papagalia

Μαριάννα καλώς ήρθες, με το καλό το μωρό σου! Κορίτσια, τελικά πήγαμε και πήραμε ένα πάμφθηνο που βρήκαμε σε προσφορά και βλέπουμε...

Κοριτσάρες μου τί κάνετε; Εγώ καλά είμαι, ψάχνω στρώμα να αγοράσω για εμάς, γιατί αυτό που πήραμε όταν παντρευτήκαμε μας βγήκε μούφα κι ας είχαμε δώσει ένα σωρό λεφτά. Αφήστε τα σας λέω!!! Έχει κάνει δύο τέράστιες λακούβες κι επίσης άρχισε να μυρίζει απαίσια!!!! Και ας ανοίγω το δωμάτιο κάθε μέρα με τις ώρες να αερίζεται τα πρωινά, κι ας το γυρίζουμε κάθε 6 μήνες... Αυτό ήταν με ελατήρια pocket και πολύ γνωστής φίρμας. Τώρα στις εκπτώσεις σκέφτομαι να πάω να πάρω το φθηνότερο των φθηνότερων, τουλάχιστον να μην κλαίμε τα λεφτά μας...Αλλά από την άλλη διστάζω... αν δεν μπορούμε να κοιμηθούμε;;; Και ζητώ τα φώτα σας...Εσείς τί στρώμα έχετε πάρει;;; Στο θέμα της ζώνης αυτοκινήτου, μπορώ να πω ότι έχω εντρυφήσει, διότι στην πρώτη μου εγκυμοσύνη δούλευα μέχρι τον 7ο και οδηγούσα 1,5 ώρα να φτάσω στη δουλειά και 1,5 να γυρίσω... Οπότε, ο σύζυγός μου είχε κάνει δώρο μια τέλεια ζώνη ειδική για εγκύους, που κρατούσε τη ζώνη του αυτοκινήτου χαμηλά, κοντά στα πόδια και μακριά από την κοιλίτσα. Την είχαμε πάρει από το Λητώ στο ποτάμι, αλλά μπορεί να την έχουν κι άλλα μαγαζιά. Την είχα δώσει και στην κολλητή μου, όταν έμεινε έγκυος. Είναι αυτή εδώ http://www.besafe.com.hr/index.php/en/content/view/besafe-pregnant-one-belt-two-lives

Κατερίνα με το καλό το μωράκι σου!!! Να μας δίνεις συμβουλές αφού είσαι Βετεράνος!!!! Kashmam τί να πω...Κι εγώ το παθαίνω αυτό, οι ορμόνες της εγκυμοσύνης φταίνε... Βοulitsa...με συγκίνησες με αυτά που έγραψες για τη μαμά σου και για το πόσο σωστά σε μεγάλωσε...ίσως τελικά να μην είναι και τόσο κακό για το παιδί να μένει η μαμά στο σπίτι...Μου δίνεις θάρρος. Εύχομαι να σου πάνε όλα όπως τα ονειρεύεσαι. Α, και όσο για το νυφικό...αν δεν σε ενοχλεί, η γνώμη μου είναι να το φορέσεις το να το χαρείς!!!Μια φορά παντρεύεσαι!!! (πάντως έχε και ένα πιο απλό μαζί σου, καλού κακού ) Παπούτσια ίσια να πάρεις οπωσδήποτε, δεν παλεύονται για πολλή ώρα τα τακούνια!!! Η ώρα η καλή!!! Βρε κορίτσια, τα νεύρα μου με έχουν πιάσει κάπως...Με ενοχλούν θόρυβοι, μυρωδιές...τα ρούχα μου... Είναι κι αυτή η αυχενική και ανυπομονώ...έχω και διάβασμα και δεν μπορώ να συγκεντρωθώ... Αλλά από την άλλη σκέφτομαι όλες τις κοπέλες που δυσκολεύονται να μείνουν έγκυοι, σκέφτομαι και τον εαυτό μου, (πέρασα πολλά μέχρι να καταφέρω να μείνω έγκυος στο δεύτερο...) και λέω ότι δεν έχω κανένα δικαίωμα να παραπονιέμαι για τίποτα και προσεύχομαι να πάνε όλα καλά..

