AnthiP.

Αχ πολυ μου αρέσει που κάνεις μαθήματα νοηματικής. Μου αρέσει η νοηματική απλα δεν ασχολήθηκα ποτέ. Μπράβο σου. Τα μικρά μας μεγαλώνουν. Εμένα ειναι στην 12η βδομάδα αλλα ευτυχώς το άλμα το περνάει ήπια. Οι κραυγούλες δίνουν και πέρνουν... χεχε.. είναι όλα τα λεφτά τα νινάκια μας. Όσο για τα κιλά... σε 10 μερες μονο 50; Σε ενα μηνα ποσο; δλδ απο την περασμένη φορά που πήγατε παιδίατρο, πόσο εχει πάρει. Και εγώ ανησυχώ.. γιατί εχει πάρει μονο 450 γραμμάρια ενω πριν επερνε γεματο 1 κιλο και ισως κατι ψιλα παραπάνω. Τωρα που πηγα να μου γράψει το εμβολιο η παιδίατρος, της ειπα.. και λεει ας περιμένουμε μια βδομάδα [που θα κανουν και το εμβολιο και βλεπουμε ποσο θα παρει. Δεν την ειδα επίσης πολυ ευχαριστημένη. Για να δούμε...! Πάτε και εσεις για το 2ο εμβόλιο ε; Στον 4 μηνα κάνουν λεει το επαναληπτικο του 1ου και κατι διαβάζω πως εχουν ελειψη σε κάποια εμβολια. Ελπίζω να μην την πατήσουμε. Βέβαια εξασφαλίζω και πηγαίνω νωρίς στο φαρμακείο για να τα βρώ και να μου τα κρατήσουν για οταν ειναι να τα κάνει.

Σαν χθές.... ποτέ δεν θα το ξεχάσω...

Σαε ευχαριστώ πολύ για τις απαντήσεις σας και μπορώ να πω οτι με καλύψατε. Θεωρούσα τον εαυτό μου υπερβολικό σε όλη αυτή την κατάσταση... δηλαδη μπορούσα ακόμα και να ριξω το φταιξιμο σε εμενα.. να πω οτι ειναι η πρωτη φορά που το αντιμετωπίζω και μηπως να καλμαρω λιγάκι. Δεν ήθελα να μπω στην διαδικασία να του ζητήσω να κανει κάτι με το μωρό διότι σαφώς τον πρωταρχικό ρόλο τον παίζω εγώ. Ήθελα απλά να με προσέξει παραπάνω και να παρατηρήσει οτι χρειάζομαι την βοήθεια του. Σήμερα απλά δεν μιλίεμαι και πολυ μαζί του.. εκείνος απο την άλλη .. πετάει σπόντες μιλώντας στο μωρό και καλά για να το ακούσω. Λέει πως θα περνει το μωρο βολτα τα απογευματα για να με αφηνει μονη μου οπως θελω.. αυριο θα έχει 24ωρη βάρδια και θα λείπει μιας και αυτό θελω κατα τη γνωμη του. Να λέιπει.. για να μην τον βλεπω και να μην με βλέπει. Είμα απαθής απλά. Ξέρω γιατί τα λέει. Απο πίσμα. Δεν κάθεται να σκεφτεί αν κάνει λάθος ή οχι. Κατέληξα στο οτι δεν ηταν και τοσο έτοιμος για τον ερχομο ενός παιδιού. Άσχημο που το λεω και με στεναχωρει αφανταστα αλλα οι πράξεις του αυτο μου δειχνουν. Εκτός αν πια μετα απο 6 χρόνια που τον ξέρω,,, ακόμα δεν τον έχω μάθει. Μάχη και τον δικο μυο τον ειχε στα ωπα-ωπα η μάνα του.. ολα ετοιμα.. φαγτο ρουχα σιδερωμενα.. κλπ. Εντάξει θα μου πείς άντρας έιναι... λογικό μέχρι καποιο σημείο. Αλλά αν μένεις με την μανα σου εως τα 42 σου χρόνια, είναι καπως αυτό και δεν χωρανε δικιολογίες. Εγω μόλις παντρέυτηκα εφυγα απ οτο πατρικό. Αλλά αμέσως και ενστικτοδώς έγινα μια χαρωπή νοικοκυρά... όλα μπορούσα να τα κάνω με άνεση λες και ζουσα και απο πριν μονη μου. Και μπορώ φυσικα ακόμα απλα εχει περιοριστει ο χρόνος μου. Σας ευχαριστω και παλι για τις αποψεις σας..

