Rennie

Κορίτσια μου αγαπημένα και μωράκια υγιή και χαρούμενα, γεια σας! Εμείς είμαστε πολύ καλά! Γεννήθηκε η Ελπίδα μας στις 9/11/2016 3755γρ και 52 πόντους θηριάκι (στις 37+5 εβδομάδες)!... Μπήκε στη μονάδα προληπτικά αλλά στην απλή παρακολούθηση και την πήρα τη 2η μέρα! Όλη αυτή η παρατεταμένη αγωνία πήρε τέλος!! Είμαστε ξανά ευτυχισμένοι και ευγνώμονες! Με το θηλασμό το παλεύουμε λίγο γιατί έκανε ίκτερο και την έβαζα για 5 λεπτά στο κάθε στήθος μόνο και μετά της δίνω δικό μου. Το ξεπέρασε όμως χωρίς λάμπα και εύχομαι να τα καταφέρουμε αυτήν τη φορά. Δε με νοιάζει ειλικρινά, να είναι τα παιδάκια όλα καλά μόνο. Παρένθεση: την προηγούμενη της καισαρικής που είχα ήδη κάνει την εισαγωγή, έπεσε ο γιος μου και έκανε πάνω από 8 ράμματα στο μέτωπο. Ευτυχώς όλα καλά τώρα αλλά φαντάζεστε με τι καρδιά μπήκα για γέννα.... Να χτυπήσω ξύλο, έλεος πια, μόνο χαρές από δω και πέρα! Συγχαρητήρια σε όσες γεννήσατε να σας ζήσουν με υγεία και καλή τύχη εύχομαι! Όσες περιμένετε με το καλό κοπέλες μου να γνωρίσετε τη μεγαλύτερη ευτυχία της ζωής σας! Φιλιά πολλά!!

Συγχαρητήρια, Ράνια μου! Να είναι πάντα υγιής και τυχερή κι εσείς αντίστοιχα να την καμαρώνετε την Ιόλη σας! Ειρήνη μας, μπράβο! Τα καλά νέα να μην τα ξεχνάς, να χαιρόμαστε κι εμείς μαζί σας! Mama mia;;;;; Πού είσαι;;;

Μαρίνα, να σας ζήσει ο μικρούλης! Να είναι γερός και καλότυχος! Πραγματικά, δεν υπάρχει λόγος ανησυχίας. Και της κουμπάρας μου ο γιος γεννήθηκε έτσι και κατέβηκε μετά από μόνο του. Είναι πολύ σύνηθες. Άντε με το καλό να μάθουμε και τα νέα των υπολοίπων! Ειρήνη μου, τι νέα απʼ τη μπεμπούλα;

Γεια σας, μανούλες και μπεμπάκια και καλό μήνα! Ειρήνη μου, άντε και η τελευταία σας ταλαιπωρία να είναι αυτή. Φαντάζομαι την ψυχολογία σου, αλλά αλήθεια τα σοβαρά πέρασαν. Αυτά είναι απλώς οδοντόκρεμες… Ράνια μου, με το καλό την Παρασκευή! Αλήθεια, δε μπορείς να ζητήσεις rooming -in στο Ρέα; Εγώ στο γιο μου στο Ιασώ, αν δεν έμενε στην εντατική, θα τον είχα μαζί μου, όπως στο δημόσιο και ήμουν σε δίκλινο. Το είχα ζητήσει όταν μπήκα. Εγώ, φίλες αγαπημένες, πήρα παράταση μιας εβδομάδας!! Όλα πάνε καλά και μου είπε ο γιατρός μου ότι δεν υπάρχει λόγος να μπω στις 37 και να διακινδυνεύει η μικρή μέρες στην εντατική! Οπότε θα γεννήσω 11/11 τελικά στις 38 εβδομάδες!!!! Δε φαντάζεστε πόσο χαίρομαι! Έχουμε πραγματικά πιθανότητες να είμαστε μαζί απʼ την αρχή!!!! Φιλιά σε όλες σας και ΚΑΛΑ ΝΕΑ ΜΟΝΟ!!!

