγοράσει τίποτα και αν ναι από που αν επιτρεπέται?

Nena μου ετσι εξηγειται λοιπόν...Εχω βάση υπολογισμών ειμαι στην 5η εβδομάδα κύησης και πρωτο ραντεβού με τον γυναικολόγο μου εχω την ερχόμενη παρασκευή για να δουμε οτι ολα ειναι οκ(ενδομητρια κλπ) περιττό να σου αναφέρω ποσο πολύ φοβάμαι και επειδή ειλικρινά ξεχνάω οτι ειμαι έγκυος δηλ δεν εχω το παραμικρό σύμπτωμα όπως εμετοί, ζαλάδες κλπ μόνο πρησμένο στήθος αγχώνομαι ακόμα περισσότερο....Τελικά Νένα εμάς τις γυναίκες δεν μας << βρίσκουν πουθενά>> αγχός γιατι δεν μένουμε έγκυες, άγχος όταν ειμαστε τελικά έγκυες μήπως δεν πάει κάτι καλά ΟΥΦ..Κουράστηκα θελω να το απολάυσω στο έπακρον γαμώτη μου.... Ευχομαι τα καλύτερα στο επόμενο ραντεβού σου σε 2 εβδομάδες και ΓΕΡΟ να ναι και οτι να ναι το πουλάκι μου!!! φιλάκια

S_maria μου την καλύτερη δουλειά θα κάνετε να πάρετε και μια 2η γνώμη, ετσι θα εισαι και εσυ πιο σιγουρη, ολα θα πανε καλά κοπέλα μου...Είδες και η nena38 δεν ειχαν κανένα πρόβλημα και το μωράκι ήρθε...Σε φιλώ γλυκά.. Nena38 μου όντως πιο ιδιαίτερη η δική σου περίπτωση, καταλαβαινω κοπέλα μου τι αγχος θα πέρασες, τι ψυχολογική φθορά, ολα μπορω να τα καταλάβω ψυχή μου και ξέρεις ποιο ειναι το αστειο ειμαι ΣΙΓΟΥΡΗ οτι οταν ειδες το τεστ θετικό μπήκες σε ΣΟΚ και δεν μπορουσες να το πιστέψεις,σε σημείο που δεν μπορείς να χάρείς όπως θα ήθελες, το πέρασα και εγω με την σειρά μου και το περνάω ακόμα διοτι φοβάμαι,εχω αρκετό αγχος, προσπαθώ βεβαια με διαφορους τροπους να ηρεμώ. Θελω να σε ρωτήσω κατι οσον αφορα την χωριακή σου. 3500 μονάδες με 4 ημέρες καθυστέρηση???? μηπως ειναι 2 και οχι 1 τα μωράκια στην κοιλιά σου???? )))))

Staurouli85 ειναι ενα θαυμα κοπέλα μου και να σαι σίγουρη οτι ο Θεός και η Υπαρξη ξερουν ακριβως ποτε θα το στείλουν και σε σενα ευχομαι τα καλύτερα για τον γάμο σου και την δημιουργια της δικής σου οικογένειας.. S_maria σε ευχαριστώ πολύ για τα καλά σου λόγια. Τ οτι δεν εχετε με τον άντρα σου καποιο πρόβλημα ειναι παρα μα παρα πολύ θετικό καρδούλα μου...Στο μυαλό σου να εχεις ΠΑΝΤΑ απο εδω και στο εξής οτι γυναίκες με προβληματα σοβαρά αλλα και άντρες με προβληματα στο σπέρμα τους επιτυγχάνουν να κάνουν μωράκι.Άρα εσεις κοπέλα μου δεν υπάρχει κανενας λόγος να αγχώνεστε, θα έρθει οταν εκείνο θέλει και να σου πω και κάτι αν δεν μπορείς να περιμένεις στιγμή τοτε συζήτησε το με τον γιατρό σου και προχωρήστε τις διαδικασίες πιο γρήγορα....στο λέω γιατι και ο δικός μου γυναικολόγος με πήγαινε με ρυθμό χελώνας και ετσι αρχισα εγω να πιέζω την κατάσταση.. Σας φιλώ γλυκά..

Σε ευχαριστώ και εγω για τα ομορφα σου λόγια...Σου ευχομαι τα καλύτερα!!