Χαχαχα κορδελίτσες, σανδαλάκια, φορεματάκια, κούκλες, κουζινικά.... Τί καλά που είναι τα κοριτσάκια μωρέ.... Αν και δεν με νοιάζει πραγματικά, ενδόμυχα νομίζω ότι άν ακούσω κοριτσάκι, θα χαρώ πολύ!!! Πάντως και τα αγοράκια, είναι πολύ γλυκούλια, τρυφερά, έχουν πιο πολλή πλάκα όταν κυκλοφορούν στο σπίτι τρέχοντας και ουρλιάζοντας σαν μικρά ταρζανάκια, σε αγκαλιάζουν, θέλουν να σε παντρευτούν, καμιά φορά παίζετε και ξιφομαχία με κουτάλες της κουζίνας...Τελικά μήπως θέλω πάλι αγοράκι;;; Διχασμένη προσωπικότητα είμαι μου φαίνεται!!!:tongue:

Σε καταλαβαίνω...θυμάμαι ότι κι εγώ όταν είχα ξεκινήσει τη δουλειά 3 μήνες μετά τη γέννα, ήταν πάρα πολύ δύσκολο...Μια μέρα γύρισα και πήγα να τον πάρω αγκαλιά από τα χέρια της γυναίκας που τον κρατούσε κι αυτός έβαλε τα κλάμματα (εκεί ένιωσα καλά, γιατί σκέφτηκα ότι η γυναίκα τον αγαπά και τον φροντίζει κι αυτό είχε μεγαλύτερη σημασία από το μαμαδίστικο εγωισμό μου). Επειδή είναι μικρό ακόμα το κοριτσάκι σου, είναι φυσικό να αισθάνεσαι έτσι. Σκέψου όμως όταν θα μεγαλώσει λίγο και θα καταλαβαίνει ότι η μαμά του μπορεί να προσφέρει και εκτός σπιτιού, που θα σε βλέπει κάθε μέρα να ντύνεσαι για να πας στη δουλειά σου, να επιστρέφεις γεμάτη ιστορίες να διηγηθείς (καλές ή κακές, δεν έχει και τόση σημασία). Ξέρεις πόσο θα σε θαυμάζει και τί καλό πρότυπο θα είσαι για εκείνη; Ίσως βέβαια το βλέπω έτσι επειδή η δική μου μητέρα εργαζόταν πάντα. Μου έλειπε πάρα πολύ, αλλά τη θαύμαζα επίσης πάρα πολύ. Νομίζω ότι μου έκανε καλό. Έγινα πιο ανεξάρτητη στη ζωή μου. Θυμάμαι να ξυπνάω πρωί επίτηδες για να τη δω να ετοιμάζεται, να βάφεται λίγο και να φοράει την κολόνια της. Τώρα που έχει πάρει σύνταξη, μου λέει ότι το έχει μετανιώσει που δεν ήταν στο σπίτι να με χαρεί σαν παιδάκι, αλλά εγώ σκέφτομαι ότι αυτό θα έκανε καλό σε εκείνη και όχι σε εμένα...

Boulitsa, όσο δεν φαίνεται η κοιλιά, μια χαρά μπορείς να το κρύψεις και να μην το ανακοινώσεις. Δεν είσαι και υποχρεωμένη! Όποιος παρεξηγείται επειδή μαθαίνει αργότερα για μια εγκυμοσύνη είναι συνήθως κακόβουλος, οπότε ούτως ή άλλως δεν χρειάζεται να το μαθαίνει νωρίς νωρίς. Προσωπικά δεν βαριέμαι, γιατί όταν απασχολείται το παιδί, ψάχνω για δουλειά. Αυτό που αισθάνομαι δεν είναι πλήξη, αλλά μάλλον αγωνία για το τί μέλλει γενέσθαι, ειδικά τώρα που περιμένω το δεύτερο μωράκι. Δυστυχώς, το άγχος είναι τόσο, που καμιά φορά δεν μπορώ να κοιμηθώ τα βράδια. Και στο καπάκι τύψεις, μήπως το άγχος επηρεάσει το μωρό στην κοιλιά μου. Και οι τύψεις φέρνουν κι άλλη αυπνία και πάει λέγοντας... Επειδή δεν είμαι μοιρολάτρης άνθρωπος επίσης, γράφτηκα και σε ένα πρόγραμμα επιμόρφωσης πάνω στον κλάδο μου και μελετώ για αυτό. Ελπίζω ότι θα με βοηθήσει ένα επιπλέον προσόν. Αν σκέφτεσαι να αφήσεις τη δουλειά για να μεγαλώσεις τα παιδιά σου, ξανασκέψου το! Πιστεύω ότι όταν εργαζόμουν πρόσφερα πολύ περισσότερα στο παιδί μου σε ψυχικό επίπεδο, γιατί τη δουλειά μου την αγαπούσα και αισθανόμουν δημιουργική και όταν επέστρεφα σπίτι. Επίσης, μου έκανε καλό η συναναστροφή με τους συναδέλφους. Το άγχος καρριέρας βέβαια υπήρχε, αλλά δεν συγκρίνεται με το άγχος της ανεργίας...