Ράνια μου, τα μωρά των διαβητικών μαμάδων μπαίνουν υποχρεωτικά το 1ο 24ωρο στη μονάδα για παρακολούθηση. Λόγω του διαβήτη έχουν μεγαλύτερες πιθανότητες για ανωριμότητα των πνευμόνων ή/και για υπογλυκαιμία, ακόμα κι αν είναι τελειόμηνα. Κι ο γιος μου που γεννήθηκε στις 36+6 εβδομάδες και ήταν 3320 έμεινε μέσα για αναπνευστική δυσχέρεια 11 μέρες. Και ευτυχώς που τα βάζουν μέσα γιατί όταν γεννήθηκε δεν είχε κανένα πρόβλημα και έκλαψε κανονικά και 10 στα 10 είχε στο Apgar. Το απόγευμα την εμφάνισε τη δυσχέρεια μετά από 6 ώρες δηλαδή. Αν δεν ήταν ήδη μέσα εγώ δεν ξέρω αν θα τον έπαιρνα εγκαίρως χαμπάρι και υπάρχει κίνδυνος σοβαρός για το μωρό... Το τι έπαθα βέβαια όταν τον είδα διασωληνωμένο μέσα στη μονάδα ενώ είχα την εντύπωση ότι είναι καλά, δεν περιγράφεται... Γι αυτό τρέμει η ψυχή μου τώρα και για τη μπέμπα... Σημειωτέον, όταν λέω διαβητικές μαμάδες εννοώ με προϋπάρχοντα διαβήτη, όχι διαβήτη κύησης, μην τρομάξω την Ισαβέλλα ή και καμία άλλη που δε θυμάμαι

Γεια σας, μανούλες και μπεμπάκια! Ειρήνη μου, χαίρομαι πολύ για τη μπεμπούλα που πάει καλά κι εσύ καλύτερα! Γρήγορα να πάτε σπίτι σας να ηρεμήσετε επιτέλους! Izambella, να καμαρώνεις τον κούκλο σας και μην έχεις τύψεις για τίποτα. Ξέρεις ότι και στη φωτιά θα έπεφτες για να είναι καλά ο μικρός. Απόλαυσέ τον να ξεχάσεις το δράμα της ΜΕΝΝ… Κορίτσια, μη βιάζεστε να γεννήσετε πριν τις 40 εβδομάδες, καταλαβαίνω την ανυπομονησία αλλά για τα μωράκια είναι καλύτερα όσο πιο πολύ μένουν μέσα! Ειδικά εσύ, mama-mia, αγχωνόσουν μη γεννήσεις πρόωρα, τώρα αγχώνεσαι μη δε γεννήσεις! Χαλάρωσε, γιατί μετά θα ηρεμήσεις στην καλύτερη σε καμιά 30αριά χρόνια που θα είναι πια μεγάλη η κόρη σου και αν… Για τα νυχάκια υπάρχουν ειδικές βρεφικές λίμες, ώστε να μη χρειάζεται να τα κόψετε αλλά και να μην τους φοράτε γάντια. Επειδή δε βλέπουν καλά, παίρνουν ερεθίσματα από τα χεράκια και δεν πρέπει να τους τα καλύπτουμε. Αντίστοιχα, σκουφάκι να τους φοράτε μόνο έξω γιατί επειδή δεν ρυθμίζουν καλά ακόμη τη θερμοκρασία του σώματός τους, η εξισορρόπηση γίνεται απʼ το κεφάλι και πρέπει να μένει ακάλυπτο σε εσωτερικούς χώρους. Εγώ πάω αύριο για την τελευταία προγραμματισμένη επίσκεψη. Θα μάθω τα διαδικαστικά για την εισαγωγή που θα γίνει την Πέμπτη και την Παρασκευή θα γίνει η καισαρική. Εύχομαι να είναι καλά η Ελπίδα μας και να βγει το Σάββατο απʼ τη ΜΕΝΝ να την έχω μαζί μου στο δωμάτιο. Μακάρι να μη χρειαστεί να μείνει καιρό μέσα, φοβάμαι ότι θα μου στοιχίσει πολύ μετά από τόσον καιρό αγωνίας να τη βλέπω να ταλαιπωρείται κι εγώ να μη μπορώ να τη βοηθήσω… Όπως και να γίνει έχω κανονίσει για θήλαστρο, όπως και την άλλη φορά. Απλώς δεν πιστεύω ότι θα τα καταφέρω για πάνω από 6 εβδομάδες, αν δεν πιάσει στήθος. Με το γιο μου πια μεγάλο δεν θα έχω περιθώριο χρόνου να αφοσιωθώ στις αντλήσεις, οπότε ας πάρει τουλάχιστον τα πιο απαραίτητα αντισώματα της αρχής. Να μην είμαι αχάριστη όμως, πήγαμε ανέλπιστα καλά μʼ αυτό που συνέβη… Απλά ωραία θα ήταν να γινόταν και μια φορά κάτι φυσιολογικά και εύκολα απʼ την αρχή μέχρι το τέλος, έτσι για αλλαγή δηλαδή…

