Candy1980

Κοριτσια βοηθεια...εβγαλα 10 μερες πριν τον τοκετο ραγαδες στη κοιλια κ εχω πανικοβληθει..μου ειπανε για μια κρεμα elicina οτι ειναι πολ καλη...εσεις τι γνωμη εχετε?αν κ πολλοι μου λενε οτι φευγουν μετα τον τοκετο:o:o

Ολο αυτο το διαστημα λογω ορμονων ειμαι χαλια αυτος απων τοσο συναισθηματικα οσο και οικονομικα..εχουμε μηνες να μιλησουμε..γι αυτο και να ζητησει να το δει δε θα το δεχτω γιατι δε το αξιζει..η οικογενεια του απο την αλλη δε με εβρισε δε με ενοχλησε ποτε απλα δε με πηρε ποτε μεχρι προσφατα τηλ να δει τι κανω και πως ειμαι..βεβαια θα μου πεις εδω ο γιος δε το κανει ..την εγκυμοσυνη την εχω ''φορτωθει'' τοσο οικονομικα οσο και ψυχολογικα..χαιρομαι που θα κανω παιδι...απλα δε ξερω αν πρεπει να αφησω την οικογενεια του να ρθει να το δει..εγω νιμιζω οτι δε πρεπει..γιατι μονο κατα τους τυπους ειναι συγγενεις...

κ μιας και λες οτι οι καιροι ειναι δυσκολοι απλα να σου πω οτι ειναι γιος δικαστη.

Το θεμα μου ειναι οτι με παιρνουν μετα απο μηνες για να δουν τι κανω..και γω τι πρεπει να κανω να κανω πως δε συμβαινει τιποτα..σιγουρα οι καιροι αλλαξαν αλλα νιωθω οτι μου γυρισαν την πλατη σε ολη την εγκυμοσυνη και τωρα σα να ζητανε να δουνε το παιδι..δεν ενδιαφερθηκαν ποτε,δεν πληρωσε τιποτε γιατι να το κανω?η μανα του δε με εχει παρει καν τηλ..τον συζηγο μου τον χωρισα γιατι ειναι καρμιρης του κερατα..δε θα εξεπληττε αν αποστασιοποιηθηκαν απο φοβο -που δε θα το εκανα-μη τους ζητησω λεφτα..

Θα ηθελα τη συμβουλη σας για ενα θεμα που με απασχολει..οπως εχω αναφερει ετοιμαζομαι να χωριζω και μαλιστα μεσουσις εγκυμοσυνης και με τον πρωην αντρα μου δεν εχω ουτε ψυχολογικη ουτε οικονομικη..το θεμα ειναι η οικογενεια του...ολο αυτο το διαστημα δε με πηραν ουτε ενα τηλ να δουν τι κανω τιποτε..μεχρι που με πηραν προσφατα και μαλιστα η θεια του κ οχι η μητερα του..(ειναι κ ψωροπερηφανη)..κρατησαν αποσταση απο μενα..να σημειωσω οτι δεν προλαβαν να με γνωρισουν με ειδαν μια φορα μιας κ ο πρωην αντρας μου δεν ειχε επαφες μαζι τους ιδιαιτερες..δεν προλαβαμε να αποκτησουμε οικειοτητα..υποθετω οτι ολο αυτο το διαστημα αυτος ελεγε τα δικα του.με πηρε λοιπον η θεια του να με ρωτησει τι εγινε...εγω της εξηγησα καποια πραγματα ηταν ευγενεστατη μαζι μου.ξαφνιαστηκε απο καποια πραγματα..ομως δε μου ειπε δη,ητρα αμα χρειαστεις κατι ειμαστε εδω τιποτα..επισης πιστευω οτι κρατησαν μια αποσταση απο μενα οχι γιατι δε με συμπαθησαν αλλα γιατι ειναι και καρμιρηδες.απο κει πηρε κ ο δικος μου..και ρωταω εγω τωρα..αν στο μελλον παρουν τηλ εγω τι να κανω να μαι θετικη στο να βλεπυν το παιδι?εγω παλι πιστευω πως δε το πολυαξιζουν

koritsia euxaristo poly gia tis symvoules sas..etsi einai tha koitakso to kalytero gia to moraki mou..kala gia eidiko to exo sta ypopsi to mono thetiko einai oti afou kan den exei gennithei de tha exei niosei kai to stadio tis metavasis kai tou xorusmou.an k kserete ti pisteuo oti ola sti zoi edo plironontai gia oti kako exei kanei kapoios..

Εχεις δικιο πρεπει να διωξω τις αρνητικες σκεψεις και να αφοσιωθω αποκλειστικο στο παιδι μου...

Kοιταξε οταν για τη διαλυση αυτου του γαμου δε φταις φευγεις με αλλη ψυχολογια..δε νιωθεις τυψεις εφοσον εχεις κανει προσπαθεια για να τον κρατησεις..δε σε βαραινει κατι..να πεις εφταιξα..ομως το παιδι ειναι ενα αλλο θεμα...

Κοιταξε οχι δε νιωθω ενοχες γιατι μου εδωσε πατηματα..κ γερα πατηματα.αυτο δε σημαινει οτι μ αρεσει αυτη η κατασταση..οσο για το παιδι θα μπορει να το βλεπει βαση δικαστηριου.δε μπορω αλλα ουτε και θελω να επεμβω στη σχεση του με το παιδι.η σταση μου ηταν απαθης.δηλ ξερει που μενω,ξερει το τηλ δε θα τον παρακαλεσω ουτε θα προσπαθησω να τον απομακρυνω.δεν ειπα τιππτα..δε θελω αυριο μεθαυριο το παιδι να μου επιρριψει ευθυνες.μπορει να μου εχει θυμωσει ομως το οτι χωριζουμε δε σημαινει οτι χωριζεις απο το παιδι σου.και μη σου πω με βαση την ολη κατασταση χειριζομαι καλα τα πραγματα..αλλη θα του κανε απειρες σκηνες..εγω του ειπα να μεινουμε οσο γινεται φιλοι για χαρη του παιδιου τιποτε αυτος..

