jimmy271

Κορίτσια καλησπέρα σε όλες. Ζητώ συγνώμη για την παρατεταμένη αποχή από τις συζητήσεις του forum αλλά πραγματικά είμαι σε φάση πλήρους αποφόρτισης και έχω ανάγκη να ανασυνταχθώ σε όλα τα επίπεδα οπότε για λίγο ακόμη θα είμαι εκτός και δεν θα κάνω αναρτήσεις. Θα σας πω όμως ότι τα πράγματα είναι αρκετά ήρεμα χωρίς εντάσεις και προστριβές και προσπαθώ να είμαι πολύ κοντά στο παιδί αυτό το διάστημα γιατί και το έχει και το έχω ανάγκη. Εχουν γίνει κάποιες συζητήσεις για όσα λέγαμε με την γυναίκα μου χωρίς να βλέπω φυσικά κάποια διαλλακτική στάση από πλευράς της αλλά ειλικρινά δεν θέλω να μπω σε λεπτομέρειες. Θα πάρω λίγο χρόνο να χαλαρώσω και να βρω κάποιες ισορροπίες και θα επανέλθω εκ νέου. Σας ευχαριστώ όλες και να περνάτε καλά!!

Marymary19 σε ότι αφορά εμένα τα έχω πλέον ξεκάθαρα στο μυαλό μου και ειλικρινά χαίρομαι. Πέρασα δύσκολα αλλά βλεπω πλεον φως στο τούνελ. Γιατί κατάλαβα ότι όλο αυτό ήταν από την αρχή ένα καραγκιοζιλίκι και τίποτα άλλο. Πέρασα στιγμές που άρχισα να απορώ με τον εαυτό μου και τους δικούς μου, άρχισα να αμφιβάλλω για όλα μέχρι και για τον ίδιο μου τον εαυτό, ξεπέρασα πολλά όρια μου και τελικά ένα κατάλαβα και μόνο. Η γυναίκα μου δεν θέλει να το ξεπεράσει αυτό. Αν ηθελε θα έβρισκε τροπο. τρόποι υπάρχουν άπειροι αλλά εδώ λείπει η θέληση. Επειδή όμως και ο άγιος φοβέρα θέλει - οι επιλογές είναι πια μετρημένα κουκιά. Η μαζί μου και χαράσσουμε μια αρμονική πορεία η χώρια μου. Δηλ. αν είναι να στήνουμε μια επανάσταση κάθε φορά που είναι να αποφασίσουμε για το πιο απλό πράγμα ε έτσι δεν πάει η ζωή. Κρίμα που τα έβγαλε όλα αυτά μεσα στο γάμο, αλλά εκ των πραγμάτων δεν μπορώ να κάνω κάτι. Απλά θα την πιάσω και θα της πω ότι εγώ την ζωή μου την έχω φανταστεί αλλιώς - όχι έτσι. Αν θέλει να πάρει στροφή ας ακολουθήσει αλλιώς δεν θα σκάσω κιόλας.

Marymary19 όσα λες είναι ότι της "φωνάζω" συνέχεια. Της το έχει πει ακριβώς έτσι όπως λες ότι νιώθω να "πνίγομαι". Η απορία μου ξέρεις ποια είναι? Τι άλλο πρέπει να κάνω ή να της πω για να το καταλάβει? Το είπα με το καλό, με το κακό, με λόγια αγάπης και με βρισιές αλλά τα ζώα μου αργά..πρόοδος μηδεν εις το πηλίκο. Μήπως τι έχει γίνει εμμονή όλο αυτό και με τραβάει και εμένα στο γκρεμό?? Και κάτι άλλο. ΟΚ αυτή εντάξει. Οι δικοί της??Τι της λένε άραγε? Κέρδισες έδαφος - μπράβο - προχώρα?? Κράτα γερά?? Τι την συμβουλεύουν άραγε? Γιατί αν το κάνουν αυτό είναι εγκληματίες οι άνθρωποι. Την οδηγούν στην καταστροφή εν αγνοία τους. Μα τι νομίζουν τέλος πάντων? Οτι είμαι κανένας ηλίθιος που θα κάτσω να τα ανέχομαι όλα? Σας μιλάω ειλικρινά ως εδώ και μη παρέκει. Αλλη υποχώρηση δεν κάνω. Τραβάω κόκκινη γραμμή πια. Μέχρι εδώ και ουτε βήμα πιο πίσω. Εχω ήδη μπει στην φάση της αντεπίθεσης. Και θα ειμαι ειλικρινά αμείλικτος σε ότι ζητήσω. Και να σου πω κάτι ρε marymary? Ποιο παιδί μου λες? Το παιδί θέλει να τους βλέπει και τους δύο ευτυχισμένους. Αν είναι να μαραζώνω εγώ για να χαίρεται αυτή ή να μην ενοχλείται καλύτερα χωριστά και αγαπημένοι. Ο καθένας τη ζωή του ας κάνει. Δηλ. επειδή έκανα ένα παιδί πρέπει να κάτσω να περάσω τα μαρτύρια των αγίων? Ε όχι δα. Αρκετά ταπεινώθηκα σε όλους και στον εαυτό μου και αρκετή υπομονή. Αξίζω σίγουρα πολλά περισσότερα από αυτό..Αν μπορεί να το αντέξει ας μείνει δίπλα μου. Αν όχι κανένα πρόβλημα. Απλό είναι το πράγμα.

