elin

Καλημέρα! Ειρήνη πήγα σε 2 μαθήματα και πιάστηκα αμέσως!Έκανα και τα άλλα 2 βέβαια-ήταν δωρεάν ο 1 μήνας-πιασμένη! Αφροδίτη δεν έχω φωτό γιατί δεν έχω τελειώσει. Φαντάσου ένα "Π"όπου στη μέση υπάρχει παράθυρο, δεξιά πλυντήριο μέσα σε ντουλάπα, ορθοστάστης και συνέχεια ντουλάπας για αποθήκευση ρούχων. Αριστερά νιπτήρας, κουζινάκι, ντουλάπια κουζίνας κρεμαστά. Ο χώρος είναι περίπου 6 τμ, τετράγωνου σχήματος και προσαρμόσαμε τα ντουλάπια από την αποξήλωση της κουζίνας. Επίσης έχω βάλει απλώστρες τοίχου. Μόνο πλακάκια δεν έχω περάσει ακόμη, αλλά ο χώρος πρέπει να επενδυθεί με πλακάκι, οπότε εκτός από χρέη μαραγκού αναμένεται να κάνουμε και χρέη πλακά... ΡαβΤ, κατακουράστηκες...εμένα το γέμισε-άδειασε βαλίτσες με τρελαίνει. Βάλε τα πλυντήρια λευκά-χρωματιστά-σκούρα και ευαίσθητα πάλι ανά χρώμα...ουφ! Νάσια κουράγιο με το βάψιμο, είναι μια αναστάτωση. Επανέρχομαι!

Γεια σας κορίτσια. Αφροδίτη συλληπητήρια για τη γιαγιά σου. Ειρήνη συλληπητήρια για την πεθερά σου. Να ζήσετε να τις θυμόσαστε. ...και στα νέα μας τώρα... Κατορθώσαμε και πήγαμε μια εβδομάδα θάλασσα, αυτές ήταν οι διακοπές μας. Χθες καθάρισα το δάπεδο της κουζίνας, την οποία περάσαμε μόνοι μας. Δεν μπορώ να περιγράψω πόσο έχουμε κουραστεί...τελευταία ασχολούμαστε με τη διαμόρφωση ενός βοηθητικού χώρου που προορίζεται για πλυντήριο-στεγνωτήριο, προσωρινή αποθήκευση καθαρών ρούχων, αλλά και άπλυτων, ώστε να μην "σέρνονται" στο υπόλοιπο σπίτι. Πάλι μόνοι μας εννοείται, έχω τελειώσει το σχεδιασμό και αναρωτιέμαι αν θα πρέπει να μπω σε έξοδα να αγοράσω καινούρια ξύλα για τα ντουλάπια, ή αν θα χρησιμοποιήσω την παλιά κουζίνα, την οποία ξηλώσαμε για να μπει η καινούρια, με κάποιες "εκπτώσεις" στο σχεδιασμό, καθόσον σε αυτή την περίπτωση τα μέτρα είναι συγκεκριμένα και πρέπει να τα προσαρμόσω στο χώρο και όχι το αντίστροφο. Ειλικρινά σέρνομαι και στεναχωριέμαι για τα μικρά, τα οποία ψήνονται και αυτά μαζί μας, διότι δεν ξέρω αν θα φύγουμε για το χωριό-θα πάρω βέβαια μια εβδομάδα άδεια, αλλά θα έχω το κουράγιο? Και είναι και η βενζίνη βέβαια... Πραγματικά νιώθω ότι η καθημερινότητα τρέχει και από πίσω εμείς να την προλάβουμε. Δεν έχω καθόλου προσωπικό χρόνο, ούτε χρόνο με τον Αγαπούλη. Δεν ξέρω πώς θα ακουστεί αυτό, δεν θέλω να είμαι αγνώμων εν γένει, αλλά πραγματικά οι δικοί μου δεν αναλαμβάνουν να κρατήσουν τα παιδιά ούτε 3-4 ημέρες για να πάμε κάπου οι δυο μας, ούτε βέβαια αναλαμβάνουν να τα κρατήσουν στο χωριό, όπως κατά κόρον άφηναν εμένα όταν ήμουν παιδί, 2 μήνες γεμάτους. Και για τις όποιες υποχρεώσεις μας-όπως τη δουλειά του Μπομπ του μάστορα που έχουμε επωμισθεί-για κάποιες ώρες μόνο και μετά από πολύ μπλα-μπλα. Μην με παρεξηγήσετε, δεν είναι ότι δεν θα μπορούσαμε να τα πάρουμε μαζί μας σε ένα κατάστημα ειδών σπιτιού, αλλά αν πρόκειται να κουβαλήσεις 1 λεκάνη και μια ντουζιέρα στην επιστροφή, πώς θα χωρέσουμε οι υπόλοιποι οέο? Όλη τη χρονιά δε, κάνω το Βέγγο για να προλάβω να πάρω τα παιδιά από το σχολείο. Αλήθεια, εσείς που εργάζεστε (που μακάρι να μην είχα ανάγκη να δουλέψω), πώς ρυθμίζετε το θέμα της επιστροφής των παιδιών από το σχολείο? Και σαν να μην έφταναν αυτά, επειδή είπα να κάνω και κάτι για μένα, πήγα σε 2 μαθήματα μπαρ α τερ που έκανε τον ιούλιο μαι σχολή κοντά μου, μετά από 'ενα χρόνο που ε'ιχα να γυμναστώ....αναρωτιέμαι σε τι ειδικότητα να πάω, ορθοπαιδικό, φυσικοθεραπευτή, παθολόγο?Ένα θα σας πω κορίτσια, σέρνομαι. Και σέρνομαι και μαστορεύω, κατά το "και ψεύδεσαι και τρως"-και τρώω! Προτάσεις-λύσεις-ιδέες, ό,τι προερείσθε η καθεμιά, κοπιάστε!

