Heidelberg

Λυπάμαι πολύ για αυτό που περνάς, ειδικά σε αυτήν την φάση με το μωρό σε τέτοια ηλικία! Είναι βαριά η γονεϊκότητα για πολλούς τελικά! Τώρα βέβαια ο σύζυγός σου δεν επηρεάστηκε και ιδιαίτερα, αφού στην ουσία σου μόνη σου είσαι και μάνα και πατέρας, αλλά δεν είναι όλοι για όλα... Και να σου πω και κάτι; Άμα δεν τραβούσε άλλο, κάλλιο τώρα παρά αργότερα <3

Καλημέρα και από εμάς! Εμείς δεν τα πάμε πολύ καλά με το φαγητό, μας το παίζει δύσκολη η κυρία!! Ελάχιστη πρόοδο έχουμε κάνει από την αρχή, και δυσκολεύεται και στα κακά (δεν γκρινιάζει, αλλά την βλέπω που ζοριζεται και δεν κάνει κάθε μέρα). Μέσα στην εβδομάδα θα της ξεκινήσω και δεύτερο γεύμα (λαχανικά) και ελπίζω εκεί να τα πάει καλύτερα! Νομίζω τουλάχιστον ότι θα βελτιωθεί στο θέμα της δυσκοιλιότητας.

Καλημέρα! Δεν της ξανάβαλα μήλο προς το παρόν, θα το αφήσω ακόμα. Οι κοκκινίλες της είχαν φύγει μετα από λίγο και είπε η παιδίατρος μήπως την ερέθισε το όξινο του φρούτου, καθώς ακουμπούσε το κουταλάκι στα μάγουλά της. Αλλά το αφήνω για λίγο καλού-κακού. Για να πω την αλήθεια, δεν ξέρω γιατί μας ξεκινάει με φρούτα και όχι λαχανικά, το ίδιο κάναμε και στον γιο μου πριν 3 χρόνια. Ίσως επειδή είναι πιο γλυκιά η γεύση τους, για να είναι πιο εύκολο στην αρχή; Η μπουμπού το παλεύει η καημένη, κάτι τρώει, όχι σπουδαία ποσότητα βέβαια. Αλλά έχουν αλλάξει τελείως και τα κακά της , οπότε καταλαβαίνω ότι κάτι καταλήγει και στο στομάχι της (εκτός από ρούχα, καρέκλα, χαρτοπετσέτες κλπ κλπ ) Εσείς πώς τα πάτε;;

Ναι περιμένω να μπουν και αυτά τα πιο κρεμώδη και τότε θα γίνει πιο εύκολο λογικά. Απλώς επειδή της κρατάω 3ήμερες εισαγωγές για κάθε καινούργιο, περνάνε μέρες. Όταν έβαλα το μήλο, αντέδρασε και καλύτερα, για να πω την αλήθεια, αλλά επειδή την 2η μέρα πέταξε ξαφνικά κάτι κοκκινίλες στα μάγουλα, το σταμάτησα. Την αφήνω κάνα δυο μέρες μόνο με αχλάδι πάλι και μετά θα βάλω μπανάνα. Λαχανικά δεν έχουμε ξεκινήσει ακόμα, είμαστε στο ένα γεύμα προς το παρόν.

Ξεκινήσαμε και εμείς στερεές με μεγάλη αποτυχία προς το παρόν Τρίτη μέρα βέβαια σήμερα είναι, δεν έχω και μεγάλες απαιτήσεις. Αχλάδι για αρχή και το καταλαβαίνω ότι δεν της αρέσει, δεν είναι και η υφή του ωραία κρεμώδης, οπότε λογικό. Αύριο θα προσθέσω και μήλο, ίσως είναι καλύτερο έτσι. Προς το παρόν η μπουμπού χρησιμοποιεί το κουταλάκι ως μασητικό για τα ούλα της, μάλλον δεν έχει καταλάβει ακόμα τι πρέπει να κάνει

Της έκανα τεστ από την αρχή, γιατί είπε η παιδίατρος αν βγει θετικό και σηκώσει η μπέμπα κάνα πυρετό, να την πάμε αμέσως νοσοκομείο. Ευτυχώς δεν σήκωσε. Και μετά της ξαναέκανα και εγώ σελφ ανά δύο ημέρες, γιατί δεν ήθελα να στείλω τον μεγάλο μου στον παιδικό όσο βγαίνει θετική η μικρή. Σημασία έχει που το ξεπεράσαμε και εμείς και εσείς!!