Ειρήνη μου, με το καλό να βγει η μικρούλα κι όταν ηρεμήσεις ξαναβάλτη πάνω στο στήθος σου. Αν δεν έχεις πάρει χάπια που κόβουν το θηλασμό, μπορεί να επαναγαλακτίσεις γιατί είσαι ακόμα στις πρώτες 6 εβδομάδες, όπου ορμονικά το σώμα παράγει γάλα (σχεδόν) από μόνο του. Είναι φυσικό πάντως μετά από τέτοιο σοκ να σου κοπεί. Εύχομαι ολόψυχα να πάνε όλα καλά και γρήγορα να την πάρετε σπίτι σας! Izambella, κατʼ αρχάς μίλα με τον/την παιδίατρο του μπεμπάκου για τον εμετό, που δε φαντάζομαι βέβαια ότι είναι κάτι ανησυχητικό… Για το γάλα το καλύτερο που έχεις να κάνεις είναι να δεις μια απ' τις συμβούλους θηλασμού οπωσδήποτε και γρήγορα. Στο υπόσχομαι, αν δείξεις προσήλωση στο στόχο και για λίγο διάστημα να του δώσεις φόρμουλα, δεν παθαίνει τίποτα το μωρό. Διατήρησε για αρχή την υπάρχουσα παραγωγή, προοδευτικά την αυξάνεις με το θήλαστρο και τον βάζεις και στο στήθος για να μάθει όσο μεγαλώνει και δυναμώνει να θηλάζει απευθείας. Είναι δουλειά δύσκολη, το ξέρω αλλά κι εγώ ένιωθα τύψεις που είχε μπει εντατική και μόνο αυτό με παρηγορούσε. Ότι του 'δινα δικό μου γάλα. Μόνο που κόλωσα και δεν τον ζόρισα να μάθει στο στήθος. Γιατί είναι ζόρι για το μωρό, όταν έχει βολευτεί με το μπιμπερό και δεν άντεχα να τον βλέπω να κλαίει. Τώρα βέβαια το έχω μετανιώσει γιατί αν τα είχα καταφέρει, θα τον είχα θηλάσει για 2 χρόνια σίγουρα. Ράνια, τι να πω πια; Τουλάχιστον να περνάνε γρήγορα… Εμείς, να χτυπήσω ξύλο δηλαδή, καλά πάμε και έχω αρχίσει να ανυπομονώ ιδιαίτερα. Άντε, 10 και σήμερα! Παρεμπιπτόντως, σήμερα με ρωτήσανε 2 φορές αν έχω δίδυμα! Όχι στο δρόμο, στο μαιευτήριο. Ένας γυναικολόγος άλλος και η προϊσταμένη! Κιλά έχω πάρει 9. Αλλά η αρχικοιλουμπάρα σπάει κάθε ρεκόρ!...

Ιζαμπέλλα, εξαιρετικά τα νέα σας! Θέλει λίγη δουλειά να γίνει η μετάβαση από το μπουκάλι στο στήθος αλλά αξίζει να το προσπαθήσεις. Καλή δύναμη!

Αχ, βρε Ράνια, να είσαι καλά, είχε πιαστεί η ψυχή μου για τη μπέμπα της Ειρήνης... Αν ξαναεπικοινωνήσεις, να της δώσεις τις ευχές μας και την αγάπη μας.