Παιδιά, πραγματικά εξοργιστικό είναι. Τόσες κρατήσεις από το μισθό και να μην καλύπτονται τόσο βασικές εξετάσεις. Και δεν σκέφτονται ούτε καν πρακτικά (Καλά για το ανθρωπιστικό, δεν το συζητάμε...) Ας πούμε ότι μία γυναίκα, δεν κάνει τις εξετάσεις αυτές και γεννηθεί ένας άνθρωπος με σοβαρό πρόβλημα υγείας που θα μπορούσε να έχει προβλεφθεί. Το κράτος δεν θα επιβαρυνθεί για τη νοσηλεία αυτού του ανθρώπου; Δεν θα ήταν καλύτερο και για το κράτος, αν καλύπτονταν πλήρως τα έξοδα του προγεννητικού ελέγχου; Αλλά νομίζω ότι δεν υπάρχει στοιχειώδης μακροπρόθεσμος σχεδιασμός σε κανέναν τομέα τελικά...

Βρε Γκρέτα, γιατρός δεν είμαι, βέβαια, αλλά το ότι δεν έχει κανένας στην οικογένεια κυστική ίνωση, δεν αποκλείει να έχει το στίγμα. Για να μην κάνω το σπιρτούλη από τα στρουμφάκια αναφέρω αυτό που μου είπε ο γιατρός μου όταν του είπα ότι δεν νομίζω οτι χρειάζεται η εξέταση αφού το πρώτο μου παιδί δεν έχει πρόβλημα. Δεν ρωτάς κι αλλού να δεις τί θα σου πούν για σίγουρα;;; Χίλια συγγνώμη τώρα που κάνω τον ξερόλα, αλλά μιας και το συζητάμε, είπα να στο πω...

Kashmam καλώς ήρθες! Με το καλό το μωράκι σου! Γκρέτα, πώς είναι η μέση σου; Βοulitsa μου αρέσει πολύ το όνομα της κόρης σου!!!! Βρε κορίτσια, 50 Ε για κυστική ίνωση μόνο;;;; Εμένα γιατί μου είπανε 350 Ε; βέβαια, με τόσα καλύπτω το 95% των περιπτώσεων, αλλά αν είναι μόνο 50 Ε το δικό σας, νιώθω λίγο κορόιδο. Πάντως, πρέπει να γίνει οπωσδήποτε αυτή η εξέταση. Είναι η δέυτερη πιο συχνή πάθηση μετά τη μεσογειακή αναιμία και είναι κρίμα να μην την κάνει κάποιος. Επίσης, το ότι δεν νοσούν οι γονείς μιας γυναίκας δεν σημαίνει ότι δεν έχουν και το στίγμα. Αν έχεις μόνο το στίγμα, δεν νοσείς, αλλά μπορείς να το μεταφέρεις στο παιδί σου. Επομένως, αν ο μπαμπάς ή η μαμά μιας γυναίκας έχουν το στίγμα, μπορεί να το έχει και η γυναίκα και να μην το ξέρει. Αν τώρα η γυναίκα αυτή, παντρευτεί έναν άνδρα που επίσης έχει το στίγμα, τότε το παιδί τους κινδυνεύει να πάρει το στίγμα και από τους δύο και άρα να νοσήσει. Γι΄αυτό αν βγει η γυναίκα θετική στην εξέταση για στίγμα, πρέπει να κάνει και ο άντρας την ίδια εξέταση. Αν βγουν και οι δύο θετικοί στο στίγμα, πρέπει μάλλον να γίνει αμνιοπαρακέντηση για να βρεθεί αν το παιδί νοσεί από κυστική ίνωση. Στο πρώτο μου παιδί δεν ήξερα και δεν την έχω κάνει την εξέταση, αλλά τώρα που το ξέρω, θα την κάνω όπωσδήποτε!!!

