xara_84

Νεφέλη μου, δοκίμασε αυτό με τον απορροφητήρα. Βοηθάει στο να μην ξυπνάει με τον παραμικρό ήχο γιατί ο συνεχόμενος ήχος του απορροφητήρα καλύπτει τους υπόλοιπους.

Μαγδούλα, επειδή τα ανταλλακτικά είναι πανάκριβα, υπάρχει και συσκευή (ρουφιχτήρι) που την ξεπλένεις μετά από κάθε χρήση και συμφέρει απίστευτα γιατί εγώ ακόμα και τώρα την χρησιμοποιώ στον μεγάλο μου οπότε με τα ανταλλακτικά θα είχαμε μπει μέσα...

Καλησπέρα κι από μας! Νεφέλη μου, ναι έχουμε κολικούς από 20 ημερών. Νιώθω πως έχει περάσει ένας αιώνας που βασανίζεται το μικρό μου και εγώ μαζί. Έχουμε όμως πλέον βρει τους ρυθμούς μας. Ίσως και να μας βγήκε σε καλό στο θέμα του ύπνου. Και τι εννοώ : Επειδή οι κολικοί μας δεν είναι μόνο βραδινοί αλλά την πιάνουν καθ'όλη τη διάρκεια της ημέρας και επειδή ο μόνος τρόπος να την ανακουφίσω είναι να ζαλιστεί και να κοιμηθεί με γρήγορο περπάτημα κοντά στον απορροφητήρα, τώρα πια έμαθε να κοιμάται και την ημέρα. Ανάμεσα στα γεύματα δλδ συνήθως ή κοιμάται ή μου χαμογελάει (όταν δεν πονάει φυσικά). Τρώει πλέον σχετικά σταθερά κάθε 2 ώρες αλλά έχει το ίδιο πρόγραμμα και τη νύχτα. Ένα κόλπο που σε μένα πιάνει πάντα για να κοιμηθεί είναι το εξής : Βάλτε το καρότσι (αν έχετε μέσα στο σπίτι) ή το λίκνο κοντά στον απορροφητήρα, ξαπλώστε το μωρό στο πλάι αφού έχει φάει, φτιάξτε του μια ωραία φωλίτσα εκεί μέσα με μαξιλαράκια να το ακουμπάνε σε όλο του το σωματάκι ακόμα και στο κεφάλι και στο πρόσωπο (να μπορεί να αναπνέει όμως) και με ένα σεντονάκι σκεπάστε του λίγο και τα ματάκια. Κουνήστε το λίγο και Ζζζζζζζζζζζζζζ....................... Ελπίζω να πιάσει και σε σας. Εγώ έχω βρει την υγειά μου!!!!!!!! Άσχετο αλλά επειδή λέτε για ρηλάξ, εμένα η παιδίατρος μου το απαγόρευσε μέχρι και τον 3ο μήνα και μετά όχι για πολλή ώρα. Απ' ό,τι κατάλαβα επειδή στο ρηλάξ το μωράκι είναι σχεδόν σε καθιστή στάση πράγμα που δεν είναι καλό σ'αυτή τη φάση. Βέβαια προσπάθησα να βάλω μαξιλαράκι ώστε το μωρό να είναι ξαπλωτό όμως με το κούνα κούνα η μπουμπού γλιστρούσε προς τα κάτω και έτσι το άφησα. Πάντως είναι πρακτικό γιατί κουνάει το μωρό μόνο του, παίζει μουσικούλα και αν θέλεις κάνει και ένα τρέμουλο για να το ζαλίζει....

