Λέγκω

Αχ αφροδίτη αν είναι απ'τα αγοραστα μην πάρετε γιατί στανταρ ψωφάνε και μετα κλαίτε ολοι μαζί! Εχω ρίξει πολύ κλάμα με κάτι κοτοπουλάκια που είχαν πάρει σε μια γειτονοπουλα καταλήξανε σε εμένα και ψωφάγανε στη σειρα...

Τζενάκο συγχαρητήριαααα!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! Η αλήθεια είναι ότι κι εγώ το έμαθα στη συνάντηση αλλά είπα να είμαι διακριτική και να περιμένω επίσημη ανακοινωση!

Θέλω κι εγώ να δω φωτογραφίες!!! Στειλτε κι εδώ τίποτα!

Πωπω χάλια κι ο Σάκης εε; Αφροδιτάκο αν παίζει γαστρεντερίτιδα καθήστε να κολήσετε τώρα όλοι για να είστε καλά την Πέμπτη που θα φύγετε! Επίσης αποθέωσα και ένα ρευστό κέικ που υπήρχε σε ένα μικρό ταψακι... κολαση μιλάμε!!!

Καλημέρα κοπελούδες μου Πολύ χάρηκα την Σαββατιάτικη συνάντησή μας!!! Είχα τόσο καιρό να δω τις περισσότερες, γνώρισα επιτέλους με την αμαρεττο-εκπληξη Η Λαμπρινούλα ήταν η ψυχή της παρέας λίγο αδιάβαστη στον πητερ παν αλλά την επόμενη φορά θα είναι πιο καλά προετοιμασμένη (κρίμα ρε Λαμπρινάκο που δεν έρχεσαι πιο συχνα, κάθε φορά δεν σε χορταίνουμε). Και τη θοδώρα είχα να δω άπειρο καιρό και την Μαιρη, και την Αγγελικούλα. Την Σοφούλα και την Μαριώ τις είχα δει πιο πρόσφατα... Τι φατσόνια ήταν όλα τα μικρά δεν λέγεται... Η φακή απίστευτη τσίτα όλο κακάριζε και τσατσαριζόταν με την ευτυχούλα (άλλο τρελό άτομο), απίστευτο ταπεραμέντο και οι δύο όχι αστεια. Η Αλεξάνδρα (πωπω την θυμάμαι τόσο μικρούλα) μεγάλωσε πολύ και μάκρυνε και το μαλάκι, μαγείρευε με το γλυκήτατο Μαρινάκι που έφτιαξε μια τέλεια ζωγραφια και έγραψε και το όνομα της. Η Ιωαννούλα πολύ ήσυχη και αγαπησιάρα, την ερωτεύτηκα! Ο έκτορας ΑΣΤΕΡΙ και πολύ τρυφερός και υπομονετικός με τους μικρούς καταληψίες (τον λάτρεψε ο σόζω και ο νικόλας λάτρεψε το τζάκι). Γνώρισα και τον Απόλλωνα με τις τέλειες μαύρες καλτσούλες και την γεματη μελανιες φατσούλα αλλά τον είχαν πιάσει οι ντροπές. Το νεφελάκι έγινε κοτζαμ δεσποινίδα. Το μεγάλο αμαρετόπαιδο πολύ πολύ κοινωνική και όμορφη κοριτσάρα και η μικρούλα μια πολύ όμορφη τσαλίτσα. (για τα πιτσιρικάκια που βλέπω συνέχεια δεν γράφω κάτι μια και τα καμαρώνω και κουκουβαγίζω συνέχεια) Ελπίζω να μην ξέχασα κανένα άλλο πλασματάκι... Σοφάκι μου σε ευχαριστούμε παααααααααρα πολύ για την φιλοξενία και που σου ισοπεδώσαμε το τσαρδάκι σου. Πολύ στεναχωρήθηκα που δεν γνώρισα τα άλλα δύο αστέρια σου. Έχεις υπέροχη οικογένεια!!! Λαμπρινή ακόμα μου τρέχουν τα σάλια με την κρεατόπιτα! Δεν υπήρχε απλά αυτό το έδεσμα! Εγώ απο χθες το βράδυ είμαι σερνομαι (κάτι με περιτριγυρίζει μάλλον) και είδα και εφιάλτη το βράδυ ότι έπεσε ο νικολάκος απο μπαλκόνι και τον πήρανε οι γιατροι και δεν με αφήνανε να τον δω...