Καλημέρα από εμάς! Καιρό έχω να γράψω και τα δικά μας νέα Μεγαλώνει η μπουμπού μου (9/3 γίνεται 6 μηνών) και τώρα γίνονται λιιιιιγο πιο εύκολα τα πράγματα και με τον μεγάλο μου γιο (είχαμε ζήλειες, ξεσπάσματα, επιθετικότητα...όλα αυτά όχι σε πολύ έντονο βαθμό αλλά πολύ συχνά). Τώρα είμαστε καλύτερα ευτυχώς :-), κάνει αστειάκια στην μικρή, της τραγουδάει, αυτή σκάει στα γέλια μόλις τον δει Είμαι πάντα σε επιφυλακή βέβαια, ποτέ μόνα τους στο ίδιο δωμάτιο, και για να πάω τουαλέτα πχ την βάζω στο ρηλάξ και την παίρνω μαζί μου αλλά είναι καλύτερη η κατάσταση! Η μικρή θηλάζει, τροφές δεν έχουμε ξεκινήσει ακόμα, θα ξεκινήσουμε με φρούτο σε καμιά 10αριά μερες. Την προηγούμενη εβδομάδα κολλήσαμε κοβιντ εγώ και η μικρή (πιθανόν από την πεθερά μου), όχι ο γιος μου και ο άντρας μου (πώς τα κατάφεραν;;;). Εγώ είχα μόνο λίγο μπούκωμα, η μικρή λίγο βήχα αλλά όχι κάτι τρομερό (δηλαδή είπε η παιδίατρος να μην κάνουμε καν εισπνεόμενα). Αγχώθηκα μέχρι να δω το αρνητικό στο τεστ της, ευτυχώς τέλος καλό όλα καλά! Για να το ξέρετε και εσείς (και αχρείαστο να'ναι), στα μωράκια μας αν χρειαστεί τεστ, καλύτερα όχι με την μπατονέτα του κιτ, αλλά με την συσκευή που τραβάμε τις μυξούλες κατευθείαν: τραβάμε μυξούλα και την φυσάμε κατευθείαν στο φιαλίδιο με το υγρό. Αχρείαστο βέβαια να'ναι!!

Σίγουρα θα ακούσεις τον γιατρό σου, αλλά γενικά θεωρείται νωρίς ο 4ος μήνας για εισαγωγή σε τροφές μωρέ. Κανονικα, θέλουμε 180 μέρες ζωής, δηλαδή όταν κλείσουν τον 6ο. Κάποιοι λένε και για 5 1/2 οκ, αλλά στον 4ο;; Μήπως να το ξανασυζητήσετε, να σου εξηγήσει γιατί θέλει από τόσο νωρίς;

Ναι, έτσι βγάζει νόημα, γιατί ο σύζυγος ήταν εμβολιασμένος και έκανε ράπιντ, εγώ όχι και έκανα μοριακό.

Ισως επειδή μπαίνεις προγραμματισμένα, κάνετε και οι δύο μοριακό για να είναι έτοιμα από πριν. Εγώ όταν μπήκα (όχι προγραμματισμένα) έκανα μοριακό, ο σύζυγος ράπιντ. Εγώ μάλιστα γέννησα και το μοριακό δεν είχε βγει ακόμα και περιμέναμε με το μωρό γύρω στις 2 ώρες, προτού με πάνε στην ανάνηψη. Με το καλό να έρθει το ζουζούνι σας!