Καλημέρα! Ειρήνη πολύ ενδιαφέρουσα η σύνθεση στα νυχάκια! Δομνίνα συνάδελφε στις εργασίες κατασκευής κουράγιο-αν και από ότι καταλαβαίνω θα επωμισθείτε ένα μέρος του κόστους και όχι την επιστασία και το τρέξιμο. Κάτι είναι κ αυτό. Λοιπόν, λέω να διαμορφώσω ένα μικρό αποθηκάκι με χώρισμα τσιμεντοσανίδα πίσω από το WC, ώστε να μην κάνει "δόντι" το δωμάτιο με το οποίο το wc είναι μεσοτοιχία. Ο διαθέσιμος χώρος είνια περί το 1,5 τμ και λέω για κρυφή πόρτα που θα ανοίγει στο δωμάτιο. Για πείτε ιδέες οργάνωσης για αποθηκάκια. Σκέφτομαι να τοποθετήσω μία ραφιέρα που δεν ταιριάζει με το υπόλοιπο σπίτι, για να μην κάνω επιπλέον έξοδα, στην οποία να βάζω παπούτσια, ενω στον υπόλοιπο χώρο να τοποθετώ την ηλεκτρική σκούπα, το σίδερο και τα παρελκόμενα, βοηθητικές τσάντες και γενικώς ό,τι χρήσιμο που δεν πρέπει να φαίνεται. Απέναντι λοιπόν από τη ραφιέρα θα βάλω επίτοιχες κρεμάστρες. (υπάρχει υπόγειο αλλά θέλει γερή επισκευή και αυτή τη στιγμή δεν δυνάμεθα...) Εσείς έχετε βοηθητικούς χώρους στο σπίτι σας?Πώς τους χρησιμοποιείτε και τι αποθηκεύτε?Τα φώτα, τις απόψεις και τις εμπειρίες σας παρακαλώ! Ειρήνη, που λες (ένα-ένα τα θυμάμαι) πέταξα και εγώ πολλά σπασμένα παιχνίδια, άσχετα κομματάκια από παζλ που κυκλοφορούσαν αδέσποτα, παζλ που ήταν λειψά αλλά και ό,τι σερνόταν για πάνω από μια εβδομάδα. Ε, τέλος!Αν κάτι είναι για μέρες στο πάτωμα και κανείς δεν ενδιαφέρεται να το σηκώσει, σημαίνει ότι είναι άχρηστο και άρα=σκουπίδι. Στα σκουπίδια λοιπόν. Αυτό με τις βεράντες και τα πράγματα, ούτε εγώ το μπορώ. Αυτός ο συρφετός από αντικείμενα που στοιβάζονται άτακτα το ένα πάω στο άλλο, σκονίζονται, βρέχονται, κλπ-κλπ με ενοχλεί πολύ. Γι' αυτό και η ανάγκη για το αποθηκάκι. Κ γω πρέπει να κάνω κάποια πρόοδο με το μπαλκόνι. Έχω αφήσει 1-2 πλαστικές κούτες με πράγματα που θέλω να ξεκαθαρίσω και ακολούθως να τακτοποιήσω, να μεταφυτεύσω 2 λούλουδα και να ελαττώσω τις γλάστρες,μεταφυτεύοντας την αντίστοιχη χλωρίδα σε μια μεγάλη ζαρντινιέρα. Στις κατασκευές μου το πρότζεκτ της εβδομάδας είναι να επεξεργαστώ και να βάψω ένα παλιό επιπλάκι-τρόλεϋ τηλεόρασης, για να το χρησιμοποιήσω ως βοηθητικό στην κουζίνα μου. Αν θυμηθώ κάτι άλλο θα επανέλθω.