Καλησπέρα σε όλο το παρεάκι! Κορίτσια μου, από το κλάμα του μωρού μπορείτε να καταλάβετε αν κλαίει από πείνα ή αν έχει πονάκια. Το κλάμα των κολικών είναι ξαφνικό (όχι κλιμακωτό), εκεί που είναι ήσυχο δλδ το μωρό αρχίζει ξαφνικά δυνατό κλάμα σαν να το τσίμπησε μέλισσα και ταυτόχρονα τεντώνει - μαζεύει τα ποδαράκια του νευρικά. Επίσης αερίζεται κατά τη διάρκεια πράγμα που το ανακουφίζει στιγμιαία. Η δικιά μου δεν τον πίνει τον μάραθο με τίποτα οπότε μου είπε η γιατρός να πίνω εγώ και να το παίρνει η μικρή από μένα. Επίσης της δίνω 1 φορά τη μέρα σταγονίτσες infacolic όμως δεν βλέπω να έχουμε θεαματικά αποτελέσματα. Υπομονή λέω ένα μήνα ακόμα και θα περάσουν. Ζουνίτσα, πάλεψέ το κοπέλα μου όσο μπορείς με το θηλασμό και θα αποζημιωθείς με το παραπάνω. Και δεν αναφέρομαι μόνο στο ότι είναι καλό για το μωρό αλλά και στη δική σου ευκολία (επειδή έχουμε και άλλο παιδάκι με ανάγκες). Σε 2-3 βδομαδούλες λογικά στρώσει η κατάσταση. Ακόμα και 1 μπουκάλι ξένο να δίνεις θέλεις αποστειρώσεις-συντηρήσεις-ζέσταμα-κρύωμα και τα συναφή. Στο λέω μόνο και μόνο επειδή βλέπω μεγάλη διαφορά στην καθημερινότητά μου σε σχέση με τον πρώτο μου που του έδινα και συμπλήρωμα. Τώρα...πείναει? Τσιτσί έξω...5 λεπτά ρούφηγμα...άντε και άλλα 5 να αδειάσει στα σίγουρα...ρέψιμο...τέλος!!! Ιωαννάκι, εμείς φοράμε το Νο 2 εδώ και αρκετό καιρό. Στο Νο 1 καμιά φορά μας έβγαιναν απ' έξω τα κακάκια οπότε το αλλάξαμε. Πάντως για τον αποκλειστικό θηλασμό ή όχι έχω να πω το εξής. Και 1-2 γεύματα να τρώει από σας το μωρό, τα αντισώματα τα παίρνει. Απλά δεν το χορταίνετε.

Καλησπέρα! Μαράκι άντε με το καλό να τελειώσεις με την εξεταστική κοπέλα μου...και καλά αποτελέσματα ιδιαίτερα στο μάθημα του μεσιέ. Ζουνίτσα μου περαστικά σου! Μπράβο για τον λεβέντη σου, όλα καλά! Ιωαννάκι, εμένα στην αρχή έκανε σχεδόν μετά από κάθε γεύμα κακάκια, λίγα μην φανταστείς ποσότητα. Τώρα κάνει πιο αραιά, από 2 έως 5 φορές το 24ωρο περίπου όμως κάποιες φορές είναι τόσο πολλά που μας βγαίνουν και απ' έξω για να λερώσουμε φανελάκια, φορμάκια, σεντονάκια και τα συναφή. Flo, μια χαρά σας βρίσκω. Κι εμείς πήγαμε διακοπούλες στο εξοχικό μας αλλά μόνο για 6 μερούλες όταν η μικρή ήταν 20 ημερών περίπου. Όταν έχεις κι άλλα παιδάκια και έχουν κι εκείνα ανάγκες πρέπει να βρεις κάπως την χρυσή τομή. Καλή δύναμη με τα ζουζούνια σου! Μαγδούλα, κι εμένα μου το κάνει αυτό που λες με τα κακάκια όταν την αλλάζω και τα κάνει όλα χάλια. Ειδικά δε όταν το έκανε αυτό μες τα άγρια μεσάνυχτα και εγώ καθάριζα με μισάνοιχτο μάτι ήμασταν μια ομορφιά! Δωράκι, υπομονή κοριτσάκι μου! Θα περάσουν οι μέρες...όλες λίγο πολύ σε νιώθουμε. Στον μισό σαραντισμό τάισε το μωράκι σου καλά, κοίμησέ το, άσε τις μαμάδες να το προσέχουν (αφού δεν σε αφήνουν να το πάρεις μαζί σου) και ξέκλεψε μια ωρίτσα για τον εαυτό σου να πιεις ένα καφεδάκι με τον άντρα σου εκεί στην γειτονιά έστω. Πιστεύω πως θα σου κάνει καλό. Κορίτσια έχει μια βδομάδα περίπου που η μικρή σταμάτησε τις νυχτερινές κενώσεις. Άντε να σταματήσει και τα νυχτερινά φαγοπότια και θα είμαστε μια χαρά...χιχιχι!

Καλημέρα σε όλο το παρεάκι! Κορίτσια μια χαρά πάνε τα μπεμπάκια βλέπω! Συγχαρητήρια σε όλες τις μανούλες του καφέ. Καλή συνέχεια να έχουμε. Εσείς πως τα πάτε με τα κιλάκια? Εγώ ξεκίνησα 68 (ύψος 1.75) έφτασα 80 και εδώ και ένα μήνα είμαι σταθερά στα 70. Δεν προσέχω βέβαια καθόλου και δεν χορταίνω και εύκολα. Στόχος τα 63!

zounitsa, το ένστικτο της επιβίωσης βλέπεις.....................