Βάσω, καλώς όρισες, με το καλό το μωράκι σου!!!! Αχ, κορίτσια...Αυτό με τα πεθερικά, πρέπει από την αρχή να το ξεκαθαρίσεις με κάποιον τρόπο...Γιατί μετά είναι πάρα πολύ δύσκολο να θέσεις περιορισμούς. Εμένα, δόξα τω θεώ είναι καλοί άνθρωποι, μου λένε:"πες μας αν χρειαστείς κάτι" αλλά δεν μπλέκονται στα πόδια μου. Και ευτυχώς, γιατί είναι τέτοιος ο χαρακτήρας μου που αν ήξερα ότι θα έρθει η πεθερά μου να μου πλύνει τα ρούχα, θα τα είχα σκοτωθεί να βάλω πλυντήριο στις 3 τη νύχτα για να μην τα δει άπλυτα. Δεν την μπορώ αυτήν την εισβολή στον προσωπικό μου χώρο, ακόμα κι αν πρόκειται για τους δικούς μου γονείς. Είναι βολικό να έχεις κάποιον να σε βοηθάει, αλλά δημιουργείς κακό προηγούμενο. Επίσης, εξαρτάται και από τη σχέση που έχεις μαζί τους. Εμείς έχουμε πολύ . καλές, αλλά τυπικές σχέσεις. Η πεθερά μου,π.χ. αν έχει το δικό της το σπίτι ακατάστατο, κλείνει τις πόρτες και μας πάει στο σαλόνι, δεν έχει το θάρρος ούτε κι εκείνη μαζί μου, οπότε ούτε κι εγώ μπορώ να της πώ "έλα να με βοηθήσεις να σκουπίσω"...

Χαίρομαι που είστε καλα!!! Κι εγώ καλά είμαι, αν εξαιρέσουμε τα ψιλοπονάκια. ΠΟΙΑ ΚΟΙΛΙΑ;;;; Τίποτα δεν έχω κι εγώ, σε ανησυχητικό βαθμό!!! Μόνο όταν με ενοχλεί το έντερο πρήζεται και μετά πάλι τίποτα. Στα ρούχα μου βέβαια με ενοχλεί, δεν μπορώ να φορέσω τη βερμούδα που φορούσα πριν...Αλλά τα ίδια θυμάμαι είχαν γίνει και την πρώτη φορά. Ακόμα δεν έχω ψωνίσει ρούχα εγκυμοσύνης, τη βολεύω με κάτι φορεματάκια, αλλά από βδομάδα σκοπεύω να πάρω καμιά βερμουδίτσα με ελαστική κοιλίτσα, αν βρω βέβαια. Τίποτε άλλο δεν χρειάζομαι νομίζω, καλοκαίρι είναι, δεν πάω και στη δουλειά. Χειμωνιάτικα έχω κρατήσει από το μικρό μου, οπότε θα τη βολέψω... Όσο για τρίτο μωρό, δεν νομίζω, γιατί θα έχει υποχρεώσεις ο γιος μου με το σχολείο πρώτα ο θεός και θέλω να αφοσιωθώ σε αυτόν. Θα έχουν μεγάλη διαφορά ηλικίας (5 χρόνια περίπου) ήδη με το δεύτερο, οπότε μετά πάει πολύ νομίζω. Τα οικονομικά είναι επίσης δύσκολα, αλλά δεν κρύβομαι πίσω από αυτή τη δικαιολογία. Όσα χρήματα και αν έχω, χρόνο πώς να αγοράσω για να φροντίζω 3 παιδάκια; Άλλες μαμάδες τις θαυμάζω, αλλά δεν με θεωρώ ικανή να τα καταφέρω...