Γεια σας κορίτσια! Ελπίζω να είστε καλά. Διαβάζω όποτε μπορώ τα νέα σας. Ειρήνη υπομονή και κουράγιο. Όχι ότι θα σε βοηθήσει κ πολύ αλλά κ μεις περνάμε μια περίεργη περίοδο. Με πολύ τρέξιμο, πολλά έξοδα και αναποδιές. Κουράγιο και υπομονή. Εγώ πάλι δεν μπορώ να βρω καθόλου χρόνο για μένα. Δεν είναι ότι δεν θέλω, αλλά πραγματικά η καθημερινότητα σε επίπεδο υποχρεώσεων μου φαίνεται βουνό. Πραγματικά δεν καταφέρνω να υλοποιήσω τους στόχους μου για την κάθε μέρα και αυτό με πιέζει ακόμη περισσότερο. Σε κάποιο βαθμό ευθύνεται το ότι μετακομίσαμε στο σπίτι μιας θείας του συζύγου, οπότε γίνεται...της κούτας!. Σας είχα αναφέρει ότι έχουμε κάτι υπόψη για τη στενότητα χώρου που αντιμετωπίζαμε, καθότι δεν είχαμε πλέον στη διάθεσή μας αποθήκη. Η λύση που βρέθηκε ήταν να μας παραχωρήσει η θεία το σπίτι (ζει μόνιμα στο χωριό πλέον) το οποίο ήταν κλειστό και αντί ενοικίου να πληρώνουμε ένφια και να αναλάβουμε τις όποιες εργασίες συντήρησης εν καιρώ (αυτό το τελευταίο κατά τη δική μας κρίση, δεν μας έχει δεσμεύσει δλδ με επισκευές), οι οποίες τελικά είνια περισσότερες από ότι είχαμε αρχικά υπολογίσει και συμπεριλάμβαναν και την αλλαγή αλουμινίων (το σπίτι είναι του '60, οπότε, καταλαβαίνετε...) Τεσπά, κάποια πράγματα έγιναν, παλεύουμε να τακτοποιηθούμε, έκατσε και η αλλαγή της εποχής, μια τρέλα από ρούχα, συν διαβάσματα, συν δραστηριότητες, ειλικρινά έχω διαλυθεί. (Αφροδίτη, συγκάτοικε, πού είσαι οέο?) Επίσης να σας πω ότι κάποια πράγματα τα κάνουμε μόνοι μας, όπως τοποθέτηση νέας κουζίνας (Αγαπούλης) ελαιοχρωματισμούς και επισκευή-συντήρηση κάποιων παλαιών επίπλων της θείας τα οποία ήταν στην αποθήκη (γυαλοχαρτάρισμα, στοκάρισμα και βάψιμο (πατίνα, παλαίωση, κλπ) που είναι μεν από τις αγαπημένες μου ασχολίες, αλλά όχι όταν πιέζομαι χρονικά. Θα μου πείτε να το κάνω με την ησυχία μου. Ναι, αλλά πρέπει να τελειώνουμε κ κάποτε, όλη αυτή η επιπλέον αναστάτωση και το γεγονός ότι ζω στο σπίτι του Μπομπ του μάστορα και κάνω κ το Μπομπ το μάστορα, μαζί με όλα τα υπόλοιπα, με έχει αλαλιάσει. Δλδ ελεί που ξύνω τη μπογιά από το κομοδινάκι μπιπ-μπιιιπ το "κουδουνάκι" από την πλύση που τελείωσε, βγάζω γάντια-μάσκα-παπούτσι, μπαίνω μέσα, απλώνω (είχε λιακάδα τις προηγούμενες ημέρες), ψήνω τοστάκι, ξανά κήπος, εξοπλισμός, γρούτσου-γρούτσου...Ουφφφφφφφφ!(για να μην αναφερθώ στην εργαλειοθήκη του Μπομπ που την εκθέτουμε στην τραπεζαρία μας...) Επίσης κάποια από τα έπιπλά μας αδυνατούν να τοποθετηθούν και να δέσουν με το υπόλοιπο σπίτι, οπότε τα αφήσαμε στο παλιό (μη φανταστείτε τπτ δια χειρός βαράγκη), επειδή της θείας είναι ντεμί επιπλωμένο. Η ρίζα 2 πόντους, το νυχάκι δράμα (και καβάλα!) και αγοείται η τύχη των μπιζουδικών-αξεσουάρ μου(πρέπει να αδειάσω όλες τις κούτες...) επειδή φύγαμε άρον-άρον από το προηγούμενο διαμέρισμα, προκειμένου να βρεθεί ενοικιαστής. Αυτά τα νέα μου, κ που σας τα έγραψα νιώθω λίγο καλύτερα (ε, κάποιο ρόλο θα έπαιξε και η παστούλα που έφαγα). Η Μαρία από Θεσ/νικη που βάφει επίσης έπιπλα, παρακαλείται να μας δείξει τα έργα της!Ανυπομονώ! Κ βάλτε κ καμιά φώτο με χειροτεχνίες, ή όμορφες γωνιές, ή βεράντα/μπαλκόνι/κήπο/αυλή τώρα που ανοίγει ο καιρός (σήμερα "έκλεισε" λίγο βέβαια...). Θα σας έβαζα κ γω, αλλά τι να δείξω?Τα μαδέρια, τα σφυριά, τις βίδες, τη σέγα και τον αμάζευτο? Ειρήνη πολύ όμορφη η γλαστρούλα! Φιλούρες!