Peper όπως έχω ξαναπεί ούτε ευκολόπιστος είμαι ούτε το θύμα θα κάνω ούτε τίποτα από όλα αυτά. Σίγουρα σε ένα γάμο πρέπει να υπάρχει σύμπνοια και να συμπορεύεται το ζευγάρι - αυτό είναι κάτι βασικό. Εγώ προσωπικά δεν θα δώσω άλλη ενέργεια στο να ανακυκλώνω τα πράγματα. Οι αποφάσεις μου είναι σαφείς και σαφώς θα διατυπωθούν. Και αυτό είναι κάτι που έχει να κάνει αποκλειστικά με εμένα, όχι τη μάνα, ούτε τον πατέρα μου ούτε κανένα. Ούτε καν με το παιδί. Αφορά την προσωπική μου ελευθερία και έκφραση. Αν θέλει η γυναίκα μου ας με ακολουθήσει, αν θέλει να τραβήξει άλλη πορεία ας τραβήξει, δεν επιτρέπω όμως να μου μπει εμπόδιο. Γιατί τώρα αυτό κάνει. Μπαίνει μπροστά από τα θέλω μου. Και αυτό με πνίγει. Θα της το πω ήρεμα, και αποφασιστικά λοιπόν. Και ας αποφασίσει μετά τι θα κάνει και αυτή. Εγώ νομίζω ότι είχα να δώσω το έδωσα. Δεν έχω κάτι άλλο. Και για να κλείσω θα ήθελα να πω ότι είμαι πάντα σε πνευματική εγρήγορση και μάχομαι για να κατακτήζω τη ζωή που θέλω. Και αν δεν βρω τον δρόμο, ε τότε θα τον ανοίξω μόνος μου όπως είχε και πει ο Αννίβας (Ρωμαίος στρατηγός).. Αυτά από εμένα και θα επανέλθω.

Πάντως η αλήθεια είναι ότι ένιωσα πολύ καλύτερα που οι γονείς μου είδαν επιτέλους έστω και για λίγες ώρες το μικρουλη μας και παίξαμε μαζί του όσο μπορούσαμε, αυτοί και ο αδερφός, οι θείοι μου κλπ. Ειλικρινά μου έφυγε ένα βάρος. Κατά τα άλλα η γυναίκα μου δεν μπορώ να πω με ευχαρίστησε που τα διοργάνωσα όλα τόσο όμορφα στην βάπτιση καθώς και για το ότι σεβάστηκα την επιθυμία της για το όνομα. Χτες με έβγαλε έξω να μου κάνει το τραπέζι και να περάσουμε όμορφα σαν ζευγάρι μαζί με το μικρούλη. Οσο τρώγαμε μου έλεγε πόσο την έχουν πληγώσει όλα αυτά και ότι έχει επενδύσει πολλά για να φτιάξει αυτή την οικογένεια και ότι έκανε το έκανε για να μην αφήσει τη μάνα μου να την διαλύσει. Επίσης μου είπε ότι δεν πρόκειται ποτέ να μάθω πόσο δύσκολα πέρασε με όλες αυτές τις καταστάσεις στην εγκυμοσύνη της και όλα αυτά την έχουν πληγώσει. Οι γονείς μου πιστέυω να χαλάρωσαν κάπως που είδαν τον μικρό έστω υπό αυτές τις συνθήκες και κάποια στιγμή θα χρειαστεί να μιλήσουμε εκ νέου. Συμφωνώ πάντως με τη roubi ότι θα πρέπει να σκεφτώ διπλά προτού πάρω οποιαδήποτε απόφαση ή κάνω κάποια κίνηση γιατί όντως είναι σαβαρές αποφάσεις.

