stellitsa93

Η κόρη μου είναι τριών... Απλά συζητάω με γνωστές μου που περιμένουν το δεύτερο ,και οι μισές μου λένε ότι δεν το πάνε καθόλου σχολείο ούτε θα πάει για κάποιους μήνες αφού γεννήσουν για να μην φέρουν καμία ίωση κ μου παραφανηκε πολύς ο καιρός... @vals ναι εννοείται τίποτα από αυτά δεν υπολογίζεται ούτε είναι στάνταρ ότι θα συμβεί ακόμα κ αργότερα να προσπαθήσουμε ,απλά λέω όσο μπορώ ... Ναι για φυσική σύλληψη μιλαω

Σίγουρα δεν ξέρω πόσο καιρό θα μου πάρει να μείνω έγκυος απλά το σκέφτομαι γιατί δεν θα έχω κάποια μόνιμη βοήθεια ...αν έρθει η μητέρα μου κάνα μήνα ... Επίσης ποια η γνώμη σας που δεν στέλνουν σχολείο τα μεγαλύτερα παιδιά κάνα μήνα πριν γεννήσουν κ κάτι μήνες μετά ? Εγώ το θεωρώ υπερβολή να κλείσω την μικρή μου μέσα στο σπίτι τόσο καιρό... Το λατρεύει το σχολείο ... Vals είναι κ αυτό στο μυαλό μου... Δεν έχω μαζέψει ακόμα τα ένσημα που θέλω για να πληρωθώ στην άδεια μητρότητας... Σκέφτομαι ότι θα πρέπει να δουλέψω κανονικά και αν χρειαστώ νωρίτερα άδεια για οποιοδήποτε λόγο δεν θα πληρωθώ στην άδεια...

Καλημέρα! Έχουμε αποφασίσει να ξεκινήσουμε προσπάθειες για δεύτερο παιδάκι αλλά εγώ έχω έναν ενδοιασμο ως προς τον μήνα που θα γεννηθεί... Είναι λάθος που σκέφτομαι ότι αν ξεκινήσουμε από τον επόμενο μήνα θα γεννηθεί Σεπτέμβρη ίσως κ αργότερα δηλαδή μέσα στους μήνες φουλ ιώσεων κτλπ... Η κόρη μου πηγαίνει παιδικό οπότε σκέφτομαι ότι όλο κ κάτι θα φέρνει από το σχολείο .... Μήπως είμαι υπερβολική ?

Είναι πολύ εύκολο να κρίνεις από δύο ποστ... Από τότε έχουν περάσει 3 χρόνια τουλάχιστον και όντως εκείνη την περίοδο είχαμε πολλά θέματα ... Τα ξεπεράσαμε όμως ,και υπήρχαν κυρίως από τις συμβουλές που λάμβανε ο σύντροφός μου ... Και εγώ της ίδιας άποψης ειμαι... Κανεις δεν έχει κόμπλεξ με ένα μωρό η παιδί αλλά με τους ενήλικες ... Στην προκειμενη εγώ είμαι αυτή που έχουν θέμα και γ αυτό είμαι σε διλλημα... Αν δεν θέλουν εμένα σημαίνει ότι δεν θέλουν κ να ευχηθώ στα παιδιά... Ο άντρας μου είναι ουδέτερος στο θέμα , αν νοιωθω να πάω ... Αλλά ξέρω ότι θα ήθελε να το κάνω.... Τώρα για τα καλέσματα ,εννοείται ότι έχω καλέσει και δεν έχουν έρθει , παρά μόνο θα στείλουν δώρο με κάποιον τρίτο ... Που για μένα δεν είναι το δώρο το θέμα ,δεν καλεις τον άλλον γ αυτό...

Ελπιδακι εγώ είμαι 26 χρόνων... Και δεν μεγαλώσαμε στο ίδιο μέρος με τον άντρα μου. ..

Και εγώ αυτό σκέφτομαι ότι πρέπει να πάω,και θέλω να δω τι μωρό... Αλλά κάτι μέσα μου με σταματάει... Θα νοιώσω πολύ αμήχανα και ότι προδίδω το παιδί μου, που κανεις δεν έκανε το ίδιο για αυτό ..

Ζωή και εγώ το θεωρούσα μπούρδα ,αλλά όταν με το που μαθαίνει ο άλλος ότι είσαι έγκυος και δε σου μιλάει ... Η βλέπει το νεογέννητο παιδί σου πρώτη φορά σε κοινό χώρο και κάνει πως δεν το είδε αυτό δείχνει...δεν λέω ότι ισχύει σαν κανόνας..