Γεια σας κορίτσια, Ολο αυτό τον καιρο ( 3 χρονια κοντα) το forum και η καθεμία απο εσάς με την δικιά της ιστορία με κάνατε να αισθανθώ οτι δεν ειμαι η μόνη γυναίκα που περνάω αυτο τον γολγοθά αγχους, αγωνιας, απογοητευσης και άλλα πολλα συναισθήματα που όλες μας εδω γνωρίζουμε... Έτσι θεωρω υποχρέωση μου να μοιραστώ την δικιά μου ιστορία για να μπορεσω να ανταποδωσω εστω και λιγο την συμπαράσταση που έλαβα απο την κάθε γυναίκα εδω μέσα.. Είμαι 33 ετών.Όλα ξεκίνησαν οταν παντρευτηκα το 2009 και απο το ιδιο βραδυ κιολας με τον αντρα μου κάναμε ελευθερα ερωτα αφου είπαμε οτι οποτε θέλει ας ερθει και το bebe.Ετσι λοιπον πέρασε ενας χρόνος, ο δευτερος χρονος και bebe πουθενά. Αρχισα να ανησυχω, πήγαμε στον γιατρό, βρέθηκε υδροσάλπιγγα, μου την αφαίρεσαν( ενιωσα οτι μου ξεριζωσαν κομμάτι της καρδιάς μου και της θυληκότητας μου), μου έκοψαν την περίοδο με ενέσεις και έπειτα με χάπια και pregnyl κάναμε παρακολούθηση της οωρηξίας.Οι μήνες περναγαν και τιποτα ακόμα, μόνο αγχος, κατάρες καθε φορά που ερχόταν η περίοδος, απογοητευση και άλλα πολλά που όλες γνωρίζεται... Έτσι λοιπόν τον Ιουλιο που μας πέρασε αποφασίσαμε να επισκεφθούμε εναν πολυ γνωστο γυναικολογο της Αθήνας ειδικευμένος σε εξωσωματικές,με εξέτασε, μου ειπε οτι θα κανουμε σπερματέγχυση και μου εδωσε μια λιστα με τα φάρμακα που πρεπει να εχω στο ραντεβου μας 3 Σεπτεμβριου για να ξεκινησουμε την διαδικασια. Τον Αύγουστο λοιπόν πηγαμε διακοπές με τον αντρα μου, δεν πηρα ουτε μισο χάπι οωρηξίας και κατα περίεργη σύμπτωση καναμε και λίγες φορές ερωτα μέσα στον μηνα..Έτσι ηρθε το τέλος Αυγούστου και μερα με την μέρα περίμενα την περίοδο, δεν ερχόταν όμως, εγω ημουν ρολόι αλάνθαστο 28-29 μερες το πολύ... 30 ημέρες,31 ημέρες απο τελευταια περίοδο, τρεχω γρηγορα στο φαρμακειο, παίρνω το τεστ αχνο θετικό.... Δεν το πιστευα, δεν μπορεις να το πιστέψεις με τίποτα.... Ημουν Εγκυος.. ΕΥΧΟΜΑΙ ΣΕ ΟΛΕΣ ΕΣΑΣ ΝΑ ΓΙΝΕΤΑΙ ΜΑΝΟΥΛΕΣ ΓΙΑΤΙ ΟΛΕΣ ΜΑΣ ΕΔΩ ΠΑΛΕΥΟΥΜΕ ΜΕ ΝΥΧΙΑ ΚΑΙ ΜΕ ΔΟΝΤΙΑ ΚΑΙ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΕΞΩ ΑΛΛΕΣ ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΠΟΥ ΟΥΤΕ ΝΟΙΑΖΟΝΤΑΙ ΓΙΑ ΤΟ ΟΤΙ ΕΙΝΑΙ ΕΓΚΥΕΣ, ΤΟ ΕΥΧΟΜΑΙ ΣΕ ΚΑΘΕ ΜΙΑ ΑΠΟ ΕΣΑΣ ΑΠΟ ΤΑ ΒΑΘΗ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ ΜΟΥ ΚΑΙ ΘΑ ΠΡΟΣΕΥΧΟΜΑΙ ΓΙΑ ΕΣΑΣ.. Κλέινοντας θέλω να σας πω οτι να ξερετε οτι το αγχος και οι φόβοι δεν τελειώνουν με το που μαθαίνεις οτι εισαι έγκυος,μην περιμένετε ροζ συννεφάκια, συνεχίζει το άγχος και ο φόβος ακόμα πιο δυνατος, διοτι μεχρι να κανεις την επαναληπτική χωριακή σου οτι εξελίσεται η εγκυμοσυνη, μεχρι να κανεις το πρωτο υπέρηχο για να δεις οτι δεν ειναι εξωμήτριο( σε αυτο το σταδιο ειμαι εγω) η καρδούλα σου χτυπαει κοκκινο και ακολουθεί και συνέχεια σοβαρων εξετάσεων. Για μένα λοιπον προσευχηθείτε οσο πιο πολύ μπορείτε μέσα σας και κάντε οτι περναει απο το χερι ενος ζευγαριού για να μπορεσει να αποκτησει ενα μωρακι, μην περιμενετε στιγμη,αν εχετε εξαντλησει και την εξωσωματική αρχίστε άλλες διαδικασίες όπως υιοθεσία η παρένθετη μητέρα, αυτο που πιστευω ειναι οτι μόλις πραγματικά η γυναικα χαλαρωσει και πιστέψει οτι το μωρακι θα ερθει σιγουρα στα χερια της τοτε το ΘΑΥΜΑ γινεται.. ΣΑΣ ΠΑΡΑΚΑΛΩ ΝΑ ΕΧΕΤΕ ΔΥΝΑΜΗ, ΝΑ ΜΗΝ ΤΟ ΒΑΛΕΤΕ ΠΟΤΕ ΚΑΤΩ ΚΑΙ ΝΑ ΞΕΡΕΤΕ ΟΤΙ ΕΚΕΙ ΕΞΩ ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΑΠΟΙΑ ΠΟΥ ΣΑΣ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΕΙ ΚΑΙ ΠΕΡΝΑΕΙ ΤΑ ΙΔΙΑ...Κουραγιο σε ολες μας και υπομονη. Γεια σας και συγνωμη για το μακρυ μηνυμα μου...