Πώς είσαι, βρε κοριτσάκι; Πόνους περιόδου δεν έχω, αλλά κάτι ψιλοπονάκια πότε πότε έχω...Και ένα βάρος χαμηλά όπως λες καμιά φορά επίσης. Αλλά δεν ξέρω αν φταίει το έντερό μου, γιατί κορίτσια, η αλήθεια είναι ότι υποφέρω με το θέμα αυτό. Και τα φρούτα και οι φυτικές ίνες δεν κάνουν τίποτα.

Μπράβο Γκρέτα!! Χαίρομαι που είναι καλά το μωράκι ου και με το καλό η αυχενική! Εγώ πήγα την πρώτη φορά και είδα μόνο σάκο, μετά από δύο εβδομάδες το ακούσαμε πρώτη φορά και την Παρασκευή που μας πέρασε για δεύτερη φορά και τώρα στην αυχενική! Α, και κορίτσια, τα συμπτώματα επανήλθαν...

Εντάξει, δεν έχεις αργήσει κιόλας!!!! Μωράκι είναι ακόμα!!!! Άλλωστε σε αυτά δεν υπάρχουν τόσο αυστηροί κανόνες και η κάθε οικογένεια ρυθμίζει τα πράγματα ανάλογα με τις ανάγκες της. Μπορεί ακόμα και να κρατήσεις και τα δύο μωράκια μαζί στο δωμάτιό σου και μετά να τα πας μαζί στο δικό τους δωμάτιο...Δεν θα τους κακοφανεί κιόλας, γιατί θα έχουν παρεούλα το ένα το άλλο... Στο κάτω κάτω δεν έχω ακούσει να έπαθε κανένας τίποτα επειδή οι γονείς του τον κράτησαν στο δωμάτιό τους ένα χρόνο παραπάνω !!!

Εγώ τον κοιμίζω ακόμα στην κούνια του, γιατί είναι από αυτές που βγαίνουν τα καγκελάκια και γίνεται παιδικό κρεββατάκι. Το βράδυ, σηκώνεται πολύ συχνά για τουαλέτα, γιατί πίνει πάααρα πολύ νερό μέσα στη μέρα. Του έχω πει να με ξυπνάει να τον πηγαίνω εγώ, αν και μπορεί να πηγαίνει και μόνος του, επειδή φοβάμαι μες στον ύπνο του, μην κουτουλήσει, μη ζαλιστεί, μη μου γλυστρήσει και δεν το πάρω χαμπάρι...(Ανασφάλειες έχω...) Όταν ήταν πολύ μωράκι τον άκουγα από την ενδοεπικοινωνία... Τώρα πρώτα ο θεός, θα του δώσω το εφηβικό κρεββάτι το δικό μου, από το πατρικό μου σπίτι (είναι σε πολύ καλή κατάσταση, μόνο στρώμα καινούργιο θα πάρω) και θα ξαναβάλω τα καγκελάκια στην κούνια για το μωρό πρώτα ο θεός (και για την κούνια θα πάρω καινούργιο στρώμα). Πάντως σύντομα σκοπεύω να την κάνω την αλλαγή, μην νομίσει ότι ήρθε το μωρό και του πήρε το κρεββάτι του... Κορίτσια, πόσα υπερηχογραφήματα κάνετε πριν την αυχενική; Γιατί εγώ το άκουσα 2η φορά την προηγούμενη εβδομάδα και τωρα θα πάω κατευθείαν για αυχενική σε 2 εβδομάδες. Λέτε να πρέπει να πάω κι εγώ πάλι στο γιατρό;