roubi, κοίταξε θα είμαι ειλικρινής απέναντι στον εαυτό μου καταρχήν και μετα σε όλους τους άλλους. Σε αυτό το γάμο το γυαλί έχει σπάσει καιρό τώρα, πάρα πολύ καιρό. Ναι έχω αισθήματα για τη γυναίκα μου, λατρεύω το παιδί μου και φυσικά το μόνο που θέλω είναι μια ενωμένη οικογένεια. Ομως ότι προσπάθειες και να έκανα για αυτό πάντα μου έλεγε ότι την πιέζω, κλπ κλπ. Ποτέ δεν είδα να κάνει κάτι εμπράκτως η ίδια για να βελτιώσει κάτι. Οτι έκανε στόχευε στο να απομακρυνθεί η ίδια από όλους και από όλα και τελικά από εμένα. Γιατί αυτό πέτυχε. Επειδή είμαι από τους ανθρώπους που δίνω ευκαιρίες στη ζωή, ειδικά για τόσο σοβαρά θέματα, έκανα πίσω σε πολλά πράγματα, εκανα ουσιώδεις αλλαγές μήπως και κάτι αλλάξει. Της το φωνάζω κάθε μέρα, δεν μπορεί να μην το βλέπει, ότι δεν περνάω καλά. Οτι δεν νιώθω καλά. Και κανείς δεν ακούει. Προσπαθώ πολύ να κρατήσω αυτόν τον γάμο, αλλά δεν μπορώ άλλο να τα δίνω όλα και να μην παίρνω τίποτα. Γιατί αυτό παίρνω. Ενα ωραίο, ολόκληρο Τίποτα. Της λείπει σίγουρα το θάρρος να αλλάξει τα πράγματα και εθελοτυφλεί. Επεσε μέσα στην παγίδα και τώρα δεν ξέρει πώς να βγει. Επειδή ακριβώς την αγαπώ της έδωσα ευκαιρίες. Το ίδιο θα κάνω και για μια ακόμη τελευταία φορά. Και θα της δείξω εμπράκτως ότι αν δεν κάνει κάτι θα με χάσει για πάντα. Ισως τότε ξυπνήσει. Αλλιώς ας με χάσει. Πρέπει και αυτή να μάθει ότι στην ζωη πρέπει να αγωνιζόμαστε για κάτι που αγαπάμε και θέλουμε. Αλλιώς πώς? Ετσι θα έρθει μόνο του?

Κορίτσια κοιτάξτε πώς το βλέπω εγώ το πράγμα για να μην σας ζαλίζω με πολλά και άσχετα, τι είπε, τι δεν είπε, τι έκανε κλπ. και χωρίς να σταθώ καθόλου στη χτεσινή μέρα που φυσικά ήταν αφοσιωμένη στο παιδί και τίποτα άλλο. Χτες ήταν για μένα ένα ψυχολογικό όριο που είχα θέσει, ένα χρονικό σημείο μέχρι του οποίου είχα υποσχεθεί στον εαυτό μου να κάνω υπομονή, να μην τραβάω το σχοινί κλπ κλπ. ΟΚ το παιδί είναι πλέον 13 μηνών, μεγάλωσε, έχει αρχίσει ήδη και καταλαβαίνει τι παίζεται - δεν ειναι κανένα χαζό. Το βαφτίσαμε, πήρε το όνομα του Αγίου που ήθελε η γυναίκα μου, κάναμε ανοικτή βάπτιση..ε νομίζω ότι από πλευράς μου έδειξα πια όλη την καλή διάθεση..οτι δεν θέλω το κακό. οτι κάνω πίσω. οτι ρίχνω νερό στο κρασί μου. Για αυτή, το παιδί, το γάμο μας. Αυτή η φάση για μένα είναι πια παρελθόν. Η γυναίκα μου δεν έκανε πίσω πουθενά.Εμεινε αμετακίνηση στη θέση της προτείνοντας πάντα ότι όλοι οι άλλοι την αδίκησαν, την έβρισαν, την ταπείνωσαν κλπ. Ποτέ δεν αναρωτήθηκε γιατί όλοι της φέρονται έτσι. Γιατί δεν βρίσκει πουθενά δίκιο. Ποτέ δεν κοίταξε πώς συμπεριφερόταν η ίδια απέναντι στους άλλους. Θεωρεί δηλ. δεδομένο ότι οι άλλοι οφείλουν να την σέβονται όταν αυτή δεν κάνει το ίδιο..Αυτό είναι κάτι βασικό που κάποιες είτε το καταλαβαίνει από μόνος του είτε όχι. Δεν μπορείς να του το πεις δηλ. Κοιτάξτε, επειδή μεγάλοι άνθρωποι είμαστε οι επιλογές όπως πάντα είναι οι εξής 2: Της ξεκαθαρίζω ότι για να νιώθω ΕΓΩ καλά μέσα σε αυτό το γάμο απαιτώ κατ'ελάχιστον καποια πράγματα. Αν δεν μπορεί ή δεν θέλει να τα σεβαστεί πρόβλημα της. Δεν θα φτάσω να ικετεύω για τα αυτονόητα. Σεβασμό, αγάπη, κατανόηση, ηρεμία. Αν λοιπόν όπως λέει με αγαπάει, είναι ο καιρός να το δείξει εμπράκτως και όχι με λόγια. Ας το κάνει πράξη αν έχει τα κότσια. Αν δεν μπορεί είτε από εγωισμό, είτε απο αδυναμία, είτε απο οτιδήποτε άλλο έχει τις καλύτερες ευχές μου, θέλω το καλό της σαν άνθρωπος, είναι μάνα του παιδιού μου, ΑΛΛΑ δεν μπορεί έτσι να συνεχίσει να είναι σύζυγος μου. Αυτό πια δεν λέγεται γάμος αλλά εκμετάλλευση και ταπείνωση. Δεν θα ταπεινωθω για κανέναν όμως. Εχω μια αξιοπρέπεια. Και εκεί δεν μπορώ να διαπραγματευτώ τίποτα. Οπως βλέπετε, ο κλοιός έχει αρχίσει για αυτή και σφίγγει πια. Και θα σφίξει ανελέητα στο προσεχές διάστημα καθώς θα ζητήσω να λάβω σαφή απάντηση της. ΕΓΩ και ΜΟΝΟ ΕΓΩ αποφασίζω πώς θέλω να ζω, τι να νιώθω και τι όχι. Δεν θα επιτρέψω σε κανέναν άνθρωπο σε αυτό τον κόσμο να με βάλει να ζω με έναν τρόπο που δεν μου αρέσει. Και αυτό που ζω δεν μου αρέσει, δεν μου αξιζει, με ταπεινώνει. Αν θέλει να ρίξει τον εγωισμό της και να δει λίγο την άλλη πλευρά έχει καλώς. Αν όχι, με όλη μου την καρδιά ας τραβήξει τον δρόμο της. Και το παιδί θα φροντίσω να μεγαλώσει έστω και από απόσταση με τον καλύτερο τρόπο. Αλλά δεν θα επιτρέψω πια σε κανέναν να παίρνει αποφάσεις για την ζωή μου. Τα παραπάνω θα τα πω ήρεμα και με πλήρη αποφασιστικότητα. Μα, μου, αναβολές κλπ. μας τελείωσαν. Δεν θα πάρουμε. Θέλω πια σαφείς απαντήσεις. Κάποτε η γυναίκα μου μιλούσε για όρια. Ας δεχτεί και αυτή τα δικά μου όρια πλέον. Αν δεν μπορεί πάλι πρόβλημα της. Μέσα στον μήνα θα γίνουν όλα αυτά. Και ειλικρινά είμαι έτοιμος για όλα τα ενδεχόμενα. Είμαι αποφασισμένος να πάρω αυτό που μου αξίζει. Οσες θυσίες και αν κάνω.

