Love is in the air

Συμπληρωματικά όπως ανέφερε και η peka, ό γιατρός μας είπε κι εμάς οτι δεν ήταν κληρονομικό η κάτι από εμάς αλλά τυχαίο γεγονος...κάτι δεν πηγε καλά και το έμβρυο παρουσίασε δυσπλασία στα άκρα και τη σπονδυλική στήλη, με αποτέλεσμα να το έχανα σε σύντομο χρονικό διάστημα αν δεν σταματούσαμε την κύηση

Πήραμε τις απαντήσεις εχθές....2 μήνες μετά...από την τρομάρα δεν ήθελα να πάρω τηλέφωνο...πήρε η μάνα μου.Ευτυχώς όλα καθαρά από γονιδιακής άποψης..Νομίζω οτι μετά από 2μήνες ήταν η πρώτη φορά που δεν ένιωσα πόνο μέσα μου...την Πέμπτη θα πάμε για υπέρηχο...

Στεφανία, αυτό που συνέβη ήταν κάτι ίσως παρπάνω από σένα...Το πέρασα πριν 2 μήνες. Το παιδί μας δεν είχε άκρα και έπρεπε να το αφήσουμε να φύγει...Ο πόνος που νιώθεις με τον καιρό θα γλυκάνει, δε θα ξεχάσεις ουτε θα αντικαταστηεις αυτό που έχασες...όμως είσαι γυναίκα και από τη φύση γεννήθηκες με δυνάμεις που ούτε εσύ ακόμα δεν ξέρεις...Αποδέξου αυτό που έγινε, κλάψε, ξέσπασε. Μην τα παρατήσιες όμως! Μην αρνηθείς την αναγκη σου, αν τη νιώθεις , να ζητησεις βοηθεια γιατι πρωτα απολα εισαι ανθρωπος και μετα γυναικα...Μην απογοητευεσαι γιατι θα δεις οτι στο μελλον η χαρα θα χτυπησει την πορτα σου! Μη θεωρεις τον εαυτο σου ατυχο γιατι αυτο που σου συνεβη , ακομα κι αν σου φαινεται απιστευτο, συμβαινει σε 1 στις 3 γυναικες σε μια εγκυμοσυνη. Απο τη στιγμη που φιλοξενησες ενα παιδακι μια φορα θα μπορεσεις και δευτερη και τριτη...Θελεις το χρονο σου να θρηνησεις και να επανενταχτεις. Το περασα, ακομα το περναω, ακομα ποναω αλλα δε θα τα παρατησουμε!! Ολα για εμας ειναι! Η ζωη ειναι σκληρη αλλα εμεις θα τα καταφερουμε.