κοπελα μου σου ζητησα εγω να κρινεις το γαμο μου..οχι..εγω γραφω για μια κατασταση που περναω και ειναι λογικο να μου βγαινει ενα παραπονο σχετικα με την απουσια του πατερα..ασε ξερω τα λαθη δε περιμενω εσενα να μου τα επισημανεις!!!

αυτο που θελω να πω ειναι οτι αλλιως την περιμενα την εγκυμοσυνη μου οπως καθε γυναικα αλλωστε και αλλιως προκυπτεικ αυτο μου στοιχιζει

δεν σε θεωρω αξια θαυμασμου.. απλα αξια της μοιρα σου και δυστηχως και το παιδι που κουβαλας. Δε θα ασχοληθω με χαλασμενα μυαλα ο καθενας μεχρι εκει που καταλαβαινει..ουτε εγω ουτε το παιδι μου ειμαστε αξια της μοιρας μας..τον οικτο σου στον επιστρεφω για σενα και το γιο σου..οι υπολοιποι μια χαρα καταλαβαν τι εννοω..το οτι χωρισα δε σημαινει οτι μ αρεσει αν ειμαι εγω αυτη που φευγει και μαλιστα σε μια τοσο ευαισθητη κατασταση..καμια γυναικα δε θελει να ειναι χωρισμενη με ενα παιδι..ναι μαλλον γι αυτο το κανει γιατι υπεθεσε οτι επειδη ειμαι εγκυος θα ανεχτω καταστασεις κ οτι δε θα φυγω...αλλα υπολογισε λαθος...το οτι χωριζω δε σημαινει οτι θα ανοιξω σαμπανια.σαμπανια θα ανοιγα αν δεν υπηρχε το παιδι μου...μερικοι αντρες κανουν παιδια και τα παρατανε και το παιδι ειναι το θεμα μου...εσυ MAELA που βιαστηκες να πεταξεισ χολη εισαι εξω απ το χορο και μιλας...και μπορω χωρις αυτον αλλα δε θα μπορω να παψω να σκεφτομαι οτι θα υπαρχουν στιγμε ς που θα ειναι απων..στο μαιευτηριο,στην προικα του μωρου και θα χει την αγαπη τη δικια μου και της οικογενειας μου αλλα μεσα μου ενα κομματι εστω μικρο δε μπορει να μη νιωθει λυπη που το παιδι δε θα εχει πατερα ..και μακαρι να διαψευστω αλλα ο κυριος δεν εχει παρει ενα τηλ δε ξερει ουτε το φυλο του παιδιου δεν εχει δωσει τιποτα..και δυστηχως αυτη τη λαθος επιλογη -οχι τραγικα-αλλα την πληρωνω και ελπιζω οχι το παιδι μου..

Και μαλλον ειναι και η διαπιστωση οτι εκανα ΛΑΘΟΣ στην επιλογη συντροφου..επεσα τραγικα εξω και δε μπορω να μη λυπαμαι...αυτα...

Το ξερω οτι ειναι τελειωτικο το εχω καταλαβει δεν εχω μπρος πισω αλλα να χθες με πιασε το παραπονο που πηγα με τη μανα μου για κουνιες ενω θα επρεπε να ειναι αυτος..εχω εξαντληθει στο να προσπαθω να ειμαι συνεχεια θετικη για μενα και το παιδι..εγω τον χωρισα...απλα στερουμαι πραγματα που δε θα πρεπε..δεν ειναι οτι δεν τον εχω στο πλευρο μου ως συζηγο αλλα ως πατερας ειναι παντελως απων...:cry:

μου ειπε πως αν χωριζαμε θα χωριζε κ απ το παιδι του..κ ειμαστε σε γαμο οχι σε σχεση επομενως μπορω δικαστικα να διεκδικησω τη διατροφη..

Εχω κουραστει,εχω πραγματικα κουραστει κ αν δε τα πω καπου θα σκασω!!!!ειμαι εγκυος και πανω στην εγκυμοσυνη χωρισαμε λογω ασυμφωνιας χαρακτηρας.προσπαθησα ολους αυτους τους μηνες να ειμαι δυνατη για το παιδι μου αλλα ο πατερας του ειναι αφαντος.πηγα σημερα με τη μανα μου για τη κουνια του παιδιου και μ επιασε το παραπονο κ ελεγα γιατι να μην ειναι κ ΑΥΤΟΣΣΣ εδω μαζι μου...????γιατι να τα περναω ολα μονη μου.???νταξει εμεις χωρισαμε το παιδι τι φταιει?????????γιατι μου τις χαλαει τετοιες σημαντικες στιγμες.εχω κουραστει να υποφερω..κουραστηκα να μαι θλιμμενη κουραστηκα να λεω δεν πειραζει..θελω να τον πλακωσω για οσα με κανει να υποφερω

Kopela moy κοιταξε να δεις ποτε μη λες οτι δε θα κανεις παιδι..δε το ξερεις και μην απογοητευεσαι..προφανως ο συντροφος σου δεν ειναι το ιδιο δοτικος με σενα..δε μπορω να σου πω ξεκοψε μαζι του γιατι καταλαβαινω οτι ειναι και το θεμα του παιδιου που σε καιει..για μενα κανε μια ξεκαθαρη συζητηση μαζι του και να σαι ετοιμη να ακουσεις τα παντα.