Marymary19 το έκανα ήδη πριν 2 μέρες σε αυστηρό ύφος και νομίζω άρχισε να το παίρνει το μήνυμα ότι είμαι ΑΠΟΦΑΣΙΣΜΕΝΟΣ να δώσω τέλος σε αυτό το πρόβλημα. Το ίδιο και η οικογένεια μου. Δεν υπάρχουν πια περιθώρια. Δεν είπα ούτε να χωρίσω ούτε τίποτα γιατί δεν μου αρέσει να απειλώ και έχω και ένα παιδάκι που θέλω να το έχω ευτυχισμένο όσο τίποτα άλλο. Ομως ο τρόπος της γυναίκας μου δεν οδηγεί πουθενά. Μου είπε να κάνω υπομονή, να περιμένω, να δει, να δω, δεν λύνεται όμως τίποτα έτσι. Θα την πιάσω και αυτή και τους δικούς της το έχω πάρει απόφαση και θα το ξεκαθαρίσω το πράγμα μια και καλή. Να ξέρουν και αυτοί τις προθέσεις μου και ότι δεν παίζω πια ούτε κάνω άλλη υπομονή.. Οι καλοί λογαριασμοί κάνουν τους καλούς φίλους δεν λένε?

E μπράβο marymary19! Επιτέλους βλέπετε μια αλήθεια που σας λέω τόσο καιρό. Γιατί οι δικοί μου και ήρθαν και όχι απλά δεν είπαν τίποτα, αλλά ούτε μούτρα κράταγαν ούτε το παραμικρό..Οι άνθρωποι στάθηκαν Κύριοι με όλη τη σημασία της λέξης. Τίμησαν και εμένα και το γιο μου. Αλλά αυτή το παίζει κυρία και δήθεν με τέτοια καραγκιοζιλίκια, τίποτα άλλο δεν μπορώ να το χαρακτηρίσω. Απίστευτη μικροπρέπεια, θεατρινισμοί και ουσία ΜΗΔΕΝ. Ομως ξέρετε κάτι, όποιος φέρεται έτσι εννοείται και δεν αντέχει τον άνθρωπο που είναι ουσιαστικός και αληθινός, ΑΝΘΡΩΠΟΣ δηλ. όπως λέει η λέξη. Σε κάτι τέτοιες στιγμές δείχνεις την πραγματική σου αξία και πόσο μετράς. Και λυπάμαι που το λέω αλλά; φάνηκε πολύ ΛΙΓΗ. Αυτό απέδειξε. Για άλλη μια φορά φανερώθηκε. Ετσι απλά. Ξέρετε οι δικοί μου είναι όλοι προβληματισμένοι με αυτά τα πράγματα. Και με ρωτούν για το παιδί, και ότι θα πρέπει να πατήσω πόδι επιτέλους να το βλέπουν και αυτοί πια κλπ. Αλλά να σας πω κάτι. Εμένα με απασχολεί και κάτι άλλο, πιο σημαντικό: αναρωτιέμαι αν αυτή η γυναίκα, όσο καλή κλπ. είναι σε άλλα πράγματα, μπορεί ουσιαστικά να με κάνει ευτυχισμένο και να σταθεί δίπλα μου όπως πρέπει. Πόσο ακόμα θα μπορώ να ανέχομαι τέτοιες συμπεριφορές? με τιμά εμένα ως πρόσωπο κάτι τέτοιο? Γιατί πάνω από όλα εγώ αυτό κοιτάζω. Αν ο άνθρωπος που έχω δίπλα μου με ΤΙΜΑ με όλη τη σημασία της λέξης όμως.

Καλημέρα σε όλες. Χτες έγινε η βάπτιση του μικρού μας τελικά - σε ήρεμο ευτυχώς κλίμα και χωρίς παρατράγουδα. Είχα αποφασίσει ειλικρινά να είμαι πολύ ήρεμος και να ευχαριστηθώ την μέρα για χάρη του γιου μου και να μην βάλω καμία σκιά σε αυτή την πολύ σημαντική μέρα. Παρευρέθησαν κανονικά οι γονείς μου, οι θείοι μου, τα ξαδέρφια μου, συνάδελφοι και πολλοί φίλοι όπως φυσικά και το σόι της γυναίκας μου. Δυστυχώς δεν ήρθε καθόλου η αδερφή μου και ο ένας