Καλησπέρα ... Με τον σύντροφό μου ειμασταν λίγο καιρό μαζί όταν τελικά έμεινα έγκυος.. από τότε είμαστε μαζί και έχουμε μια χαρούμενη οικογένεια. Τα αδέρφια του όμως που δεν έχουν παιδιά,συνεχώς μας κάνουν πόλεμο.. δεν έρχονται ποτέ να δουν το παιδί, και μονίμως μας πάνε κόντρα σε θέματα γονεικοτητας ενώ δεν έχουν προσωπική άποψη.. τον περισσότερο αρνητισμο έχει βγάλει ο μικρότερος αδερφός ,ο οποίος κάνει ότι μπορεί για να μου την πει ή να δημιουργήσει αιτία για τσακωμό... Όταν γέννησα δεν μας επισκέφτηκαν ποτέ στο σπίτι να δουν το παιδί , παρά μόνο το είδαν δύο μηνών στο σπίτι της πεθεράς μου , δεν ήρθαν στα γενέθλια του ούτε στην γιορτή του... Τώρα που γέννησε η γυναίκα του εγώ πως θα πρέπει να φερθώ? Ο άντρας μου θα πάει να ευχηθεί .. εγώ δεν νοιωθω άνετα να πάω μετά από όλα αυτά ... "

Αρχικα σκεφτηκα να παω μονη μου και αμα δεν δω βελτιωση θα του ζητησω να με ακολουθησει κ αυτος.

Μιλησα κ στον ιδιο...και στην μητερα μου..κ ειναι πιο ηρεμα τα πραγματα..εκλεισα ραντεβου και σε ειδικο...οντως ειναι πολυ αγχωμενος με αυτο αλλα εγω ειμαι ακομα πιο πολυ...δεν αντιδραω ετσι ομως...βεβαια δεν θελω να τον ακυρωσω με την μια...θα το παλεψω οσο χρειαζεται γιατι ενα παιδι θελει κ την μαμα του και τον μπαμπα του.. Αλλα μονο αμα εχουμε νορμαλ καταστασεις ..

σε ευχαριστω παρα πολυ!!

αυτο θελω και εγω

η γονεις μου παντα με στηριζουν και εχουν κατανοηση. το θεμα ειναι οτι προσπαθω να το λυσω μεταξυ μας...εχεις δικιο ομως δεν ειναι λυση να τους τα κρυβω ολα αυτα.

γινεται ομως αυτο που λεει? να μου παρει το παιδι? γτ εγω ειμαι ανεργη ενω αυτος εχει εισοδημα.. υπαρχουν τετοια κριτιρια για την κηδεμονια?

ναι.. αμα πω κατι αντιθετο απο αυτο που θελει αρχιζει φωναζει και βριζει..μια φορα εκανε την κινηση να με χτυπησει αλλα το εκοψε.. γ αυτο δεν ξερω πως να το διαχειριστω

του το χω πει αυτο και με απειλει οτι αμα κανω κατι τετοιο θα μου παρει το παιδι..

ναι ειμαστε λογοδοσμενοι .ειμαστε μαζι ενα χρονο και ειμαι στον 5ο μηνα κυησης

καταρχας καλημερα σε ολους. θα ηθελα να μοιραστω το προβλημα μου κ να ακουσω κ τις συμβουλες που τις εχω τοσο αναγκη. περισυ το καλοκαιρι ηρθα στον τοπο καταγωγης μου για καλοκαιρινη σεζον οπου εδω εκανα κ μια σχεση.. ετσι αποφασισα να μεινω εδω και για την πρακτικη μου μιας κ κανενας απο τους δυο δεν ηθελε την αποσταση. στους 6 μηνες σχεση ο συντροφος μ μου ειπε να λογοδοστουμε μιας κ το σκεφτομασταν για ποιο σοβαρα αργοτερα κ μιας κ μεναμε μαζι. 3 μηνες μετα απο τον λογο εγω καταλαβα οτι ειμαι εγκυος.. ηταν πολυ θετικος με αυτο μιας κ το θελαμε απλα αργοτερα. βεβαια μετα αρχισανε τα δυσκολα..αρχισε να δειχνει εναν αλλο εαυτο. ειναι απολυτως κ αυταρχικος σε ολες τις επιλογες που αφορους εμας. πχ το ονομα του παιδιου, το αν θα θηλασω η οχι,το που θα γινει ο γαμος , πως θα γινει. εγω εχω ερθει σε αδιεξοδο γιατι δεν ξερω πως να το διαχειριστω. οποτε προσπαθω να του πω οτι πρεπει να παρουμε μαζι της αποφασεις κ οχι μονος του εξοργιζεται και συμπεριφερεται πολυ ασχημα. εντομεταξυ στους γονεις μου δεν εχω πει κατι γιατι ειναι μακρια και δεν θελω να τους ανησυχω και εχω και την οικογενεια του η οποια ειναι διπλα μου μονο για να κατακρινει τις επιλογες μου. θα με βοηθουσαν πολυ οι συμβουλες σας επι του θεματος..