mom_to_be

Καλώς ήρθες φραουλίτσα και με το καλό ένα υγιές μωράκι!!!

Αλήθεια Nina; Τι να πω! Τέτοια σύμπτωση δεν την περίμενα! Η αλήθεια είναι ότι ήμουνα λίγο προβληματισμένη για το τι θα "προτιμούσα" (αν και φοβάμαι ακόμα και να ξεστομίσω τέτοια λέξη ειδικά στην περίπτωσή μου που η εγκυμοσύνη ήρθε με εξωσωματική-νοιώθω ότι δείχνω αχαριστία και μόνο που το σκέφτομαι). Λατρεύω τα κοριτσάκια (κι ο άντρας μου το ίδιο) αλλά αν το δω καθαρά από πλευρά λογικής, θεωρούσα πιο "σωστό" να είναι αγοράκι ώστε να πάρει το όνομα του πεθερού μου (ο άντρας μου είναι μοναχογιός και ο πεθερός μου έφυγε πρόπερσι το καλοκαίρι, οπότε θεωρούσα ότι με αυτό τον τρόπο μπορούσαμε να βγάλουμε το όνομά του και να τον τιμήσουμε-είμαι σίγουρη ότι θα χαιρόταν πολύ). Αυτό που μου έκανε εντύπωση είναι ότι και ο μπαμπάς μου και η γιαγιά, όταν το έμαθαν, χάρηκαν, γιατί κι εκείνοι το ίδιο ήθελαν και για τον ίδιο λόγο!

Καλησπέρα κορίτσια! Χάθηκα τόσες μέρες, αλλά έμπλεξα με εκκρεμότητες που είχα αφήσει τόσο καιρό που ήμουν ξάπλα. Βέβαια ξάπλα εξακολουθώ να είμαι ακόμα κατά κύριο λόγο, αλλά μπορώ να κάθομαι στον καναπέ και σηκώνομαι πλέον πότε πότε για λίγο περπάτημα μέσα στο σπίτι, ενώ πήρα και άδεια από το γιατρό να μαγειρέψω κανένα φαγάκι (αρκεί να μην είναι gourmet, μου είπε). Ζω απίστευτες στιγμές!!! Τώρα φτιάχνω φακή και είμαι ενθουσιασμένη! Τις τελευταίες 2 με 3 εβδομάδες, έπρεπε να κάνω αρκετά πράγματα (ξεκούραστα βέβαια) κυρίως στον υπολογιστή, οπότε οι ώρες πέρναγαν απίστευτα γρήγορα. Δεν έχω τελειώσει ακόμα, αλλά ελπίζω να το οργανώσω καλύτερα και να μπαίνω συχνότερα! Πολλές εξελίξεις και πολλές ενδιαφέρουσες κουβέντες έχετε ξεκινήσει! Ειδικά με το θηλασμό με «πριζώσατε» για τα καλά! Όταν έμαθα για την εγκυμοσύνη μου άρχισα να το σκέφτομαι πολύ, αλλά λόγω των θεμάτων που προέκυψαν, το θεώρησα πρόωρο και ανεπίκαιρο, για να πω την αλήθεια. Τώρα που τα πράγματα δείχνουν να ομαλοποιούνται και διάβασα και την κουβέντα σας, θα αρχίσω να το ψάχνω πάλι. Και μάλλον θα ξεκινήσω με βιβλία (είμαι λάτρης του βιβλίου). Ευχαριστούμε πολύ τις μανούλες για τις συμβουλές τους. Πάντα ευπρόσδεκτες! Συγχαρητήρια στα κορίτσια που κάνανε πρόσφατα υπέρηχο και ειδικά σε εκείνες που έμαθαν και το φύλο. Εμείς σε αυτό το διάστημα κάναμε 2 υπέρηχους (τον δεύτερο χθες). Όλα καλά, δόξα τω Θεώ! Το ζουζουνάκι μας είναι λίγο πάνω από 300 γραμμάρια! Προσπαθήσαμε να δούμε και το φύλο, αλλά την πρώτη φορά είχε πιάσει με τα χεράκια του τον ομφάλιο λώρο και τα είχε βάλει στο «επίμαχο» σημείο. Τελικά χθες μας αποκαλύφθηκε: είναι αγοράκι, ο Στέφανός μας (το όνομα του πεθερού μου, που χάσαμε πριν δύο χρόνια περίπου)! Μαρουσκάκι μπορείς να μας βάψεις μπλε! Κι από ότι διάβασα τώρα ισοβαθμούμε με τα κοριτσάκια, έτσι δεν είναι; Σε ντέρμπι εξελίσσεται!!!