Μιλινάκι να σου ζήσει ο λεβέντης σου!!! Ξέρω πως ο θηλασμός φαντάζει βουνό τώρα όμως θα στρώσει στα σίγουρα και μετά θα σου είναι μεγάλη ευκολία. Προσπάθησε να τον κάνεις μπάνιο αργά το βράδυ πριν πάτε για ύπνο για να τον χαλαρώνει και να κοιμάται περισσότερο. Επίσης εγώ θα σου πω τι κάνω γιατί κι εμένα ακόμα να στρώσει τα βράδια στον ύπνο. Την θηλάζω ξαπλωτή και έτσι μας παίρνει και τις 2 ο ύπνος (εμένα βέβαια με το βυζί απ'έξω). Αν κάνω αμέσως πως την βάζω στο κρεβατάκι της ξυπνάει οπότε την αφήνω και κοιμόμαστε λίγο μαζί...και μετά από κανένα τέταρτο εγώ ξυπνάω (επειδή κρυώνει το τσιτσί μου...) και αφού έχει κοιμηθεί κάπως πιο βαθιά την βάζω στο κρεβατάκι της πολύυυυυυυ προσεκτικά και αργά...κρατάω και την αναπνοή μου για σιγουριά....κι έτσι κοιμάται κανά 2ωράκι. Μάλιστα χτες κοιμήθηκε πρώτη φορά 4 ώρες σερί κι εγώ νιώθω πως ξαναγεννήθηκα. Επίσης προσπαθώ να την κοιμίζω με την πιπίλα στο στόμα (την οποία φυσικά δεν θέλει και σπρώχνει με την γλωσσίτσα της) ούτως ώστε αν ξυπνήσει από την αλλαγή "ζεστή αγκαλίτσα της μανούλας --- άψυχο κρύο λίκνο" να βρει παρηγοριά στην πιπίλα και να ξανακοιμηθεί. Μετά από 5 λεπτά έτσι κ αλλιώς την φτύνει...

doraki, να σου ζήσει ο παίδαρος!!!!!!!!!!!! Ας παίρνατε λίγο ομφάλιο λώρο από μας που ήταν 2 μέτρα και κατάφερε η μπουμπού να κάνει και κόμπο εκεί μέσα. Καλό σαραντισμό και κουράγιο...οι πρώτες μέρες είναι πάντα δύσκολες. Με τον θηλασμό πάντως μην αγχώνεσαι και μην στεναχωριέσαι καθόλου. Από τη στιγμή που βάζεις το μωρό στο στήθος δεν πρόκειται να σου κοπεί το γάλα. Χαλάρωσε όπως λέει και η μαμά σου και θα δεις που σταδιακά θα κόψετε το ξένο αφού το θέλεις τόσο πολύ. Και αφού κοιμάται κιόλας τα βράδια είσαι υπέρ-τυχερή...σε ζηλεύω...εγώ ανυπομονώ να έρθει εκείνη η ευλογημένη ώρα γιατί νυστάζω όλη μέρα.........................................................

Zounitsa και υπόλοιπα κορίτσια που παλεύετε με τον θηλασμό, προσπαθήστε να πίνετε πολλά υγρά (νερό, χυμούς, μπύρες, σούπες κλπ...) και κατά τη διάρκεια του θηλασμού έχετε ένα μπουκάλι νερό εκεί δίπλα και ρουφάτε.....παίζει ρόλο...τουλάχιστον αυτό διαπίστωσα σε μένα. Επίσης προσπαθείτε όσο γίνεται να κρατάτε ξύπνιο το μωρό όσο τρώει 1ον για να χορταίνει και να μην ξαναζητάει σε 1 ώρα και 2ον για να μην σας παίρνει έναν αιώνα ο κάθε θηλασμός. Ειδικά εμείς που έχουμε και ένα άλλο να τρέχει εκεί δίπλα και να θέλει κι εκείνο τον χρόνο του μαζί μας, δεν έχουμε την πολυτέλεια κάθε γεύμα να διαρκεί 1 και 1.30 ώρα. Εγώ αυτό έκανα και πέτυχε. Τις πρώτες 20 μέρες έδινα 10 λεπτά από το κάθε στήθος και από κει και πέρα μέχρι σήμερα δίνω το ένα για 15 λεπτά και πολλές φορές το αδειάζει σε 5 λεπτά. Όμως εδώ να σημειώσω πως όταν λέω 15 λεπτά εννοώ να ρουφάει το μωρό....όχι να ρουφάει μία και δέκα να κοιμάται. Πάντως ένα θα πω: Πολύ μεγάλη ευκολία ο αποκλειστικός θηλασμός κορίτσια. Ούτε αποστειρώσεις, ούτε ζέσταμα-κρύωμα....ούτε να ετοιμάζεις βαλίτσα ολόκληρη για να πας σ/κ στους παππούδες. Στον πρώτο μου έδινα και ξένο και μπορώ να κάνω την σύγκριση. Πάντως αν δεν τα καταφέρετε εξακολουθείτε να είστε υπέροχες μαμάδες!!!!!!!!!!!

