jimmy271

Κορίτσια καλησπέρα σε όλες. Ζητώ συγνώμη για την παρατεταμένη αποχή από τις συζητήσεις του forum αλλά πραγματικά είμαι σε φάση πλήρους αποφόρτισης και έχω ανάγκη να ανασυνταχθώ σε όλα τα επίπεδα οπότε για λίγο ακόμη θα είμαι εκτός και δεν θα κάνω αναρτήσεις. Θα σας πω όμως ότι τα πράγματα είναι αρκετά ήρεμα χωρίς εντάσεις και προστριβές και προσπαθώ να είμαι πολύ κοντά στο παιδί αυτό το διάστημα γιατί και το έχει και το έχω ανάγκη. Εχουν γίνει κάποιες συζητήσεις για όσα λέγαμε με την γυναίκα μου χωρίς να βλέπω φυσικά κάποια διαλλακτική στάση από πλευράς της αλλά ειλικρινά δεν θέλω να μπω σε λεπτομέρειες. Θα πάρω λίγο χρόνο να χαλαρώσω και να βρω κάποιες ισορροπίες και θα επανέλθω εκ νέου. Σας ευχαριστώ όλες και να περνάτε καλά!!

Marymary19 σε ότι αφορά εμένα τα έχω πλέον ξεκάθαρα στο μυαλό μου και ειλικρινά χαίρομαι. Πέρασα δύσκολα αλλά βλεπω πλεον φως στο τούνελ. Γιατί κατάλαβα ότι όλο αυτό ήταν από την αρχή ένα καραγκιοζιλίκι και τίποτα άλλο. Πέρασα στιγμές που άρχισα να απορώ με τον εαυτό μου και τους δικούς μου, άρχισα να αμφιβάλλω για όλα μέχρι και για τον ίδιο μου τον εαυτό, ξεπέρασα πολλά όρια μου και τελικά ένα κατάλαβα και μόνο. Η γυναίκα μου δεν θέλει να το ξεπεράσει αυτό. Αν ηθελε θα έβρισκε τροπο. τρόποι υπάρχουν άπειροι αλλά εδώ λείπει η θέληση. Επειδή όμως και ο άγιος φοβέρα θέλει - οι επιλογές είναι πια μετρημένα κουκιά. Η μαζί μου και χαράσσουμε μια αρμονική πορεία η χώρια μου. Δηλ. αν είναι να στήνουμε μια επανάσταση κάθε φορά που είναι να αποφασίσουμε για το πιο απλό πράγμα ε έτσι δεν πάει η ζωή. Κρίμα που τα έβγαλε όλα αυτά μεσα στο γάμο, αλλά εκ των πραγμάτων δεν μπορώ να κάνω κάτι. Απλά θα την πιάσω και θα της πω ότι εγώ την ζωή μου την έχω φανταστεί αλλιώς - όχι έτσι. Αν θέλει να πάρει στροφή ας ακολουθήσει αλλιώς δεν θα σκάσω κιόλας.

Marymary19 όσα λες είναι ότι της "φωνάζω" συνέχεια. Της το έχει πει ακριβώς έτσι όπως λες ότι νιώθω να "πνίγομαι". Η απορία μου ξέρεις ποια είναι? Τι άλλο πρέπει να κάνω ή να της πω για να το καταλάβει? Το είπα με το καλό, με το κακό, με λόγια αγάπης και με βρισιές αλλά τα ζώα μου αργά..πρόοδος μηδεν εις το πηλίκο. Μήπως τι έχει γίνει εμμονή όλο αυτό και με τραβάει και εμένα στο γκρεμό?? Και κάτι άλλο. ΟΚ αυτή εντάξει. Οι δικοί της??Τι της λένε άραγε? Κέρδισες έδαφος - μπράβο - προχώρα?? Κράτα γερά?? Τι την συμβουλεύουν άραγε? Γιατί αν το κάνουν αυτό είναι εγκληματίες οι άνθρωποι. Την οδηγούν στην καταστροφή εν αγνοία τους. Μα τι νομίζουν τέλος πάντων? Οτι είμαι κανένας ηλίθιος που θα κάτσω να τα ανέχομαι όλα? Σας μιλάω ειλικρινά ως εδώ και μη παρέκει. Αλλη υποχώρηση δεν κάνω. Τραβάω κόκκινη γραμμή πια. Μέχρι εδώ και ουτε βήμα πιο πίσω. Εχω ήδη μπει στην φάση της αντεπίθεσης. Και θα ειμαι ειλικρινά αμείλικτος σε ότι ζητήσω. Και να σου πω κάτι ρε marymary? Ποιο παιδί μου λες? Το παιδί θέλει να τους βλέπει και τους δύο ευτυχισμένους. Αν είναι να μαραζώνω εγώ για να χαίρεται αυτή ή να μην ενοχλείται καλύτερα χωριστά και αγαπημένοι. Ο καθένας τη ζωή του ας κάνει. Δηλ. επειδή έκανα ένα παιδί πρέπει να κάτσω να περάσω τα μαρτύρια των αγίων? Ε όχι δα. Αρκετά ταπεινώθηκα σε όλους και στον εαυτό μου και αρκετή υπομονή. Αξίζω σίγουρα πολλά περισσότερα από αυτό..Αν μπορεί να το αντέξει ας μείνει δίπλα μου. Αν όχι κανένα πρόβλημα. Απλό είναι το πράγμα.

Peper όπως έχω ξαναπεί ούτε ευκολόπιστος είμαι ούτε το θύμα θα κάνω ούτε τίποτα από όλα αυτά. Σίγουρα σε ένα γάμο πρέπει να υπάρχει σύμπνοια και να συμπορεύεται το ζευγάρι - αυτό είναι κάτι βασικό. Εγώ προσωπικά δεν θα δώσω άλλη ενέργεια στο να ανακυκλώνω τα πράγματα. Οι αποφάσεις μου είναι σαφείς και σαφώς θα διατυπωθούν. Και αυτό είναι κάτι που έχει να κάνει αποκλειστικά με εμένα, όχι τη μάνα, ούτε τον πατέρα μου ούτε κανένα. Ούτε καν με το παιδί. Αφορά την προσωπική μου ελευθερία και έκφραση. Αν θέλει η γυναίκα μου ας με ακολουθήσει, αν θέλει να τραβήξει άλλη πορεία ας τραβήξει, δεν επιτρέπω όμως να μου μπει εμπόδιο. Γιατί τώρα αυτό κάνει. Μπαίνει μπροστά από τα θέλω μου. Και αυτό με πνίγει. Θα της το πω ήρεμα, και αποφασιστικά λοιπόν. Και ας αποφασίσει μετά τι θα κάνει και αυτή. Εγώ νομίζω ότι είχα να δώσω το έδωσα. Δεν έχω κάτι άλλο. Και για να κλείσω θα ήθελα να πω ότι είμαι πάντα σε πνευματική εγρήγορση και μάχομαι για να κατακτήζω τη ζωή που θέλω. Και αν δεν βρω τον δρόμο, ε τότε θα τον ανοίξω μόνος μου όπως είχε και πει ο Αννίβας (Ρωμαίος στρατηγός).. Αυτά από εμένα και θα επανέλθω.

Πάντως η αλήθεια είναι ότι ένιωσα πολύ καλύτερα που οι γονείς μου είδαν επιτέλους έστω και για λίγες ώρες το μικρουλη μας και παίξαμε μαζί του όσο μπορούσαμε, αυτοί και ο αδερφός, οι θείοι μου κλπ. Ειλικρινά μου έφυγε ένα βάρος. Κατά τα άλλα η γυναίκα μου δεν μπορώ να πω με ευχαρίστησε που τα διοργάνωσα όλα τόσο όμορφα στην βάπτιση καθώς και για το ότι σεβάστηκα την επιθυμία της για το όνομα. Χτες με έβγαλε έξω να μου κάνει το τραπέζι και να περάσουμε όμορφα σαν ζευγάρι μαζί με το μικρούλη. Οσο τρώγαμε μου έλεγε πόσο την έχουν πληγώσει όλα αυτά και ότι έχει επενδύσει πολλά για να φτιάξει αυτή την οικογένεια και ότι έκανε το έκανε για να μην αφήσει τη μάνα μου να την διαλύσει. Επίσης μου είπε ότι δεν πρόκειται ποτέ να μάθω πόσο δύσκολα πέρασε με όλες αυτές τις καταστάσεις στην εγκυμοσύνη της και όλα αυτά την έχουν πληγώσει. Οι γονείς μου πιστέυω να χαλάρωσαν κάπως που είδαν τον μικρό έστω υπό αυτές τις συνθήκες και κάποια στιγμή θα χρειαστεί να μιλήσουμε εκ νέου. Συμφωνώ πάντως με τη roubi ότι θα πρέπει να σκεφτώ διπλά προτού πάρω οποιαδήποτε απόφαση ή κάνω κάποια κίνηση γιατί όντως είναι σαβαρές αποφάσεις.