Ευχαριστώ πολύ Μέλι μου! Η αλήθεια είναι ότι εξακολουθώ και είμαι ξάπλα, απλά τώρα μου είπε ο γιατρός ότι μπορώ να κάθομαι και λίγο (ώστε να μην είμαι μονίμως ξαπλωμένη, γιατί με είχαν πιάσει πονοκέφαλοι από το μαξιλάρι) και να κάνω και λίγα βήματα μέσα στο σπίτι. Δουλειές προς το παρόν απαγορεύονται! Και μη φανταστείς, και η έξοδος κατ' εξαίρεση ήταν λόγω της ημέρας. Και στην πεθερά μου ξάπλα ήμουν στον καναπέ! Όσο για το τοξόπλασμα, σχεδόν μία από τα ίδια! Δεν είχαμε βέβαια τόσα ζωάκια όσο εσύ, αλλά γατάκια είχαμε όταν ήμουν μικρή, ενώ είχα πάντα πολύ "στενές" σχέσεις με τα αδέσποτα της γειτονιάς. Παρ' όλα αυτά καθόλου αντισώματα στο τοξόπλασμα!

Evangelia ευτυχώς ο άντρας μου έχει αναλάβει τα πάντα! Γι' αυτό και έχει ψοφήσει! Μέχρι τώρα έχει έρθει και ο αδερφός μου για συνολικά 1 μήνα, πιο πολύ βέβαια για ψυχολογική υποστήριξη στον άντρα μου (για να είναι ήρεμος όσο είναι στη δουλειά, ότι αν χρειαστώ κάτι θα υπάρχει κάποιος να μου το προσφέρει). Ήρθε επίσης η μαμά μου για 2 εβδομάδες, και η αλήθεια είναι ότι έκανε θαύματα με τα χεράκια της (έβαλε το σπίτι σε μια τάξη γιατί κάποια πράγματα δεν τα προλάβαινε ο άντρας μου και μας μαγείρεψε και μπόλικα φαγάκια). Ήθελε και η πεθερά μου να έρθει για βοήθεια, αλλά αρρώστησε άσχημα και χρειάστηκε πάνω από 3 βδομάδες να συνέλθει. Αυτό το διάστημα απέφευγε ακόμα και ο άντρας μου να έρχεται σε επαφή μαζί της, μήπως κολλήσει εκείνος και τελικά κολλήσει κι εμένα. Οπότε έμενε η βοήθεια από τη δική μου οικογένεια. Απλά κατάγομαι από Κρήτη (όπου και μένουν οι γονείς και ο αδερφός μους), και αυτό το διάστημα έχουμε άρρωστο το μπαμπά μου και μια θεία μου στο νοσοκομείο, οπότε έφυγε ο αδερφός μου την Παρασκευή για να βοηθήσει εκεί. Πρώτη μέρα σήμερα μοναχούλα! Όσον αφορά τη γατούλα, είχαμε ρωτήσει και το γιατρό μου και τον κτηνίατρο μας. Δεν έχω αντισώματα στο τοξόπλασμα, οπότε ο γιατρός μας πρότεινε να μην ασχοληθώ με την καθαριότητα της άμμου της (κάτι που έχει αναλάβει αποκλειστικά ο άντρας μου) και να μην έρχομαι σε επαφή με τις τρίχες της (κάτι το οποίο δεν μπορεί πρακτικά να γίνει, γιατί ακόμα και να μην τη χάιδευα, το σπίτι έχει ούτως ή αλλως πολλές τρίχες