Καλησπέρα κορίτσια... Ξανά βραδυνη εγω... Μιας και ειναι η μόνη στιγμή που μπορώ να κανω κατι διαφορετικό. Επανήλθα λοιπόν για να σας ρωτησω το εξής βασικό ερώτημα για εμενα: Οι άντρες σας πως ειναι σε θεμα βοήθειας με το μωρο, με εσάς, και με το σπιτι; Πιο πολυ αναφέρομαι σε εσάς που έχετε 1 παιδάκι διοτι οι υπόλοιπες κάπως την όλη κατάσταση την έχετε συνηθίσει και σας ειναι γνώριμη. Οχι βεβαια πως δεν θα ακούσω και τα δικά σας βιώματα πάνω σε αυτο. Η ερώτηση μου αυτή γινεται γιατι για μένα ο κόμπος έφτασε στο χτένι που λένε με τον άντρα μου. Περριτο να σας πω ότι οι καβγάδες για τη μάνα του εξακολουθούν να υφίστανται... Ειναι σχεδόν καθημερινοί και απλά προσπαθώ να δίνω όλη μου την προσοχή άλλου και κυρίως στο μωρο γιατι δεν ξερω κι εγω που θα φτάσουμε. Πέρα απο αυτο λοιπόν έχουμε κι αλλά θεματα. Μπορώ να πω ότι κααααπως κάποιες φορές βοηθάει με κανα σκούπισμα η σφουγγάρισμα.. Όταν είχαμε το θεμα του παιδιού που δεν κοιμόταν, 3 βδομάδες σχεδόν μόνο εγ. Περνούσα τις νύχτες μαζί του και φυσικα τράβαγε ετσι και η υπόλοιπη μέρα. Μερικές μερες πριν το μωρο επανέλθει στα φυσιολογικά, ο άντρας μου "θυμήθηκε" πως χρειάζομαι βοήθεια κι ετσι ξενυχτούσε κάποια βραδιά ομως τι να το κανω που την αλλά μέρα μου το κοπανάτε πως ξενυχτούσε και πήγαινε κομμάτια στη δουλεια; Τέλος πάντων. Παρακάτω: τωρα που το μωρο κοιμάται τα βραδιά, την υπόλοιπη μέρα ζήτημα να κοιμάται κανένα 2 ωρο σπαστό. Μόνη της δεν πολυ κάθεται, κι ετσι την εχω πάνω Μου. Πρώτη κατηγορία: ΕΣΥ φταις που το μαθες αγγαλια. Μας όταν έκλαιγε απαρηγόρητα τοοοοσες μερες πριν με την αυπνία, λογικό δεν ήταν να την εχω αγγαλια; Αφού λοιπόν πλεον ο χρόνος για εμενα αλλά και για το σπιτι-δουλειες-μαγείρεμα κλπ ειναι μηδαμινός, παλι παλεύω έστω με το μωρο στο μαρσιπο να μαγειρέψω ένα φαΐ το μεσημέρι και κάπως να συμμαζέψω το σπιτι. Πλην τυριά σίδερα και τα σχετικά, έρχεται η μάνα μου και τα κάνει γιατι δεν γινεται αλλιως. 2 λοιπόν κατηγορία: δεν κανείς τιποτα, τα παρατάς όλα κλπ κλπ. Εγω ξαναλέω... Όλη μετα με το μωρο ( ε πως να το κάνουμε, εχω πολυ ζόρικο και νευρικό μωρο). Του μίλησα του άντρα μου. Του είπα πως πρεπει μα κάνει πράγματα με το μωρο. Να το ταΐζει καμία φορα, όπως επίσης μα το κάνει και μπάνιο καμία φορα. Γυρνάει και μου λεει ότι επειδή πάνω του κλαίει, δεν τον θελει και τα παρατάει αντί να το παλέψει. Αυτο που τον απαςχολει ειναι πως θα καπνιςει Τα τσιγάρα του, πως θα κοιμηθεί νωρις γιατι δουλεύει, και πως θα παρει έναν υπνάκο αφού ερθει απο τη δουλεια και βρει το ζεστό του φαγάκι έτοιμο. Εκει μείναμε τωρα... Εγω Μάζευα μερες τωρα και ξεσπασα σημερα. Δεν ξερω πλεον πως να το χειριστώ το θεμα. Ααα το αποκορύφωμα σημερα. Αφού πέρασε όλη μέρα μέ ζόρι αρκετό, έφτασε το βραδυ να μου πει τι λέτε; Ότι δεν πήγε να δει τη μάνα του, για να μην πω κουβέντα. Το θράσος του δεν εχει όρια. Τον αγαπώ τον εκτιμώ, αλλά με εχει κουράσει όλη αυτή η ιστορία. Ουφφφ τα πα και ξαλαφρώσα. Συγνώμη για το κατεβατό. Καλό σας βραδυ....