Μεγάλο θέμα αυτό...Εμένα ο γιατρός μου το έχει επιτρέψει, αλλά μόνο μια φορά το δοκίμασα και μετά με έπιασαν κάτι κράμπες χαμηλά...Οπότε τώρα όποτε το σκέφτομαι, μετά το μετανιώνω... Τον μικρούλη μας τον είχαμε στο δωμάτιο μέχρι τα πρώτα του γενέθλια. Από την επόμενη μέρα τον πήγαμε στο δικό του, που όμως το είχα διαμορφώσει από 4 μηνών για να το συνηθίζει λίγο λίγο σαν χώρο και τα απογεύματα παίζαμε εκεί. Στην αρχή κοιμόταν μόνος του χωρίς πρόβλημα, αλλά λίγους μήνες μετά (ήταν σχεδόν 18 μηνών) άρχισε να με ζητάει δίπλα του (πρέπει να ήταν αυτό που λέμε άγχος αποχωρισμού). Έμενα δίπλα από την κούνια μέχρι να τον πάρει ο ύπνος, μετά τα βράδια ξυπνούσε και με ζητούσε κι έκλαιγε...μιλάμε δράματα, πήγαινα και στη δουλειά τότε και δεν με έβλεπε και πολλές ώρες...Χάλια, σαν φάντασμα κυκλοφορούσα, αλλά πιο πολύ ανησυχούσα για την ψυχολογία του μωρού μου... Το είπα λοιπόν στον παιδίατρο( ως συνήθως!!!) και μου έδωσε την εξής σωτήρια συμβουλή: Το βράδυ, αφού τον κοίμιζα, άφηνα τα ρούχα που φορούσα μεσα στο σπίτι σε μία καρέκλα δίπλα στην κούνια....το κλάμα σταμάτησε ως δια μαγείας, γιατί τη νύχτα μες στον ύπνο του έβλεπε τα ρούχα και ηρεμούσε ότι θα έρθω να τα φορέσω, άρα είμαι εκεί. Ο γλυκούλης μου, είχε την ανασφάλεια ότι θα φύγω από κοντά του, γι' αυτό έκλαιγε... Η αλήθεια είναι ότι τα μωρά πιστεύουν ότι αυτό που δεν βλέπουν δεν υπάρχει. Γι΄αυτό είναι καλό να παίζουμε και το παιχνίδι "κούκου-τσα", διότι χανόμαστε και μετά εμφανιζόμαστε ξανά, αρα τους δίνουμε το μήνυμα ότι μπορεί να μην μας βλέπουν, αλλά εμείς είμαστε πάντα εκεί και πάντα θα επιστρέφουμε κοντά τους!!!

Δεν νομίζω ότι κάνεις κάτι λάθος, από τη στιγμή που ακολουθείς τις οδηγίες της παιδιάτρου. Είναι στο παιδάκι. Γενικά πάντως κι εγώ έχω την εντύπωση ότι τα κοριτσάκια τρώνε λιγότερο (πώς θα βάλουν το μπικίνι στην παραλία;;;) Μην νιώθεις άσχημα, μπορεί να είναι και κάτι εντελώς παροδικό. Και ο δικός μου έχει σκαμπανεβάσματα στην όρεξη, ανάλογα με τη ζέστη ή τη διάθεσή του, όπως ακριβώς κι εμείς οι μεγάλοι. Οπότε, ψυχραιμία, κάνε και καμια δοκιμή με αλεσμένα φρούτα (τρίψε και κανένα μιράντα μέσα), κάνε και κανένα μουσικοχορευτικό σόου στο μεσημεριανό (όλες οι μαμάδες έχουμε ένα κρυφό ταλέντο, που περιμένει μια τέτοια κατάσταση για να βγει στην επιφάνεια, να σου κάνω εγώ μίμηση τα τρία γουρουνάκια,να πάθεις πλάκα...) και θα δεις ! Βρε κορίτσια, τα συμπτώματα τα δικά μου μάλλον σταμάτησαν σήμερα...Η όρεξη μου επανήλθε στα φυσιολογικά, με μια διάθεση να τρώω συνέχεια φέτα δοχείου...Επίσης κι εγώ την έκανα την αμαρτία μου με 2 κυπελλάκια κρέμα γιώτης αραβοσίτου σοκολάτα...Η αναμάρτητη πρώτη τον λίθο βαλέτω!! Άλλο θέμα. Τα βράδια πώς κοιμάστε;;;; Διότι ήδη στριφογυρνάω σα σβούρα, λες κι είμαι στον 8ο...