Καλημέρα. Πόσο μα πόσο συμφωνώ με τις απόψεις σου, που παρέθεσα. Δεν θα μπορούσα να τα πω καλύτερα!

Καλημέρα! Τέλεια η τακτοποίηση, αλλά η diy κατασκευή με το καλαθάκι υπέρ-τέλεια!!! Ακριβώς το στοιχείο μου: χρηστικά όμορφα αντικείμενα από υλικά που τα "περιφρονούμε"!

Καλημέρα! Yotou ναι, έχω στεγνωτήριο. Αλλά και να μην είχα, δεν νομίζω να προλάβαινα να σιδερώσω! Αφροδίτη λολ!!! θα το ξαναπώ:ΜΑΖΙ ΜΕΝΟΥΜΕ!

Καλημέρα! Νάσια περαστικά, τα πεσίματα πονάνε. mirtoula4, ισχύει αυτό που σου είπε η Νάσια αναφορικά με τις αμυγδαλίτιδες. Τώρα αν είναι μόνο κρεατάκια, γιατί ακριβώς σας είπαν να τα βγάλει?Μια γνωστή μου είχε κ κρεατάκια και αμυγδαλές υπερτροφικές (χωρίς αμυγδαλίτιδες), αλλά σε ιώσεις το παιδί ροχάλιζε εξαιτίας και των 2. Το καλοκαίρι βέβαια όλα καλά, συνήθως τότε ξεραίνεται και η μύξα.Όμως έκανε ακτινιγραφία (μπορείς και υπέρηχο) και έδειξε ότι περνάει αέρας από τη μύτη, οπότε είναι στην παρακολούθηση. γενικά, από ότι έχω συζητήσει, πρέπει να υπάρχουν σοβαρές ενδείξεις, δλδ εκτός από τις αμυγδαλίτιδες για το λαιμό, θα πρέπει το παιδί να κάνει επεισόδια άπνοιας. Τώρα η κάθε περίπτωση είναι διαφορετική. Γενικώς εκτός από οράκια (που είμαι σίγουρη ότι κάνεις-εκείνη χρησιμοποιούσε σύριγγα 10άρα) να επιμείνεις με φυσιομέρ για να ξεμπουκώνει η μυτούλα. Επίσης βοηθά το κολυμβητήριο και περισσότερο οι βουτιές στη θάλασσα. Έιρήνη τέλεια η ντουλάπα. Για σιδερώστρες και στιρέλες δεν ξέρω, δεν σιδερώνω πλέον. Αφροδίτη, κ γω θα έλεγα να το έψαχνες, μήπως να έβαζες κάτι πιο οικονομικό εις διπλούν και το υπάρχον χαλί να το είχες εναλλακτικό για το σαλόνι?οι μοκέτες ρελιάζονται, για τα τύπου σάγγυ δεν ξέρω. Πάντως οι φλοκάτες μια χαρά κόβονται. Και πάντως να μην στοιχίσει περισσότερο από το να αγοράσεις καινούρια. Εμείς έχουμε περίσκεψη για το θέμα του χώρου, κούραση (το κορίτσι λάστιχο λέμε) και ψάχνω εναγωνίως χρόνο για μένα-όποια βρει, ας μου δώσει λίγο!!! Σας φιλώ γλυκά.