Καλησπέρα κορίτσια... Και καλη εβδομάδα να έχουμε. Μπήκα στα γρήγορα να σας ρωτησω ενημερωτικά πως πάει με τα κιλά των μωρών σας. Περνούν ικανοποιητικό βάρος σε 1 μήνα; Εμενα επερνε μέσο όρο ένα κιλό. Τωρα ομως ανησυχώ πολυυυυ διότι τον περασμένο μήνα γυρω στις 15-20 ήταν 5480 και σημερα που τη ζύγισα ειναι μόνο 5730. Πήρε πολυ λιγο εχω την εντύπωση....

χαζομαμααα δε λες τιποτα... θα με περασουν για τρελη ετσι που κανω ωρες ωρες...:rolleyes:

Καλησπέρα κορίτσια μου... τι κάνετε;;; Εμείς καλά... χθες χουχούλιασμα εγώ και η κόρη μου.. μιας και ο σύζηγος Σαββατιάτικα μας άφησε και πήγε για βάρδεια... αλλά περάσαμε όμορφα. Σήμερα πήγαμε στη μαμά μου για φαγητό και μετά καφέ έξω με την Μαρκελλίτσα (μελντάννννν η δική μου είναι Μαρκέλλα, όχι της Μάχης.. ) απολαμβάνοντας την υπέροχη μέρα. Μάλιστα πήγαμε και κοντά σε μεγάλη παιδική χαρα και χαζέυαμε τα αλλα παιδάκια και λεγαμε ... πως θα είναι και με την μικρή μας. Κατα τα άλλα... εντάξει ΄ποσε φορές να το πώ... ακόμα απίστευτο μου μοιάζει .. το μωρό μου κοιμάται μια χαρά τα βράδια. όλη μερα ομως δεν πολυκάθεται μονη της... ακόμα στο μάρσιπο την βάζω για να κανω καμια δουλειά. Ελπίζω οτι αυτό θα αλλάξει γιατί η μέση μου δύσκολα βαστάει 6 κιλά (θα τα εχει πατήσει τώρα). Βάλε και όλη μερα αγγαλιά, βάλε και μάρσιππο, να δω ποτε θα πάθω καμια τενοντίτιδα. :confused: Αχ σχεδόν καθε μερα βγάζει και μια διαφορετική κραυγούλα.. και δεν την χορταίνω να την ακοΥΩ. Όλο κουβέντες θέλει... όλο σημασία να της δίνουμε.. Αυτά απο μένα.... Σας φιλώ..

Πω πω βρε Ποπάκι κάτι τέτοιες άσχημες στιγμές τις σιχαίνομαι και εύχομαι να μην υπήρχαν αλλα... τι να κάνουμε.. έτσι εόναι η ζωή. Συλληπητήρια. Και εμείς σήμερα είχαμε το μνημόσυνο της γιαγιάς της γυναίκας του αδελφού μου.

Μαρούσκα μου το γέλιο του ακούγεται ή όχι ακόμα; Κι εγω αυτα περιμένω.. να κάνει περισσότερες και αισθητές κινήσεις. Βιάζομαι ε;;; χεχε

Δόξα το θεό, παμε πολυ καλα. Και η δισκοιλιοτητα σταμάτησε αλλά και φαινεται να της αρέσει πολυ..

Ναι εμενα τον κακομαθε η μανα του αφου του μαγειρευε 2 φορες τη μερα.