Καλησπέρα σε όλα τα κορίτσια! Χάθηκα αρκετές μερούλες από την παρεούλα μας όμως δεν προλάβαινα ούτε να τον ανοίξω τον υπολογιστή κορίτσια. Να μας ζήσουν τα νέα μπεμπάκια!!!! Έμεινε καμία που περιμένει ακόμα? Τα νέα μας είναι πως η μικρή με τρέχει μέσα στο σπίτι πάνω-κάτω δεξιά-αριστερά, από τον απορροφητήρα στην ηλεκτρική κ.ο.κ. Έχει πονάκια και προσπαθώ να την παρηγορήσω όπως μπορώ κι εγώ. Αποτέλεσμα, έχω χάσει όλα τα κιλά της εγκυμοσύνης με τόσα χιλιόμετρα μέσα στο σπίτι, όμως έχει αρχίσει να με πονάει και η μέση μου από το κούνα κούνα κάτω από τον απορροφητήρα. Η γιατρός είπε να της δώσω μάραθο όμως δεν το πίνει με τίποτα. Ακόμα και την πιπίλα προσπαθώ με το ζόρι να της την βάζω για να μην πιπιλάει τα δαχτυλάκια της. Τώρα μου έδωσε κάτι σταγονίτσες που της δίνω 1 φορά τη μέρα αλλά δεν μπορώ να πω πως έχουμε θεαματικά αποτελέσματα. Με το θηλασμό όλα καλά. Πρέπει να πω πως σε 5 λεπτά το έχει αδειάσει το στήθος (το οποίο έχει περίπου 100-120 γρ. όπως το μέτρησα με το θήλαστρο) και την ταϊζω κάθε 2.30 ώρες εναλλάξ. Αερίζεται πολύ συχνά λόγω κολικών, τα κακά της είναι μπόλικα και κίτρινα (2-3 φορές πρασίνιζαν) και ρεύεται σαν νταλικιέρης (λόγω του θέματος που έχει με τον λάριγγα). Από ύπνο ακόμα ξυπνάμε 2-3 φορές τη νύχτα. Πριν μια βδομάδα που σαραντίσαμε ήρθε και η γιατρός. Η μικρή έχει πάρει 900γρ. και 5 πόντους από τη γέννα. Είμαστε 4600γρ. και 58 πόντους. Καμία σχέση με τον πρώτο μου που ήταν 5800 και 60 πόντους μόλις σαράντισε αλλά εκείνος ήταν και άντρας ε? Η μικρή μάλλον προσέχει την σιλουέτα της................... Κατά τα άλλα είναι μια κούκλα βρε κορίτσι (εγώ και η κουκουβάγια) σκιστό ματάκι, σαρκώδη χειλάκια, άσπρο δέρμα και κατάμαυρα πολλά μαλλιά. Περιττό να σας πω πως της πιάνω κοτσιδάκι και της φοράω κορδέλες όταν βγαίνουμε... Ο λεβέντης μου καμία απολύτως ένδειξη ζήλιας. Την αγαπάει, την αγκαλιάζει προσεκτικά, της δίνει την πιπίλα του όταν κλαίει (κάπου εδώ εμένα μου σηκώνεται η τρίχα....) και της συμπεριφέρεται σαν το νινί, λες και εκείνος είναι μεγάλος. Αυτό που με προβληματίζει είναι πως στην προσπάθειά μου να την ανακουφίσω από τα πονάκια (έχοντάς την στην αγκαλιά αρκετά συχνά) φοβάμαι πως την κακοέμαθα και τώρα και να μην έχει πονάκια, αν την αφήσω στον καναπέ πχ γκρινιάζει. Θα δοκιμάσω τώρα το καρότσι μέσα στο σπίτι μήπως και γλυτώσουμε τις πολλές αγκαλιές.