αδερφός μου όμως. Η μικρή μου αδερφή με είχε καλέσει 2 μέρες πριν και μου είπε ότι μου ζητάει συγνώμη αλλά δεν θα μπορέσει να παρευρεθεί γιατί δεν μπορεί να υποκρίνεται μπροστά σε κόσμο με όλα αυτά που έχουν συμβεί και την έχουν τόσο αγγίξει ψυχολογικά. Το ίδιο και ο αδερφός μου. Εγώ χαιρέτησα κανονικά τους πεθερούς μου και τα αδέρφια της γυναίκας μου χωρίς υφάκι, μούτρα κλπ. Και αυτοί το ίδιο (τυπικά-στεγνά δηλ.).Εγινε μια χαρά η βάπτιση με απόλυτη ησυχία μέσα στην εκκλησία και μετά χαιρετίσαμε έναν-έναν τους καλεσμένους. Εκεί υπήρξε ένα μικρό θεματάκι καθώς όταν έφτασε η σειρά του πατέρα μου να χαιρετήσει, πήγε να φιλήσει το παιδί και μετά την γυναίκα μου και αυτή αποτραβήχτηκε επειδικτικά, πράγμα που φυσικά με στενοχώρησε πολύ και της το είπα. Η μητέρα μου απλά της έδωσε το χέρι. Ο αδερφός μου μου εκμυστηρεύτηκε ότι έγινε έξαλλος με την συμπεριφορά της γυναίκας μου - που φέρθηκε έτσι στον πατέρα μου - και για αυτό δεν μπόρεσε να την φιλήσει αν και το ήθελε. Απλά της έδωσε το χέρι και της είπε να σας ζήσει. Μετά πήγαμε στην δεξίωση όπου πραγματικά περάσαμε καλά, πήγα και εγώ το παιδί στους δικούς μου, παίξαμε, και γενικώς ευχαριστήθηκαμε όσο μπορούσαμε χωρίς να επισκιάσουμε την βραδιά με άλλα πράγματα και αρνητικά συναισθήματα. Ούτε η γυναίκα μου είπε τίποτα κατά την διάρκεια της βραδιάς, ούτε κανείς άλλος. Δεν σας κρύβω όμωςότι δεν μου άρεσε καθόλου η συμπεριφορά της απέναντι στον πατέρα μου. Γιατί και εμένα ήρθε να με φιλήσει η μάνα της και δεν έκανα κάτι. Ημουν και εγκάρδιος μάλιστα. Kαι εμένα ο πατέρας μου έκανε τον μικρότερο και αυτή εκεί - το στιλάκι στιλάκι. Υφος και τυπικούρες..Δηλ. δεν μπορεί να κρατήσει ένα στοιχειώδες επίπεδο και να ξεχωρίσει μια στιγμή? Ε τι να πω? Αυτή χάνει όχι εγώ. Αυτή σχολιάστηκε. Τώρα ηρέμησα από όλα αυτά και μου έφυγε ένα άγχος - δεν έχω να σκέφτομαι ούτε ονόματα, ούτε τι θα γίνει ούτε τίποτα..Θέλω να χαλαρώσω. Ομως επί της ουσίας θα πρέπει σιγά σιγά να μπουν πράγματα στη θέση τους. Με στρουθοκαμηλισμούς δεν λύνεται τίποτα. 2-3 μέρες πριν την βάπτιση της τα είπα όλα αυτά. Οτι θα πρέπει να μπουν κάποιες ισορροπίες επιτέλους. Γιατί ξέρετε τι? Χτες στην Εκκλησία ο γιος μου κοίταζε τους γονείς μου και δεν τους γνώριζε..Απορούσε με το βλεμματάκι του..ενώ τους άλλους παππούδες τους αγκάλιαζε και τους γνώριζε. Δεν το δέχομαι αυτό. Μεγάλη αδικία για το παιδί μου κυρίως όχι εμένα..Ποτέ δεν θα το επιτρέψω πια αυτό. Αυτά προς το παρόν κορίτσια - δεν θέλω να σας κουράσω άλλο. Απλά να γράψω κάτι να σας ενημερώσω και θα σας ξαναγράψω σύντομα πάλι. Καλημέρα σε όλες.