Καλημέρα! Πανέμορφα!Με γειά σας.

Καλημέρα κούκλες! Βλέπω ανασκουμπωθήκατε. Εγώ πάλι πρώτη φορά φέτος και αδυνατώ να τακτοποιήσω το σπίτι μου. Ο λόγος είναι το γεγονός ότι δεν υπάρχουν αποθηκευτικοί χώροι. Οι ντουλάπες είναι πολύ μικρές και δεν υπάρχει αποθήκη, ρούχα από την απλώστρα σέρνονται στον καναπέ, τα πλυντήρια δεν έχουν τελειωμό (ας μου πει μία ότι το παιδί γυρνά με καθαρά ρούχα από το σχολείο και τα φοράει 2η μέρα, πχ το τζην του και να πω μπράβο στο παιδί). Συνέπεσε και το γεγονός ότι δεν έχουμε πλέον στη διάθεσή μας μία μικρή αποθήκη ενός τμ που μας παραχωρούσε ο αποκάτω, καθότι τη χρειάζεται φέτος, οπότε καταλαβαίνετε σε τι κατάσταση βρίσκομαι...θα πρέπει να λυθεί άμεσα το θέμα, είμαι αρκετά προβληματισμένη και θα πρέπει να ληφθούν κάποιες αποφάσεις. ΟΜΩΣ έκανα κάτι που πραγματικά με διευκόλυνε αφάνταστα αναφορικά με τα "χαρτιά" των παιδιών. Κάθε χρόνο είχα καρτελάκια και αποδείξεις από δραστηριότητες, προγραμματισμένες επισκέψεις σε παιδίατρο κλπ-κλπ τα οποία τα αφήναμε από δω τα αφήναμε από κει και ψαχνόμασταν. Ε, λοιπόν φέτος-που πάμε και πρώτη- πήρα ένα ντοσιε σε ένα ωραίο πορτοκαλί χρώμα που είναι και το αγαπημένο μου, με ενσωματωμένες διαφάνειες, το οποίο το χώρισα σε δύο μέρη και στην κάθε διαφάνεια βάζω ανακοινώσεις σχολείου/νηπιαγωγείου, χαρτιά δραστηριοτήτων (χωριστά για την κάθε μία) και προγράμματα, για κάθε παιδί. Είναι και εμφανίσιμο, οπότε δεν με πειράζει να περιφέρεται και...φίιιιου, ανακούφισις! Όποτε δεν θυμάμαι κάτι ανατρέχω εκεί, αντί να ψάχνω χαρτιά γύρω-γύρω. Κατά τα λοιπά αυτό το μήνα ξηλωθήκαμε με τα σχολικά, το αυτοκίνητο που χάλασε , την εφορία και 1-2 άλλα έκτακτα έξοδα. Τι να πω, ειλικρινά δεν υπάρχει κάτι άλλο να κόψω. Φοβερο πάντως αυτό το πράγμα. Να σε πληρώνουν και μετά να σου τα παίρνουν με δόσεις. Γενικώς η διάθεσή μου είναι μέτρια σήμερα, άκουγα στο ραδιόφωνο για επερχόμενους φόρους και πραγματικά αναρωτιέμαι αν όλοι αυτοί που τα αποφασίζουν, θα σηκωνόντουσαν από το κρεβάτι τους για 450 ευρώ τα οποία θα έπρεπε να επιστρέψουν...με δόσεις!!! ΥΓ:Οι φωτογραφίες σας είναι πάντα έμπνευση.