Καλησπέρα και από μας! Μαράκι χρόνια σου πολλά!!! 'Ο,τι επιθυμείς!!! Να χαίρεσαι την οικογένειά σου και να σε χαίρεται κι εκείνη!!! Έχουμε καμία άλλη εορτάζουσα εδώ? Σπίτι σήμερα μοναχούλες με την μικρή. Έστειλα τον άντρα μου στο εξοχικό με τον μικρό να ξεσκάσουν λίγο. Μέχρι στιγμής προσπαθώ να κοιμηθώ όταν κοιμάται η μικρή γιατί τα τελευταία 2 βράδια έχουμε τρελλά ξενύχτια λόγω κολικών. Με τον θηλασμό όλα καλά και η μικρή φαίνεται να παίρνει βάρος. Με προβήματίζει λίγο η κοιλίτσα της. Σαν πολύ φουσκωμένη την βλέπω. Εντάξει ξέρω πως τα μωρά έχουν αυτήν δυσαναλογία στο σωματάκι τους με την κοιλίτσα αλλά αναρωτιέμαι μήπως η δικιά μας παραείναι... Όλες οι κοιλίτσες καλά? Τα μπεμπάκια? Ιωάννα μου, εμείς σαμπουάν και κρέμα χρησιμοποιούμε της Frezyderm. Είμαι πολύ ευχαριστημένη από όλες τις απόψεις (μόνο που είναι λίγο ακριβούτσικα όμως πάνε πολύ καιρό). Σίγουρα θα έχουν φτάσει στα χέρια σου δειγματάκια οπότε μπορείς να τα δοκιμάσεις να δεις αν σε βολεύουν. Ζουνίτσα έτσι όπως η μικρή σου κόντεψα να πνιγώ όταν ήμουν στην ηλικία της (αχ αυτά τα κουβαδάκια...). Μόνο που εμένα με πρόσεξαν όταν ήδη επέπλεα μπρούμυτα στο νερό. Θέλει πολύ προσοχή μωρέ...κι εγώ τρέμω με τον μικρό που θέλει και όλη την ώρα να έχει το κεφάλι του μέσα στο νερό σαν την πάπια.

Καλησπέρα κορίτσια! Κι εγώ εδώ! Μωράκια και κοιλίτσες καλά? Εμείς μια χαρούλα αν εξαιρέσουμε πως όλη νύχτα ακούμε αυτό το χουρ-χουρ της μικρής που ώρες ώρες είναι αρκετά έντονο και δεν μας αφήνει να κοιμηθούμε. Σήμερα ήρθε και ο πάτερ και μας διάβασε τις ευχές για να μπορούμε να πάμε και καμιά βολτούλα κάποια στιγμή. Ζουζού, με έναν πόνο κοπέλα μου!!!!!!!!

Τσάι για ανακούφιση από τους κολικούς. Στην εντατική που ήμασταν μας είπαν το φαί της να μην κρατάει πάνω από μισή ώρα συνολικά οπότε παλεύω να την κρατάω ξύπνια και έτσι στο μισάωρο έχουμε τελειώσει εμείς με τα ρουφίγματα...

Κορίτσια καλησπέρα! Τι γίνεται? Πως πάτε? Είναι καμία εδώ? Λίνα περαστικά σου κοπέλα μου! Λίγη υπομονή και εύχομαι να περάσει γρήγορα! Ζουνίτα πόσο σε νιώθω. Έχουν πάρει οι γονείς μου τον μικρό στο εξοχικό μας για να κάνει τα μπανάκια του εδώ και μια βδομάδα και έχω πάθει την πλάκα μου. Δεν πίστευα πως θα' ταν τόσο δύσκολο. Ξέρω πως περνάει πολύ ωραία και δεν θέλω να του το χαλάσω οπότε κάνω υπομονή. Φεγγαρένια μια χαρά ο μικρός. Και η δική μου κάπως έτσι τα βράδια. Ανά 3-4 ώρες ξυπνάει για φαί. Με τον θηλασμό πως τα πάτε οι φρεσκομανούλες? Εμείς μια χαρά αλλά πολύ σκατό ρε παιδί μου (σόρρυ κιόλας). Δεν υπάρχει περίπτωση να αλλάξουμε πάνα χωρίς να έχει αυτά τα ωραία κίτρινα μυρωδάτα κακάκια. Άρχισαν και οι κολικοί και η καημενούλα μου ταλαιπωρείται αλλά τσαγάκι δεν πίνει...δεν της άρεσε της κυρίας.