Με το καλό εύχομαι! Λοιπόν, ο σύζυγος (βασικά ο συνοδός σου, όποιος είναι αυτός) κάνει ράπιντ τεστ όταν μπαίνεις για τον τοκετό. Με το αρνητικό αποτέλεσμα του βγάζουν μια κάρτα εισόδου και με αυτήν μπορεί να μπαινοβγαίνει, ναι. Ένας συνοδός όμως μόνο, έτσι; Εγώ αυτήν την φορά ήμουν στον 4ο όροφο και για το προσωπικό έχω να πω τα καλύτερα! Πριν 3 χρόνια ήμουν στον 5ο και δεν μπορώ να πω το ίδιο. Και πάλι με το καλό εύχομαι!

Οχι, δεν υπάρχει πρόβλημα. Κοριτσι μου, με το καλό! Εγω γέννησα στο Ιασώ, αν μπορώ να σε βοηθήσω σε κάτι, ευχαρίστως! Ευχαριστούμε για τις ευχές!!

Στην κατάψυξη αντέχει έως 6 μήνες, αλλά όχι στην πόρτα της κατάψυξης που έχει υψηλότερη θερμοκρασία, σε ράφι προς το βάθος. Επίσης, μιλάω για κατάψυξη με ξεχωριστή πόρτα από το ψυγείο. Αν είναι κατάψυξη εντός του ψυγείου, λιγότερο. Στην συντήρηση έως 3 μέρες (και πάλι όχι στην πόρτα).

Καλησπέρα σας, μανούλες! Λοιπόν, απίστευτο και όμως, στην μπέμπα μου ο αφαλός έπεσε την 3η μέρα, ήμασταν ακόμα στην κλινική! Ευτυχώς μου τον κράτησαν και μου τον έδωσαν, γιατί έπεσε όσο της έκαναν εξετάσεις! Έβγαζε αιματάκι μετά και οι οδηγίες ήταν μπεταντίν και μια αντιμυκητισιακή κρέμα για καμιά εβδομάδα, αλλά η δική μας παιδίατρος μου είπε μόνο οινόπνευμα και την κρέμα, όχι μπεταντίν. Τώρα πλέον έχει κλείσει εντελώς βέβαια (21 ημερών σήμερα η μπέμπα). Στον μικρό μου είχε πέσει στις 7 μέρες, η μπέμπα το ξεφτίλισε!

Κορίτσι μου, μήπως έχει χαλινό το τσιροπουλάκι σου, για αυτό και πονάς στον θηλασμό; Με τον χαλινό δεν μπορούν να κάνουν την σωστή θηλαστική κίνηση και για αυτό συνήθως πληγώνουν τις θηλές. Σου είπαν κάτι στην κλινική; Εμβόλιο έχω κι εγώ αρχές Οκτωβρίου και το περιμένω πώς και πώς, όχι τόσο για εμένα, αλλά για τα αντισώματα όπως λες και εσύ!

Πρώτα από όλα να σου ζήσει το μωράκι!! Και στα υπόλοιπα κορίτσια μας που γέννησαν!! Να χαιρόμαστε όλες τα παιδάκια μας και να τα καμαρώνουμε πάντα υγιή και χαρούμενα!! Η θερμοκρασία αυτή είναι φυσιολογική για βρεφάκια, σύμφωνα και με την δική μας παιδίατρο, αλλά μου κάνει εντύπωση που η δικιά μας μου είπε ότι μόνο από τον πωπό παίρνουμε θερμοκρασία τουλάχιστον μέχρι να σαραντίσουν, όχι μασχάλη ή μέτωπο. Ο κάθε παιδίατρος τελικά τα δικά του, έτσι;

