Καλημέρα κορίτσια...καλό μήνα σε όλους...
Αφροδιτάκι μου σε καταλαβαίνω απόλυτα...μέχρι πριν τρεις μήνες ζούσα ακριβώς τα ίδια. Πολύ πίεση στη δουλειά, με απίστευτο bulling, ωράριο άστα να πάνε ( πριν τις 7μ.μ. δεν έφευγα ποτέ, από τις 8,30 το πρωί) , ψυχολογικό πόλεμο αν έφευγα στις 6 και φυσικά ούτε πληρωνόμασταν παραπάνω ούτε καν στην ώρα μας! Τα παιδιά , το σπίτι και η ίδια μου η ζωή στον αυτόματο πιλότο...
Ήθελα να φύγω και να γλιτώσω από όλα αυτά αλλά οι υποχρεώσεις πολλές (δάνεια , λογαριασμοί κλπ) και η δουλεία του συζύγου πολύ πεσμένη ...
Μέχρι που η ζωή η ίδια μου έδωσε τη λύση...αρρώστησα πολύ, νομίζω ήταν ψυχοσωματικό και ήμουν μέρες στο κρεβάτι με ιλίγγους τρομερούς , σε πλήρη συσκότιση και πλήρη απομόνωση. Έβλεπα τα παιδιά μου μία στις 3 μέρες... και φυσικά τα έπαιξα!!! Αξιολόγησα όλη την κατάσταση αλλιώς!
Φαντάζεσαι πως στο γραφείο έγινε χαμός... γιατί ακριβώς το ίδιο είχα πάθει και πριν ένα χρόνο αλλά τότε με μία βδομάδα άδεια είχα συνέλθει...ενώ αυτή τη φορά όποτε έλεγα πως είμαι λίγο καλύτερα και σηκωνόμουν για να πάω στο γραφείο με έπιανε ξανά και ήμουν μέρες στο κρεβάτι...
Σε συνεννόηση με το γραφείο είμαι τώρα σε άδεια απολύσεως.. και πρέπει να πω πως λυτρώθηκα!!! Με πιάνουν βέβαια κάτι ζαλάδες που και πού αλλά με λίγη ξεκούραση περνάνε...
Εντελώς φιλικά σου λέω να μην αφήσεις τον εαυτό σου και να μην αγνοείς τα σημάδια που σου στέλνει το σώμα σου...Βέβαια εγώ ήμουν τυχερή μέσα στην ατυχία μου, γιατί έγινε σε εποχή που ο σύζυγος έτυχε να έχει λίγο δουλειά...αλλά και πάλι αυτό που κατάλαβα είναι πως στα παιδιά μου και στο σπίτι μου είμαι αναντικατάστατη!!!
Δεν σου κρύβω πως με πιάνει μια αγωνία τι θα γίνει στο μέλλον και πως θα ανταπεξέλθουμε οικονομικά αλλά η υγεία μας είναι πάνω από όλα... Θέλω να ζήσω μια ζωή φυσιολογική και να είμαι κοντά στα παιδιά μου...
Οι γιατροί μου είπαν πως ήμουν πολύ τυχερή γιατί ο οργανισμός μου επέλεξε να βγει από όλη αυτή την πίεση και να "εκτονωθεί" με κάποιες ζαλάδες, ενώ θα μπορούσε να διαλέξει άλλο τρόπο μη αναστρέψιμο και πολύ πιο σοβαρό ( π.χ. εγκεφαλικό)!
Συγνώμη για το μεγάλο ποστ που είναι και άσχετο με το θέμα μας, άλλα το αφροδιτάκι έθιξε το ευαίσθητο σημείο μου.
Να προσέχετε όλες τον εαυτό σας,!