Την καλησπέρα μου... Όταν κατά λάθος έπεσα πάνω στη σελίδα και άρχισα να διαβάζω, ένιωσα ότι είμαι ανάμεσα σε εκείνες που μπορούν να με καταλάβουν... 16 Αυγούστου έμαθα οτι είμαι έγκυος 1,5 μηνών..ημερομηνια σημαντικη για μενα...στις 5 Οκτώβρη παντρεύτηκα με τον άντρα μου ...περάσαμε τόσο ωραία, ο γάμος μας πανέμορφος και απλός..Απο καιρο ειχαμε κλεισει στις 7 Οκτωβρη την κλασσικη εξεταση που γινεται λίγο μετα τον δευτερο μηνα...δυο μερες μετα το γαμο μας, πηγαμε με χαρα στο μαιευτηριο για να μαθουμε οτι το παιδι μας δεν ειχε ακρα,δυσπλασια το ονομασε ο γιατρος. θυμαμαι οτι εκλαιγα σε ολον το δρομο ...γυρισαμε σπιτι, και η μανα μου μαζι, εκλαιγα συνεχεια, δεν εφαγα τιποτα παραπανω απο μια μπουκια ψωμι. Το επόμενο πρωι πηγαμε για την εκτρωση. Το πρώτο μου παιδάκι είναι κι αυτό ένα αγγελάκι...στις 7 Οκτώβρη πέταξε ψηλά. Ξέρω πως θα ήμουν απάνθρωπη αν άφηνα να γεννηθεί ένα παιδάκι , αν τα καταφερνε τελικα, που δε θα έιχε ζωη ουσιαστικά...Είναι δύσκολο, αλλά συμβαίνει 1 στις 1000 κι έτυχε να είμαι η μια...όλα στη ζωή είναι τελικά και δεν είναι μόνο γαι το διπλανό μας, αλλά και γι μας!! Υποφέρω κάθε λεπτό και στιγμή της μέρας...τώρα που έρχονται Χριστούγεννα είναι πιο δύσκολο, αλλά προσπαθώ να θυμάμαι πως έτσι ήταν το σωστό...από τότε δεν έχω δει περίοδο...δε θέλω να σκέφτομαι αν είμαι η δεν είμαι εγκυος...ξέρετε υποφέρω τόσο με την ιδέα οτι δεν είμαι ή είμαι και θα περάσω τις ίδιες εξετάσεις. Όμως έτσι είναι τελικά! Πρέπει να το περάσουμε κι αυτό, όλες εμεις που έχουμε αγγελάκια στον ουρανό, και περάσαμε από τη φωτιά...τωρα περιμενουμε τα αποτελεσματα απο τη βιοψια...καλο κουραγιο σε ολες

Την καλησπέρα μου... Όταν κατά λάθος έπεσα πάνω στη σελίδα και άρχισα να διαβάζω, ένιωσα ότι είμαι ανάμεσα σε εκείνες που μπορούν να με καταλάβουν... 16 Αυγούστου έμαθα οτι είμαι έγκυος 1,5 μηνών..ημερομηνια σημαντικη για μενα...στις 5 Οκτώβρη παντρεύτηκα με τον άντρα μου ...περάσαμε τόσο ωραία, ο γάμος μας πανέμορφος και απλός..Απο καιρο ειχαμε κλεισει στις 7 Οκτωβρη την κλασσικη εξεταση που γινεται λίγο μετα τον δευτερο μηνα...δυο μερες μετα το γαμο μας, πηγαμε με χαρα στο μαιευτηριο για να μαθουμε οτι το παιδι μας δεν ειχε ακρα,δυσπλασια το ονομασε ο γιατρος. θυμαμαι οτι εκλαιγα σε ολον το δρομο ...γυρισαμε σπιτι, και η μανα μου μαζι, εκλαιγα συνεχεια, δεν εφαγα τιποτα παραπανω απο μια μπουκια ψωμι. Το επόμενο πρωι πηγαμε για την εκτρωση. Το πρώτο μου παιδάκι είναι κι αυτό ένα αγγελάκι...στις 7 Οκτώβρη πέταξε ψηλά. Ξέρω πως θα ήμουν απάνθρωπη αν άφηνα να γεννηθεί ένα παιδάκι , αν τα καταφερνε τελικα, που δε θα έιχε ζωη ουσιαστικά...Είναι δύσκολο, αλλά συμβαίνει 1 στις 1000 κι έτυχε να είμαι η μια...όλα στη ζωή είναι τελικά και δεν είναι μόνο γαι το διπλανό μας, αλλά και γι μας!! Υποφέρω κάθε λεπτό και στιγμή της μέρας...τώρα που έρχονται Χριστούγεννα είναι πιο δύσκολο, αλλά προσπαθώ να θυμάμαι πως έτσι ήταν το σωστό...από τότε δεν έχω δει περίοδο...δε θέλω να σκέφτομαι αν είμαι η δεν είμαι εγκυος...ξέρετε υποφέρω τόσο με την ιδέα οτι δεν είμαι ή είμαι και θα περάσω τις ίδιες εξετάσεις. Όμως έτσι είναι τελικά! Πρέπει να το περάσουμε κι αυτό, όλες εμεις που έχουμε αγγελάκια στον ουρανό, και περάρασε από τη φωτιά