Περιγραφή τελευταίας ώρας... όλα τα σιντι πεσμένα στο σαλόνι, τα σκεπάσματα στο πάτωμα του παιδικου και μια πάνα στη χέστρα... η ανακύκλωση στο πάτωμα της κουζίνας, μαζί με τάπερ, τα σκαμπο και τις καρέκλες που είναι αναποδογυρισμένα, ένα σακουλάκι τραχανά αδειασμένο. Χμμμ απ'οτι ακουω μόλις έπεσε και το τελευταίο οχυρό η θήκη με τα λαχανικά... Αυτά ο νικόλας γιατί ο θοδωρής ευτυχως κοιμάται. Τώρα έχει πάρει τη σκουπα και πηγαίνει τον τραχανά στο υπόλοιπο σπίτι... εγώ παραιτήθηκα δεν υπάρχει ελπίδα σωτηρίας γιαυτο το σπίτι... Φρυνάκο μου εντυπωσιάστικα απ'την υπερμπέμπα σου!!!!!!!!!!!!!!! Φιλάκι μεγάλο και πάω να μαζέψω τον κεφτέ με το σκουπόξυλο, να ξυπνήσω τον σόζω και να φύγω τρέχωντας για βόλτα πριν αποτελειώσει το σπίτι.. αδειαζει τα σκουπιδιαααααααααααααααααααααα

Καλημέρα κορίτσια... έτοιμες για αύριο; Πωπω εδώ και αρκετές μέρες βλέπω αγχωτικά όνειρα... Πάντως χθες καθήσαμε με τον γιωργάκο μου και φάγαμε junk food και είδαμε καμένο ταινιόνι... μπορεί να μην είχε πολύ ποιότητα η βραδιά αλλά περάσαμε πολύ όμορφα.

Δεν πρέπιε να έχει γεννηθεί πιο σπαστικό νευρασθενικό πλάσμα απ'τον νικόλα!!!!!! Τι στο διάολο έπεσε μέσα στο καζάνι όταν ήταν μικρός;;; Γρρρρρρρρρρρρρρρρρρρρρρρρρρρρρ Και δάγκωσε το παλιοβαμπιρ και το άλλο μωρό στο σχολείο...

Ταραν ταραν για πόσες μερες; Μία λύση είναι να πάρει ο φώτης κάποιες μέρες και κάποιες εσύ άδεια... Μία δεύτερη είναι να μαζεύω απο κάπου το πρωί τα πιτσιρίκια και να έρχεσαι το απόγευμα από δω να τα παίρνεις. Απλά θα πρέπει για λίγες μέρες να χιονίσει τον παιδικό ο αλέκος και κατεπέκταση κι ο σοζω κι ο νικολας. Πρωί απόγευμα θα τα πηγαίνω στις κουνιες, τζάμι θα περνάνε...

Καλημέρα καλημερα... Βασουλάκο εμένα αυτό που με κολλάει απ'το να φύγουμε (εκτός ότι δεν θα έχουμε δουλεια) είναι τα φιλαράκια... δεν την παλεύω να πάω κάπου χωρίς να έχω τα φιλαράκια μου. Άρα αφού έχεις την κολητή σου εκεί και ο δημ φίλους είναι πολύ σημαντικό! Γεια σου κυρα Φρωσύνη

Αφροδιτάκο μου η αλήθεια είναι αυτό που περιγράφεις είναι ο απόλυτος παράδεισος και καλύτερα δνε υπάρχει αλλά θα βρεις μια κοπέλα για κανα βραδινό και θα είστε μια χαρούλα... και αν σε πιάνει απελπισία με το σπίτι μια βόλτα απο εδώ ή από μυρτώ και θα πέρνεις τα πάνω σου (βέβαια πρέπει να σου κάνουμε λοβοτομη για να μη θυμάσαι πως ήταν με την νέλα) Σκέψου όμως ότι έτσι θα έχεις την εκπληκτική ευκαιρία να περάσεις αξέχαστο πάσχα στην αθήνα μαζί μας!!! Τι να χέσουν τα κύθηρα μπροστά σε τέτοια ευτυχία

Μα δεν είναι;;; Εγώ δεν θέλω να γκρινιάξω θέλω να πάρω φόρα και να αρχίσω να κοπανάω το κεφάλι μου στον τοίχο αλλά διατηρώ την ψυχραιμία μου και συνεχίζω την εργασιοθεραπεία με τη σελιδοποίηση και το οφθαλμόλουτρο με τον Αλεξάντερ!

Αν έχει περάσει τα 18 είσαι κομπλε!

Και έχω και άλλο επιχείρημα για την χιονάτη... φαντάσου να έχιες εφτα κοντούς μέσα στο σπίτι να πετάνε από δω κι από κει σώβρακα και βρώμικες κάλτσες, να κατουράνε το καπάκι της τουαλέτας και να μπερδευουνε τα πλημένα με τα άπλυτα... ούτε ολο το ζωικό βασίλειο δεν θα σε έσωσε... Και δεν συζητάω για το τι της έλαχε μετα 5D6tC0UwaPg

Ε όχι και ξενέρωτο το μωρό!!! χαχαχα Ναι όμως εσύ δεν έχεις κακια μητρια να θέλει να σε ξεπαστρέψει και να φοβάσαι να φας μήλα. Υ.Γ. λίγα με τους κοντους Ο σουρεαλισμός με τα πλατανόφυλλα συνεχίζεται... δεν είναι πολύ ευγενικό να της πω που να τα τοποθετήσει εε;

Τώρα που το θυμήθηκα... γαμω τα γκομενάκια αυτός ο Αλεξάντερ!!!