Γκρέτα κι εσύ στις 25 αυχενική!!! Έχουμε την ίδια μέρα!!!! Ο μικρούλης μου, κορίτσια έφαγε μια φορά ψάρι και γέμισε όλο το κορμάκι του κοκκινίλες!!! Απο τότε έκανα πολύ καιρό να του ξαναδώσω και τώρα πια του δίνω μια φορά στους 2 μήνες ελάχιστη ποσότητα. Τον είχα πάει σε δερματολόγο και σε αλλεργιολόγο τότε και μου είχαν πει ότι τα παιδιά μέχρι 6 ετών είναι πολύ ευαίσθητα σε αλλεργίες. Όσο για το αυγό, καλύτερα να ρωτήσεις παιδίατρο. Θα σου πρότεινα να του έδινες στη μύτη του κουταλιού λίγο ασπράδι και σταδιακά να αυξήσεις την ποσότητα. Πάντως μετά το καλοκαίρι, γιατί η ζέστη δεν είναι και ό, τι καλύτερο. Αλήθεια, στα προιόντα που περιέχουν αυγό, πώς αντιδρά; π.χ κουλουράκια, κέικ, παγωτό... Boulitsa, ο δικός μου θυμάμαι, αν και ήταν πολύ δραστήριο μωρό, στο φαγητό καθόταν στο καρεκλάκι κανονικά (ήταν και η μόνη στιγμή μέσα στη μέρα που καθόταν...) Αν τη μικρούλα τη βολεύει να κινείται στο φαγητό, γιατί να την περιορίσεις; Αρκεί να σου τρώει και να μην χαζεύει με παιχνίδια και τέτοια... Αν το κάνει, πες της καμια ιστορία. (με τον δικό μου τουλάχιστον έπιανε πάντα αυτό...) Για δεκατιανό, του δίνω πάντα φρούτα και πορτοκαλάδα. Για απογευματινό του δίνω τόστ μόνο με τυρί ή γιαούρτι άσπρο με μέλι, ή αυγό ή παγωτό (μια φορά την εβδομάδα) ή (αν έχω φτιάξει) κέικ, ή φρούτο ή ψωμί με βούτυρο και μέλι.

Επίσης, Γκρέτα, το ξερω ότι είναι δύσκολο, αλλά μην ανησυχείς...Να φανταστείς, εγώ στο γιο μου δεν είχα πάρει αντιβίωση, αλλά είχα κολλήσει τον H1N1 στον 4 ή 5 μήνα... Και όλα πήγαν καλά, δόξα τω θεώ!!! Αλήθεια, κορίτσια, αυχενική πότε έχετε εσείς; Εγώ έχω στις 25 του μηνός! Λέτε τα διαφορετικά συμπτώματα να σημαίνουν και διαφορετικό φύλο; (Όχι ότι με νοιάζει το φύλο, αλλά είμαι περίεργη!!!)

Τροχόσπιτο!!!! Ουάου!!!!! Πάντα μου άρεσαν τα τροχόσπιτα, αν και δεν έχω μπει ποτέ σε κάποιο, απλά με γοήτευε πάντα αυτή η ιδέα της ελευθερίας και νομίζω ότι για το παιδί θα είναι ό, τι πρέπει!!!! Λοιπόν, για φαγάκι, θα σου πρότεινα για αρχή να της έδινες καμία σπιτική πιττούλα (τυρόπιττα σφολιάτα για παράδειγμα, κιμαδόπιττα, κολοκυθόπιττα...τέτοια..) ή μια πίτσα σπιτική. Επίσης, μπορείς να της φτιάξεις γιουβαρλάκια. Να σας πω την αλήθεια κορίτσια, εγώ του δικού μου του τα έδινα αλεσμένα μέχρι 2,5 χρονών, γιατί τα εμπιστευόμουν περισσότερο τα νερόβραστα φαγητά και ήμουν σίγουρη ότι έτρωγε και την ποσότητα που ήθελα. Του έβαζα μέσα κρεατάκι ή κοτόπουλο, πατάτα, καρότο, κολοκύθι, αρακά ή φασολάκια, ένα μικρό κρεμμυδάκι (μισό, για την ακρίβεια) και λίγο σέλινο. Καθόλου λάδι, ούτε και αλάτι ( το λάδι το έριχνα ωμό μετά, μια κουταλιά στο πιάτο). Μια χαρά τα έτρωγε αυτά για μεσημεριανό. Παράλληλα του έδινα και στέρεες τροφές για τη μάσηση, αλλά το βασικό του φαγητό ήταν αυτός ο "μέλας ζωμός:tongue:" Και βέβαια, καμιά φορά του το φτιάχνω και τώρα και γλύφει και τα δάχτυλά του, (σε σημείο που απορώ με το γούστο του) Το αγαπημένο του όμως είναι τα μακαρόνια με κιμά και το...μπριάμ!!! Σαλάτες ωμές, δυστυχώς δεν τις τρώει, αλλά αφού τρώει τα βραστά λαχανικά και τα όσπρια είμαι ευχαριστημένη. Φιλική συμβουλή: Μην δώσετε καθόλου γλυκά μέχρι τα 3, αν μπορείτε, γιατί μετά δεν θα μπορείτε να τα αποφύγετε...Ο δικός μου δοκίμαζε γλυκό και το έφτυνε μέχρι τα 3, γιατί δεν τα είχε συνηθίσει, από τότε που άρχισε να καταλαβαίνει καλύτερα, του αγοράζουμε, γιατί βλέπει τα άλλα παιδάκια και ζηλευει...