Καλησπέρα κορίτσια!!! Μαράκι και Φεγγαρένια να σας ζήσουν τα μπουμπούκια σας!!!!!!!!! Εμείς έχει 4 μέρες που έχουμε την μπέμπα σπίτι μας. Είναι πολύ καλή, τρώει κάθε 2μιση-3 ώρες, κοιμάται αρκετά, λερώνει 10 πάνες τη μέρα και προχτές που την είδε και η παιδίατρος την βρήκε σε όλα της πολύ καλή. Μάλιστα άρχισε να παίρνει και βάρος. Η λαρυγγομαλακία μας ταλαιπωρεί λιγάκι, όχι την μικρή, εμάς κυρίως που ακούμε αυτό το χουρχουριτό που σου δίνει την αίσθηση πως το μωρό δεν αναπνέει καλά ή οτι πνίγεται...αλλά θα το συνηθίσουμε μας είπαν οπότε υπομονή. Με τον θηλασμό όλα καλά, η μικρή ρουφάει καλά και φαίνεται να χορταίνει. Με το καλό σε όσες περιμένετε τα ζουζούνια σας αυτές τις μέρες!!!

Καλησπέρα κορίτσια!!!!! Δεν πρόλαβα να σας διαβάσω όμως απ'ότι κατάλαβα γέννησαν η φλο και η φεγγαρένια. Να σας ζήσουν κορίτσια τα μπουμπούκια σας!!! Να τα καμαρώνετε όπως επιθυμείτε!!! Καλούς θηλασμούς και λοχεία! Γεννήσα κι εγώ στις 26 του μήνα 3.15 τα ξημερώματα μια μελαχρινή κουκλίτσα 3760γρ. και 53εκ. Ο τοκετός ήταν πολύ γρήγορος (2.30 ώρες) παρ' όλο που μπήκα με πρόκληση. Η εμπειρία μου: στις 11.45 το βράδυ 25/7 φτάνουμε στην κλινική. Φοράω το νυχτικάκι μου και μου κάνουν το καθιερωμένο κλίσμα. Στις 12.30 γίνεται η πρώτη εξέταση από κάτω και μου βάζουν το χαπάκι της πρόκλησης. Αμέσως αρχίζω να πονάω και νομίζω πως είναι από την εξέταση όμως μετά από λίγο συνειδητοποιώ πως πρόκειται για συσπάσεις. Στη 1 είχα ήδη κανονικές συσπάσεις και έρχεται και η 2η εξέταση. Η μήτρα ψηλά όμως ο τράχυλος ήταν πολύ μαλακός ώστε παρ όλο που δεν είχα καθόλου διαστολή, με τα δάστυλα έφταναν σε διαστολή 4-5. Καλούν την γιατρό μου η οποία φτάνει στις 2 στην κλινική. Μέχρι τότε κανονικότατες συσπάσεις. Έρχεται η αναισθησιολόγος και μου βάζει την δοκιμαστική δόση της επισκληριδίου. Η γιατρός μου σπάει τα νερά και σε μία ώρα και 3 εξωθήσεις βγαίνει η μικρή. Ούτε η επισκληρίδιος πρόλαβε να με πιάσει ούτε οι μαίες και η γιατρός μου κατάλαβαν πως έγινε τόσο γρήγορα ο τοκετός. Σπάνιο πράγμα μου είπαν να εξεληχθεί τόσο γρήγορα ένας τοκετός και ειδικά με πρόκληση. Η μικρή είχε περιτύλιξη και κόμπο κανονικό στον ομφάλιο λώρο (πράγμα εξαιρετικά σπάνιο) που ευτυχώς δεν επηρέασε καθόλου την ανάπτυξή της. Μέχρι και φωτογραφία ζήτησε η γιατρός να τον βγάλει διότι δεν πιστεύει πως μπορεί να της ξανατύχει κάτι τέτοιο. Η μικρή έκλαψε αμέσως και μαζί της κι εγώ. Την ακούμπησαν πάνω μου και με κοιτούσε στα μάτια το αγγελούδι μου, κι εγώ να πετάω από ευτυχία......................... Και τώρα αρχίζει ο εφιάλτης μου. Ένα 24ωρο μετά τον τοκετό συνειδητοποιούμε πως ακούγεται ένα σφύριγμα όταν αναπνέει η μικρή. Την εξετάζει ο παιδίατρος, ο οριλάς, της κάνουν ακτίνες και αποφασίζουν να την στείλουν στην εντατική νεογνών στο Παπαγεωργίου. Σάββατο μεσήμερι την παίρνει το ασθενοφόρο σε θερμοκυτίδα και την μεταφέρει στο νοσοκομείο. Μετά από λίγο βγαίνω κι εγώ και πάω να την δω. Δεν μπορώ να περιγράψω αυτό που έζησα εκεί και δεν θέλω γιατί αυτό είναι ένα χαρούμενο φόρουμ με εγκυούλες και φρεσκομανούλες και χαρές. Το ίδιο βράδυ στις 3 τα μεσάνυχτα ξυπνάω με φριχτούς πόνους από τις αιμορροϊδες μου. Πάω στα επείγοντα και ευτυχώς έτυχε να εφημερεύει το Παπαγεωργίου. Την κατάστασή μου την χαρακτήρισαν 4ου βαθμού και μου έκαναν εισαγωγή. Ένιωσα καλύτερα που θα ήμουν τουλάχιστον κοντά στο κοριτσάκι μου παρ'όλο που απ' τον πόνο δεν μπορούσα ούτε 5 λεπτά να ηρεμήσω και να κοιμηθώ. Τις μέρες που ήμουν μέσα ευτυχώς είχα την δυνατότητα να βγάζω το γάλα με το θήλαστρο και να το δίνω στις κοπέλες στην εντατική να το δίνουν στο μωρό. Εγώ μπορούσα να την δω 2 φορές τη μέρα. Χτες το βράδυ βγήκα και πρώτα ο Θεός αύριο θα πάρουμε και την μπουμπού σπίτι μας. Η διάγνωση που έκαναν στη μικρή είναι πως πρόκειται για λαρυγγομαλακία, πράγμα που θα αποκατσταθεί από μόνο του με το καιρό. Θέλει λίγη προσοχή στο τάισμα όμως δεν είναι κάτι επικίνδυνο. Μετά από την περιπέτειά μας είμαι τελικά πολύ ευτυχισμένη που η μικρούλα μου είναι καλά και ανυπομονώ να την πάρω σπίτι να αρχίσουμε του θηλασμούς και την παρεϊτσα μας. Κι εγώ την παλεύω με παυσίπονα...σήμερα κατάφερα να κάτσω και στην καρέκλα για 10 λεπτά... Α! για να μην ξεχάσω...η μικρή μοιάζει με της μαμάς της! Έχει μακρύ μαύρο μαλλί....χεχε...

