Καλησπέρα σας,
Είμαι 35 χρονών και έχω 2 παιδάκια 1 και 5 ετών. Με τον άντρα μου σκεφτόμαστε τα τελευταία 2 χρόνια ότι πρέπει να φύγουμε απο την Ελλάδα όχι μόνο για το δικό μας καλό (εγώ είμαι άνεργη πτυχιούχος κοινωνικών επιστημών) αλλά κυρίως για το παιδιά...
Δεν ξέρω αν τα βλέπω όλα μαύρα αλλά νιώθω ότι στην Ελλάδα δεν θα μπορέσουμε να ζήσουμε. Φτώχεια, ανεργία, απογοήτευση στα μάτια όλων μας...
Ο άντρας μου είναι μόνιμος εκπαιδευτικός σε μια ειδικότητα που πραγματικά "τη γλίτωσαν" το καλοκαίρι όταν κατέργησαν διάφορες ειδικότητες και απέλυσαν τον κόσμο.
Να μην σας το πολυλογώ...ενώ σκεφτόμαστε έντονα το ενδεχόμενο να μετακομίσουμε στην Ευρώπη δεν ξέρουμε που θα είναι "καλύτερα" για να ξεκινήσουμε απο την αρχή την ζωή μας. Εννοώ ότι γνωστούς και συγγενείς δεν έχουμε πουθενά, απο γλώσσες ξέρουμε αγγλικά και οι δυο και εγώ γνωρίζω και ιταλικά. Πώς ξεκινάει κανείς το ψάξιμο;
Το γεγονός ότι δεν έχουμε γνωστούς είναι καλό και κακό. Απο την μια δεν προσανατολίζεσαι σε μια χώρα ή πόλη που "δεν πληρεί τα κριτήριά σου" αλλά απο την άλλη είναι πολύ αγχωτικό που δεν υπάρχει μια αρχή στο νήμα.
Προς το παρόν είμαστε ανάμεσα σε Νορβηγία (λόγω κοινωνικού κράτους και ποιότητας ζωής) και Γερμανία (λόγω οργάνωσης, τάξης και οικονομίας), όμως βλέπουμε και τα μειονεκτήματα αυτών όπως το κόστος ζωής (Νορβηγία) και φυσικά οι γλώσσες!!!Η Αγγλία ίσως να ήταν πιο βατή απο την άποψη ότι ήδη γνωρίζουμε τη γλώσσα αλλά δεν ξέρουμε τι παίζει με την αγορά εργασίας εκεί.
Το κακό είναι ότι είμαστε σε μια κρίσιμη στιγμή γιατί νοιώθουμε ότι πιεζόμαστε απο άποψη χρόνου (η μικρή του χρόνου ξεκινάει το σχολείο). Πραγματικά είμαστε σε μια σύγχυση...:confused:
Ευχαριστώ πολύ για το χρόνο σας!