Κορίτσια, πώς είστε; Boulitsa, πώς είναι η μικρή; Γκρέτα, εσύ καλά;

Γκρέτα, υπομονή...ό, τι και να είναι Θα περάσει με την αντιβίωση. Το καλό είναι πώς ό, τι υπήρχε το έχουμε εντοπίσει, οπότε θα πάρουμε τα φαρμακάκια μας, θα προσέξουμε λίγο κι όλα θα πάνε καλά.

Ναι βρε παιδί μου, ησυχία, τάξις και ασφάλεια! Boulitsa η ώρα η καλή!!!!! Να το χαρείς, να προσέχεις μην παρακουραστείς και να βγάλεις πολλές και όμορφες φωτογραφίες! (Και ασε τον κόσμο να κουρεύεται!) Γκρέτα, υπομονή βρε κορίτσι, το ξέρω οτι είναι εξαντλητικό, αλλά οι πρώτες εβδομάδες είναι δύσκολες, μετά θα ηρεμήσουμε... Λοιπόν, μόλις γύρισα από τον γιατρό, όλα καλά με το μωράκι, το μόνο θεματάκι είναι ένας δείκτης θυροειδούς που δεν είναι καλός, αλλά θα το δω σε ενδοκρινολόγο εν καιρώ. Κατα τα άλλα, ηρέμησα, όλα καλά!

Ηλεκτρολύτες πωλούνται σε φακελλάκια και τους διαλύεις σε νεράκι, όταν έχει το παιδί διάρροια. Μπορείς να ρωτήσεις τον παιδίατρο και θα σου πει αν χρειάζεται να δώσεις. Ο μικρός μου είχε πάρει πριν δυο χρόνια, που είχε πάθει το ίδιο στις καλοκαιρινές μας διακοπές. Ούτε κι εγώ ήξερα τί είναι, αλλά ο παιδίατρος με κατατόπισε... Όσο για τις αγκαλίτσες, είναι μεγαλούτσικος και δεν τις πολυζητάει πια. Μόνο όταν τον κάνω μπάνιο στη μπανιέρα και μετά του δίνω το χέρι μου για να τον στηρίζω να βγει μόνος του, με ρωτάει γιατί δεν τον σηκώνω αγκαλιά όπως πριν και απλά του απαντώ ότι με πονάει η μέση μου. Γενικά αποφεύγω να αναφέρω ότι οι αλλαγές οφείλονται στην εγκυμοσύνη, γιατί μπορεί και να πληγωθεί ή να νομίζει ότι το μωρό του παίρνει τη θέση. Αργότερα, όταν έρθει το μωρό με το καλό, απλά σκοπεύω να του εξηγήσω ότι μαζί θα κάνουμε πολύ πιο ενδιαφέροντα πράγματα, όπως να ζωγραφίζουμε, ή να παίζουμε επιτραπέζια και θα φροντίζουμε και το μωρό μαζί, σαν παιχνίδι κάπως...

Κοριτσάκια πώς είστε; Boulitsa, από αυτά που μου λες, αν δεν είναι κανένα κρύωμα, τότε μάλλον δοντάκια είναι...Αν κάνει διάρροιες να προσέξεις τους ηλεκτρολύτες και να ενυδατώνεται, γιατί κάνει και ζέστη. Η αλήθεια είναι ότι και ο δικός μου δεν τρώει την ίδια ποσότητα όταν ζεσταίνεται. Απόψε έχω γιατρό, για να δούμε... Γκρέτα, οι εξετάσεις σου, καλές;