Γεια σας μανούλες και μπεμπάκια! Καθε φορά λέω να μπαίνω πιο συχνά για να σας παρακολουθώ καλύτερα και όλο πάλι ξεχνιέμαι και έχετε γράψει άλλες 15 σελίδες!! Ειρήνη μου, εύχομαι γρήγορα να βγει η μπεμπούλα και κουράγιο και αισιοδοξία να έχεις. Izambella, ο βιαστικός ο κούκλος πώς τα πάει; Να προσπαθείς όσο μπορείς να τον βάζεις στο στήθος, αν τα καταφέρει, να αφήσεις το θήλαστρο. Προτείνω βέβαια να δεις οπωσδήποτε σύμβουλο θηλασμού κυρίως για να πιάσει το στήθος ή στη χειρότερη για να διατηρήσεις όσο περισσότερο γίνεται το μητρικό γάλα αποκλειστικά. Εγώ άντεξα 7,5 μήνες. Μετά ξεκίνησα φόρμουλα και πια τα παράτησα. Δεν άντεχα άλλο και κυρίως δεν άντεχε και ο μικρός να κάθεται και να με κοιτάει να αρμέγω με τις ώρες... Πάντως , όσο μπορείς, να ξυπνάς να αντλείς οπωσδήποτε τη νύχτα. Πακέτο το ξέρω αλλά είναι η πιο σημαντική άντληση για την παραγωγή σου. Ράνια, όλα τα παιδάκια αρρωσταίνουν στο σταθμό. Είναι ο συγχρωτισμός και η έλλειψη αντισωμάτων που φταίει. Έτσι χτίζεται όμως σιγά σιγά το ανοσοποιητικό. Αν τρώει φρούτα και λαχανικά κάποιος, παίρνει όλες τις βιταμίνες που χρειάζονται. Να μην αρρωσταίνει όμως στο σταθμό είναι πολύ απίθανο, δυστυχώς... Στα δικά μας η μικρή μου έχει φτάσει 2700 πια και θα έλεγα ότι είμαι αρκετά πιο ήρεμη. Σε κάτι λιγότερο από 3 εβδομάδες θα κάνει την επίσημη εμφάνιση! Και πρώτη φορά ο γιατρός στο doppler κατάφερε και την έβγαλε 3D φωτό! Είναι μαγουλού και έχει λέει πολλά μαλλιά! Εγώ μια φορά δεν έχω καούρες πάντως. Είμαι βέβαια περίεργη αν θα της μείνουν τα μαλλάκια ή θα βγει φαλακρή. Πολύ μου αρέσει, καθόμαστε και τη χαζεύουμε και ο γιος μου σηκώνει όλο τη μπλούζα μου για να τη δει! Σκέφτομαι κι αυτόν τον καημένο τι φρίκη θα φάει και λίγο στεναχωριέμαι. Τουλάχιστον η μπαμπακίαση που έχει ελπίζω ότι θα βγει σε καλό! Φιλιά σε όλες και μόνο καλά νέα εφεξής! Εντάξει; Τέλος οι αγωνίες, έλεος!

Izambella, είμαι σίγουρη ότι θα πετάτε στα σύννεφα πια! Ειρήνη, γερή και καλότυχη να 'ναι η μπέμπα σας! Ευτυχώς απ' ό,τι φαίνεται θα πάρει τα πάνω της γρήγορα! Κουράγιο και σύντομα θα είστε όλοι μαζί σπιτάκι σας! Εμείς καλά είμαστε, έφτασε τα 2300 η μικρή και αν όλα συνεχίσουν έτσι, θα μπω για προγραμματισμένη καισαρική στις 4 Νοεμβρίου, στις 37 εβδομάδες δηλ. Μακάρι να φτάσουμε εκεί! Να μπορέσω να ξανααναπνεύσω χωρίς άγχος... Φιλιά σε όλες τις μανούλες και μπεμπάκια!

Izambella μου, δε φαντάζεσαι πόσο χαίρομαι με τα καλά σας νέα! Τελειώνουν τα βάσανα πολύ σύντομα και αρχίζουν τα ωραία!! Στα κουνάκια μένουν λίγο αλλά είναι και πολύ πιο χαλαρή η κατάσταση γιατί πια δεν έχεις τίποτα να φοβάσαι! Μπράβο στον κούκλο σας! Ειρήνη, ευτυχώς τη γλυτώσατε κι εσείς! Αν μπορείτε να βρείτε μια κοπέλα, μην το καθυστερείς. Ή δεν ξέρω, μήπως να ξυπνάει τον μικρό ο άντρας σου το πρωί και να στον φέρνει; Βίκυ, όλα να περάσουν πολύ γρήγορα εύχομαι! Ράνια, άστα μπαλκόνια και ξάπλωσε! Ό,τι είναι απαραίτητο για το γιο σου, τ΄ άλλα στάχτη και μπούρμπερη να γίνουν στο σπίτι! Στα δικά μας, η Ελπίδα μου έφτασε τα 2 κιλά. Οι συσπάσεις δε μας φοβίζουν γιατί ο τράχηλός μου είναι 5,6cm(!) και εντελώς κλειστός , οπότε είμαι σαφώς πιο ήρεμη! Τη Δευτέρα θα κάνω και το Doppler. Φιλιά, κοριτσάρες μου κι ας πάμε όλες ήρεμα μέχρι τέλους! Αρκετά περάσαμε, φτάνει!