roubi, κοίταξε θα είμαι ειλικρινής απέναντι στον εαυτό μου καταρχήν και μετα σε όλους τους άλλους. Σε αυτό το γάμο το γυαλί έχει σπάσει καιρό τώρα, πάρα πολύ καιρό. Ναι έχω αισθήματα για τη γυναίκα μου, λατρεύω το παιδί μου και φυσικά το μόνο που θέλω είναι μια ενωμένη οικογένεια. Ομως ότι προσπάθειες και να έκανα για αυτό πάντα μου έλεγε ότι την πιέζω, κλπ κλπ. Ποτέ δεν είδα να κάνει κάτι εμπράκτως η ίδια για να βελτιώσει κάτι. Οτι έκανε στόχευε στο να απομακρυνθεί η ίδια από όλους και από όλα και τελικά από εμένα. Γιατί αυτό πέτυχε. Επειδή είμαι από τους ανθρώπους που δίνω ευκαιρίες στη ζωή, ειδικά για τόσο σοβαρά θέματα, έκανα πίσω σε πολλά πράγματα, εκανα ουσιώδεις αλλαγές μήπως και κάτι αλλάξει. Της το φωνάζω κάθε μέρα, δεν μπορεί να μην το βλέπει, ότι δεν περνάω καλά. Οτι δεν νιώθω καλά. Και κανείς δεν ακούει. Προσπαθώ πολύ να κρατήσω αυτόν τον γάμο, αλλά δεν μπορώ άλλο να τα δίνω όλα και να μην παίρνω τίποτα. Γιατί αυτό παίρνω. Ενα ωραίο, ολόκληρο Τίποτα. Της λείπει σίγουρα το θάρρος να αλλάξει τα πράγματα και εθελοτυφλεί. Επεσε μέσα στην παγίδα και τώρα δεν ξέρει πώς να βγει. Επειδή ακριβώς την αγαπώ της έδωσα ευκαιρίες. Το ίδιο θα κάνω και για μια ακόμη τελευταία φορά. Και θα της δείξω εμπράκτως ότι αν δεν κάνει κάτι θα με χάσει για πάντα. Ισως τότε ξυπνήσει. Αλλιώς ας με χάσει. Πρέπει και αυτή να μάθει ότι στην ζωη πρέπει να αγωνιζόμαστε για κάτι που αγαπάμε και θέλουμε. Αλλιώς πώς? Ετσι θα έρθει μόνο του?

Κορίτσια κοιτάξτε πώς το βλέπω εγώ το πράγμα για να μην σας ζαλίζω με πολλά και άσχετα, τι είπε, τι δεν είπε, τι έκανε κλπ. και χωρίς να σταθώ καθόλου στη χτεσινή μέρα που φυσικά ήταν αφοσιωμένη στο παιδί και τίποτα άλλο. Χτες ήταν για μένα ένα ψυχολογικό όριο που είχα θέσει, ένα χρονικό σημείο μέχρι του οποίου είχα υποσχεθεί στον εαυτό μου να κάνω υπομονή, να μην τραβάω το σχοινί κλπ κλπ. ΟΚ το παιδί είναι πλέον 13 μηνών, μεγάλωσε, έχει αρχίσει ήδη και καταλαβαίνει τι παίζεται - δεν ειναι κανένα χαζό. Το βαφτίσαμε, πήρε το όνομα του Αγίου που ήθελε η γυναίκα μου, κάναμε ανοικτή βάπτιση..ε νομίζω ότι από πλευράς μου έδειξα πια όλη την καλή διάθεση..οτι δεν θέλω το κακό. οτι κάνω πίσω. οτι ρίχνω νερό στο κρασί μου. Για αυτή, το παιδί, το γάμο μας. Αυτή η φάση για μένα είναι πια παρελθόν. Η γυναίκα μου δεν έκανε πίσω πουθενά.Εμεινε αμετακίνηση στη θέση της προτείνοντας πάντα ότι όλοι οι άλλοι την αδίκησαν, την έβρισαν, την ταπείνωσαν κλπ. Ποτέ δεν αναρωτήθηκε γιατί όλοι της φέρονται έτσι. Γιατί δεν βρίσκει πουθενά δίκιο. Ποτέ δεν κοίταξε πώς συμπεριφερόταν η ίδια απέναντι στους άλλους. Θεωρεί δηλ. δεδομένο ότι οι άλλοι οφείλουν να την σέβονται όταν αυτή δεν κάνει το ίδιο..Αυτό είναι κάτι βασικό που κάποιες είτε το καταλαβαίνει από μόνος του είτε όχι. Δεν μπορείς να του το πεις δηλ. Κοιτάξτε, επειδή μεγάλοι άνθρωποι είμαστε οι επιλογές όπως πάντα είναι οι εξής 2: Της ξεκαθαρίζω ότι για να νιώθω ΕΓΩ καλά μέσα σε αυτό το γάμο απαιτώ κατ'ελάχιστον καποια πράγματα. Αν δεν μπορεί ή δεν θέλει να τα σεβαστεί πρόβλημα της. Δεν θα φτάσω να ικετεύω για τα αυτονόητα. Σεβασμό, αγάπη, κατανόηση, ηρεμία. Αν λοιπόν όπως λέει με αγαπάει, είναι ο καιρός να το δείξει εμπράκτως και όχι με λόγια. Ας το κάνει πράξη αν έχει τα κότσια. Αν δεν μπορεί είτε από εγωισμό, είτε απο αδυναμία, είτε απο οτιδήποτε άλλο έχει τις καλύτερες ευχές μου, θέλω το καλό της σαν άνθρωπος, είναι μάνα του παιδιού μου, ΑΛΛΑ δεν μπορεί έτσι να συνεχίσει να είναι σύζυγος μου. Αυτό πια δεν λέγεται γάμος αλλά εκμετάλλευση και ταπείνωση. Δεν θα ταπεινωθω για κανέναν όμως. Εχω μια αξιοπρέπεια. Και εκεί δεν μπορώ να διαπραγματευτώ τίποτα. Οπως βλέπετε, ο κλοιός έχει αρχίσει για αυτή και σφίγγει πια. Και θα σφίξει ανελέητα στο προσεχές διάστημα καθώς θα ζητήσω να λάβω σαφή απάντηση της. ΕΓΩ και ΜΟΝΟ ΕΓΩ αποφασίζω πώς θέλω να ζω, τι να νιώθω και τι όχι. Δεν θα επιτρέψω σε κανέναν άνθρωπο σε αυτό τον κόσμο να με βάλει να ζω με έναν τρόπο που δεν μου αρέσει. Και αυτό που ζω δεν μου αρέσει, δεν μου αξιζει, με ταπεινώνει. Αν θέλει να ρίξει τον εγωισμό της και να δει λίγο την άλλη πλευρά έχει καλώς. Αν όχι, με όλη μου την καρδιά ας τραβήξει τον δρόμο της. Και το παιδί θα φροντίσω να μεγαλώσει έστω και από απόσταση με τον καλύτερο τρόπο. Αλλά δεν θα επιτρέψω πια σε κανέναν να παίρνει αποφάσεις για την ζωή μου. Τα παραπάνω θα τα πω ήρεμα και με πλήρη αποφασιστικότητα. Μα, μου, αναβολές κλπ. μας τελείωσαν. Δεν θα πάρουμε. Θέλω πια σαφείς απαντήσεις. Κάποτε η γυναίκα μου μιλούσε για όρια. Ας δεχτεί και αυτή τα δικά μου όρια πλέον. Αν δεν μπορεί πάλι πρόβλημα της. Μέσα στον μήνα θα γίνουν όλα αυτά. Και ειλικρινά είμαι έτοιμος για όλα τα ενδεχόμενα. Είμαι αποφασισμένος να πάρω αυτό που μου αξίζει. Οσες θυσίες και αν κάνω.

Marymary19 το έκανα ήδη πριν 2 μέρες σε αυστηρό ύφος και νομίζω άρχισε να το παίρνει το μήνυμα ότι είμαι ΑΠΟΦΑΣΙΣΜΕΝΟΣ να δώσω τέλος σε αυτό το πρόβλημα. Το ίδιο και η οικογένεια μου. Δεν υπάρχουν πια περιθώρια. Δεν είπα ούτε να χωρίσω ούτε τίποτα γιατί δεν μου αρέσει να απειλώ και έχω και ένα παιδάκι που θέλω να το έχω ευτυχισμένο όσο τίποτα άλλο. Ομως ο τρόπος της γυναίκας μου δεν οδηγεί πουθενά. Μου είπε να κάνω υπομονή, να περιμένω, να δει, να δω, δεν λύνεται όμως τίποτα έτσι. Θα την πιάσω και αυτή και τους δικούς της το έχω πάρει απόφαση και θα το ξεκαθαρίσω το πράγμα μια και καλή. Να ξέρουν και αυτοί τις προθέσεις μου και ότι δεν παίζω πια ούτε κάνω άλλη υπομονή.. Οι καλοί λογαριασμοί κάνουν τους καλούς φίλους δεν λένε?

E μπράβο marymary19! Επιτέλους βλέπετε μια αλήθεια που σας λέω τόσο καιρό. Γιατί οι δικοί μου και ήρθαν και όχι απλά δεν είπαν τίποτα, αλλά ούτε μούτρα κράταγαν ούτε το παραμικρό..Οι άνθρωποι στάθηκαν Κύριοι με όλη τη σημασία της λέξης. Τίμησαν και εμένα και το γιο μου. Αλλά αυτή το παίζει κυρία και δήθεν με τέτοια καραγκιοζιλίκια, τίποτα άλλο δεν μπορώ να το χαρακτηρίσω. Απίστευτη μικροπρέπεια, θεατρινισμοί και ουσία ΜΗΔΕΝ. Ομως ξέρετε κάτι, όποιος φέρεται έτσι εννοείται και δεν αντέχει τον άνθρωπο που είναι ουσιαστικός και αληθινός, ΑΝΘΡΩΠΟΣ δηλ. όπως λέει η λέξη. Σε κάτι τέτοιες στιγμές δείχνεις την πραγματική σου αξία και πόσο μετράς. Και λυπάμαι που το λέω αλλά; φάνηκε πολύ ΛΙΓΗ. Αυτό απέδειξε. Για άλλη μια φορά φανερώθηκε. Ετσι απλά. Ξέρετε οι δικοί μου είναι όλοι προβληματισμένοι με αυτά τα πράγματα. Και με ρωτούν για το παιδί, και ότι θα πρέπει να πατήσω πόδι επιτέλους να το βλέπουν και αυτοί πια κλπ. Αλλά να σας πω κάτι. Εμένα με απασχολεί και κάτι άλλο, πιο σημαντικό: αναρωτιέμαι αν αυτή η γυναίκα, όσο καλή κλπ. είναι σε άλλα πράγματα, μπορεί ουσιαστικά να με κάνει ευτυχισμένο και να σταθεί δίπλα μου όπως πρέπει. Πόσο ακόμα θα μπορώ να ανέχομαι τέτοιες συμπεριφορές? με τιμά εμένα ως πρόσωπο κάτι τέτοιο? Γιατί πάνω από όλα εγώ αυτό κοιτάζω. Αν ο άνθρωπος που έχω δίπλα μου με ΤΙΜΑ με όλη τη σημασία της λέξης όμως.

