Γεια σας και απο μενα!!!ζω και ΄γω μια τετοια κατασταση σαν του jimmy μονο που εγω ειμαι 12 χρονια με τον αντρα μου(τρελος ερωτας),οι γονεις μου δεν τον ηθελαν εξαρχης,εγιναν πολλες καταστασεις ,εγω ημουν παντα στη μεση να προσπαθω να δικαιολογω τον αντρα μου στη μανα μου και το αντιστροφο.τα τελευταια 3,5 χρονια εχουμε αποκτησει και 2 υπεροχα αγορακια το 1ο 3,5 χρονων και το αλλο 10 μηνων.δεν μπορω να πω για τον αντρα μου με στηριζει(προσπαθουσαμε 10 χρονια για παιδι) ,με βοηθαει, ΑΛΛΑ υπαρχει μια μεγαλη πληγη σε σχεση με τους δικους μου.ΔΕΝ ΤΟΥΣ ΘΕΛΕΙ ΜΕ ΤΙΠΟΤΕ!!! εχουν πει πολλα στο παρελθον για κεινον, εριχναν και καταρες πριν παντρευτουμε,τα φτιαχναμε και μετα απο λιγο γινομασταν κουβαρι, εννοειτε οτι στη βαφτιση του 1ου δεν τους ηθελε καθολου, με τιποτε, οποτε τους ενημερωσα και δεν ηρθαν (ντροπη),αλλα τι να εκανα?? η αληθεια ειναι οτι ειμαι πολυ ηρεμο και πραο ατομο δεν μου αρεσουν οι τσακωμοι γι αυτο οτι μου λεει το κανω για να μην χαλαει τη σχεση μας ,ομως πληγωνομαι εσωτερικα παρα πολυ. η μητερα μου παιρνει τηλ. και κλαιει εχει μετανοησει και θελει να του ζητησει συγνωμη αλλα της το αποκλειω εγω γιατι φοβαμαι την αντιδραση του αντρα μου. 3,5 χρονια τωρα τον μεγαλο τον εχουν δει 3 φορες και αυτεσ στα κλεφτα και τον αλλον 2 φορες ,ουφφφφφφφφφ!! ειλικρινα με σκοτωνει πολυ αυτη η κατασταση δε ξερω που θα τραβηξει....!! δεν ξερω τι να κανω πλεον!!! τωρα σε κανα 2 μηνες θα βαφτισουμε και το αλλο μας παιδακι, τι θα τους πω παλι μην ερθετε ?? ΔΕ ΓΙΝΕΤΕ!! οσες φορες εχω κατσει να μιλησουμε βγαινει σε αδιεξοδο με μια φραση: ΔΕΝ ΤΟΥΣ ΘΕΛΩ .ΤΕΛΟΣ!!! ειλικρινα αλλο προβλημα δεν εχω μονο αυτο που με τυρρανει τοσα χρονια!! τι να κανω????