Izambella, υπέροχα τα νέα σας! Αφού τρώει, θα μείνει πολύ λίγο ακόμη! Άντε, κοριτσάκι μου, τελειώνει η αγωνία σου! Σου το εγγυώμαι : η μέρα που θα πάτε σπίτι θα είναι η πιο ευτυχισμένη της ζωής σου!! Εγώ πάντως εκτός απ' τα γενέθλιά του "γιορτάζω" και τη μέρα που τον πήραμε απ' τη μονάδα. Αλήθεια! Στα δικά μας κι εγώ φοβήθηκα γιατί ξεκίνησα να κάνω 3-4 συσπάσεις την ημέρα -ενώ είμαι ξάπλα- αλλά μου είπε ο γιατρός ότι αν δεν έχουν περιοδικότητα και συχνότητα 4/ώρα, είναι προπαρασκευαστικές για τη μήτρα και να μην ανησυχώ. Την ξάπλα ούτως ή άλλως την κάνω. Αν μου επιτρέπετε, βάλτε και λίγο πόστα στους συζύγους, ρε κορίτσια. Τί να κάνουμε; Και δικά τους είναι τα παιδιά, δεν τα κάναμε μόνες μας. Δε θα τους πέσει ο κ@λος να κάνουν και καμιά δουλειά. Αλλά κι εσείς, χαλαρώστε. Ας πιάσει και για λίγο καιρό αράχνες το σπίτι. Και το λέω εγώ που όλες μου οι φίλες με λένε υποχόνδρια και υστερική με την καθαριότητα. Εμένα ο άντρας μου έχει σταματήσει τη δουλειά για να είναι με το μικρό και δεν μας περισσεύουν τα χρήματα. Και πλένει και μαγειρεύει και τα πάντα για το γιο μας κάνει. Όχι στην εντέλεια αλλά του δίνω οδηγίες και προσπαθεί. Αλλά κι εγώ αδιαφορώ για το ότι τα ρούχα είναι ασιδέρωτα επί παραδείγματι. Εύχομαι καμία άλλη να μη ζήσει την τραγωδία της εντατικής, γι' αυτό εξοργίζομαι να ακούω δικαιολογίες τύπου αν δεν τα κάνω εγώ ποιος θα τα κάνει; Και όσο για τα παλιά χρόνια κάνανε 10 παιδιά και τους πέθαιναν τα 4. Η ευχή που λέμε "να σου ζήσει" βγήκε λόγω βρεφικής και περιγεννητικής θνησιμότητας.

Γεια σας μανούλες και μπεμπάκια! Εμείς χθες πήγαμε για υπέρηχο και ευτυχώς τα αμνιακά είναι στα ανώτερα φυσιολογικά και η μικρή είναι 1600γρ! Πιθανότατα είναι απʼ το διαβήτη αλλά στη δική μας περίπτωση το θέλουμε να έχει βάρος παραπάνω αν, ο μη γένοιτο, έρθει πρόωρα. Ισαβέλλα, να ξέρεις το εξής: απʼ το διαβήτη είναι δυσανάλογα μεγάλη η κοιλιά τους. Πάνω από 2 εβδομάδες τουλάχιστον σε σχέση με τα υπόλοιπα. Αν είναι αναλογική, είναι απλά μεγάλο μωρό. Όποτε ακούσουν οι γιατροί όμως για διαβήτη κύησης τα ρίχνουν όλα εκεί. Σε όσες κοπέλες δεν έχουν διαβήτη δίνουν συγχαρητήρια για τον παίδαρο!... Μην σε πανικοβάλλει αυτό λοιπόν. Ράνια, σε καταλαβαίνω και ʽμένα η μανούλα μου είναι ακριβώς 60 και υγιέστατη αλλά γεννήθηκε πολύ κουρασμένη… Σημειωτέον ότι μένει 2 τετράγωνα πιο κάτω κι όταν έρχεται, παίρνει το αυτοκίνητο!!! Σκέψου ότι και στην πρώτη εγκυμοσύνη που ήμουν ξάπλα μέχρι τις 16 εβδομάδες ήρθε να με βοηθήσει 2-3 φορές. Γίναμε μπίλιες και τελικά το σήκωσε το βάρος ο άντρας μου που έκανε όλες τις δουλειές μόνος του αφού γύριζε το βράδυ απʼ τη δουλειά! Και τώρα που ήμουν ακόμα μέσα στο νοσοκομείο και πια αναγκάστηκε να κρατήσει τον μικρό τα ʽφτυσε! Μα δεν κάθεται καθόλου μου λέει! Ρε άχρηστη, ούτε 2 χρονών αγοράκι είναι, τί θες; Να κάθεται να λύνει σταυρόλεξα;;; Πάλι καλά που ανοίξανε τα σχολεία και δε χρειάζεται να τη βλέπω γιατί μου ανεβάζει την πίεση, αλήθεια! Κατά τα άλλα προσπαθώ να είμαι ήρεμη αλλά στο πίσω μέρος του κεφαλιού μου όλο φοβάμαι… Κάθε Δευτέρα πάω στο γιατρό και πάλι δε φτάνει για να καθησυχαστώ… Αρκεί να περνάνε οι εβδομάδες. Μόνο αυτό, να είναι ασφαλής η Ελπίδα μου!