αφού κυκλοφορεί παντού). Οπότε πριν ακόμα μείνω έγκυος είχαμε κάνει στη γατούλα μας ειδική εξέταση αίματος για τοξόπλασμα στην οποία βγήκε αρνητική. Με δεδομένο ότι είναι αποκλειστικά οικόσιτη (δεν βγαίνει καν στο μπαλκόνι), δεν έρχεται σε επαφή με άλλα γατιά ή χώματα, τρώει μονάχα κροκέτες και κονσέρβα (κι όχι δικό μας φαγητό), ο κτηνίάτρος μας είπε ότι δεν υπάρχει θέμα να μολυνθεί εκείνη ώστε να δημιουργήσει πρόβλημα και σε μένα. Προσωπικά την παίρνω αγκαλιά (συγκεκριμένα εκείνη έρχεται και ξαπλώνει στο στήθος μου), αλλά πλένω συνεχώς τα χέρια μου και οπωδήποτε πριν φάω κάτι. Έκανα εξέταση για τοξόπλασμα τον περασμένο μήνα και όλα καλά. Σήμερα που έδωσα αίμα για κάποιες εξετάσεις που ζήτησε ο γιατρός, πήρα την πρωτοβουλία και ζήτησα ξανά για τοξόπλασμα ώστε να το παρακολουθώ πιο στενά. Για να είμαι ειλικρινής όμως δεν έχω άγχος. Θεωρώ ότι προσέχω όσο πρέπει (ίσως και περισσότερο κάποιες φορές), ενώ από την άλλη δεν μπορώ να διανοηθώ να τη δώσουμε όπως μας πρότειναν οι δικοί μας. Μας την έδωσαν μόλις 20 ημερών (μωράκι ακόμα) και τη μεγαλώσαμε με μπιμπερό, είναι μόλις 10,5 μηνών και μου κρατάει απίστευτη συντροφιά αυτούς τους δύο μήνες, ενώ θεωρώ ότι με βοήθησε πολύ στο να παραμείνω ήρεμη παρά τη δοκιμασία που περάσαμε. Όταν την έχω αγκαλιά και τη χαϊδεύω, χαλαρώνω απίστευτα! (Πω πω, ολόκληρο σεντόνι έγραψα! Ελπίζω να μην σας κούρασα!)

Marouskaki εγώ παίρνω αρκετά φάρμακα-βιταμίνες και συγκεκριμένα 3 μαγνήσιο, 1 ασβέστιο, 2 σίδηρο, 1 πολυβιταμίνη, και το πρόγραμμα που έχω φτιάξει είναι το εξής: 8 πμ: μαγνήσιο 11 πμ: ασβέστιο 1 μμ: σίδηρος 2-2:30 μμ: φαγητό και στο τέλος μια πολυβιταμίνη (πρέπει να την παίρνω μετά το φαγητό με γεμάτο στομάχι) 4 μμ: μαγνήσιο 8:30 μμ: σίδηρο 12 μμ: μαγνήσιο Φυσικά έχω βάλει υπενθυμίσεις στο κινητό, γιατί πού να προσέχω συνέχεια την ώρα. Επίσης, βάσει του προγράμματος καταναλώνω γαλακτοκομικά προϊόντα 11-11:30 το πρωί και 7-7:30 το απόγευμα, ώστε να απέχουν από το σίδηρο και το μαγνήσιο τουλάχιστον μία με δύο ώρες. Τις υπόλοιπες ώρες καταναλώνω τρόφιμα χωρίς γάλα (τώρα με τη νηστεία δεν θα έχεις πρόβλημα), πχ φρούτα, κουλουράκια Θεσσαλονίκης κλπ. Ελπίζω να βοήθησα!

