olive22

Γεια σας κορίτσια. Είναι αλήθεια ότι δεν είναι καλά ο γιατρός μας. Τον είδα πριν 2 εβδομάδες που έκανε ακόμα ραντεβού και τοκετούς, φανερά καταβεβλημένο από χημειοθεραπείες, αν και προσπαθούσε να διατηρεί την καλή του διάθεση. Τις επόμενες 2 εβδομάδες με έχουν αναλάβει οι συνεργάτιδες του και η κυρία Δεληβελιώτου θα αναλάβει και τον τοκετό μου την άλλη βδομάδα. Ρώτησα πώς είναι και μου είπαν ότι ξεκουράζεται και ανακτά δυνάμεις, μαθαίνει τα νέα μας, αλλά δεν είναι ακόμα σε θέση να κάνει τοκετούς και χειρουργεία. Το πιο σημαντικό είναι η θετική σκέψη από όλες μας. Όταν κάνεις τόσο καλό, δεν μπορεί με κάποιο τρόπο θα σου γυρίσει πίσω.

Να σας ζήσουν κορίτσια μου! Γερά και ευτυχισμένα! Εγώ έκλεισα ραντεβουδάκι για την άλλη Δευτέρα να γεννήσω, μετά από μικρή διαπραγμάτευση (μου πρότεινε αυτή την Τετάρτη και με βρήκε απροετοίμαστη!). Οπότε περιμένετε τη σειρά σας οι υπόλοιπες Για την επισκληρίδιο Χριστίνα, την οποία συνιστώ ανεπιφύλακτα, γιατί δεν επιτρέπεται να χάσεις τη στιγμή που γεννιέται το παιδί σου (!), απλώς ρώτα τον γιατρό σου τι δίνει μετά. Γιατί ο δικός μου (που είναι επίσης στο Αρεταίειο) μου όταν μου έβγαλαν το καθετηράκι πρωί και κατά το βράδυ ζήτησα παυσίπονο, γιατί έβλεπα και τις άλλες με τις ενεσούλες του, μου έφεραν 2 depon! Αυτή είναι η φιλοσοφία του!!! Δεν σφάδαζα βέβαια, αλλά ήμουν σίγουρα πιο δυσκίνητη και γκρινιάρα από τις άλλες...

Κορίτσια μου να σας ζήσουν τα παιδάκια σας και να είστε δυνατές και υπομονετικές να τα μεγαλώσετε. Χριστίνα, Αυτό που ξέρω εγώ είναι ότι την αφήνουν την επισκληρίδιο και την επόμενη μέρα και στην βγάζουν τότε. Τώρα το τι παυσίπονα θα πάρεις μετά εξαρτάται από το γιατρό σου. Εμένα οι διπλανές μου κάνανε ενέσεις voltaren και πετάγανε και εμένα μου έδινε ένα ντεπονάκι και ψιλοσερνόμουνα. Σηκώνεσαι βέβαια την ίδια μέρα σε κάθε περίπτωση. Η μέση εμένα δεν με πονούσε καθόλου, αν εξαιρέσεις τη φυσική δυσκαμψία που δημιουργείται γιατί είσαι στο νοσοκομείο. Για πείτε και καμιά άλλη την εμπειρία σας που την έχετε και πιο πρόσφατη.

Να σου ζήσει Ιωάννα μου, γερή κ δυνατή κ εσύ το ίδιο να σταθείς δίπλα της, μισό βήμα πιο πίσω! Εμείς πήγαμε γιατρο σήμερα. 37w σήμερα κ η κύρια σαν τον αδελφό της θα βγει από τον οισοφάγο μάλλον. Μάλλον τις έχω για πλάκα τις 39 παρά την καισαρική!

Lia Να σας ζήσει υγιής και ευτυχισμένος!