Σας ευχαριστώ πολύ όλες για τις ευχές και τα ενθαρρυντικά σας λόγια! Εύχομαι κι εγώ σε όλες μας υγιή κι ευτυχισμένα μωρά!

Αυτό είναι η άλλη πονεμένη ιστορία... Δεν πρέπει να τον σηκώσω ΚΑΘΟΛΟΥ. Μέχρι την 1η Σεπτεμβρίου είχα τη μάνα μου τα πρωινά αλλά είναι καθηγήτρια και άνοιξαν τα σχολεία, οπότε αναγκαστικά σταμάτησε να δουλεύει ο άντρας μου. Ψάχνουμε για κάποια κοπέλα όμως γιατί χάνει μεροκάματα και ουσιαστικά είμαστε χωρίς εισόδημα... Και υποχρεωτικά θα γεννήσω στο Έλενα ενώ ο γιατρός μου είναι στο Ιασώ. Κατά τα άλλα ο μικρός όσο νοσηλευόμουν σταμάτησε να κοιμάται εύκολα και πολλές ώρες σερί και έπαθε έκζεμα στο λαιμό του απ' το στρες... Ευτυχώς απ' τη 2η μέρα που γύρισα του έφυγε αλλά επειδή δε μπορώ να τον πάρω αγκαλιά για να τον βάλω και να τον βγάλω απ' την κούνια, τον κοιμίζει ο μπαμπάς του και κλαίει για κανά μισάωρο κάθε βράδυ φωνάζοντας μαμά, μαμά... Κλαίω κι εγώ που τον ακούω να κλαίει, άστα... Κάθε πρωί μου τον φέρνει ο άντρας μου στο κρεβάτι και με κρατάει αγκαλιά για τουλάχιστον μισή ώρα και γελάμε και παίζουμε και μετά πίνει το γάλα του. Φαντάσου που είναι πολύ λαίμαργος και όμως πρώτα θέλει αγκαλιά και μετά γάλα! Τί να κάνουμε, αφού μας έτυχε αυτό, όλοι θα ταλαιπωρηθούμε αλλά ελπίζω να πάμε καλά... Όταν ήμουν τα πρώτα κρίσιμα 24ωρα στην αίθουσα τοκετών για αντίδοτο στην απελπισία που ένοιωθα αποφάσισα να τη βγάλω Ελπίδα. Αυτό πραγματικά μου έδωσε κουράγιο κι έτσι και τώρα ακόμα ελπίζω για την Ελπίδα μου!