Καλημέρα κι από μένα κορίτσια! Χρόνια πολλά και καλή Σαρακοστή να έχουμε! Έχω να μπω από την Παρασκευή, οπότε είχα πολλά νέα σας να διαβάσω. Καταρχάς συγχαρητήρια Marouskaki για τον 4ο γιο. Η αλήθεια είναι ότι κι εγώ σκεφτόμουνα ότι μάλλον είχες κοριτσάκι, αλλά τελικά ο άντρας σου μας διέψευσε. Να είναι πάντα υγιές και καλότυχο! Συγχαρητήρια Μέλι και για το κοριτσάκι σου! Εύχομαι πάντα να είναι γερό και ευτυχισμένο! Περαστικά και στα κορίτσια που ήταν συναχωμένα! Ελπίζω να ξεκουραστήκατε και είσαστε ήδη καλύτερα! Από ότι διάβασα οι περισσότερες κάνατε αρκετά πραγματάκια το τριήμερο. Εμείς το σαββατοκύριακο (εγώ κι ο αντρούλης μου) το περάσαμε στο σπίτι ήσυχα και χαλαρά. Είχε κι εκείνος ανάγκη από ξεκούραση όποτε το εκμεταλλεύτηκε και δε βγήκε καν για σούπερμάρκετ! Τη χθεσινή μέρα, με την άδεια του γιατρού μου, την περάσαμε στο σπίτι της πεθεράς μου. Καταλαβαίνετε τη χαρά μου! Πρώτη φορά βγήκα από το σπίτι μετά από δύο μήνες ξάπλα (δεν μετράω τις επισκέψεις στο γιατρό)! Πέρασαμε πάρα πολύ ωραία! Ήταν και οι δύο μου κουνιάδες με τις οικογένειές τους, οπότε μαζευτήκαμε γύρω στα 12 άτομα. Ευτυχώς έχω πολύ καλές σχέσεις τόσο με την πεθερά μου όσο και με τις κουνιάδες μου (το αναφέρω με αφορμή μια κουβέντα που είχατε κάνει παλαιότερα), οπότε περάσαμε πραγματικά ωραία. Από φαγητά εμείς πήγαμε μονάχα το γλυκό (μια μηλόπιτα νηστίσιμη, και φυσικά αγοραστή-που να κάθεται να φτιάχνει γλύκο ο άντρας μου), ενώ όλα τα υπόλοιπα τα είχαν ετοιμάσει η πεθερά και οι κουνιάδες. Προσωπικά δεν είμαι λάτρης της ταραμοσαλάτας και επειδή ήθελα να αποφύγω και τα θαλασσινά προληπτικά, είχα ειδική περιποίηση: φασολαδίτσα που μου αρέσει πολύ! Τώρα στο σπίτι, αγκαλιά με το laptop, και μοναδική παρεϊτσα τη γατούλα μας που κοιμάται στα πόδια μου!

Καλημέρα κι από μένα! Ευχαριστώ πολύ και τα υπόλοιπα κορίτσια για το καλωσόρισμα! Με το καλό τα κορίτσια που θα πάνε στο γιατρό σήμερα, και περιμένουμε νέα! Σχετικά με τη δυσκοιλιότητα που αναφέρατε, εγώ παρόλο που πέρνω σίδηρο από την αρχή, δεν είχα κανένα πρόβλημα. Και σκεφτείτε ότι δεν κινούμαι εδώ και 2 μήνες (σηκώνομαι μόνο για τουαλέτα). Από την προηγούμενη εβδομάδα είδα κάποια αλλαγή, όχι σε σημείο να ανησυχήσω ότι θα χρειαστεί κάποια βοήθεια, αλλά σίγουρα έχουν δυσκολέψει αρκετά τα πράγματα. Υποψιάζομαι ότι φταίει είτε το γεγονός ότι μου έκοψε ο γιατρός το felicine είτε ότι ξεκίνησα το ασβέστιο και μια πολυβιταμίνη. Κάποιο από αυτά μάλλον μου δημιουργεί το θέμα. Σκοπεύω πάντως να ρωτήσω το γιατρό μου την επόμενη εβδομάδα. Αλήθεια, έχετε κανονίσει κάτι για το τριήμερο;