Να χαιρεσαι το παιδακι σου και με το καλο και το δευτερο και μια χαρα θα τα καταφερεις και με δυο!!Ο μικρος πως δεχεται το καινουργιο μελος? Θεωρητικά τέλεια, θα είναι ο μεγάλος αδελφός, θα την προσέχει κ.λπ. Πρακτικά, αναμείνατε νεότερα όταν κάνει την εμφάνισή της η νεαρά! Με το καλό κι εσύ!

Ευχαριστώ πολύ για την συμπαράσταση Είναι 2 (και 2 μήνες). Έχετε ακούσει για τα terrible twos; Είστε τυχερές που αργούν ακόμα! Μπορεί να ακούγεται άσχημο, αλλά μέχρι να γεννήσεις το δεύτερο, ένα παιδί έχεις και δεν μπορείς να σκεφτείς πολύ για το άλλο. Οπότε τώρα εγώ τρώω τις φρίκες μου. Πώς θα τον αφήσω 4 μέρες; Που θα κλαίω τη μοίρα μου και τέτοια. Θα μου τον φέρουν βέβαια στο μαιευτήριο, γιατί θα κόψω φλέβα!

Μπράβο βρε κορίτσια! Σας ζηλεύω, όλα με το καλό να σας πάνε και βολικά. Εγώ πάλι, αν και είμαι λίγο πιο πίσω από σας (8/8 έχω ΠΗΤ και δεν έχω αξιωθεί να φτιάξω τίκερ), αλλά δευτερότοκη φοβάμαι ότι θα γεννήσω και ακόμα δεν θα έχω νιώσει τι είναι οι συσπάσεις. 1/12 θα με βάλει με καισαρική. Στην πρώτη μου εγκυμοσύνη, με είχανε στο τέλος σχεδόν καθημερινά στον καρδιοτοκογράφο και μου έλεγε η μαία από τις συσπάσεις που έβλεπε "μα δεν πονάς;" κι εγώ ο χάνος χαμπάρι... Βέβαια δεν πύκνωσαν ποτέ. Αλλά μιλάμε ο οργανισμός μου και τα παιδιά που κυοφορώ κοιμούνται τον ύπνο του δικαίου. Ούτε βαλιτσάκι δεν έχω φτιάξει από την χαλαρότητα. Λέω όμως να αρχίσω σιγά σιγά γιατί έχω να φτιάξω και πολλά: για μένα και την μικρή χαρχάλω, για τον γιο μου και τον άντρα μου που θα πάνε στη μαμά μου, γιατί είναι πιο κοντά στο μαιευτήριο και να μαγειρεύει κι ένα φαγητό! Από τη μία ανυπομονώ, κι από την άλλη τρέμω τι θα κάνω με δύο παιδιά!!! Βοήθεια ελάχιστη δουλεύουν όλοι σαν τρελοί...

Μην αγχώνεσαι, υπάρχει και η πιο αναίσθητη. 35w 4d σήμερα και δεν έχω καν πλύνει τίποτε! Απλά καθησυχάζομαι γιατί η μικρή μου είναι πολύ ψηλά και έχω και το προηγούμενο της πρώτης εγκυμοσύνης, που ο γιος μου δεν κατέβηκε ποτέ. Εξ ου και θα με βάλει για καισαρική στις 39w+, σε αντίθεση με το σύνηθες στις 38w.

Είναι από τους χειρότερους πόνους, δεν το ανέφερα καθόλου για να το υποτιμήσω. Και σε συνδυασμό με τη μαστίτιδα και τα ορμονικά μου, εγώ έκλαιγα 2 μήνες. Επίσης στους μεγάλους πόνους επιχείρησα για 2 μέρες να βγάζω με το θήλαστρο από το ένα που ήταν πολύ πληγωμένο και να ταϊζω μόνο από το άλλο.