Καλημέρα σε όλες. Χτες έγινε η βάπτιση του μικρού μας τελικά - σε ήρεμο ευτυχώς κλίμα και χωρίς παρατράγουδα. Είχα αποφασίσει ειλικρινά να είμαι πολύ ήρεμος και να ευχαριστηθώ την μέρα για χάρη του γιου μου και να μην βάλω καμία σκιά σε αυτή την πολύ σημαντική μέρα. Παρευρέθησαν κανονικά οι γονείς μου, οι θείοι μου, τα ξαδέρφια μου, συνάδελφοι και πολλοί φίλοι όπως φυσικά και το σόι της γυναίκας μου. Δυστυχώς δεν ήρθε καθόλου η αδερφή μου και ο ένας αδερφός μου όμως. Η μικρή μου αδερφή με είχε καλέσει 2 μέρες πριν και μου είπε ότι μου ζητάει συγνώμη αλλά δεν θα μπορέσει να παρευρεθεί γιατί δεν μπορεί να υποκρίνεται μπροστά σε κόσμο με όλα αυτά που έχουν συμβεί και την έχουν τόσο αγγίξει ψυχολογικά. Το ίδιο και ο αδερφός μου. Εγώ χαιρέτησα κανονικά τους πεθερούς μου και τα αδέρφια της γυναίκας μου χωρίς υφάκι, μούτρα κλπ. Και αυτοί το ίδιο (τυπικά-στεγνά δηλ.).Εγινε μια χαρά η βάπτιση με απόλυτη ησυχία μέσα στην εκκλησία και μετά χαιρετίσαμε έναν-έναν τους καλεσμένους. Εκεί υπήρξε ένα μικρό θεματάκι καθώς όταν έφτασε η σειρά του πατέρα μου να χαιρετήσει, πήγε να φιλήσει το παιδί και μετά την γυναίκα μου και αυτή αποτραβήχτηκε επειδικτικά, πράγμα που φυσικά με στενοχώρησε πολύ και της το είπα. Η μητέρα μου απλά της έδωσε το χέρι. Ο αδερφός μου μου εκμυστηρεύτηκε ότι έγινε έξαλλος με την συμπεριφορά της γυναίκας μου - που φέρθηκε έτσι στον πατέρα μου - και για αυτό δεν μπόρεσε να την φιλήσει αν και το ήθελε. Απλά της έδωσε το χέρι και της είπε να σας ζήσει. Μετά πήγαμε στην δεξίωση όπου πραγματικά περάσαμε καλά, πήγα και εγώ το παιδί στους δικούς μου, παίξαμε, και γενικώς ευχαριστήθηκαμε όσο μπορούσαμε χωρίς να επισκιάσουμε την βραδιά με άλλα πράγματα και αρνητικά συναισθήματα. Ούτε η γυναίκα μου είπε τίποτα κατά την διάρκεια της βραδιάς, ούτε κανείς άλλος. Δεν σας κρύβω όμωςότι δεν μου άρεσε καθόλου η συμπεριφορά της απέναντι στον πατέρα μου. Γιατί και εμένα ήρθε να με φιλήσει η μάνα της και δεν έκανα κάτι. Ημουν και εγκάρδιος μάλιστα. Kαι εμένα ο πατέρας μου έκανε τον μικρότερο και αυτή εκεί - το στιλάκι στιλάκι. Υφος και τυπικούρες..Δηλ. δεν μπορεί να κρατήσει ένα στοιχειώδες επίπεδο και να ξεχωρίσει μια στιγμή? Ε τι να πω? Αυτή χάνει όχι εγώ. Αυτή σχολιάστηκε. Τώρα ηρέμησα από όλα αυτά και μου έφυγε ένα άγχος - δεν έχω να σκέφτομαι ούτε ονόματα, ούτε τι θα γίνει ούτε τίποτα..Θέλω να χαλαρώσω. Ομως επί της ουσίας θα πρέπει σιγά σιγά να μπουν πράγματα στη θέση τους. Με στρουθοκαμηλισμούς δεν λύνεται τίποτα. 2-3 μέρες πριν την βάπτιση της τα είπα όλα αυτά. Οτι θα πρέπει να μπουν κάποιες ισορροπίες επιτέλους. Γιατί ξέρετε τι? Χτες στην Εκκλησία ο γιος μου κοίταζε τους γονείς μου και δεν τους γνώριζε..Απορούσε με το βλεμματάκι του..ενώ τους άλλους παππούδες τους αγκάλιαζε και τους γνώριζε. Δεν το δέχομαι αυτό. Μεγάλη αδικία για το παιδί μου κυρίως όχι εμένα..Ποτέ δεν θα το επιτρέψω πια αυτό. Αυτά προς το παρόν κορίτσια - δεν θέλω να σας κουράσω άλλο. Απλά να γράψω κάτι να σας ενημερώσω και θα σας ξαναγράψω σύντομα πάλι. Καλημέρα σε όλες.

Κορίτσια σας ευχαριστώ. Εγώ παραμένω ψύχραιμος και ειλικρινά δεν φοβάμαι τίποτα. Εχω όλη την καλή διάθεση και δεν υπάρχει λόγος να ανησυχώ για το παραμικρό. Επί του γενικότερου θα ήθελα να πω, απαντώντας και στην laura36 κυρίως, ότι δεν είμαι ούτε υπέρμετρα αισιόδοξος ούτε απαισιόδοξος με τις προτεινόμενες κινήσεις. Δεν είπα ότι περιμένω κάτι άμεσα ή ότι θα αλλάξουν όλα σε μια μέρα. Αυτό που ξεκαθάρισα είναι ότι θα βάλω εγώ προσωπικά κάποια πράγματα στη θέση τους με όμορφο τρόπο, θα κάνω δηλ. κάποιες κινήσεις αποφασιστικές, τόσο σε προσωπικό όσο και σε οικογενειακό επίπεδο, και από εκεί και πέρα θα αποφασίσω πώς πρέπει να κινηθώ. Ξέρω πολύ καλά με τι κατάσταση έχω να κάνω, όμως αυτό δεν θα με εμποδίσει να βάλω κάποια πράγματα στη θέση τους μια και καλή. Και θα είμαι έτοιμος για όλα. Νομίζω ότι πλέον οφείλει και η γυναίκα μου να ρίξει νερό στο κρασί της, εφόσον γίνουν αυτά που λέω. Αν θέλει να το πάρει μονότερμα και να λέει το "ποίημα" της, ΟΚ, κανένα πρόβλημα, ας πάρει τις αποφάσεις της. Εγώ ότι απαιτήσω θα το απαιτήσω οριστικά και με τη μορφή βέτο. Δεν έχω άλλα σημεία αντίστασης και δεν πρόκειται να με κάμψει το παραμικρό. Θα έχω τότε όλα τα δίκια με το μέρος μου νομίζω. Μετά θα αφήσω το σύμπαν να κάνει τα υπόλοιπα. Και θα με οδηγήσει όπως πάντα με οδηγούσε στην καλύτερη επιλογή. Αυτά από εμένα. Σας ευχαριστώ πολύ για τις ευχές και να είστε όλες καλά!