Σ' έχω δει, κάπου κάπου σε ξέρω... Θεά πάντως. Μου έφτιαξες τη μέρα, να'σαι καλά! Κουράγιο κοριτσάκι, ολοι το ίδιο έργο βλέπουμε.

Καλημέρα! Σε αγαπώ! Ειρήνη,και του χρόνου με υγεία

Καλημέρα σε όλη την υπόλοιπη παρέα! ΡαβΤ, είπες αποχνουδωτής?Άκουσα καλά? ΑΠΟΧΝΟΥΔΩΤΗΣ?!?!?ΑΠΟΧΝΟΥΔΩΤΗΣ?!?!?! Πληροφορίες πληζ!!! Έχω ένα σετ ριχτάρια, τα οποία είναι πραγματικά όμορφα, αλλά από τη χρήση-αν και σχετικά καινούρια-έχουν κάνει κομπάκια. Μπορεί ο αποχνουδωτής να τα σώσει?

Καλημέρα. Κ μένα μου έχει τύχει να γίνω θεατής σε κάτι αντίστοιχο. Στην αίθουσα αναμονής , όπου περίμενα το δικό μου παιδί, μια μαμά απείλησε το μικρό της ότι θα φάει χαστούκι και 2-3 φορές (σε διαφορετικές μέρες) πραγματοποίησε την απειλή της. Το παιδάκι κάθε φορά έσκαγε στο κλάμα και τα υπόλοιπα παιδάκια που βρίσκονταν στον ίδιο χώρο ζάρωναν στις μαμάδες τους. Η συγκεκριμένη μαμά πάλι, την επόμενη φορά ήταν σαν να μην συνέβαινε τπτ... Αυτό που μου έκανε εντύπωση ήταν ότι δεν ήταν εν βρασμώ, αλλά ψύχραιμη όταν έδινε τις χαστούκες...όσο ζωηρό και να είναι ένα παιδί (που το συγκεκριμένο ήταν), δεν το σαπίζεις. Τι να πω...