Κορίτσια και μπεμπάκια αγαπημένα, ελπίζω να είστε όλες καλά! Εμείς περάσαμε μια κόλαση και τη γλυτώσαμε πολύ φτηνά. Στις 13-8 μου έσπασαν τα νερά και ήμουν μόνο 25 εβδομάδων. Με βάλανε στην αίθουσα τοκετών για 4 μέρες και μου κάνανε κορτιζόνες. Ευτυχώς η μικρή μου τα κατάφερε και αναπλήρωσε τα υγρά παρόλο που όταν πήγα ήταν πλέον άδεια μέσα. Στεγνό μου είπαν είναι το παιδί. Έμεινα 2 εβδομάδες μέσα σε απόλυτη ακινησία και ευτυχώς δεν προχώρησα ποτέ σε τοκετό. Τέλος πάντων είμαι πια σπίτι και σηκώνομαι μόνο για τουαλέτα. Θεωρητικά δεν υπάρχει πλέον κίνδυνος αλλά εγώ φοβάμαι διαρκώς για τη μπέμπα μου. Δεν ξέρουμε γιατί συνέβη αυτό. Δεν είχα λοίμωξη, δεν κουράστηκα, δεν έπεσα. Το μόνο για το οποίο είμαι ευγνώμων είναι ότι η μικρή τα κατάφερε και πλέον σε όλους τους υπερήχους είναι σα να μη συνέβη ποτέ τίποτα. Ένας γιατρός μου είπε ότι ουσιαστικά πρόκειται για θαύμα. Μακάρι να συνεχίσουμε έτσι και να προχωρήσουμε μέχρι τέλους ή όσο περισσότερο γίνεται. Πλέον είμαι 28+4. Δεν ξέρω αν έπρεπε να σας γράψω την ιστορία μου, αλλά κι εγώ χρειάζομαι κάποιο τρόπο να το βγάλω από μέσα μου… Συγγνώμη αν σας τρομάζω… Ιζαμπέλλα, δεν ξέρεις πόσο χαίρομαι για τον μικρούλη σας! Άντε γρήγορα να τον πάρετε σπίτι! Ράνια, είσαι πολύ τυχερή που βρήκες γιατρό για vbac! Είναι πολύ σπάνιο είδος, ειδικά στην Ελλάδα!

Κορίτσια για το θηλασμό δείτε την κα Πατσούρου, μπείτε στο http://www.mitrikosthilasmos.com/ και αν παρόλα αυτά δεν τα καταφέρνετε, καλέστε μια σύμβουλο θηλασμού να σας δει μαζί με το μωρό σας. Κοστίζει σχετικά αλλά είναι λεφτά που θα γλυτώσετε απ' τη φόρμουλα! Συν όλα τα πλεονεκτήματα του θηλασμού για μαμά και μωρό! Εγώ επειδή ήξερα ότι το μωρό μπορεί να χρειαστεί εντατική, συν του ότι έχω εντελώς επίπεδες θηλές και σε συνδιασμό με το διαβήτη Τ1 που καθυστερεί να κατέβει το γάλα είχα πάει πριν γεννήσω. Και μπορεί να μην τα καταφέραμε τελικά γιατί ο μικρός έχει και κοντή γλώσσα- γιατί δεν είχαμε αρκετές αντιξοότητες μέχρι τότε- αλλά κατάφερα να μην του δώσω καθόλου ξένο μέχρι 7,5 μηνών. Χωρίς τη βοήθειά της δεν θα υπήρχε καμία τέτοια πιθανότητα. Και είναι και πραγματικά υπέροχος άνθρωπος!

Λοιπόν, στεφομαι από τώρα η Αρχικοιλουμπαρα, δε νομίζω ότι υπάρχει λόγος να το συζητήσουμε καν! 120cm στις 25 εβδομάδες!!! Φέρτε μου το σκηπτρο μου, ευχαριστώ πολύ!...

Επίσης νομίζω ότι αν με βλέπατε θα με χρήζατε και επισήμως ΑΡΧΙΚΟΙΛΟΥΜΠΑΡΑ!! Κιλά έχω πάρει 5,5 αλλά παιδιά πραγματικά τέτοια κοιλιά μου είπε κι ο γιατρός μου μόνο ετοιμόγεννες με δίδυμα έχουν!! Κι εγώ είμαι σήμερα 25 εβδομάδων! Η μικρή εν τω μεταξύ ψηλή είναι αλλά το βάρος της βγαίνει πάντα όσο πρέπει. Τι άλλο έχω εκει μέσα ήθελα να ξερα...