Γεια σας κόρες! Έτρεχα για δουλειές σήμερα στο κέντρο και η μέση μου δεν την παλεύει καθόλου πλέον... Magdou Εξαρτάται πάντα από το τι θέλεις από τη ζωή σου, αλλά και από το πόσο βολικό και δεκτικό θα είναι το παιδάκι σου. Δηλαδή, το δικό μου δεν ήπιε γάλα από ποτηράκι ούτε μετά τους 6 μήνες. Μόνο λίγο νερό δεχόταν να πιει από το ποτηράκι (λίγο όμως!). Συνεχίζαμε θηλασμό κανονικά. Βέβαια ήμουν από τις τυχερές που έκατσα πολύ καιρό σπίτι. Από όταν μπαίνουν οι στέρεες και μετά αραιώνεις -πολύ σταδιακά τους θηλασμούς. Δηλαδή εμείς μετά τον χρόνο θηλάζαμε περίπου πρωί-βράδυ. Οπότε δεν θα έχεις ιδιαίτερο πρόβλημα με τη δουλειά. Ο γιος μου ήπιε γάλα με καλαμάκι αφού κόψαμε τον θηλασμό, όχι παράλληλα. Δηλαδή πρώτα σταμάτησε να ζητάει στήθος και εγώ να τους προσφέρω και μετά από καμιά βδομάδα άρχισε κάπως να πίνει γάλα και τώρα πίνει κανονικά. Τώρα το πότε θα δώσεις μπουκάλι και πόσο συχνά και ποιος, δεν υπάρχουν στάνταρ απαντήσεις. Θα σου πω όμως τι σκοπεύω να κάνω εγώ με το δεύτερο. Λέω να περιμένω στην αρχή να σιγουρευτώ ότι όλα πάνε καλά με τον θηλασμό, έχει ρυθμιστεί η παραγωγή, το παιδί πιάνει καλά το στήθος και οι θηλές έχουν σταματήσει να ματώνουν (ναι όλες οι θηλές ματώνουν και το παιδί δεν παθαίνει τίποτε να μπει σε πληγωμένο στήθος) και μετά θα αρχίσω να δίνω περίπου μια φορά τη βδομάδα. Εννοώ πάντα μητρικό γάλα που θα έχω αντλήσει με το θήλαστρο. Υποτίθεται ότι οι θηλές της avent και της medela προσομοιάζουν με το στήθος και δεν δημιουργούν σύγχυση στο παιδί. Συγγνώμη για το κατεβατό και ελπίζω να σε κάλυψα. Τώρα για τις εξόδους και ο δικός μου παιδίατρος που είναι πολύ χαλαρός λέει όχι τον πρώτο μήνα. Επίσης δεχόμαστε επισκέψεις, αλλά σε απόσταση από το μωρό, δεν χρειάζονται οικειότητες!

Zacharoula Πολυ ωραια τα νέα σας! Μην ανησυχείς για τον θηλασμό. Συνέχισε να βάζεις το παιδί στο στήθος κ θα δεις αποτέλεσμα. Ίσως πρέπει να σκεφτείς κ την πιθανότητα να νοικιάσεις νοσοκομειακό θήλαστρο που βοηθάει πολυ στην αύξηση της παραγωγής. Μαρία Δεν μπορει το μωρο στους 3 μήνες να πιει απο ποτηράκι. Εγω άργησα να γυρίσω στη δουλειά οποτε απλά έπινε μόνο στήθος. Γενικά στην αρχή τα μωρά το δέχονται το μπιμπερό, μετά αρχίζουν να κάνουν τα δύσκολα. Οποτε καλο ειναι να μην χάσουμε το παράθυρο ευκαιρίας κ να πίνουν πού κ πού κανά μπιμπερό με δικό μας γάλα ακόμα κι αν δεν λείπουμε, ώστε να μην ξεχνιούνται. Αυτο τουλάχιστον μου είχε πει η σύμβουλος θηλασμού.