Καλησπέρα σε όλες. Λοιπόν έχω να σας πω αρκετά πράγματα σήμερα και σημαντικά. ΣΕ ΟΤΙ ΑΦΟΡΑ ΤΗ ΒΑΠΤΙΣΗ: 1. Μϊλησα χθες με τον πατέρα μου. Του είπα σε μια ολιγόλεπτη συζήτηση πόσο πολύ αγαπώ και αυτούς αλλά και την οικογένεια μου και ότι το θεωρώ αδιανόητο,έστω υπό το φως αυτών των άσχημων καταστάσεων, να μην παρευρευθούν όλοι στη βάπτιση του παιδιού. Ο πατέρας μου μου είπε να το θεωρώ δεδομένο ότι θα έρθουν ολοι να παρευρευθούν και δεν πρόκειται να αφήσουν τόπο για σχόλια σε κανέναν.Θα είμαστε δίπλα σου μου είπε όπως και να έχουν τα πράγματα. Οπότε αυτό με έκανε να νιώσω πολύ καλύτερα. Μετά μίλησα με τους θείους μου κλπ. και ξεκαθάρισα και σε αυτούς ότι θα παρευρεθούν κανονικά οι δικοί μου οπότε δεν θέλω να υπάρχει κανένός είδους αναστολή και σε αυτούς ως προς αν το πρέπει να παρευρεθούν ή όχι. 2. Την γυναίκα μου την έπιασα όμορφα και ωραία αλλά σε αυστηρό ύφος και της εξήγησα ότι θα παρευρεθεί όλη μου η οικογένεια και την παρακαλέσα να αφήσει εκείνη τη μέρα όλα τα νεύρα της και όλα τα άπλυτα της στο σπίτι και να σταθεί δίπλα μου και δίπλα στο γιο μας όπως αρμόζει στην περίσταση χωρίς κατινιές κλπ. Το απαιτώ της είπα να εξελιχθούν όλα ομαλα και ωράια. Τελεία και παύλα. 3. Αύριο θα πιάσω την μητέρα μου και θα της εξηγήσω ότι το ίδιο ακριβώς απαιτώ και από αυτή. Ούτε βλέμματα, ούτε σπόντες ούτε τίποτα. Αυτό θα της πει και ο πατέρας μου είπε. Οτι αν πιστεύει ότι δεν μπορεί να συγκρατηθεί καλύτερα να καθίσει στο σπίτι. Και ειλικρινά αυτή είναι η θέση όλης μου της οικογένειας. Επειδή ξέρουν ότι η μάνα μου είναι η πιο "θερμή" και ευέξαπτη από όλους. ΣΕ ΟΤΙ ΑΦΟΡΑ ΓΕΝΙΚΟΤΕΡΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ: Μίλησα χτες επί μακρόν και με τον πατέρα, και τον αδελφό και τον θείο μου ο οποίος έιναι πολύ κοντά στην οικογένεια μου. Καταρχήν όλοι μου είπαν ότι είναι και θα είναι δίπλα μου σε ότι απόφαση και αν πάρω. Αυτό μου έδωσε αρκετή δύναμη. Ειδικότερα ο θείος μου πρότεινε να πιάσουμε από κοινού εγώ, ο αδερφός και ο ίδιος τον πατέρα μου και να του εξηγήσουμε ορισμένα πράγματα σχετικά με την μητέρα μου και ότι η "ακραία" συμπεριφορά της είναι αυτή που εξώθησε τα πράγματα σε αυτό το σημείο, τουλάχιστον στην αρχή. Ολοι συμφωνήσαμε ότι το καλύτερο θα ήταν να την πιάσει ο πατέρας μου σαν νύφη του και να της ζητήσει συγνώμη εκ μέρους της γυναίκας του και ότι ξέρει τα λάθη της κλπ. όμως αγαπάει την οικογένεια μου και θέλει να μας βλέπει ενωμένους. Ελπίζω ο πατέρας μου να κάνει πίσω σε αυτό και να δεχτεί να κάνει αυτό το σημαντικό βήμα. Ελπίζω ότι αυτό ίσως μαλακώσει τη γυναίκα μου και επιτέλους μπορεί να γίνει κάποιο θετικό βήμα. Με λίγα λόγια θέλω προτού κάνω οτιδήποτε να πέσει μια συγνώμη στο τραπέζι έτσι ώστε να μου δώσει και εμένα πάτημα να πω 2 λόγια στη γυναίκα μου. Σε ότι αφορά τη γυναίκα μου θα πάμε κάπου να χαλαρώσουμε και μετά θα την πιάσω και θα της τα πω όλα. Πόσο την αγαπώ, πόσο πολύ θέλω να είναι ενωμένη η οικογένεια μας, πώς νιώθω εγώ με όλα αυτά και ότι δεν θα επιτρέψω τίποτα να την ενοχλήσει ξανά. Δεν ζητάω τίποτα περισσότερο από μια τυπική σχέση π.χ. 2-3 φορές το μήνα να βλέπουμε τους δικούς μας αμφότεροι καθώς και το παιδί. Θα της εξηγήσω ότι από πλευράς μου της έδωσα όλο τον απαραίτητο χώρο και χρόνο να δει, να σκεφτεί, να ηρεμήσει κλπ. αλλά δεν μπορώ να ζω άλλω έτσι. Επομένως αν γίνουν όλα αυτά τα βήματα και η γυναίκα μου εμμένει στις θέσεις της ότι δεν θέλει κανέναν και ότι το παιδί δεν θέλει να βλέπει κανένας κλπ κλπ. ε τότε θα της θέσω ευθέως θέμα διαζυγίου. Οι απαιτήσεις μου είναι μηδαμινές και δεν πρόκειται να δεχτώ παζαρέματα. Η δέχεται και τα δικά μου θέλω ή προχωράει μόνη της. Αυτή είναι η επίσημη στάση μου. Αν η κοπέλα έχει φανταστεί τη ζωή της κάπως αλλιώς και θέλει να ζει μόνη μακριά από όλο τον κόσμο, εγώ δεν μπορώ να ακολουθήσω. Δεν ζητάω τίποτα άλλο από τα αυτονόητα. Φυσικά όπως σας είπα θα εξαντλήσω κάθε περιθώριο και θέλω να γίνουν κινήσεις από την πλευρά της οικογένειας μου έτσι ώστε να έχω και το επίσημο πάτημα ότι επιτέλους από την οικογένεια μου κάποιος είπε συγνώμη και ότι δεν θα επαναληφθούν τα ίδια. Αν διακρίνω όμως αδιαλλαξία, κλάματα, υστερίες και γενικά μία από τα ίδια θα της πω άκουσε να δεις, δεν σε πιέζω για τίποτα, ούτε θέλω να σε πιέσω. Ζήσε με τον τρόπο που θες και εγω θα ακολουθήσω τον δικό μου δρόμο. Ομορφα και πολιτισμένα δηλ.

Σε ευχαριστώ πολύ mama2! Και για τις ευχές και για όλες τις συμβουλές. Καλό Σ.Κ σε όλες και σας ευχαριστώ θερμά

ΟΚ και μια τελευταία ερώτηση κορίτσια για σήμερα: Σχετικά με την βάπτιση θα ήθελα να σας ρωτήσω το εξής. υπό το πρίσμα πολλών απόψεων και παραγόντων αποφασίσαμε όπως ξέρετε να κάνουμε ανοικτή βάπτιση την άλλη Κυριακή καθώς και δεξίωση. Από τη μία λέω ΟΚ θέλω εκείνη την μέρα να τα κάνω όλα πέρα και να γιορτάσουμε το γεγονός με όλους φίλους και συγγενείς - όσοι παρευρεθούν. Από την άλλη ξέρω ότι έτσι οι γονείς μου θα έρθουν σε πολύ δύσκολη θέση όπως και εγώ. Διότι δεν νοείται στο τραπέζι να είναι συγγενείς 2ου βαθμού και όχι οι γονείς μου. Στη γυναίκα μου πριν 2 εβδομάδες είπα ότι δεν νιώθω καλά και ότι δεν θέλω να κάνουμε την δεξίωση.Αυτή πάλι δεν ήθελε ούτε να ακούσει και μου έλεγε ότι εδώ και 2 χρόνια δεν έχει χαρεί τίποτα και ότι θέλει να χαρεί με το γιο της. Τι προτείνετε? Να πάω στην βάπτιση και να κάνουμε κανονικά και την δεξίωση όπως έχουμε κανονίσει και απλά να σφίξω το στομάχι για να δω θείους και θείες χωρίς τους γονείς μου ή να το ακυρώσω και να πω σε όλους ότι παιδιά συγνώμη δεν θα γίνει δεξίωση μετά? Δεν θέλω να "πουλήσω" τους γονείς μου έτσι. Θα είναι σαν να λέω σε όλους ότι εμείς είμαστε μια χαρά και ότι οι δικοί μου φταίνε και για αυτό δεν πατάνε..Τι πιστεύτε κορίτσια?

Mama2 εγώ δεν επιθυμώ το χειρότερο για αυτόν τον άνθρωπο γιατί στο κάτω κάτω είναι γυναίκα μου. Δεν έχω μίσος ούτε τίποτα. Ομως αυτή έστω και προσωρινά μια χαρά είναι. Πάει στους δικούς της, έρχεται με τον μικρό, τον βλέπουν, βγάζουν φωτογραφίες, φροντίζει το μωρό μια χαρά μέχρι εδώ. Γιατί να στενοχωρηθεί άραγε? Γιατί δεν βλέπουν το παιδί οι ΚΑΚΟΙ δικοί μου? Αυτός που μονιμως καταπιέζεται ποιος είναι? εγώ. Εγώ στερούμαι πράγματα και συναισθήματα, εγώ έχω δηλητηριαστεί από τη στενοχώρια. Αυτή όσο και να λέει δεν μπορώ να την λυπηθώ γιατί πολύ απλά δεν κάνει τίποτα. Εκατσε στις δάφνες της και νομίζει ότι η ζωή θα κυλήσει έτσι..με εμένα στυλοβάτη και αυτή να διατάζει ποιος της αρέσει και ποιος όχι. Κρίμα που δεν βλέπει ποιον έχει δίπλα της..

Να σου πω κάτι marmin? Πιστεύεις ειλικρινά ότι το μυαλό της φτάνει τόσο μακριά? Δεν το νομίζω. Δεν μου έχει δείξει τέτοιο δείγμα..Αν ήταν έτσι θα είχε σκεφτεί 10 φορές την κάθε της κίνηση από πιο πριν. Το 10 μέτρα και 1 κόψε δεν το είχε ακουστά μάλλον. Η δική μου σφαιρική αντίληψη των πραγμάτων μου δείχνει ένα πράγμα. Η γυναίκα μου ζει σε μικρόκοσμο ο οποίος περιορίζεται αποκλειστικά και μόνο στην οικογένεια μας και την οικογένεια της. Εξω από εκεί δεν υπάρχει τίποτα. Τα έχει ξεριζώσει όλα.. Εγώ ειλικρινά ένα πιστέυω. Αν υπάρχει περίπτωση ποτέ αυτός ο άνθρωπος να αλλάξει θα αλλάξει μόνο μέσω των δικών της. Για αυτό πρέπει να βάλω πίεση. Να τους πω δηλ. ότι κοιτάξτε εσείς να την συμμορφώσετε αλλιώς την παίρνετε πίσω πακέτο. Ισως μόνο τότε να ταρακουνηθούν για τα καλά.