Κορίτσια σας ευχαριστώ. Εγώ παραμένω ψύχραιμος και ειλικρινά δεν φοβάμαι τίποτα. Εχω όλη την καλή διάθεση και δεν υπάρχει λόγος να ανησυχώ για το παραμικρό. Επί του γενικότερου θα ήθελα να πω, απαντώντας και στην laura36 κυρίως, ότι δεν είμαι ούτε υπέρμετρα αισιόδοξος ούτε απαισιόδοξος με τις προτεινόμενες κινήσεις. Δεν είπα ότι περιμένω κάτι άμεσα ή ότι θα αλλάξουν όλα σε μια μέρα. Αυτό που ξεκαθάρισα είναι ότι θα βάλω εγώ προσωπικά κάποια πράγματα στη θέση τους με όμορφο τρόπο, θα κάνω δηλ. κάποιες κινήσεις αποφασιστικές, τόσο σε προσωπικό όσο και σε οικογενειακό επίπεδο, και από εκεί και πέρα θα αποφασίσω πώς πρέπει να κινηθώ. Ξέρω πολύ καλά με τι κατάσταση έχω να κάνω, όμως αυτό δεν θα με εμποδίσει να βάλω κάποια πράγματα στη θέση τους μια και καλή. Και θα είμαι έτοιμος για όλα. Νομίζω ότι πλέον οφείλει και η γυναίκα μου να ρίξει νερό στο κρασί της, εφόσον γίνουν αυτά που λέω. Αν θέλει να το πάρει μονότερμα και να λέει το "ποίημα" της, ΟΚ, κανένα πρόβλημα, ας πάρει τις αποφάσεις της. Εγώ ότι απαιτήσω θα το απαιτήσω οριστικά και με τη μορφή βέτο. Δεν έχω άλλα σημεία αντίστασης και δεν πρόκειται να με κάμψει το παραμικρό. Θα έχω τότε όλα τα δίκια με το μέρος μου νομίζω. Μετά θα αφήσω το σύμπαν να κάνει τα υπόλοιπα. Και θα με οδηγήσει όπως πάντα με οδηγούσε στην καλύτερη επιλογή. Αυτά από εμένα. Σας ευχαριστώ πολύ για τις ευχές και να είστε όλες καλά!

