anemoni1989

Μέλη
  • Περιεχομενο (αριθμoς δημοσιευσεων)

    3.257
  • Μελος απο

  • Τελευταια επισκεψη

3 ακόλουθοι

Πρόσφατοι επισκέπτες του προφίλ

4.122 εμφανίσεις προφίλ
  1. Χρουσου! Είναι κορυφή στον τομέα αυτό!!!
  2. Γενικά έχω την αίσθηση πως όσοι φοβόμαστε και είμαστε νομοτυποι, κουβαλάμε τεράστια γκαντεμια πάνω μας, ενώ όσοι είναι πιο "φλου", την περνάνε ζάχαρη!!! Αχαχαχαχαχχαχ Πώς ακριβώς θα το κάνεις? Έχεις μιλήσει με λογιστή??? Εγώ δεν το τολμήσω ακόμα, μιας και έχουμε στα σκαριά μετακόμιση και αλλαγή τόπου κατοικίας, οπότε δεν μπορώ να τα κάνω όλα μαζί... Αλλά σε 1-2 χρόνια θα με ενδιέφερε... Κάνεις κανονικά έναρξη επιχείρησης ή γίνεται και με μπλοκακι? (Μπορεί να σε ρωτάω και βλακείες τώρα, αλλά ειλικρινά δεν έχω ιδέα και δεν το έχω ψάξει ακόμα σοβαρά)...
  3. Ειλικρινά, δεν ξέρω τι λόγια παρηγοριάς να σου πω... Νομίζω πως δεν υπάρχουν... Λυπάμαι πολύ... Αυτό μόνο... Συλληπητηρια....
  4. anemoni1989

    Μοναξιά ή είναι ιδέα μου:

    Εγώ πάλι πιστεύω πως καμία φορά και εμείς οι νέες μαμάδες υπερβάλλουμε σε καποια πραγματα... Πχ όταν μπήκε το παιδάκι μιας φίλης με ίκτερο στην μενν, αυτή έκλαιγε με μαυρο δάκρυ... Εκεί προφανώς και της είπα ότι δεν είναι τίποτα και πως κακώς φέρνει τον κακό χαμό για το τίποτα, αφού όλα σχεδόν τα μωράκια κάνουν ίκτερο.... Και η κόρη μου ανέβασε και όλα καλά...Δεν ξέρω τι είχε το δικό σου παιδάκι, αλλά αδυνατω να πιστέψω πως ήταν κάτι σοβαρό για την υγεία του και ήταν τόσο αναίσθητη, ενώ είστε και κουμπάρες... Ίσως εσύ να το έβλεπες έτσι λόγω ορμονών... Όπως και να χει ελπίζω όλα να είναι καλά!!! Γενικά πάντως θεωρώ πως φταίμε και εμείς σε μεγάλο βαθμό... Όταν πχ λέμε "για εμένα πλέον υπάρχει η οικογένεια μου και τίποτα άλλο" ή πως "όλα είναι ανούσια, μόνο ενδιαφέρον το παιδί μου" ή έχουμε την απαίτηση να πηγαίνουν μόνο με τα νερά μας και με το πρόγραμμα μας, προφανώς και ο άλλος θα ξενερωσει και θα απομακρυνθεί. Πχ και σε εμας έρχονται φίλοι στο σπίτι από όταν ήταν ημερών η μικρή, αλλά ποτέ δεν με ενόχλησε η ώρα... Κι ας κάνω μια ώρα να την κοιμησω... Απλά τους ζητούσα να καθίσουν και πιο αργά για να μπορέσω να πω κι εγώ 2 κουβέντες μαζί τους "σαν άνθρωπος"... Αν πάλι ένιωθα πως δεν με βόλευε αυτό που βόλευε εκείνους, απλά έλεγα ένα "δυστυχώς δεν μπορούμε σήμερα ίσως κάποια άλλη φορά" και τελείωνε η ιστορία... Τώρα που μεγάλωσε δεν με πολυνοιαζει γιατί ξέρω πως με κόσμο στο σπίτι απλά δεν θα κοιμηθεί νωρίς... Απλά θα πέσει ξερή μόλις φύγουν και θα κοιμηθούμε σερί μέχρι το πρωί!!! Απλά θεωρώ πως δεν πρέπει κι εμείς να είμαστε απόλυτοι... Ένα παιδί κάναμε (ή περισσότερα), δεν αλλάξαμε τον κόσμο, οπότε δε γίνεται να έχουμε την απαίτηση και από αυτόν να αλλάξει για εμάς!!!!
  5. anemoni1989