Ακριβώς pepper. Και για πες μου, τι χειρότερο υπάρχει σε ένα γάμο από έλλειψη επικοινωνίας άραγε? Ολα τα άλλα έπονται.. Εδώ μιλάμε ότι η κοπέλα ίσως και να φαντάζεται ότι είμαι super ευτυχισμένος..Τι να πω.. Αν δεν μπορείς να καταλάβεις με μια ματιά τον άνθρωπο σου..τι αξία έχουν τα πολλά τα λόγια από εκεί και πέρα? Χάνεται η ουσία σε λόγια και εξηγήσεις και πάει λέγοντας. Αυτό δεν λέγεται ουσία. Σε καμία περίπτωση.

Και κάτι τελευταίο και να δείτε που θα βγω αληθινός: όταν θα της πω διάλεξε ή από εδώ ή από εκεί να δέιτε που ΤΟΤΕ μόνο θα πέσει όλο το σόι της επάνω μου να μου λέει το ένα και το άλλο και ότι δεν με συμφέρει να χωρίσω κλπ. κλπ. Ισως ακόμα κ αν δεν χωρίσουμε να της χρειάζεται ένα ΓΕΡΟ ταρακούνημα ώστε να καταλάβει ότι δεν παίζω και ότι το εννοώ αυτό που λέω..Θα το δείτε ότι κάπως έτσι θα γίνει στο τέλος.. Αυτό τι δείχνει? Οτι όλοι έχουν βολευτεί με την υπάρχουσα κατάσταση..Μα είναι τόσο χαζοί?? Δεν βλέπουν ότι χτίζει στην άμμο? Δεν πειράζει όμως. Στο τέλος θα ξεκαθαρίσουν όλα άπαξ δια παντός.

Κορίτσια, μισό λεπτό να επαναφέρω την ψυχραιμία σε όλες γιατί ειλικρινά δεν υπάρχει λόγος να δημιουργούνται εντάσεις στο forum από το τίποτα. Νομίζω ότι στην τελική όλοι εδώ προσπαθούμε για έναν κοινό σκοπό. Λοιπόν όλες οι προτάσεις είναι σεβαστές και έχουν εισακουστεί πλήρως από μένα. Οπως αντιλαμβάνεστε φιλτράρω το κάθετι με βάση την προσωπική μου εκτίμηση και τα χαρακτηριστικά της κατάστασης, των προσώπων κλπ. ώστε τελικά να κρατήσω αυτό που είναι πραγματικά χρήσιμο. Επομένως ο καθένας μπορεί να λέει τη γνώμη του ανοιχτά και μην ανησυχείτε ξέρω πώς να φλιτράρω το κάθε τι κριτικά. Εξάλλου δεν θα είχε νόημα να εφαρμόσω μια συνταγη από το πουθενά. Δυστυχώς ή ευτυχώς το διάστημα αυτό που πέρασε ήταν άκρως εποικοδομητικό για εμένα γιατί με βοήθησε να εξακριβώσω πολλά πράγματα και δέχομαι τιη γνώμη σας σε αυτά: 1. H γυναίκα μου πιστεύω ακράδαντα πλέον ότι για κάποιο λόγο δεν ήθελε ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΧΗ να έχει σχέσεις με τους γονείς και την οικογένεια μου. Το γιατί δεν το ξέρω. Ομως ξέρω ότι αν κάποιος θέλει καλές σχέσεις τις επιδιώκει, όπως π.χ έκανα εγώ με τους δικους της. Αυτή τι ακριβώς επεδίωξε εξαρχής? Γιατί αν υποθέσουμε ότι ήθελε καλές σχέσεις και ήθελε μια συνολικά δεμένη οικογένεια, θα τα έκανε ΟΛΑ στην άκρη. Τίποτα δεν θα στεκόταν εμπόδιο πιστέψτε με. ΑΡΑ: ΔΕΝ ΗΘΕΛΕ ΚΟΡΙΤΣΙΑ. Ολα τα άλλα είναι φούμαρα. Με είπε η μάνα σου έτσι και μετά μου έκανε αυτό..κλπ κλπ. 2. Ενδιαφέρεται ουσιαστικά ΜΟΝΟ για τον εαυτό της και όχι για εμένα. Το να μου φτιάχνει ένα πιάτο φαγητό, να μου σιδερώνει τα ρούχα κλπ. δεν λέει τίποτα για εμένα..ΘΕΑΘΗΝΑΙ. Επί της ουσίας? Που είναι η γυναίκα μου ως σύντροφος?? 2.5 χρόνια πάω σε όλες τις κοινωνικές εκδηλώσεις ΜΟΝΟΣ..τι σας λέει αυτό? Ποια άραγε το ανέχεται αυτό ως γυναίκα?? ΠΟΙΑ? Εσείς θα το δεχόσασταν για τον άντρα σας? Εγώ με τίποτα. 3. Οι γονείς της είναι μέρος του ΣΧΕΔΙΟΥ. Εδώ και ένα χρόνο ένας λογικός άνθρωπος από τα 3 αδέρφια της έστω δεν βρέθηκε??ΝΑ της πει έλα εδώ κυρά μου..Τι χαμπάρια είναι αυτα? Αντε βρες τα με την πεθερά σου και τελείωνε πια αυτό τον παραλογισμό. Ενα χρόνο τώρα δεν ΝΟΙΩΘΟΥΝ ότι υπάρχει και άλλη πλευρα? Με αγνοούν? Αγνοούν ότι υπάρχω και εγώ και μια οικογένεια από πίσω?? Δεν καταλαβαίνουν ότι έχω και εγώ δικαίωμα να παίρνω το παιδί μου? Με εκβιάζουν και αυτοί με τον τρόπο τους λοιπόν. Αρα κάτι ξέρουν και το κρύβουν πάση θυσία. Αλλιώς πώς το βαστάει η καρδιά τους? Λυπάμαι που τα λέω αυτά για τον άνθρωπο που αγάπησα αλλά αυτή δεν είανι συμπεριφορά κορίτσια. Αυτό λέγεται εκμετάλλευση, ταπείνωση και εξευτελισμός. Τελικά δεν κάνει τίποτα άλλο από το να αποκαλύπτει σταδιακά τον πραγματικό της εαυτό. Δεν νομίζετε? Αυτή είναι η αλήθεια. Αλλά όπως είπα η ζωή είναι ένα παιχνίδι. Και γελάει καλύτερα όποιος γελάει τελευταίος πάντα. Αραγε δεν της είπε κανείς ότι αν χωρίσουμε θα βρεθεί στο κενό?Μόνη με ένα παιδί? Δεν απειλώ αλλά αυτή είναι η αλήθεια κορίτσια. Εγώ έχω τη δουλειά μου, τις σπουδές μου, τη ζωή μου, τα χόμπι μου, τους φίλους μου. Αυτή τι έχει? Τους δικούς της..Θα τους έχει για πάντα όμως? Ας είναι καλα οι άνθρωποι απλα I;m thinking loudly. Εν κατακλείδι: τα πράγματα πλέον είναι όχι μόνο απλά ΑΛΛΑ και ξεκάθαρα. Αποκαλύφθηκε πλήρως. Θα την πιάσω ήρεμα και ωραία και θα της πω. Κοίταξε καλή μου. Δύο δρόμους έχει η ζωή. Είτε από εδώ είτε από εκεί. Διάλεξε και πάρε. Ας αποφασίσει αυτή τι θέλει. Εγώ το έχω αποφασίσει πάντως. Η που θα αποδεχτεί και τις επιθυμίες μου και θα γίνει άνθρωπος ή που θα συνεχίσει να ακολουθεί τις εμμονές της και θα πέσει στο λάκο με τα νερόφιδα.

Σε ευχαριστώ my billy. Οντως τα σχόλια και οι κουβέντες όλων σας με βοήθησαν αφενος να δω κάποιες άλλες πτυχές του προβλήματος που δεν είχα δει αλλά και να ξεκαθαρίσω μέσα μου πάρα πολλά πράγματα. Ειλικρινά σας ευχαριστώ όλες μία προς μία. Ολα πλέον συγκλίνουν στο ότι έχει έρθει η μεγάλη ώρα για να μπει μια τάξη σε αυτό το χάος που ζω. Και θα μπει. Δεν έχω πια να περιμένω τίποτα άλλο.Δεν πιστεύω σε κανέναν παρά μόνο στον εαυτό μου. Αυτόν που πάντα εμπιστεύομαι. Δεν θέλω να σας κουράζω άλλο. Νομίζω το πράγμα ξεκαθάρισε και τα πολλά λόγια είναι φτώχεια. Σειρά έχουν οι πράξεις. Ας έρθει με το καλό η βάπτιση να ησυχάσω και με αυτό και μετά θα ασχοληθώ με το δια ταύτα. Την ζωή μου δηλ. και τη ζωή του γιου μου. Οσο για τη γυναίκα μου, την αγαπώ, αλλά αν δεν συμπλέουμε ε τότε λυπάμαι αλλά δεν θα είναι γυναίκα μου για πολύ ακόμα. Δεν γίνεται να περνάει πάντα το δικό της. Ως εδω΄.