Καλημέρες! Τα ορμονικά κορίτσια -τουλάχιστον τα δικά μου- βαρέσανε κόκκινο μετά τη γέννα στην πρώτη εγκυμοσύνη. Ειδικά όταν έβλεπα τον άντρα μου αγκαλιά με τον μικρό, πολύ κλάμα. Στην εγκυμοσύνη ήμουν μεν ευσυγκίνητη για τα δεδομένα μου, αλλά σχετικά καλά. Τώρα, είμαι χάλια και στην εγκυμοσύνη, οπότε δεν ξέρω τι θα γίνει μετά. Χτες έφτιαξε ο γιος μου ένα παζλ αρκετά δύσκολο για την ηλικία του και ήμουν έτοιμη να βάλω τα κλάματα. Απλά με έπιασε σπαστικό γέλιο από τη βλακεία μου και σώθηκα! Άντε να ετοιμάζεστε οι άμεσες! Αααα για το θήλαστρο και τα μπουκάλια να πω ότι δεν είναι ασύμβατα με τον θηλασμό, ίσα ίσα. Εγώ που είχα υπερπαραγωγή γάλακτος, το χρειάστηκα πάρα πολύ, γιατί το μωρό δεν μπορούσε να πιει τόσο γάλα και έγω είχα πάθει μαστίτιδα. Το ότι θηλάζουμε επίσης δεν σημαίνει ότι πρέπει να είμαστε έγκλειστες, μπορεί να θέλεις να πας κάπου κ να δώσει κάποιος δικό σου γάλα με μπουκάλι στο μωρό. Το οποίο επίσης καλό είναι να το κάνουμε έτσι κι αλλιώς καμιά φορά, γιατί ο μικρός μου που έτυχε για 2 μήνες (3-5 μηνών) και δεν ήπιε καθόλου από μπουκάλι μετά δεν το έπινε με τίποτε κ γενικά δεν δέχτηκε ποτέ το μπιμπερό, κατευθείαν ποτηράκι.

Καλημέρες! Τη σύμβουλο θηλασμού θα τη συνιστούσα μόνο σε περίπτωση πρακτικού προβλήματος γιατι ειναι ακριβό σπορ, αλλα αξίζει. Το Έλενα ενδέχεται να εχει βέβαια κ μέσα δωρεάν. Η δικιά μου ειναι στο Αττικό που ειναι το δεύτερο φιλικό. Οι μαίες να συμφωνήσω πως συχνά δεν ειναι καθόλου καταρτισμένες, οπότε έχετε τα ματιά σας ανοιχτά σε περίπτωση που ακούσετε κάτι παράξενο. Γενικά νομίζω οτι το πιο σωστό που έχω ακούσει ειναι οτι ο θηλασμός ειναι δύσκολος στην αρχή κ εύκολος μετά. Οπότε έχουμε κίνητρο

Κι εγώ κυρίες μου 6 υπερήχους έχω κάνει (μαζί με τους μεγάλους) κ πολλές φορές κάναμε και περισσότερο από μήνα να ιδωθούμε με τη δεσποινίδα. Νομίζω ότι ο καθένας διαλέγει αυτό που του ταιριάζει, αν αγχωνόμουν μάλλον θα είχα άλλον γιατρό. Και αιματολογικές έχω κάνει μόνο στην αρχή και μια επανάληψη στην 26η εβδομάδα. Μόνο μια γενική έχω επαναλάβει τελευταία, γιατί παίζω αιματοκρίτη στο 27! Το nst νομίζω ότι γενικά το κάνουν τον τελευταίο καιρό -τον πολύ τελευταίο. Στην πρώτη μου εγκυμοσύνη απλώς επειδή παρήλθε η ΠΗΤ έκανα κυρίως μετά συχνά (κάθε δύο μέρες). Τώρα για τον θηλασμό που είναι και το φετίχ μου, όπως θα έχετε καταλάβει, το μόνο που έχω να πω είναι να μην αφήσετε κανέναν να παίξει με τις ενοχές σας, γιατί ακόμα και χωρίς τη θέλησή τους, πολλοί καταλήγουν εκεί. Οι ατάκες γνωστές "μήπως πεινάει το παιδί;" "μήπως δεν είναι καλό το γάλα;" "δως του λίγο ξένο το βράδυ για να κοιμάται καλύτερα και να ξεκουράζεσαι κι εσύ", "δεν έχουν περάσει 3 ώρες". Η απάντηση σε όλα είναι: ξαναβάζω το παιδί στο στήθος και φροντίζω να σιγουρευτώ ότι έχει πιάσει καλά τη θηλή και την άλω. Επίσης, οι σύμβουλοι θηλασμού κάνουν φοβερή δουλειά και δεν είναι ντροπή αν χρειαστούμε βοήθεια, να την ζητήσουμε! Με το καλό κοριτσάκια που ετοιμάζεστε