Καλημέρα! Ειρήνη ευχαριστώ για τις ιδέες βόλτας. Αγαπάμε μουσεία, ειδικά από τότε που πήγαν με το καμπ σε 2-3, δέχομαι καταιγισμό...νιαουρισμάτων για ανάλογες εξορμήσεις! Πρόσφατα ξανα-ματα-πήγαμε Πλάκα-Μοναστηράκι-Θησείο. Κ μας μας αρέσει. Στα υπόψη το ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος. Για τα ρούχα...Τα "μικρά" των παιδιών τα δίνω. Τα δικά μου όχι τόσο εύκολα, κάποια τα μεταποιώ, αλλά φέτος πραγματικά ψάχνω χρόνο με το κυάλι. Κάπου πάσχω σε οργάνωση νομίζω... Επίσης να πω ότι ξεκαθάρισα τρεις τεράστιες σακούλες jumbo με παιχνίδια με τα οποία δεν παίζουμε πια. Κάποια τα δώσαμε ήδη, ενώ λίγα θα αποθηκευτούν (αναμνηστικά γαρ). ΠΕΤΑΞΑ ΑΛΥΠΗΤΑ χαρτάκια, υπολείμματα από μπλοκ με αυτοκόλλητα, χάρτινα κουτάκια δώρων, καπελάκια και σφυρίχτρες από πάρτυ, σπασμένα π[ράγματα, ακόμη και τσουμπλεκάκια που μπορεί να ήταν κομμάτια από παιχνίδια. Ε, προειδοποίησα 1-2-3-...-1.000.234 φορές να τα μαζέψουν, από τη στιγμή που τα πατάω κάθε μέρα και ουρλιάzω ενίοτε σαν αναστενάρης επειδή κάποιο μπήκε στην πατούσα μου, θεωρώ ότι είναι σκουπίδι. Πρέπει να ξεσαβουρδίσω και τα ντουλάπια της κουζίνας. Ο Αγαπούλης ξέφυγε από την επιτήρηση, καθότι η τελευταία ήτο πλημμελής και ξεκίνησε να μαζεύει ταπεράκια από συσκευασίες παγωτών και πλαστικά/χάρτινα ποτηράκια από φρέντο και καπουτσίνο-ένουμε μείνει ένα δίμηνο χωρίς καφετιέρα βλέπετε... Τις προάλλες που δεν ήταν σπίτι έβαλα στη σκουπιδοσακούλα και 1-2 πραγματάκια που είχε "επισκευάσει" με το γούστο του, αλλά...%&*@# τα είδε και μου τα ξανακουβάλησε μέσα.Εγώ πάντως προσπάθησα! Αφροδίτη και ο δικός μου χάμπι δεν στρώνει όταν βάφει, γιατί λέει θα είναι προσεκτικός. Μετά μάντεψε ποιος τρίβει στα τέσσερα το δάπεδο, αφού αυτος δε βλέπει τπτ λέει...Και όταν, μετά από πρόσκληση και επιτόπια αυτοψία του υποδείξω τα ίχνη "έλα καλέ, κανείς δεν το βλέπει!" Όσο για χρωματικούς συνδυασμούς...έχουμε πάει να πάρουμε έπιπλο μπάνιου, ξέχασε να πάρει δείγμα από το πλακάκι, αλλά δεν πειράζει λέει, το χρώμα το θυμόμαστε!!! Το κορυφαίο βέβαια ήταν όταν μου πέταξε αυτή την ατάκα ενώ πηγαίναμε να διαλέξουμε στόκο!!! Την πρώτη φορά βγήκα από τα ρούχα μου, πλέον, μετά από τόσα χρόνια (όπου σε αυτό το θέμα η στάση του είναι σαν να μην πέρασε μια μέρ από όταν πρωτογνωριστήκαμε-απλά συνεχίζει με την ίδια ατάκα!!!) γελάω και του λέω γύρνα πίσω δεν αγοράζω τπτ, οπότε αναγκαστικά κάνει τον καουμπόυ και επιστρέφει για το δείγμα. Τι να πεις... Ειρήνα δεν κατάλαβα τι ακριβώς θέλεις να βάψεις, αν όμως το υλικό είναι μελαμίνη, είναι δύσκολο να "πιάσει το χρώμα" και να έχει διάρκεια. Θέλει πολύ καλό τρίψιμο η επιφάνεια για να "αγριέψει" και στη συνέχεια θέλει αστάρι νεφτιού. Η ριπολίνη νερού θα πιάσει πάνω σε αυτό (η λαδομπογιά ακόμη καλύτερα), αλλά πέφτεις κάτω από τη μυρωδιά. Εναλλακτικά θα μπορούσες να περάσεις μια λάκα νερού με πιστόλι, η να απευθυνθείς σε κάποιο λουστραδόρο-βγαίνει πιο οικονομικό από το να πάρεις καινούριο. Πάντως, αν το έπιπλο είναι για καθημερινή χρήση (πχ μπράτσα πολυθρόνας), θα φύγει γρήγορα το χρώμα, οπότε καλύτερα καινούριο αν δεν το αντέχεις με τπτ. Για τη μελαμίνη το έψαξα, διότι έχω έχω ένα μπουφέ νεοσέτ που θα ήθελα να του αλλάξω χρώμα και επειδή ακριβώς δεν είναι έπιπλο καθημερινής χρήσης (για μας τουλάχιστον), θα άντεχε τη μετατροπή. Ένα κρεβάτι μασίφ ξύλο, που υποτίθεται ότι σαν υλικό είναι πιο εύκολο να κάνεις χρωματικές μετατροπές και το επεξεργάστηκα με αστάρι και ριπολίνη νερού, το χρώμα έχει "ξεφτίσει" στα σημεία που ακουμπάμε καθημερινά-λαδομπογιά δεν ήθελα να βάλω και λάκα δεν δοκίμασα γιατί θα γινόταν χαμός με το πιστόλι. Αυτά, για την ώρα, αγωνιστικούς χαιρετισμούς στέλνω σε όλες τις μαμάδες εργαζόμενες εντός-εκτός (και επί τα αυτά) σπιτιού που εσχάτως γίναμε και ελαιοχρωματιστές (στο ένα χέρι η μπατανόβουρτσα, στο άλλο ο κουβάς με τη μπογιά!) Εις υγείαν και περαστικά μας αυγουστιάτικα!