Σε ευχαριστώ marmin..Σκέφτεσαι ακριβώς ότι και εγώ. Θα την βόλευε πόλύ κατά βάθος να έρθουν μόνο στη βάπτιση και όχι στο τραπέζι, όπως και η ίδια είχε το θράσος να μου πει. τελευταία. Ξέρεις γιατί?? Για να δει όλος ο κόσμος ότι και καλά τα πράγματα είναι εντάξει, και μετά αυτοί να μην γλεντήσουν, ΟΧΙ, να γλεντήσει αυτοί με τους καλούς δικούς της...αλλά για το θεαθήναι να είναι εκεί οι δικοί μου σαν γλάστρες...στο βάθος κιόλας.. Πολύ βολικό σκεπτικό. Ποια υποχώρηση βλέπετε ρε κορίτσια όντως? Υποχώρηση ξέρετε τι είναι? Να μου έλεγε κάλεσε τους όλους από το σπίτι να ξηγηθούμε και να τελειώνει το πράγμα. Η΄ πάρε το παιδί και πήγαινε το άμεσα να το δουν. Φτάσαμε δηλ. να λέμε υποχώρηση το να μας ΕΠΙΤΡΕΨΕΙ η κυρία να καλέσω ποιους τους γονείς μου?? Στην βάπτιση του γιου μου?? Ε λίγο έλεος δλδ. Τα ίδια που τράηξα και στη γέννα?? ΠΟυ μου είχε βάλει πόστα ποιος θα πατήσει και ποιος όχι στο μαιευτήριο? Ελεος..

laura36,σε ευχαριστώ για το μήνυμα σου το οποίο πραγματικά εκφράζει πολλές και αληθινές πτυχές του όλου θέματος και της ψυχολογίας μου. Εχεις πλησιάσει πάρα πολύ την κατά τη δική μου αντίληψη αλήθεια επί του θέματος. Αν με γνώριζες θα καταλάβαινες ότι είμαι ένας άνθρωπος πολυ δυναμικός, δραστήριος με κέφι και όρεξη για ζωή, ένας άνθρωπος που ποτέ στην ζωή του δεν έδωσε δικαίωμα για το παραμικρό είτε στην οικογένεια, είτε στην δουλειά του. Και να που τώρα έχω φτάσει στο σημείο αυτό..να νιώθω άσχημα με όλα αυτά τα οικογενειακά θέματα που έχουν κλονίσει την γενικότερη οικογενειακή μου ζωή. Εχεις δίκιο ότι έχω κάνει απειρες υποχωρήσεις μόνο και μόνο επειδή την αγαπούσα και κυρίως το παιδί και δεν ήθελα ποτέ να μεγαλώσει σε μια διαλυμένη οικογένεια. Εδωσα πολλές ευκαιρίες. Ομως υπήρξα και σκληρός. Για να μην αναλώνομαι λοιπόν στα ίδια και στα ίδια: το θέμα δεν είναι ούτε η βάπτιση, ούτε τα ονόματα ούτε τίποτα άλλο. Είναι το κάθε μέρα και πώς περνάει η ζωη γενικότερα. Η ουσία δηλαδη. Η ΑΛΗΘΕΙΑ όσο και σκληρή να είναι πλέον έδειξε το πρόσωπο της. Δεν μπορώ να την αγνοήσω. Η γυναίκα μου προφανώς δεν έχει κανένα ουσιαστικό επιχείρημα, ΤΙΠΟΤΑ. Λόγια και αερας τίποτα άλλο. Μου είπε, της είπα και όλο τα ίδια. Ουσία μηδέν. Του φαίνεσθαι και ΟΧΙ του είναι. Που είναι οι κολόνες του γάμου? Που είναι η κατανόηση? Η πραγματική αγάπη?Ο σεβασμός του άλλου? Εμένα αυτή η γυναίκα με ανεβάζει ή με κατεβάζει άραγε? Οχι μόνο στα μάτια των συγγενών και της οικογένειας αλλά και στα δικά μου μάτια. Με ποια κίνηση της με ανέβασε άραγε? Που έδειξε το μεγαλείο της για να της πω και εγώ ΜΠΡΑΒΟ? Μικροπρέπεια, κενότητα, αφιλοτιμία. Οι πράξεις της το δείχνουν όχι τα λογια. Είναι παράλογο το όλο φέρσιμο και η συμπεριφορά της. Εντελώς! Σε ότι αφορά εμένα: δεν θέλω να γίνω υποχείριο κανενός και προφανώς έτσι η ζωή δεν πάει άλλο. Μετά την βάπτιση, την πρώτη εβδομάδα του Ιουνίου κιόλας, θα καθίσω να σκεφτώ και να πάρω τις αποφάσεις μου. Είδα πολλά δεν θέλω να δω άλλα sorry. Εφόσον δεν θα έχω πλέον μπροστά μου ούτε βαπτισια, ούτε γιορτές ούτε τίποτα θα λείψω για λίγο καιρό, μην σας πω στο εξωτερικό κιόλας, και θα βρω τον ωραίο εαυτό μου, αυτόν που έχασα τόσο καιρό. Θα ηρεμήσω, θα διαλογιστώ και θα πάρω μια σωστή απόφαση. Ουτε τελεσίγραφα ούτε λόγια ούτε τίποτα. Καθαρή δύναμη θέλησης. Η που θα δεχτεί και αυτή τα θέλω μου και θα μπει ισορροπία στο σπίτι ή που θα αποχωρήσω με το κεφάλι ψηλά. Αλλους εξευτελισμούς δεν ανέχομαι. Ποτέ πια-από κανέναν είτε είναι γυναίκα είτε μάνα είτε αδερφος έίτε οτιδήποτε. Και κάτι τελευταίο: Η μητέρα μου με κάλεσε πριν λίγο και μου είπε ότι αγόρι μου αν ήταν διαφορετικά τα πράγματα εμείς δεν θα ερχόμασταν στη βάπτιση του εγγονού μας? Αλλά εδώ έχουμε να κάνουμε με τον ίδιο τον διάβολο. Πώς να έρθουμε λοιπόν, έτσι για τα μάτια του κόσμου? και γιατί μου είπε κάλεσες και τους άλλους συγγενείς μας εφόσον είναι έτσι τα πράγματα? Εχει δίκιο και αυτή-την καταλαβαίνω. Θα πρέπει κάποια στιγμή να απολογηθώ και στους γονείς μου για όλη αυτή την κατάσταση που τους έχω δημιουργήσει. Γιατί νιώθω και εγώ υπεύθυνος. Πάντως σύντομα θα επέλθει η ισορροπία κορίτσια. Το έχω υποσχεθεί στον εαυτό μου αυτό. Δεν το αντέχω άλλο αυτό που ζω. Είτε με τον ένα τρόπο είτε με τον άλλο θα πάρω αυτό που μου ανήκει και αυτό που μου αξίζει. Σας ευχαριστώ όλες για την συμπαράσταση και την υποστήριξη!