Αθανασία, Να σου ζήσει η κόρη, γερή και τυχερή! Ρενίτα Κατ' αρχήν με το καλό! Για το Ρέα, υπολόγισε +250 ευρώ κάτι προαιρετικές εξετάσεις που κάνουν στα μωρά (αν θέλεις μπορείς να τις αποφύγεις, αλλά δύσκολα εκείνη την ώρα λες όχι). Από τα χειρουργεία και το προσωπικό του Ρέα εκεί, τους βγάζω το καπέλο, σε κοιτάνε στα μάτια και δίνουν τον καλύτερό τους εαυτό για να μην αγχώνεσαι. Τώρα στα δωμάτια -τουλάχιστον πριν δύο χρόνια που γέννησα εγώ και ήταν η αρχή- δεν ήταν πολύ καταρτισμένες και υποστηρικτικές με τον θηλασμό. Άκουσα κ κάτι κουλά από νοσηλεύτρια "να μην αφήσουμε το μωράκι να αφυδατωθεί τώρα που είναι αρχή και δεν έχεις γάλα", τα οποία ευτυχώς οι παιδίατροι εκεί δεν τα επιβεβαίωσαν. Στην αρχή έχεις όσο γάλα χρειάζεται το μωρό.

Καλημέρα σε όλες! Για την επίσχεση του ΕΟΠΥΥ, κατά πάσα πιθανότητα το ΡΕΑ δεν θα συμμετάσχει (νομίζω η ρενίτα γεννάει εκεί εκτός από μένα), όπως με ενημέρωσε ο γιατρός μου. maribell Για το γάλα μην ανησυχείς καθόλου, εγώ δεν είχα ούτε στην πρώτη εγκυμοσύνη ούτε τώρα και είχα πάρα πολύ γάλα μετά τον τοκετό. Για την ακρίβεια τόσο που κατέληξε να είναι πρόβλημα. christina123 Όσο για την ολική ή την επισκληρίδειο, δεν νομίζω ότι εκτός ειδικών περιπτώσεων κάνουν ολική. Είναι πολύ μεγάλη στιγμή για να την χάσεις πάντως, αλλά ό,τι σου πει ο γιατρός σου.

anchelita Αν το θέλεις πολύ να θηλάσεις τα μωράκια σου, εγώ στη θέση σου θα μιλούσα με σύμβουλο θηλασμού, παρά το ότι έχω ήδη την εμπειρία ενός παιδιού. Είναι ειδική περίπτωση και μπορεί να χρειαστείς βοήθεια. Μπορείς να ψάξεις στο ίντερνετ αν θέλεις, υπάρχει η λίστα με τους πιστοποιημένους ή αν θέλεις μπορώ να σου στείλω τα στοιχεία της δικιάς μου. Με είχε βοηθήσει ιδιαίτερα με το πρόβλημα της μαστίτιδας στην αρχή.