Κι όμως november υπάρχει!!! Το λιγουρευόμουν κι εγώ όταν είχα τα πρώτα επεισόδια και ανησυχούσα κάθε στιγμή. Αλλά τελικά αποφάσισα να μην το πάρω. Δεν είναι πολύ εύκολο στη χρήση από ότι κατάλαβα και φοβήθηκα ότι θα με άγχωνε περισσότερο αν δεν άκουγα κάτι. Δες http://parents.org.gr/forum/showthread.php?t=85670 και http://parents.org.gr/forum/showthread.php?t=133983

'Οντως άρχοντας! Ξέρω ότι το δεκαπενθήμερο είναι μικρό χρονικό διάστημα κι ότι συνήθως στους πρώτους μήνες ο γιατρός μας βλέπει συνήθως μία φορά το μήνα. Αλλά λόγω της αποκόλλησης με παρακολουθεί στενά, κάτι το οποίο απολαμβάνουμε όπως καταλαβαίνεις, μια που βλέπουμε το ζουζουνάκι πιο συχνά. Υποθέτω ότι μέχρι να το νοιώσουμε οι ίδιες, ώστε να ξέρουμε συνεχώς ότι είναι εντάξει, ακόμα και κάθε μέρα να κάναμε υπέρηχο, πάλι λίγο θα μας φαινόταν, έτσι δεν είναι;

Ευχαριστώ πολύ για το καλωσόρισμα κορίτσια! Kinder έκπληξη και σε μένα! Προσπαθεί ο γιατρός να καταλάβει, αλλά όλο μας "κρύβεται"! Να δούμε την άλλη Πέμπτη που έχουμε ξανά υπερηχο μήπως δούμε κάτι!

Ευχαριστώ πολύ Μαριάνθη! Το ίδιο εύχομαι και σε σένα! Τα λίγα που έχω διαβάσει με βοήθησαν να καταλάβω ότι όντως περνάτε καλά! Γι' αυτό είπα να μπω στην παρέα σας, να περνώ και πιο ευχάριστα τις τόσες ώρες στο κρεβάτι.

Ευχαριστώ πολύ chrimai! Το ίδιο ελπίζω κι εγώ! Το έχουμε αφήσει πίσω μας και ευελπιστώ ότι τα καλύτερα τώρα έρχονται. Έχεις δίκιο πάντως με τον υπέρχημο! Λόγω της αποκόλλησης είχα συνηθίσει και κάναμε κάθε εβδομάδα (όσο ήμουν στο νοσοκομείο κάθε μέρα) και τις δύο τελευταίες φορές που το γιατρός μου είπε κάθε δεκαπενθήμερο, μου φαίνεται κάπως! Όλο αναρρωτιέμαι: όλα εντάξει εκεί μέσα; Εύχομαι σε όλες καλή τελειόμηνη εγκυμοσύνη και να κρατήσουμε στις αγκαλίτσες μας υγιέστατες φατσούλες!

Καλησπέρα κορίτσια! Λέγομαι Κατερίνα και είμαι κι εγώ μανούλα του Αυγούστου με ΠΗΤ 3/8/2015. Είμαι σχεδόν 41 (παρά δύο μήνες), και είναι το πρώτο μου παιδάκι, με εξωσωματική. Σας βρήκα πριν λίγο καιρό και ήθελα πολύ να συμμετάσχω στην παρέα σας αλλά ήμουν λιγάκι διστακτική λόγω κάποιου προβλήματος που αντιμετώπιζα (και ακόμα αντιμετωπίζω). Είμαι 2 μήνες ξάπλα στο κρεββάτι λόγω μεγάλης αποκόλλησης (νοσηλεύτηκα και 5 μέρες). Ευτυχώς τα πράγματα δείχνουν να ομαλοποιούνται και να βελτιώνονται, οπότε είμαστε πλέον πιο ήσυχοι. Και σκέφτηκα ότι πλέον είναι καιρός να ηρεμήσω, να απολαύσω την εγκυμοσύνη μου και να συμμετάσχω στην παρέα σας, μια που από ότι διάβασα μοιραζόμαστε τις ίδιες ανησυχίες!