roubi, σεβαστά τα όσα γράφεις στο μήνυμα σου όμως θέλω να σε ρωτήσω κάτι. Για να φτάσουν 2 γονείς στο σημείο να πούνε ότι τη νύφη μας και το παιδί δεν θέλουμε να την ξέρουμε-τι ακριβώς πιστεύεις ότι νιώθουν? Πιστέυεις είναι ότι θέμα απλά μιας συγνώμης? και τέρμα μετά όλα καλά? Σε τι έχει τις ρίζες του αυτό άραγε? Για να το πεις αυτό roubi πάει να πει ότι έχεις περάσει στενοχώρια, αγανάκτηση, ταπείνωση και στο τέλος αφού βλέπεις ότι δεν βγαίνει με τίποτα άκρη με έναν άνθρωπο - λες ότι τέρμα έχεις τελειώσει για μένα. Είπες για τις κατάρες. Οχι σε καμία περίπτωση αυτό δεν είναι τρόπος και η μάνα μου τα άκουσε για τα καλά από μένα. Κάνεις λάθος που λες ότι είμαι μαλακός με τους γονείς μου γιατί δεν είμαι. Τους τα έχω πει όλα και ξέρουν και αυτοί τα λάθη τους. Ομως βρε roubi οι γονείς μου έχουν προσπαθήσει να κάνουν κάτι με τον τρόπο τους. Και για φαγητό μας καλούσαν και τηλ. την έπαιρνε ο πατέρας μου. Αυτή τι έκανε? Να σου πω τι λέει? Οτι έχει σε όλα δίκιο, ότι δεν φταίει σε τίποτα και ότι είναι μια κυρια. Ωραία μπράβο συμφωνώ. Ομως αφού ρε καλή μου κοπέλα υπάρχει ένα θέμα χοντρό μάλιστα βγες μπροστά και εξηγήσου. Πες σαν 35 χρονών γυναίκα που είσαι ότι κοιτάξτε να δείτε έγινε αυτό και αυτό-πείτε μου μια συγνώμη ή κάντε αυτό και εκείνο και όλα θα βρουν τον ρυθμό τους πάλι. Εξηγήσου - πες κάτι εσύ αν ενδιαφέρεσαι για τον γάμο σου πραγματικά. Εγώ δεν είπα ότι να μας γίνουν τσιμπούρι οι γονείς ούτε τίποτα. Απλά να υπάρχει μια τυπική έστω σχέση.Οϋτε αυτό δεν μπορεί να αντέξει δηλ.? Αντ'αυτού να τι έκανε: ξέκοψε με όλους τους δικους μου, με ξέκοψε και μένα από τα αδέρφια μου κλπ και όλη την οικογένεια, αλλάξαμε σπίτι υποτίθεται για να βρει την ηρεμία της και να μην την ενοχλεί κανείς και μετά πήρε και το παιδί κτήμα της και δεν το δίνει σε κανέναν. Και μετά μου λετε να της πω και μπράβο. Κλασική τακτική του "Διαίρει και βασίλευε". Εγώ ένα πράγμα θέλω να ρωτήσω όλες σας και μόνο: Εσείς υπήρχε ποτέ περίπτωση να τραβήξετε τόσο πολύ το σχοινί που ούτε το εγγόνι να μην βλεπουν οι παππούδες? οτι και να σας είχαν κάνει. Ρωτήστε λίγο τους εαυτούς σας.Γιατί είμαι σίγουρος ότι καμία από εσας, ότι και να σας έιχαν κάνει οι πεθερές και οι πεθεροί σας, δεν θα φτάνατε σε αυτό το άκρο. Τώρα όταν κάποιος φτάνει στο σημείο να πιστεύει ότι θα εφαρμόσει μια τέτοια στρατηγική, δηλ. να ξεκόψει εμένα και το παιδί από τους ΠΑΝΤΕΣ, και δεν θα έχει και τις ανάλογες αντιδράσεις πρέπει να είναι πολύ μα πολύ βαριά νοιχτωμένος. Δηλ. ξεκινάς πόλεμο και έχεις και την απαίτηση οι άλλοι να καθίσουν με σταυρωμένα τα χέρια και να σου πουν και μπράβο. Ε δεν πάει έτσι ρε κορίτσια. Αυτό είναι που λέω ότι δεν κάνει και αυτή καμία υποχώρηση. Βλέπει οτι οι γονείς μου ούτε της ζητάνε τόσο καιρό το παιδί ούτε τίποτα. Λίγο τόσο δα καρδιά και φιλότιμο να είχε ξέρετε τι θα έλεγε? Πάρτο ρε συ θα μου έλεγε και εσύ 1 ώρα να τους το πας να ηρεμήσουν λίγο και να νιώσεις και εσύ καλύτερα αν αυτό θες. Αυτό σημαίνει καλή διάθεση. Ε κόβω το λαιμό μου ότι αν το έκανε αυτό και οι γονείς μου θα είχαν μαλακώσει και τα πράγματα θα ήταν καλύτερα. Τώρα τράβηξε τα απόλυτα άκρα και φωνάζει που είναι όλοι εναντίον της. Γιατί απορεί άραγε? Και να πω και κάτι? Οτι δίκια και να είχε για μένα η γυναίκα μου τα έχει χάσει προ πολλού. Η laura36 είπε μια σωστή κουβέντα. Παιδιάστικη συμπεριφορά. Αυτό τα λέει όλα. Μόνο ένα παιδί συμπεριφέρεται με αυτό τον τρόπο. Η ερώτηση είναι ποιος θα κλείσει τώρα τους ασκούς του Αιόλου? Εγώ δεν μπορώ προφανώς. 2.5 χρόνια προσπαθώ με όλους τους τρόπους και δεν μπορώ.Δεν καταλαβαίνει από λόγια. Δοκίμασα και το καλό και το κακό. Με σκληρό και με ήρεμο τρόπο. Μην τα ξαναλέω. Αλλάξαμε σπίτι, δεν βλέπουμε κανέναν και πάλι ικανοποιημένη δεν είναι. Και οι γονείς μου ρωτάνε: μα αυτή η γυναίκα τι θέλει πια? την κεφαλή μας επί πίνακι? Γιατί με την ακραία συμπεριφορά της αυτό και μόνο δείχνει. Ο γάμος βρε κορίτσια στηρίζεται στην αμοιβαία κατανόηση και στην υποχώρηση. Εγώ υποχώρησα τόσες φορές. Δέχτηκα τόσα πράγματα, τσαλακώθηκα σαν άνθρωπος. Αυτή σε τι ακριβώς υποχώρησε 1 φορά? Μου λέτε ότι θα καταφέρω να διαλύσω τον γάμο μου στο τέλος. Εγώ θα τον διαλύσω? Εγώ στη δουλειά μου πάω και έρχομαι, φροντίζω το σπίτι μου, την έχω και στο σπίτι βασίλισσα ούτε να δουλεύει ούτε τίποτα και δεν τα εκτιμά αυτά. Μια φορά το χατίρι δεν μου έκανε. Εγώ τόσα χατίρια έκανα. Και λέτε ότι εγώ θα τον διαλύσω? Αυτή δηλ. δεν συμμετέχει σε όλο αυτό? Δεν το καταλαβαίνω αυτό καθόλου. Ας πάρει και αυτή θέση αντί να λέει δεν θέλω κανέναν, όλοι έξω και τα γνωστά. Ας δεχτεί και αυτή ότι αν θέλει εμένα για σύζυγό της θα πρέπει να αποδεχτεί και το περιβάλλον μου. Δεν μπορεί να με ξεκόβει από όλους. Να παντρευτούμε είπαμε ρε κορίτσια όχι να ξεκόψουμε από τους πάντες όμως επειδή παντρευτήκαμε. Αυτό είναι φυλακή δεν είναι γάμος. Και κάτι άλλο. Η γυναίκα μου τώρα έχει φτάσει στο σημείο και πηγαίνει 3 και 4 φορές την εβδομάδα στη μάνα της. Και λέω τώρα εγώ: Σπίτι άλλαξε, την ησυχία της την έχει, δεν δουλεύει,τον άντρα της το παιδί της το έχει, οι γονείς και τα αδέρφια της βλέπουν και το μωρό μια χαρά 3-4 φορές την εβδομάδα. Πιστεύετε ειλικρινά ότι αυτή η γυναίκα ήθελε ποτέ κάτι άλλο? Αυτό ακριβώς ήθελε να κάνει. Και για αυτό την άφησα ελεύθερη και δεν είπα τίποτα για να δω που το πάει. Και να που βγήκα αληθινός. Δηλ. τα έχουμε όλα με το μέρος μας, το παιδί να ξέρει μόνον τους δε και όλοι οι άλλοι στο ΠΥΡ το ΕΞΩΤΕΡΟΝ. Ο άντρας μια χαρά τα κουβαλάει σπίτι - πρόβλημα κανένα. Η απάντηση μου: κούνια που την κούναγε. Αν νομίζει ότι αυτό λέγεται γάμος απατάται οικτρά. ΠΟυ είναι η κατανόηση του άντρα, ποια θέλω μου άραγε ικανοποιεί? Σε τι με καταλαβαίνει και τι κάνει για αυτό? Μα καλά δεν σας κάνει εντύπωση ρε κορίτσια που δεν θέλει από την πλευρά μου κανένα? Εντάξει η μάνα μου της έκανε λέει αυτά και αυτά? Μετά και ο πατέρας μου? ΟΚ. Τα αδέρφια μου? Η μικρή μου αδερφή που είναι 16 χρονών και κλαίει κάθε φορά που με βλέπει γιατί δεν έχει δει το μωρο? Μετά απορείτε για τις κατάρες? Τι να πω.. Εγώ θα αφήσω το δρόμο να με πάει μόνος του και είμαι σίγουρος ότι θα με οδηγήσει σωστά. Ούτε θα ξαναχαλαστώ με τίποτα ούτε θα της ξαναπω τίποτα. Δεν παίρνει από λόγια η γυναίκα ούτε καταλαβαίνει πώς νιώθει ο άλλος. Πιο πολύ νοιάζεται για την ίδια και τους δικούς της παρά για οποιονδήποτε άλλο. Ας είναι καλά δεν πειράζει. Ομως στο τέλος πάντα έρχεται το τέρας που λέγεται ΝΕΜΕΣΙΣ και τα ξεκαθαρίζει όλα. ΜΙΑ ΚΑΙ ΚΑΛΗ. Οπως συμβαίνει πάντα. Και τότε ο καθένας θα αναλάβει τις ευθύνες του. Εγώ ανέλαβα τις δικες μου. Αυτή άραγε? Θα εξακολουθεί να γκρεμίζεται το σύμπαν γύρω της και αυτή θα λέει εγώ είμαι σωστή, τα έκανα όλα σωστά δεν φταίω σε τίποτα, είμαι καλός άνθρωπος και τα σχετικά... Sorry και πάλι για το ύφος μου αλλά έτσι νιώθω και έτσι τα λεώ. Σας ευχαριστώ.