38+6 ήμουν όταν γέννησα. 38+5 (απόγευμα) είχαν ξεκινήσει τα πρώτα πονάκια. Ελπίζω να γεννήσεις σύντομα και να σου φύγει όλο το άγχος, καταλαβαίνω ότι είναι δύσκολη όλη αυτή η αναμονή. (Στο πρώτο παιδάκι μπήκα με πρόκληση 38+2 γιατί δεν άντεχα άλλο, ήταν μεγάλο μωρό και πολύ ψηλά σε σημείο να με δυσχεραίνει και αναπνευστικά ακόμα. Ό,τι και αν έκανα, περπάτημα κλπ δεν βοηθούσε, και μόλις μου το πρότεινε η γιατρός, είπα ναι χωρίς 2η σκέψη. Όλα πήγαν καλά, αλλά συγκρίνοντας με τον δεύτερο τοκετό, λέω μακάρι να είχα κάνει υπομονή και να περίμενα όσο έπρεπε. Όμως ξέρω καλά ότι δεν παλεύεται η αναμονή, ειδικά όταν υποφέρεις.) Εύχομαι ειλικρινά τα καλύτερα <3

Και εγώ, κορίτσι μου, την Πέμπτη. Σήμερα γυρίσαμε σπίτι μας με την μπέμπα. Αν είδες και πολλή βλέννη, είσαι κοντά Εγώ την Τετάρτη το απόγευμα την είδα (δηλαδή ολόκληρο κομμάτι, όχι μικρή ποσότητα) και Πέμπτη πρωί γέννησα.

Χαχαχα! Το πίστευα και για τον δικό μου αυτό, αλλά με εξέπληξε ευχάριστα τελικά! Πάντως, πριν από 3 χρόνια είχε υπογράψει θυμάμαι ένα χαρτί ότι αν του συμβεί ο,τιδήποτε κατά την διάρκεια του τοκετού, το μαιευτήριο δεν αναλαμβάνει καμία ευθύνη (αν τυχόν πχ λιποθυμήσει και δεν ασχοληθεί κανείς μαζί του ξέρω γω), χαχαχα! Τώρα δεν ξέρω αν το υπέγραψε πάλι, παίζει και να μην πρόλαβε!

Δεν πόνεσα με το σπάσιμο, ενώ θυμόμουν ότι στο πρώτο μωρό είχα πονέσει! Αλλά μου είπε η γιατρός (και συμφώνησε και η μαία) ότι όταν είναι ήδη μεγάλη η διαστολή και σπάσουν τα νερά, τότε κατεβαίνει το μωρό κατευθείαν και αυτό είναι που πονάει και αυτό θυμόμουν. Όχι το σπάσιμο αυτό καθ' εαυτό δηλαδή. Ο άντρας μου ναι ήταν μέσα και στο πρώτο μας από την αρχή και τώρα μόλις κατάφερε να μπει. Στο πρώτο μας είχε συγκλονιστεί, γιατί ο γιος μας γεννήθηκε en caul (με ανέπαφο τον αμνιακό σάκο) αφ' ενός και αφ' ετέρου γιατί δεν περίμενε τον πλακούντα μετά και τρόμαξε Τώρα ήταν πιο ψύχραιμος, μάλλον γιατί δεν προλάβαινε και να αντιδράσει διαφορετικά Ήθελε όμως να είναι όντως, και του είχε εξηγήσει και η γιατρός ότι έτσι και μπει και αναλάβει ρόλο ενεργό, μετά δεν πρόκειται να τον αφήσει να βγει