    Μοναξιά ή είναι ιδέα μου:

    Εμένα πχ δεν μου αρέσει όταν βγαίνω έξω να μιλάω συνεχεια για το παιδί... Αντίθετα με κουράζει... Ήταν ο λόγος που ξεκοψα από "φίλη" η οποία δεν μίλαγε για τίποτα άλλο παρά μόνο για το παιδί της... Άρα πλέον δεν έχετε τίποτα κοινό όπως το θέτεις... Η λύση είναι μία!!! Το μωρό στο καρότσι και αλωνισε όλα τα πάρκα και τις παιδικές χαρές της γειτονιάς!!! Θα κάνεις φιλίες με πολλές μαμάδες!!!!
  6. anemoni1989

    Μοναξιά ή είναι ιδέα μου:

    Welcome to the club!!! Νομίζω όλες το περνάμε λίγο πολύ αυτό το παλούκι.... Το θέμα σου ποιο είναι? Σε αποφεύγουν? Τις αποφεύγεις? Δεν έχεις που να αφήσεις το παιδί και δε θέλουν να βγαίνουν με μωρά??? Έχεις εντοπισει το πρόβλημα?? Πχ και εγώ έχω τεράστιο θέμα από άποψη παρέας... Αν και έχουμε γνωστούς εδώ γύρω... Το πρόβλημα είναι πως αυτές έκαναν πρώτες παιδια και παρότι έχουν βοήθεια από γιαγιάδες, παπουδες κλπ, έχουν ξεκόψει... Οπότε είμαι πάλι μόνη... Απλά κάνω υπομονή απο Σεπτέμβριο που θα ξεκινήσω πάλι δουλεια, μπας και "κολλήσω" με καμία συνάδελφο...
  7. Έχω την αίσθηση πως όλοι (άντρες - γυναίκες), τα χειροποίητα προϊόντα τα πωλούν "μαύρα", μέσω φμπ ή ινσταγκραμ... Το έψαχνε πρόσφατα και μια φιλη και τη βοηθούσα στην αναζήτηση πληροφοριών, αλλά η αλήθεια είναι πως άκρη δε βγάλαμε... Αν βρεις κάτι, ωστόσο, θα με ενδιέφερε κι εμένα!!! καλα τα μαύρα, δε λέω, αλλά πολύ άγχος ρε παιδάκι μου!!!!
  8. Καλησπέρα σε όλες!!! Συγχαρητήρια για την προσπάθεια που κάνετε (τις προσπάθειες βασικά) για να γίνετε μητέρες!!! Παρακολουθώ το θέμα σας, από όταν έγινα μέλος του φόρουμ, παρότι δεν με αφορά η δωρεά ωαρίων!!! Ωστόσο, έχω ανατριχιασει από το πείσμα σας και τη θέληση σας και σας συγχαίρω για αυτό!!! Διαβάζω λοιπόν τι γράφετε περί dna, αν μεταβιβάζεται κάτι στο παιδί από εσάς ή όχι κλπ... Προσωπικά, έχω τη δική μου άποψη (και λόγω επαγγέλματος) αλλά δε βρίσκω το λόγο να την αναφέρω... Θα σας πω μόνο πως αν ερχόταν κάποιος σήμερα και μου έλεγε πως έγινε λάθος στο μαιευτήριο και μου δώσανε λάθος παιδί και αν θέλω να κάνω τραμπα με το σωστό, δεν θα το έκανα για κανένα λόγο!!! Την κόρη μου δεν την αγαπάω για το γενετικό της υλικό. Την αγαπάω για το είναι της, για το χαρακτήρα της που εγώ βοήθησα να αναπτύξει έως τώρα! Δεν με νοιάζει αν μου μοιάζει (δεν μου μοιάζει καθόλου), αν είναι ξανθιά, μελαχρινή, γαλανοματα, μαυροματα, αν έχει το dna το δικό μου ή της γειτόνισσας. Είναι παιδί δικό μου, όχι επειδή είναι από δικό μου ωάριο, ούτε επειδή τη γέννησα!!! Κι ας είχα 19 ώρες με πόνους μέχρι να βγει. Είναι παιδί μου γιατί εγώ την αναθρεφω. Εγώ την κανακευω όταν κλαίει. Εγώ τη μαλώνω όταν κάνει χαζομάρες, εγώ της μαθαίνω τραγουδάκια, της έμαθα να περπατάει, να μιλάει, να κάνει ότι κάνει. Είναι Κορη μου γιατί εγώ ξενυχτάω στο πλάι της όταν είναι άρρωστη. Εγώ την έτρεχα όταν αρρώστησε. Εγώ χάιδεψα και φίλησα τις πληγές της. Και αυτό το πλάσμα δεν θα το άλλαζα ακόμα κι αν ήταν γυφτάκι, μαυρακι, κινεζακι και μου το έδιναν κατά λάθος... Τι θέλω να πω με αυτό??? Ένα παιδί δεν είναι δικό μας επειδή προέρχεται από ένα κύτταρο μας. Ούτε επειδή το εχει τη μύτη ή τις φακίδες μας. Ένα παιδί είναι δικό μας για πολλά περισσότερα πράγματα!!! Είναι για το χαρακτήρα του, για τα πράγματα που του μάθαμε, για τις δεξιότητες που ανέπτυξε με τη βοήθεια μας. Εκεί φαίνεται ο γονιός. Στην σωστή ανατροφή και όχι στη μεταβίβαση γενετικου υλικού ή στην ομοιότητα των εξωτερικών χαρακτηριστικών.