Καλησπέρα σε όλες. Λοιπόν έχω να σας πω αρκετά πράγματα σήμερα και σημαντικά. ΣΕ ΟΤΙ ΑΦΟΡΑ ΤΗ ΒΑΠΤΙΣΗ: 1. Μϊλησα χθες με τον πατέρα μου. Του είπα σε μια ολιγόλεπτη συζήτηση πόσο πολύ αγαπώ και αυτούς αλλά και την οικογένεια μου και ότι το θεωρώ αδιανόητο,έστω υπό το φως αυτών των άσχημων καταστάσεων, να μην παρευρευθούν όλοι στη βάπτιση του παιδιού. Ο πατέρας μου μου είπε να το θεωρώ δεδομένο ότι θα έρθουν ολοι να παρευρευθούν και δεν πρόκειται να αφήσουν τόπο για σχόλια σε κανέναν.Θα είμαστε δίπλα σου μου είπε όπως και να έχουν τα πράγματα. Οπότε αυτό με έκανε να νιώσω πολύ καλύτερα. Μετά μίλησα με τους θείους μου κλπ. και ξεκαθάρισα και σε αυτούς ότι θα παρευρεθούν κανονικά οι δικοί μου οπότε δεν θέλω να υπάρχει κανένός είδους αναστολή και σε αυτούς ως προς αν το πρέπει να παρευρεθούν ή όχι. 2. Την γυναίκα μου την έπιασα όμορφα και ωραία αλλά σε αυστηρό ύφος και της εξήγησα ότι θα παρευρεθεί όλη μου η οικογένεια και την παρακαλέσα να αφήσει εκείνη τη μέρα όλα τα νεύρα της και όλα τα άπλυτα της στο σπίτι και να σταθεί δίπλα μου και δίπλα στο γιο μας όπως αρμόζει στην περίσταση χωρίς κατινιές κλπ. Το απαιτώ της είπα να εξελιχθούν όλα ομαλα και ωράια. Τελεία και παύλα. 3. Αύριο θα πιάσω την μητέρα μου και θα της εξηγήσω ότι το ίδιο ακριβώς απαιτώ και από αυτή. Ούτε βλέμματα, ούτε σπόντες ούτε τίποτα. Αυτό θα της πει και ο πατέρας μου είπε. Οτι αν πιστεύει ότι δεν μπορεί να συγκρατηθεί καλύτερα να καθίσει στο σπίτι. Και ειλικρινά αυτή είναι η θέση όλης μου της οικογένειας. Επειδή ξέρουν ότι η μάνα μου είναι η πιο "θερμή" και ευέξαπτη από όλους. ΣΕ ΟΤΙ ΑΦΟΡΑ ΓΕΝΙΚΟΤΕΡΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ: Μίλησα χτες επί μακρόν και με τον πατέρα, και τον αδελφό και τον θείο μου ο οποίος έιναι πολύ κοντά στην οικογένεια μου. Καταρχήν όλοι μου είπαν ότι είναι και θα είναι δίπλα μου σε ότι απόφαση και αν πάρω. Αυτό μου έδωσε αρκετή δύναμη. Ειδικότερα ο θείος μου πρότεινε να πιάσουμε από κοινού εγώ, ο αδερφός και ο ίδιος τον πατέρα μου και να του εξηγήσουμε ορισμένα πράγματα σχετικά με την μητέρα μου και ότι η "ακραία" συμπεριφορά της είναι αυτή που εξώθησε τα πράγματα σε αυτό το σημείο, τουλάχιστον στην αρχή. Ολοι συμφωνήσαμε ότι το καλύτερο θα ήταν να την πιάσει ο πατέρας μου σαν νύφη του και να της ζητήσει συγνώμη εκ μέρους της γυναίκας του και ότι ξέρει τα λάθη της κλπ. όμως αγαπάει την οικογένεια μου και θέλει να μας βλέπει ενωμένους. Ελπίζω ο πατέρας μου να κάνει πίσω σε αυτό και να δεχτεί να κάνει αυτό το σημαντικό βήμα. Ελπίζω ότι αυτό ίσως μαλακώσει τη γυναίκα μου και επιτέλους μπορεί να γίνει κάποιο θετικό βήμα. Με λίγα λόγια θέλω προτού κάνω οτιδήποτε να πέσει μια συγνώμη στο τραπέζι έτσι ώστε να μου δώσει και εμένα πάτημα να πω 2 λόγια στη γυναίκα μου. Σε ότι αφορά τη γυναίκα μου θα πάμε κάπου να χαλαρώσουμε και μετά θα την πιάσω και θα της τα πω όλα. Πόσο την αγαπώ, πόσο πολύ θέλω να είναι ενωμένη η οικογένεια μας, πώς νιώθω εγώ με όλα αυτά και ότι δεν θα επιτρέψω τίποτα να την ενοχλήσει ξανά. Δεν ζητάω τίποτα περισσότερο από μια τυπική σχέση π.χ. 2-3 φορές το μήνα να βλέπουμε τους δικούς μας αμφότεροι καθώς και το παιδί. Θα της εξηγήσω ότι από πλευράς μου της έδωσα όλο τον απαραίτητο χώρο και χρόνο να δει, να σκεφτεί, να ηρεμήσει κλπ. αλλά δεν μπορώ να ζω άλλω έτσι. Επομένως αν γίνουν όλα αυτά τα βήματα και η γυναίκα μου εμμένει στις θέσεις της ότι δεν θέλει κανέναν και ότι το παιδί δεν θέλει να βλέπει κανένας κλπ κλπ. ε τότε θα της θέσω ευθέως θέμα διαζυγίου. Οι απαιτήσεις μου είναι μηδαμινές και δεν πρόκειται να δεχτώ παζαρέματα. Η δέχεται και τα δικά μου θέλω ή προχωράει μόνη της. Αυτή είναι η επίσημη στάση μου. Αν η κοπέλα έχει φανταστεί τη ζωή της κάπως αλλιώς και θέλει να ζει μόνη μακριά από όλο τον κόσμο, εγώ δεν μπορώ να ακολουθήσω. Δεν ζητάω τίποτα άλλο από τα αυτονόητα. Φυσικά όπως σας είπα θα εξαντλήσω κάθε περιθώριο και θέλω να γίνουν κινήσεις από την πλευρά της οικογένειας μου έτσι ώστε να έχω και το επίσημο πάτημα ότι επιτέλους από την οικογένεια μου κάποιος είπε συγνώμη και ότι δεν θα επαναληφθούν τα ίδια. Αν διακρίνω όμως αδιαλλαξία, κλάματα, υστερίες και γενικά μία από τα ίδια θα της πω άκουσε να δεις, δεν σε πιέζω για τίποτα, ούτε θέλω να σε πιέσω. Ζήσε με τον τρόπο που θες και εγω θα ακολουθήσω τον δικό μου δρόμο. Ομορφα και πολιτισμένα δηλ.