Εμένα να φανταστείς τα νερά δεν είχαν σπάσει ούτε με την 9 διαστολή. Ήθελε να μου τα σπάσει η μαία και εγώ τους έλεγα να περιμένουμε να έρθει και ο άντρας μου, ο οποίος περίμενε ακόμα το αποτέλεσμα του ράπιντ, για να τον αφήσουν να μπει μέσα 9:20 ήταν η τελευταία κλήση που του έκανα στο κινητό και του'λεγα να βιαστεί, πήρε το χαρτί, τον ετοίμασαν, μπήκε, μου έσπασαν τα νερά, 9:45 είχα γεννήσει (Καμία σχέση με την πρώτη μου γέννα που ήμουν με πρόκληση και ξάπλωσα στο κρεβάτι της κλινικής 12:30 το βράδυ και γέννησα τελικά το άλλο μεσημέρι στις δυόμισι δηλαδή ) Η μπουμπού είναι καλή, έπιασε αμέσως ωραία στήθος και τώρα κατέβηκε και το γάλα, οπότε νιώθω ότι θα τα πάμε καλά. Αχ, Ασία μου, εύχομαι ειλικρινά (επειδή καταλαβαίνω πόσο θέλεις έναν όσο το δυνατόν λιγότερο επεμβατικό τοκετό) να το ζήσεις όπως πραγματικά θέλεις και να έχεις την εμπειρία που ονειρεύεσαι! Και σε όλες τις εγκυούλες μας να γεννήσουν όσο πιο ανώδυνα και γρήγορα γίνεται και με όσο πιο γρήγορη ανάρρωση γίνεται στις καισαρικές! Το εύχομαι πραγματικά!!!

Μακριά ιδιαίτερα όχι, αλλά με την κίνηση της Αθήνας δεν ξέρεις ποτέ... Χθες κάναμε πχ 3 τέταρτα, την Τετάρτη που ήρθα για το nst και είχαμε ξεκινήσει λίιιιιιγο πιο νωρίς μισή ώρα. Το'χουμε κάνει και σε 20 λεπτά. Αφού χθες μου λέει ο άντρας μου να με αφήσει στην είσοδο και να πάει να παρκάρει και εγώ δεν ήθελα και του είπα να παρκάρουμε μαζί και να προχωρήσουμε μαζί. Ε, στο περπάτημα μετά σταματήσαμε 2-3 φορές και με κρατούσε να παίρνω ανάσες, γιατί έρχονταν πλέον μεγάλες ωδίνες Λέω, πάει, ούτε στα σκαλιά δεν θα προλάβω να φτάσω

Ααα τον πονηρό! Σας τρολάρει ο μπέμπης μου φαίνεται Για να πω την αλήθεια, και εγώ αυτό φοβόμουν, μην πάω στο μαιευτήριο και με διώξουνε και έλεγα να περιμένουμε, να περιμένουμε και τελικά φτάσαμε στο παρά πέντε Αφού δεν γέννησα στον δρόμο πάλι καλά!!

Άντε περιμένουμε νέα και καινούργια μωράκια στην παρέα μας!! Με την καλό!!

Να σου ζήσει! Να είναι πάντα γερή και καλότυχη!!! <3 Κορίτσια μου, σήμερα γέννησα και εγώ <3 Χθες έκανα nst και υπέρηχο και ήμουν με διαστολή 2 προς 3. Όλο το απόγευμα είχα άτακτα ψιλοπονάκια, και από τις 4 τα ξημερώματα και μετά τακτικούς πόνους διαχειρίσιμους. Το καθυστέρησα μέχρι τις 6 και τότε είπαμε να ετοιμαστούμε. Μέχρι να ειδοποιήσουμε, να ετοιμάσουμε τον 3χρονο για τον παιδικό, να τον πάμε κλπ, τελικά φτάσαμε στο μαιευτήριο μετά τις 8. Είχα ήδη διαστολή 7 προς 8. Επισκληρίδιο δεν πρόλαβα να κάνω, κλύσμα δεν πρόλαβα να κάνω , η μπουμπού μου γεννήθηκε κυριολεκτικά με 3 εξωθήσεις, 3015 γρμ και 51 εκατοστά. Τώρα την έχω αγκαλίτσα και είχα ξεχάσει πόσο μικρούλικα είναι!! Εύχομαι σε όλες σας εύκολους και γρήγορους τοκετούς και υγιή και χαρούμενα μωράκια!!! Άντε, πάρτε σειρά