Μαράκι, για να πω την αλήθεια δεν νιώθω και πολύ έτοιμη αλλά θα μου'ρθει μόλις πάω στην κλινική. Μία αγωνία την έχω, κυρίως για τις βούπεμ εξετάσεις από κάτω κάθε 3 και λίγο...αλλά ελπίζω να γεννήσω πιο εύκολα-γρήγορα από τον πρώτο μου. Χριστινάκι, η βαλίτσα είναι σχεδόν έτοιμη. Θα μπω να κάνω ένα μπάνιο τώρα και μετά θα βάλω και τα τελευταία πράγματα στο νεσεσέρ. Σκέφτομαι να πάρω και το πισί μαζί μου γιατί με το κινητό δυσκολεύομαι να γράφω εδώ...πιστεύω να επιτρέπεται...

Ζουνίτσα σου βγάζω το καπέλο!!!!!!! η γίπα = η δίπλα = η ομαδάρχισσα της διπλανής σκηνής. Μαράκι μην σκας....θα το βρεις σιγά σιγά...αν όχι με το πρώτο...με το 2ο παιδάκι σου! Χριστινάκι καλησπέρα!!!

χαχαχαχαχαχα....τέλεια η μικρή σου ζουνίτσα!!!!!!!! Μια χρονιά ήμουν ομαδάρχισσα σε μια κατασκήνωση και είχα τα πολύ μικρούλια και χρειάστηκε να μαντέψω πολλά πράγματα...έτσι έκανα την εξάσκησή μου. Το πιο δύσκολο που μου έτυχε ήταν όταν ρώτησα ένα μικρό "ποιος σου έδωσε την μαστίχα?" και μου λέει "η γίπα"....................έλα να σας δω..............

μήπως "γιούπι - σούπερ"???? το βρήκα?

Αχ κορίτσια μου σας ευχαριστώ πολύ για τις ευχές!!! Θα μπω όσο πιο σύντομα μπορώ να σας πω νέα. Βλέπω οι περισσότερες κοντεύουμε! Με το καλό σε όλες! Άσχετο αλλά Φεγγαρένια άκουσα στο ραδιόφωνο καθώς ετοίμαζα την βαλίτσα μου το τραγούδι του Ρέμου που λέει "μπορεί να βγω..." και σκέφτηκα πόσο ταιριάζει με λίγες παραλλαγές στην περίπτωσή σου...σου κάνει τσαλίμια!