Σε ευχαριστώ πολύ mama2! Και για τις ευχές και για όλες τις συμβουλές. Καλό Σ.Κ σε όλες και σας ευχαριστώ θερμά

ΟΚ και μια τελευταία ερώτηση κορίτσια για σήμερα: Σχετικά με την βάπτιση θα ήθελα να σας ρωτήσω το εξής. υπό το πρίσμα πολλών απόψεων και παραγόντων αποφασίσαμε όπως ξέρετε να κάνουμε ανοικτή βάπτιση την άλλη Κυριακή καθώς και δεξίωση. Από τη μία λέω ΟΚ θέλω εκείνη την μέρα να τα κάνω όλα πέρα και να γιορτάσουμε το γεγονός με όλους φίλους και συγγενείς - όσοι παρευρεθούν. Από την άλλη ξέρω ότι έτσι οι γονείς μου θα έρθουν σε πολύ δύσκολη θέση όπως και εγώ. Διότι δεν νοείται στο τραπέζι να είναι συγγενείς 2ου βαθμού και όχι οι γονείς μου. Στη γυναίκα μου πριν 2 εβδομάδες είπα ότι δεν νιώθω καλά και ότι δεν θέλω να κάνουμε την δεξίωση.Αυτή πάλι δεν ήθελε ούτε να ακούσει και μου έλεγε ότι εδώ και 2 χρόνια δεν έχει χαρεί τίποτα και ότι θέλει να χαρεί με το γιο της. Τι προτείνετε? Να πάω στην βάπτιση και να κάνουμε κανονικά και την δεξίωση όπως έχουμε κανονίσει και απλά να σφίξω το στομάχι για να δω θείους και θείες χωρίς τους γονείς μου ή να το ακυρώσω και να πω σε όλους ότι παιδιά συγνώμη δεν θα γίνει δεξίωση μετά? Δεν θέλω να "πουλήσω" τους γονείς μου έτσι. Θα είναι σαν να λέω σε όλους ότι εμείς είμαστε μια χαρά και ότι οι δικοί μου φταίνε και για αυτό δεν πατάνε..Τι πιστεύτε κορίτσια?

Mama2 εγώ δεν επιθυμώ το χειρότερο για αυτόν τον άνθρωπο γιατί στο κάτω κάτω είναι γυναίκα μου. Δεν έχω μίσος ούτε τίποτα. Ομως αυτή έστω και προσωρινά μια χαρά είναι. Πάει στους δικούς της, έρχεται με τον μικρό, τον βλέπουν, βγάζουν φωτογραφίες, φροντίζει το μωρό μια χαρά μέχρι εδώ. Γιατί να στενοχωρηθεί άραγε? Γιατί δεν βλέπουν το παιδί οι ΚΑΚΟΙ δικοί μου? Αυτός που μονιμως καταπιέζεται ποιος είναι? εγώ. Εγώ στερούμαι πράγματα και συναισθήματα, εγώ έχω δηλητηριαστεί από τη στενοχώρια. Αυτή όσο και να λέει δεν μπορώ να την λυπηθώ γιατί πολύ απλά δεν κάνει τίποτα. Εκατσε στις δάφνες της και νομίζει ότι η ζωή θα κυλήσει έτσι..με εμένα στυλοβάτη και αυτή να διατάζει ποιος της αρέσει και ποιος όχι. Κρίμα που δεν βλέπει ποιον έχει δίπλα της..