εμενα ρε γαμωτο απεχθανεται το απ'εξω. Ενα μεσημερι "τολμησα" να μην μαγειρεψω, και παρήγγειλα και μετα φωναζε.. σπανια κανα βραδυ να φαει μονο... Οποτεεεε μαγειρεμα καθημερινα, καμια φορα ΚΑΙ το βραδυ... και επισης δεν τρωει χθεσινο φαι :shock: τι καλαααα

Ναι Μαχη μου υπομονηηηηη κι εγω ειχα απογοητευτει... μεχρι που αλλαξε εκει που δεν το περιμενα

Μην το γελας καθολου.... ολο εκει τη βγαζουμε. χθες καθαρισα φασολακια εκει.. αχαχαχα τι αλλο να κανω η μανα πια;;;;;:shock::D:D:D

Μη στεναχωριεσαι... συμβαινουν αυτα και αλλωστε αφου ειδες διαφορα με τα χαπια,τοτε μια χαρα εισαι.. Μακαρι και εμενα ο θηλασμος να κρατουσε περισσοτερο..

Ε ναι αλλα δεν μπορω να την αφηνω εκει και να φευγω να καν δουλειες ας πουμε. Φοβαμαι μην κανει κανα σαλτο και πεσει. καθεται ομωσ μονη της για ωρα εκει. Τωρα λεω καληνυχτα αλλα και καλημερα τισ σωστες ωρες.... χαχα :cool:

Βρε κορίτσια ακούστε τωρα προβληματισμό που εχω βραδιάτικα. Το μωρο μου άμα κλαίει πολυ, και δεν πολυ ηρεμεί ούτε στην αγγαλια, άμα το πάω στο μπάνιο και το ακουμπήσω στον ειδικά διαμορφωμένο χώρο που εχω φτιάξει για να την αλλάζω, αυτομάτως ηρεμει. Χωρίς τίποτα άλλο. Μετα κοιταζεται στον καθρέφτη και μιλάει μόνη της.. Απο σαλακια πως πάτε; Ωρες-ωρες εχει αρκετουτσικα θα έλεγα εμενα... Και το χεράκι στο στόμα. Μια φορα έβαλε τον αντίχειρα αλλά συνήθως γλύφει το πίσω μέρος του αντίχειρα. Πάω για νάνι... Καληνυχτααααα

Βρε αλήθεια... Εντύπωση μου έκανε. Γύρναγα απο την άλλη και γελούσα διαβολικα....

Τωρα 10 του μηνός περιμενω Μαρούσκα μου.. Ουφ τι καλα πάντως που 10 μήνες ήμουν άνευ περιόδου... Ειναι το μόνο που δεν μου έλειψε

Καλημέρα κορίτσια Εμείς Σεπτέμβρη θα την βαφτίσουμε αν και κατα πάσα πιθανότητα εκείνο το διάστημα θα παντρέψω και μια καλη μου φίλη και ίσως συμπέσουν. Θα δουμε ομως. Μου λένε πως ειναι πολυ αργά θα εχει κλείσει και το 1 έτος αλλά καλοκαίρι δεν ήθελα μέσα στη ζεστη και πριν το καλοκαίρι το βρίσκω νωρις.

Meldan μου οχι δεν την άλλαξα. Κανω υπομονή μέχρι να λήξει η ασφάλεια μου και μετα να μπει στο άντρα μου διότι καθώς ο άντρας μου ειναι στρατιωτικός, ειναι δύσκολο να έχουμε κοντα κάποιο παιδίατρο παραμονή ιδιωτικά. Όσο για το γάλα, ναι επέμενε αλλά την τελευταία φορα που της είπα πως έφτασε στο αμήν η κατάσταση με την αυπνία του μωρού, της είπα στο τέλος εγω να αλλάξω το γάλα και ένα τέλη συμφώνησε απλά δεν πήρα το ειδικό που πρότεινε και πήρα το απλό. Αφού ειδα διάφορες τοτε είμαστε καλα

Και εγω έλαβα τη φωτό. Κουκλάκια όλα τους. Να τα χαίρεσαι

Πολυυυ ωραίο όνομα θα δώσετε.. :D

Εμενα κάθεται γενικα... Στους γονείς μου ας πούμε δεν εχει θεμα. Και σε κατι θείες μου που ήρθαν να την δουν δεν είχε πρόβλημα. Στην πεθερά ομως πλανταζει στο κλάμα. Τυχαίο;;;;; Χαχα

Οχι τι αλλο να θέλουν. Και πολυ τους ειναι. Άσε τωρα μη μου λες καν τη λέξη πεθερά γιατι ανάβουν τα λαμπάκια. Ακοοοομα πλακωνόμαστε με τον άντρα μου. Σημερα δε ήταν το αποκορύφωμα. Δεν ξερω ποτε θα ξαναμιλήσουμε ετσι που το πάει.