Ευχαριστώ πολύ κορίτσια! Φεγγαρένια, σου εύχομαι πραγματικά να με προλάβεις Μιλλινάκι, κανένας κόπος. Ωραίο τελικά αυτό που πήρες? Το δικό μου δεν έχει κουνουπιέρα και πάντα όπως το Γερμανικό αλλά φαίνεται πολύ καλό ποιοτικώς. Ιωαννάκι, υπομονή και σε σένα με το βάρος, έτσι γίνεται συνήθως τον τελευταίο μήνα για να θέλουμε να "ελευθερωθούμε"!!! Πωπω κορίτσια, τέρμα τα ψέμματα. Πρώτα ο Θεός από Δευτέρα θα έχουμε στο σπίτι και ένα νινί και μόνο που το σκέφτομαι...από τη μία λέω ας κάτσει λίγο ακόμα εκεί μέσα που τα κάνει όλα μόνο του, και από την άλλη ανυπομονώ να γνωρίσω και αυτή τη φατσούλα!

Κορίτισα καλησπέρα και από μένα! Αν δεν με προλάβει καμία μάλλον είμαι η επόμενη. Το βράδυ μπαίνω στην κλινική. Το πρωί είχα ραντεβού με τη γιατρό μου και η μήτρα φαίνεται να έχει ανέβει ακόμα πιο ψηλά...έχασε τον προσανατολισμό της μάλλον. Οπότε την πρόκληση δεν την γλυτώνω. Η μικρή είναι περίπου 3,5 κιλά. Το μόνο θετικό της υπόθεσης είναι πως είναι μαλακός ο τράχηλος και παρ' όλο που δεν έχω ούτε ίχνος συσπάσεων και διαστολής, μπορεί η γιατρός να φτάσει σε διαστολή 2-3 με εξέταση από κάτω. Δεν μπορώ να σας περιγράψω κορίτσια πόνο που ένιωσα σήμερα κατά την εξέταση...όλο το χέρι χρειάστηκε να βάλει για να φτάσει την μήτρα (σόρρυ για την περιγραφή) και ακόμα πονάω απίστευτα... Δεν έχω ετοιμάσει ακόμα βαλίτσα...περιμένω να έρθει η πεθερά μου να πάρει τον μικρό και μετά. Ελπίζω να μην μου λείπει τίποτα... Νεφέλ μου, αν το μωρό είναι τόσο μεγάλο όσο λες, γιατί δεν πάτε με πρόκληση μήπως και αποφύγετε την καισαρική? Φυσικά το καλύτερο είναι να περιμένετε να έρθει όποτε θελήσει, αλλά αν ο γιατρός σου λέει πως κατά πάσα πιθανότητα θα πάτε για καισαρική, μήπως να το συζητούσες μαζί του? Φεγγαρένια, μια χαρά τα πας! Αφού ο μικρός βρήκε το δρόμο του κάποια στιγμή θα σκάσει μύτη...δε μπορεί!

Καλησπέρα κορίτσια!!! Τι κάνουν σήμερα οι κοιλίτσες? Εμείς κάναμε το 2ο καρδιοτογράφημα χτες και όπως το περιμένα ούτε μία μικρή ψευτοσυσπασούλα δεν έδωσε το παρόν. Κατά τα άλλα όλα καλά. Οι μαίες ήταν σίγουρες πως είναι το 1ο μου παιδί λόγω της ανενεργής μου μήτρας, και όπως όλα δείχνουν θα μπω την Πέμπτη το βράδυ για πρόκληση. Βέβαια από χτες το απόγευμα νιώθω κάτι περίεργα τσιμπιματάκια χαμηλά και σκέφτομαι ΜΗΠΩΣ αρχίζει να γίνεται τίποτα...θα δείξει. Με πήρε και το αφεντικό σήμερα και μου λέει "σε πρόλαβε η Κέιτ, ε?" Κατά τα άλλα ακόμα από μαραγκό και ηλεκτρολόγο δεν ξεμπερδέψαμε στο σπίτι όμως μέχρι την Πέμπτη ελπίζω να τελειώσουμε. Μιλλινάκι, σόρρυ ξέχασα να σου πω, έπαιρνα τηλ στην γερμανική εταιρία για το λίκνο αλλά δεν απαντούσαν, έτσι παρήγγειλα το άλλο από δω που είχα δει και είναι τέλειο...αλλά πιο ακριβό. Μαράκι, μια χαρά σε βρήσκω με διακοπούλες στο εξοχικό. Σου αξίζει όμως μετά από τόσο διάβασμα!!!