Καλημερααααα Τζενάκο μου πλακώσου στις βόλτες τώρα! Τέλεια νέα... Δανάη πρέπει να βέλαξες, εδώ έχω στραμπουλήξει απλά το μικρό και ήθελα να ρίξω με βαριοπουλα τον τοιχο του κοπάνησα, απ'τον πόνο και τα νεύρα... Κάτι έγινε αλλά ευχαρίστως θα έστυβα και την τυπισσα!!!

Μισώ να έχω άγχοοοοοοοοος!!! Μπουχουχου η φαντασία μου έχει πάει τσάρκα σε παραλιακό ουζερί σε κάποιο νησι και μπεκροπίνει και πρέπει να παραδώσω δουλεια στις 10... το πρωί... και η ώρα για να δουμε είναι... 10.47... καλή φάση! Πανικοβλητη καλημέρα...

Καλημέρα όμορφες... ωραία μέρα έχει! Τάτι κράτα γερα και σκέψου θετικά... δεν έμεινε και κανείς άλλος για να κολλήσει

Νατα μας πάλι... πίσω μου σ'εχω καταναλωτικό όργιο (ωραιότατες πάντως)

Πωπω πρέπει να τους έλειψε τρελά! Λοιπόν σε θέλω αμειλικτη... σήμερα το βράδυ έχεις έξοδο

Καλημέρα κόρες... ευτυχώς έχω αρκετή δουλεια και το χω ρίξει στην εργασιοθεραπεία... Εγώ πάλι και η ίδια και το σπίτι έχουμε μια εσσανς εγκατάληψης... Απ'τα χριστουγεννα έχω πάρει μια καραμπογια για να βάψω το μαλλι μπας και ανανεωθω και ακόμα να κάτσω να το κάνω... η αλήθεια είναι οτι προσπαθω να βρω καναν άλλον να μου το κάνει γιατί την τελευταία φορά που το κανα ήμουν για μια βδομάδα με κόκκινο μέτωπο και δάχτυλα και ριγε μαλλι και θα προτιμουσα να μην γινόταν πάλι γιατί θα ήταν το τελειώτικο χτύπημα στην αυτοπεποιθησή μου και στην αισιοδοξία μου που πνεει τα λοίσθια AQ9zeDd0mpg&feature=feedrec_grec_index φιλώ σας μικρές μου τυροπιτες

Εγώ δεν θα σε φασκελώσω αλλά ένα αυτόγραφο στάνταρ θα σου ζητήσω πολυαγαπημένη μου! Κι εμένα η οικολογική μου συνείδηση όσον αφορά τις πάνες έχει πάει περίπατο απ'την αρχή...

Γεια σας κοριτσάκια... Βασουλάκι μου φιλάκι μεγάλο στο μπεμπονάκο σου που ταλαιπωρήθηκε, στο Στεφανάκι που ζορίζεται και κυρίως σε σένα που χάνεις τα μισά σου χρόνια με τα σκατούλια. Περαστικά στο τσιρλιπιπιδόπαιδα και στους τσιρλιπιπιδογονείς. Λενάκο τώρα που θα επιστρέψει ο Χαβιέ-Ζερόμ-Χοσέ κουερβο άλλαξέ του τον αδόξαστο, πήξε τον αλύπητα, χωρίς φόβο και πάθος!!! Τζενάκο ακι με τις φόρμες θα είσαι μια πολύ σέξι γκαστρουλα! Εχθες μετα τις κουνιες πήρα τα παιδια με τα πατίνια τις μπάλες και το καρότσι και πήγα σουπερ μάρκετ... όταν κατάφερα να φτάσω στο ταμείο ο νικόλας έβαζε και έβγαζε τις τσίχλες που υπάρχουν στα ράφια. Όταν πλήρωσα έβαλα τον ορυωμενο νικόλα στο καρότσι του σουπερμάρκετ μέχρι να φορτώσω τις σακουλες στο καρότσι. Αδειάζω το καρότσι σηκωνω τον νικόλα και πέφτουν κάτι πράγματα μία κοπέλα απ'το σουπερ μάρκετ που περνουσε απο δίπλα με ρωτάει αν είναι δικά μου τέσσερα πακετακια τσίχλες που είχαν πέσει, κατακόκκινη απαντάω όχι, πριν ο θοδωρης απαντήσει ναι περιχαρής και περίφανος για τον αδελφό του... το σκατό τα είχε χώσει μέσα στην μπλουζα του όταν έπαιζε γιαυτό δεν τα είχα δει πριν... Αυτά...

απο που να πάω για να πάρω τα βουνα;;; έχω καταλήξει ότι δεν υπάρχει μεγαλύτερη μαμακια απ'το να γεννηθείς γυναίκα!