Izambella, ΜΠΡΑΒΟ!!!!! Το πιο σημαντικό κομμάτι είναι το οξυγόνο! Για άντληση και αποθήκευση ό,τι θες ρώτα εμένα. Για θηλασμό τη Rania. Οι νοσοκόμες δεν είναι άγγελοι στη γη; Εγώ έτσι τις έβλεπα να φέρονται στα μικρούτσικα και είμαι τόσο ευγνώμων! Πάντως για θηλασμό θα ξέρουν να σου πουν και απ' το γαλακτοκομείο της μονάδας. Δε μπορείς να φανταστείς πόσο χαίρομαι για τον τσαντίλα σας!

http://www2.hm.com/en_eur/productpage.0400181001.html Ή και χωρίς αλλά τότε θες και καλτσάκια. Τώρα διαφημίζω τη συγκεκριμένη εταιρεία αλλά εμένα μου αρέσει πολύ στα παιδικά και είναι πολύ οικονομική.

http://www2.hm.com/en_eur/productpage.0418545003.html Αυτά εννοώ. Σκουφάκια και γαντάκια μόνο για έξω. Με τα χέρια τους αντιλαμβάνονται τον κόσμο στην αρχή που δεν βλέπουν και δεν πρέπει να τους κόβουμε τα ερεθίσματα. Και απ' το κεφάλι εξισορροπούν τη θερμοκρασία του σώματός τους και πρέπει να μένει ακάλυπτο. Μερικά κοντομάνικα χρειάζονται για πιο ζεστές μέρες. Αλλά λίγα.

Izambella, μπράβο σας! Γρήγορα να βγει και ας τρέχει εσένα μετά! Κορίτσια, τα εσωρουχάκια μακρυμάνικα να τα πάρετε τα πιο πολλά. Κρυώνουν τα μωράκια, όταν είναι μικρούλια επειδή δεν κινούνται. Τυπικά εγώ του φορούσα του γιου μου ένα μακρυμάνικο εσώρουχο, ένα φορμάκι ολόσωμο με ποδαράκια φλισένιο και τον τύλιγα και με κουβερούλα ή φλις ή λεπτό μαλλί. Το σπίτι το είχα στους 20 βαθμούς με το καλοριφέρ. Δεν πρέπει να είναι παραπάνω η θερμοκρασία του περιβάλλοντος. Γεννήθηκε 28 Νοεμβρίου, οπότε μιλάμε για ακριβώς την ίδια εποχή. Θα καταλαβαίνετε αν κρυώνουν ή είναι εντάξει η θερμοκρασία τους απ' το προσωπάκι τους. Τα χεράκια είναι πολύ συχνά κρύα αλλά δεν σημαίνει ότι κρυώνουν. Τα μάγουλα είναι πιο ακριβής ένδειξη. Αν ζεσταίνονται, ιδρώνει ο αυχένας τους. Τα εσώρουχα είναι πιο βολικό να είναι σαν κρουαζέ. Πολύ συχνά θα έχετε διαρροές απ' την πάνα. Αν ανοίγουν μόνο από κάτω, θα λερώνονται και σε πλάτη, στήθος και μαλλιά και μετά θέλουν ολόκληρα μπάνιο. Τα φορμάκια να έχουν κουμπάκια όλο μπροστά και στο μέσα μέρος των ποδιών. Για να μπορείτε να αλλάζετε πάνα χωρίς να τα γδύνετε ολόκληρα. Εμείς είδαμε τη μικρή τη Δευτέρα και είναι 780γρ και ψηλή! Αν μπορούσα, θα ήθελα να είχα ένα υπερηχογράφο στο σπίτι να τη βλέπουμε κάθε μέρα! Μου φαίνεται ότι έχει λεπτό πρόσωπο που δεν έχει κανείς μας! Μόνο ο πατέρας μου. Ο γιος μου είναι ίδιος ο άντρας μου και φαινόταν απ' το β επιπέδου. Αν πάρει κι αυτή απ' τον πατέρα μου τα πράσινα μάτια και είναι και ψηλή, θα είναι και τα δύο μοντέλα! Ας είναι υγιή βέβαια και δε με νοιάζει τίποτα απ' αυτά στην πραγματικότητα.

Μπράβο, Ράνια! Καλή όρεξη λοιπόν! Και πόσο δίκιο έχεις για τους κανόνες λειτουργίας των ΜΕΝΝ στο εξωτερικό. Θα ήταν πολύ πιο εύκολα διαχειρίσιμο για την ψυχολογία της μάνας να μπορείς να περνάς ώρες μαζί με το μωρό σου και να το παίρνεις αγκαλιά... Εμένα τουλάχιστον αυτό μου στοίχιζε πιο πολύ απ' όλα.