Magdou Ευχαριστούμε πολύ για το tip! polixeni Να συμφωνήσω ότι σε ένα βαθμό παθαίνουμε μια εμμονή με την επιστροφή στη φύση και κάνουμε λες και ό,τι μπορεί να μας προσφέρει η επιστήμη είναι παρέμβαση. Όπως επίσης κι ότι αλλιώς τα έχουμε καμιά φορά στο μυαλό μας κι αλλιώς καταλήγουμε. Αλλά για τον θηλασμό να μιλήσει κανένας άλλος κι όχι οι γυναικολόγοι, γιατί δεν έχουν την παραμικρή ιδέα! Ο δικός μου, που τον έχω Θεό και έχει ξεγεννήσει το άπαν σύμπαν, τον είχα πάρει τηλ. 10 μέρες μετά τον τοκετό, με δέκατα και κοκκινίλα στο ένα στήθος και μου είπε ότι μάλλον έχω ίωση

Άμεσα dear γιατί αυτό μόνο επιδεινώνεται. Τώρα τα κάνω όλα με ένα τρελαμένο δίχρονο, με εγκυμοσύνη, συν ό,τι είχα από πριν. Το θέμα είναι ότι πρέπει να ζητάμε βοήθεια, ενώ εγώ βαριέμαι και το κάνω μόνη μου. Αν βρεις καμιά καλή ομάδα να μας το λύσει το θεματάκι, έχε με υπ' όψιν

Νομίζω ότι η οδήγηση έχει να κάνει με το πώς νιώθει η καθεμία. Εγώ οδηγώ και θα μπορούσα να οδηγήσω και μέχρι το μαιευτήριο, αλλά γενικά είμαι αναίσθητη και πάσχω από το σύνδρομο "τα κάνω όλα μόνη μου και συμφέρω". Δεν υπάρχει πάντως κάποιος κίνδυνος από την οδήγηση καθεαυτή. Το μόνο επικίνδυνο είναι μην σε πιάσουν πόνοι-σπάσουν νερά και πανικοβληθείς. Εγώ στην πρώτη εγκυμοσύνη που έμπαινα σε μετρό πιο πολύ φοβόμουν μην σπάσουν τα νερά και γίνω ρεζίλι, δεν ξέρω τι να κάνω, κ.λπ.

Athkos Δεν ξέρω αν είναι βολικά για σένα, αλλά έχω εξαιρετικό παιδίατρο στην Παλλήνη που πιστεύω ότι έρχεται Ραφήνα. Αν δεν βρεις κάτι που να σε ικανοποιεί πιο κοντά σου, πες μου να σου πω. Είναι καταρτισμένος, ήρεμος, υποστηρικτικός στον θηλασμό και πολύ οικονομικός.

Αυτό ξαναπές το!! Νομίζω ότι είναι τόσο όμορφη η εικόνα της εγκύου (ίσως και λίγο περισσότερο από της μανούλας). Αυτά βέβαια τα λέω υπό την τριετή σχεδόν επίδραση των ορμονών, γιατί πάνω που άρχισαν να μου περνάνε οι ρομαντισμοί και οι γλύκες και οι συγκινήσεις και να γίνομαι ο κανονικός, κυνικός άνθρωπος που ήμουν πριν, έμεινα πάλι έγκυος

Αυτό με τον πόνο στο γλουτό (προχτές και στους δύο ταυτόχρονα) το έχω εγώ σε κύματα τους τελευταίους δύο μήνες. Είναι από το βάρος, την κακή στάση και στην περίπτωσή μου από το πρόσθετο βάρος 14 κιλών του μικρού μου. Ξεκούραση και υπομονή. Όσο για τις προγραμματισμένες καισαρικές, δεν υπάρχει κανόνας νομίζω, εμένα μου είπε ότι -καλώς εχόντων των πραγμάτων- θα με βάλει στις 39. Και το ελπίζω, δλδ να πάρω όσο το δυνατόν περισσότερο, γιατί και στον γιο μου, μου έλεγαν ότι το παιδί το υπολογίζουν περίπου 3,5 κιλά (όπως μου λένε και τώρα) και γεννήθηκε στις 41 εβδομάδες 3 κιλά ακριβώς! Το σημαντικότερο είναι να εμπιστευόμαστε τους γιατρούς μας.

Ακριβώς! Για φυσιολογικό δεν ξέρω, αλλά στην καισαρική πρέπει σίγουρα χέρια ή πόδια να είναι χωρίς βερνίκι.