  9. Και εμένα μου το λένε... Αλλά επειδή και την πρώτη φορά που παλινδρόμησε έκανα μέχρι ΚΑΙ τη μέρα της αποξεσης αρκετούς εμετούς, φοβάμαι πως απλά αυτή είναι η αντίδραση του οργανισμού μου στις εγκυμοσύνες... Κάπου είχα διαβάσει πως ο οργανισμός αντιμετωπίζει το έμβρυο ως "παράσιτο" και είναι ο τρόπος αντιμετώπισης του...
  10. Καλησπέρα!!!! Να σου ζήσει ο μικρούλης!!! Λοιπόν, το θέμα σου μου θυμίζει πάνω κάτω την περίπτωση μου!! Βέβαια καμία σχέση αυτά που περιγράφεις με όσα πέρασα εγώ, αλλά είχα και εγώ πολύ δύσκολη εγκυμοσύνη!!! Υπερεμεση από την 1η μέρα της καθυστέρησης μέχρι και αφότου γέννησα (έχασα 15 κιλά σκέψου στην εγκυμοσύνη αφού έκανα συνέχεια εμετούς), 3πλη αποκόλληση στην 9η εβδομάδα με τρελή αιμορραγία, ξάπλα 1 μήνα τότε και έκτοτε υπερβολική προσοχή γιατί έκλεισε ολοκληρωτικά η αποκόλληση στη β επιπέδου, πρόωρες συσπάσεις από τον 7ο μηνα, ολιγοαμνιο στον 8ο και εν τέλει γέννησα με πρόκληση μετά από 19 ώρες στις 40 εβδομάδες!!! Μέχρι τέλους με παιδεύει το βλαστάρι μου!!! Βέβαια δεν κινδύνευσε η ζωή μου , αλλά ήμουν μονίμως χάλια λόγω των εμετων... Σκέψου δεν πέρασε ούτε μια μέρα που να μην κάνω τουλάχιστον 3 εμετούς κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης μου. Τη χειρότερη μέρα είχα κάνει 30, ενώ ένας μέσος όρος εμετών ήταν οι 15 καθημερινα... Είχα και μια αποβολή στο ιστορικό μου, οπότε είχα και το αγχος... Με ρωτάνε λοιπόν όλοι ποτέ θα κάνω 2ο παιδί!!! Ποτέ τους λέω!!! Φοβάμαι τόσο πολύ ότι θα περάσω ξανα τα ίδια με τους εμετούς που ειλικρινά μου φαίνεται εφιάλτης το ενδεχόμενο 2ης εγκυμοσύνης... Στεναχωριέμαι που μάλλον έτσι θα μείνει η κόρη μου μοναχοπαίδι και ο άντρας μου θέλει πολύ ένα 2ο παιδάκι, αλλά ειλικρινά δεν μπορώ ούτε να σκεφτώ να περνάω το 1/10 από όλα αυτά ξανά. Αν μου εγγυηθεί κάποιος ότι θα έχω μια πανευκολη εγκυμοσύνη και πως δεν θα έχω τίποτα από όλα αυτά ξανά, θα το σκεφτόμουν, αλλά σε αυτή τη φάση και μόνο που τα θυμήθηκα ξανά, με έπιασε αναγουλα!!!
  11. Όταν λέμε rooming in, εννοούμε το μωρό να είναι στο δωμάτιο 24 ώρες το 24ωρο και να φεύγει από τη μητέρα μόνο για εξετάσεις και για να το πλύνουν. Οτιδήποτε άλλο δεν είναι rooming in...
  12. Δεν το λέω για εσένα κορίτσι μου!! Για το νοσοκομείο το λέω!!!! Αυτό που περιγράφεις ΔΕΝ είναι rooming in και ΔΕΝ θα έπρεπε να το κάνουν, από τη στιγμή που φέρουν αυτό τον τιτλο. Αλλά στην Ελλάδα όλα γίνονται!!! Αυτό!! Κατά τα άλλα να σου ζήσει!!!
  13. Για αυτό και μόνο που περιγράφεις, θα έπρεπε να έχει χάσει την πιστοποίηση. Το rooming in σημαίνει το μωρό συνέχεια με τη μαμά. Το να το παίρνουν για να κοιμηθείς κλπ κλπ κλπ δεν είναι rooming in. Είναι ότι γινόταν πριν, απλά για διαφήμιση και προσέλκυση πελατών, κοτσαραμε ένα rooming in και όλα καλά!!!
  14. anemoni1989