Κορίτσια, δεν δικαιολογώ κανέναν και τίποτα.Νομίζω το είπα όσο πιο κομψά μπορούσα. Θα κάνω τη βάπτιση του γιου μου όπως θέλω εγώ και η γυναίκα μου και όσοι πιστοί ας προσέλθουν. Ειλικρινά τους δέχομαι όλους. Ομως αυτο που είπα είναι ότι δεν πρόκειται να συγχωρήσω κανένα που θα πάει να εκμεταλλευτεί αυτή τη μέρα για να βγάλει άλλα πράγματα στη μέση είτε γονείς είτε γυναίκα. Εγώ ξέρετε τι είπα στους δικούς μου? Χαρά μου είναι να έρθετε ως γονείς μου να είστε εκεί μαζί με όλους. Αν όμως για τους Χ.Ψ λόγους δεν το θέλετε ειλικρινά δεν έχω να σας πω κάτι. όμως δεν θα δεχτώ να γίνουν φασαρίες, να ειπωθούν μπηχτές κλπ. από κανέναν και το εννοώ. Προσέξτε κάτι άλλο., Δεν είπα ότι αδικώ τη γυναίκα μου γιατί ξέρω και αυτή ότι τα ίδια σκέφτεται. Απλά δεν μου αρέσει ο τρόπος της. Είανι πολύ άσχημος. Αυτό είπα. Δεν μπορείς να μιλάς έτσι στον σύζυγο σου γιατί εμμέσως είναι σαν να μου λέει τι να πάω να πω στους δικους μου..με καθοδηγεί δηλ. Εννοείται ότι η μέρα είναι αφιερωμένη στο μωράκι και σε κανένα άλλο και εγώ προσωπικά θα κάνω στην άκρη όλες τις έριδες για εκείνη τη μέρα σαν να μην είχε συμβεί τίποτα. Και αυτό απαιτώ από όλους. Εχω άδικο?? Παρόλα αυτά η ουσία είναι ότι εγώ μέχρι στιγμής δεν έχω χαρεί πραγματικά τίποτα από το γάμο μου, ούτε τη γέννηση, ούτε τη βάπτιση του μωρού ούτε τίποτα άλλο. Ολα ήρθαν με τον πιο ανάποδο τρόπο. Αλλιώς τα είχα ονειρευτεί και αλλιώς είναι. Sorry, δεν ήταν επιλογή μου και το ξέρουν όλοι. Και κανείς δεν κάνει κάτι για αυτό. αλλά δεν βαριέστε θα βρεθεί η άκρη αργά η γρήγορα..τι άλλο μπορώ να κάνω? Και θα κλείσω με μια σοφή κουβέντα. Οταν είχαν ξεκινήσει όλα αυτά είχα πιιάσει τη γυναίκα μου, τους δικους μου και τους δικούς της και τους είπα μια κουβέντα: "Για το καλό όλων μας θα πρέπει να λυθεί η παρεξήγηση το συντομότερο γιατί αλλιώς το κλαδάκι θα γίνει δέντρο και το τούβλο θα γίνει τοίχος απροσπέλαστος". Αλλά κανείς δεν άκουγε τότε..ολοι με τον εγωισμό μπροστά. Και να τώρα που υψώθηκαν τείχη τεράστια μπροστά μας..για όλους. Ξέρετε κάτι? Ας μην απορεί κανείς γιατί τα πράγματα έφτασαν εδώ που έφτασαν..Κανείς ποτέ δεν υποχώρησε - μόνο εγώ. επομένως γιατί να στενοχωριέμαι? Απλά αφήνω τη ζωή να επιλέξει το δρόμο της και να μου δείξει αυτή το μονοπάτι εφόσον με το να πιέζεις και να καταπιέζεις ανθρώπους και καταστάσεις δεν οδηγείσαι πουθενά. το πιστεύω. Τώρα θέλετε φταίει ο ένας φταίει ο άλλος, λίγη σημασία έχει. Επί της ουσίας κανείς δεν κάνει κάτι προς μια βελτίωση. Και κάτι τελευταίο: είπατε για τους γονείς μου αυτά που είπατε. Επειδή τους ξέρω πολύ καλά, το μεγαλύτερο παράπονο τους ξέρετε ποιο είναι? οτι εδώ και 2.5 χρονια που έχουν συμβεί αυτά δεν έχουν βρει ποτέ τον τρόπο να προσεγγίσουν με κάποιο τρόπο την γυναίκα μου και να βάλουν τέλος στην παρεξήγηση. Και εδώ ρίχνω σε αυτή κάποια ευθύνη. Λόγω του οξύθυμου χαρακτήρα της αποτρέπει τον ουσιαστικό διάλογο και οδηγεί τις καταστάσεις στα άκρα. Οι γονείς μου έκαναν προσπάθειες. Αλλά αυτή είναι ασυγκράτηση! Και σε αυτό δεν δέχομαι καμία αμφισβήτηση. Την ξέρω πολύ καλά - και πώς αντιδρά σε διάφορα ερεθίσματα και πόσο σοβαρά παίρνει κάποια πράγματα. Αυτό τους στενοχωρεί. Οτι και να είχε γίνει ρε κορίτσια αν υπήρχε η θέληση θα είχε λυθεί. Οταν δεν υπάρχει όμως θέληση 3 πράγματα μπορεί να συμβαίνουν: α) υπέρμετρος εγωισμός β) φόβος γ) κάτι άλλο επιδιώκεται στο παρασκήνιο. Και φυσικά και θα τους ξαναμιλήσω και θα τους μιλαω πάντα και θα τους αγαπώ γιατί είναι γονείς μου. Αυτό δεν σημαίνει ότι εγκρίνω τη συμπεριφορά τους ή την επικροτώ όμως αν πρόκειται για μια γυναίκα να μην μιλιέμαι με γονείς και αδέρφια έ όχι ρε κορίτσια πάει πολυ. Και η γυναίκα μου δεν τους πάει αλλά την αγαπώ και την δέχομαι ως είναι. Το ίδιο και αυτούς..Σε αυτό δεν συμφωνώ καθόλου μαζί σου roubi, sorry. Και να σου πω και κάτι ειλικρινά? Δεκάρα δεν δίνω για το αν θα δουν το παιδί ή όχι πια.Υπό αυτές τις προυποθέσεις τι νόημα έχει? Τα πράγματα είναι ωραία όταν γίνονται αβίαστα. Ετσι με το ζόρι τι αξία έχει?? Ας κάνουν οι δικοί μου ότι νομίζουν και ας κάνει και η γυναίκα μου ότι νομίζει - δεν δίνω δεκάρα τσακιστή πια.Εχω ξενερώσει. Γιατί νομίζετε ότι αν τώρα μετά από 13 μήνες πάω το παιδί στους δικούς μου θα χαρούν? Δεν υπάρχει δεσμός. Δεν το ξέρουν καν. Δεν το έχουν ακουμπήσει. Και έστω και γινόταν έτσι. Τι για μια φορά? τι νόημα έχει? Η που θα υπάρχουν σχέσεις ή που δεν θα υπάρχουν. Δεν υπάρχει μέση εδώ. Sorry για το ύφος μου αλλά ειλικρινά μου έχει φύγει η διάθεση και δεν με νοιάζει τίποτα. Οτι είναι να γίνει θα γίνει. Δεν πιέζω ποτέ πια κανέναν κορίτσια jiimy

Καλημέρα σε όλες. Μετά απο ένα αρκετά ήρεμο διάστημα στη διάρκεια των εορτών του Πάσχα επιστρέψαμε σιγά σιγά στην καθημερινότητα χωρίς μεγάλες εντάσεις ανάμεσα μας αλλά σίγουρα με όχι και τις καλύτερες προυποθέσεις για την ερχόμενη βάπτιση του μικρου στα τέλη του Μάη. Οπως σας είπα τους κάλεσα όλους ανεξαιρέτως στη βάπτιση. Πριν από λίγες μέρες η γυναίκα μου όμως άρχισε να με ρωτάει τι θα γίνει με τους δικούς μου και αν θα "τολμήσουν" να πατήσουν το πόδι τους κλπ κλπ. Εκεί είχαμε πάλι μια έντονη λογομαχία γιατί άρχισε να μου λέει ότι έτσι και τολμήσουν και κάνουν τίποτα φασαρίες στη βάπτιση θα τα σπάσει όλα..της απάντησα ότι δεν έχουμε συνηθίσει σε κανενος είδους φασαρίες γενικά αλλά δεν μου αρέσει να με απειλεί..Διότι δεν φτάνει που δέχτηκα και είπα σε όλα ναι, στο όνομα, στην ανοικτή βάπτιση κλπ. ε δεν θα επιτρέψω να με ρεζιλέψει και κανεις μπροστά σε όλους οικογένεια, συναδέφλους κλπ. είτε λέγεται γυναίκα είτε όποιος άλλος. Εσείς το βρίσκετε σωστό αυτό? Δηλ. ΟΚ αν ψάχνει να βρει αφορμές για όλα θα βρει. Πώς της μίλησε ο ένας, τι της είπε ή δεν είπε ο άλλος, πώς την κοίταξαν, τι ψιθύρισαν κοκ..Δηλ. δεν μπορεί για 2 ώρες να κρατηθεί να κυλήσουν όλα όμαλα μπροστά στον κόσμο? Πρέπει να με απειλεί με αυτόν τον τρόπο? Να αισθάνομαι δηλ. εγώ άσχημα και αυτή να καλοπερνάει με τους δικούς της σαν να είναι όλα μέλι γάλα? ΟΚ συμβιβάστηκα να κάνουμε τέλος πάντων την βάπτιση ανοικτά να καλέσουμε όλο τον κόσμο αλλά μην μου τα γυρνάει τώρα και λέει πάλι άλλα. Γιατί το βρίσκω πολύ ύπουλο αυτο..Δηλ. από τη μια να λέει ΟΚ φέρε τους δικούς σου μέχρι να πω το ΝΑΙ και μετά να μου λέει μην τολμήσουν αυτό και μην τολμήσουν εκείνο κλπ..Εγώ πάντως είμαι έτοιμος για όλα. Και αν κάποιος (ο οποιοσδήποτε) τολμήσει και δημιουργήσει θε΄μα στη βάπτιση μαύρο φίδι που τον έφαγε. Αυτο λέω μόνο. Οι γονείς μου πάντως που είχα πάει χτες με ευχαρίστησαν για το προσκλητήριο αλλά μου εξέφρασαν τον αποτροπιασμό τους για την όλη αρρωστημένη κατάσταση, για το πόσο στενοχωρημένοι και αδικημένοι και θύματα νιώθουν και μου είπαν σαφώς ότι όπως ήρθαν τα πράγματα δεν νιώθουν απολύτως τίποτα ούτε για τη γυναίκα μου αλλά ούτε και το παιδί. Είναι σαν να μην υπάρχει για εμάς μου είπαν και ούτε θέλουμε σχέσεις ούτε τίποτα μετά από όλα αυτά. Μου είπαν ότι δεν μπορούν να έρθουν στην βάπτιση γιατί το θεωρούν μεγάλη κοροιδία να πατήσουν το πόδι τους από την στιγμή που ούτε αυτη΄τους θέλει ούτε εκείνοι. Και εφόσον έχει πάρει το παιδί και το κρατάει από όλους λες και είναι αποκλειστικά δικό της, δεν έχουν καμία απολύτως δουλειά εκεί. Νιώθουν παρείσακτοι μου είπαν και δεν μπορούν να τιμήσουν με την παρουσία τους αυτή την κατάσταση. Εγώ δεν μπορώ να πιέσω φυσικά κανένα να έρθει ή να μην έρθει. Οι γονείς μου είναι ελέυθεροι να κάνουν αυτό που θέλουν. Εγώ θα βαπτίσω τον μικρό και με τη βοήθεια του Θεού να πάνε όλα καλά και από εκεί και πέρα βλεπουμε..Θα είμαι τυπικός σε όλους στη βάπτιση και αν αρχίσουν οι συγγενείς και φίλοι και ρωτάνε για τους γονείς μου θα πω ότι δεν ήρθαν. ούτε μα ούτε μου. ούτε δικαιολογίες ούτε τίποτα.Οτι θέλει ο καθείς ας νομίζει από εκεί και πέρα. ΔΕν μπορω να κάνω τίποτα ειλικρινά. Αυτά από μένα προς το παρόν.