    Εσείς τι θα κανατε??

    Ε καλά και εγώ ξέρω οικογένεια που η μάνα ήταν μαζί με τον πατέρα πάνω από 20 χρόνια. Μια χαρά ξύλο έτρωγε όταν αυτός έπινε και εν τέλει τα παιδιά τους καταστράφηκαν. Μέχρι να πουν οι κόρες τους πως ο πατέρας ήταν μέθυσος και έδερνε τη μάνα τους, μια χαρά ευτυχισμένοι και αγαπημένοι το έπαιζαν. Το πόσα χρόνια είναι 2 άνθρωποι μαζί δεν ειναι δείγμα ευτυχίας. Είναι ένδειξη αδυναμίας μάλιστα να ξεφύγεις από ένα δυνάστη, όταν οι συνθήκες είναι τέτοιες ώστε να εξαρτασαι πλήρως από αυτόν.. Έτσι όπως το θέτεις, βγάζει νόημα... Βέβαια εξακολουθεί να με βρίσκει αντίθετη και να το θεωρώ ανήθικο, αλλά προφανώς κάποιοι το αποδέχονται ως λογικη... Είναι ενδιαφέρον πάντως να διαβάζω διαφορετικες απόψεις και για αυτό δημιούργησα και το ποστ!!!
  15. anemoni1989

    Εσείς τι θα κανατε??

    Μακάρι να έχεις δίκιο, αλλά επειδή και εγώ στο χώρο εργασίας έχω δει πολλά, δυσκολεύομαι να τα δω τόσο ρομαντικα τα πράγματα!!!! Ξαναλέω, όμως, μακάρι να διαψευστω και να είμαι υπερβολικη και να τους έχω αδικήσει (όχι μόνο αυτούς, αλλά όλους όσους έχω κρίνει ως ακατάλληλους για γονείς κατά την κρίση μου)... Προφανώς είναι θέμα οπτικης... Απλά μάλλον εμένα μου φαίνεται δυσκολο να το δω ως νορμάλ, αφού είναι πολύ μακριά από τα δικά μου πιστεύω και τις δικές μου αξίες.... Βέβαια, με τέτοια παραδείγματα, δεν είναι να απορούμε που εν έτει 2020 η ενδοοικογενειακή βία καλά κρατεί και οι γυναίκες παραμένουν θύματα σεξισμού και υποτίμησης από το αντίθετο φύλο.