Venn

Δεν έχω γράψει ποτέ αν κ από την πρώτη μέρα μπαίνω να μαθαίνω πως πάει ο μικρός Αγγελάκος..σήμερα όμως έκλαψα από τη χαρά μου ! Εύχομαι Μ όλη μου τη δύναμη να γυρίσει σπίτι του να γνωρίσει το αληθινό του κρεβατάκι κ το πρώτο πράγμα που θα κοιτάζει κάθε πρωί να είσαι εσύ! Θα προσευχηθώ πάλι να πάνε όλα καλά! Νιώθω μια απερίγραπτη περηφάνια γ αυτό το αγορακι και όσο σου γράφω κλαίω από καμάρι! Είσαι πράγματι τυχερή που είσαι μαμά του όσο κ αυτός που είναι το μωρό σου!

Αφήστε το όμως το δόλιο να γεννηθεί !!!!! Αυτό λέω !!!η κατάσταση είναι εαυσθητη κ το μωρό πρέπει ναι ναι καλά μέχρι ότουρθει στον κόσμο κ ύστερα ας το αναλάβει αυτός που θα το φροντίσει καλύτερα! Θεωρώ τρέλα επικίνδυνο να πιέζεις ένα ανθρώπινο π ψυχολογικά δεν είναι καλά όταν μεγαλώνει μέσα τ κ άλλο άνθρωπο.δλαδη σκεφτόμαστε το ενδεχόμενο να γίνει του κακό χτύπα ξύλο όταν γεννηθεί το μωρό αλλά δε σκεφτόμαστε το ότι μπορεί αυτό να γίνει κ τώρα .τελοσπαντων δε θα κάνουμε το θέμα του ανθρώπου σίριαλ δικό μας.καλη τύχη εύχομαι να πάνε καλά.καληνυχτα σας

Αυτό που ότι σας βολεύει διαβάζετε ..είπα πουθενά εγώ αφήστε την στην τύχη της κ ότι γίνει?φαντάζομαι οι περισσότερες έγκυες στην περίοδο εγκυμοσύνης είχαν πάνω κάτω τα θέματα τους τακτοποιημένα κ όμως Μ ολη αυτή την αλλαγή ορμονών ανησυχίας γ τ μωρό τη γέννα γ τον εαυτο σου ,το να βλέπεις το σώμα σ νά αλλάζει μια φρίκη την τρως ,η ίδια της πως ακριβώς θα βγει από αυτό π έχει πιέζοντας την όλοι παραπάνω δεν έχω καταλάβει!!!!

Είχες ποτέ καποιο ψυχολογικό θεμα?σοβαρό εννοώ?γιατί τότε θα ήξερες την απάντηση και ακριβώς επειδή υπάρχει ένα μωρό που πρέπει όσο γίνεται να καταφέρει να ρθει στον κόσμο ήρεμα πως ακριβώς θα γίνει αυτό όταν θα σκάνε τα χαρτιά από δικηγόρους η θα την κάνουν έκπληξη στο σπίτι με τον πατέρα κ θα την βάλουν να μιλήσει Μ το ζόρι όπως είπαν πολλές?

Μωρέ αυτό με το λαικο δικαστήριο που κάνετε ποιον βοηθάτε?θα έπρεπε να μη κάνει σχέση θα έπρεπε να μη κάνει σεξ θα έπρεπε χίλια δυο.εσεις δεν υπήρξατε ποτέ 23????ολα τα κορίτσια δλδ που βλέπετε τα βλέπετε έτοιμα για να τους έρθουν οι μεγαλύτερες αλλαγές στη ζωή τους??συνέλθετε λίγο πόσο χρονών είστε?απ' όλα όσα είπα το τελικό σας συμπέρασμα είναι ότι την δικαιολογώ?ξέρετε εσείς οως μπορεί να νιώθει η κοπέλα?ξέρετε εσείς ποια είναι?εγώ δεν την ξέρω κ δε θα θελα εκτός από το να την δικαιολογω ούτε και να την κατηγορισω! Προφανώς κ δεν είναι καλά ψυχολογικά κ ότι αφορά το θέμα της ψυχολογίας είναι ένα πολύ λεπτό κ σοβαρό ζήτημα που χρειάζεται κάποια ακόμα πιο λεπτή κ συγκεκριμένη διαχείριση.επειδη έχω υπάρξει με έντονες κρίσεις πανικού κ άγχους ξέρω πολύ καλά πόσο ναι μεν καταλαβαίνεις ότι τα πράγματα δεν είναι καλά κ χρειάζεσαι βοήθεια ενώ ταυτόχρονα φοβάσαι τη σκιά σου κ είσαι έρμαιο των άσχημων συναισθημάτων σου.αν Μ λεγες ότι η κοπέλα δε γουστάρει απλά να βλέπει τον πατέρα του παιδιού της αλλά γενικά είναι μες τη χαρά κ ψωνίζει ρουχαλακια με τις φίλες της θα λέγαμε ότι μάλλον απομακρύνει τον πατέρα κ ναι εκεί θα πρέπει να παρθούν άλλες αποφάσεις κ να γίνουν άλλες κινήσεις.αλλα η κοπέλα σου λέει είναι με κρίσεις κ σ κατάσταση υστερίας προς όλους όταν πάνε να μιλήσουν για αυτό πράγμα που σημαίνει ψυχολογικό εμπόδιο.

Δεν είναι όλοι οι άνθρωποι το ίδιο.επειδη στα 18 ονομάσαμε την φάση ενηλικωση δε σημαίνει ότι κατά ένα μαγικό τρόπο μόλις πατήσεις το πόδι σου στα δεκαοχτώ αλλάζει η ζωή σου.η ζωή σ αλλάζει κ μαζί της κ εσύ κ μεγαλώνεις ανάλογα με το τι αλλαγές πραγματοποιούνται γύρω σου.η κοπέλα δεν είχε καμία διαφορά η ζωή της από τα δεκαπέντε της στα 23 της με εξαίρεση αυτή τη φορά που καλείται να δεχτεί τη μεγαλύτερη αλλαγή που θα υπάρξει.θετικη μεν τρομακτική δε.

Ηρέμησε ρε παιδιά όλοι να πάει ο άνθρωπος σ δικηγόρο και να την πιέσει κ δε ξέρω γω. Φίλε μου μπράβο σου για την στάση σου,μπράβο σου για το γεγονός ότι μπήκες στη διαδικασία να ψάχνεις με ειδικούς για βοήθεια ακόμα κ το ότι μπήκες εδώ να ρωτήσεις δείχνει πόσο ωριμος άνθρωπος κ έτοιμος να αναλάβεις ευθύνες είσαι.κ θεωρώ ήδη ότι το παιδί σου είναι τυχερό που σ έχει πατέρα! Όσο για την κοπέλα προσωπική μου άποψη είναι ότι λόγω ηλικίας συμβαίνουν όλα.δεν ήταν έτοιμη για κάτι τέτοιο,κ από την άλλη οι τύψεις κ οι ενοχές της αν το έριχνε την έκαναν να το κρατήσει με αποτέλεσμα να γίνεται ένας φαύλος κύκλος απ' όπου δε βλέπει τίποτα θετικό.ποστευω ότι θα αλλάξουν τα πράγματα στην πορεία κ όλα θα πάνε καλά.εσυ μέχρι τότε κάνε ότι κανείς,δείξε ότι είσαι εκεί μάθαινε νέα για το παιδί σου κ άφησε την χωρίς πιέσεις.δε ξέρω όλες εδώ οι υπόλοιπες πόσο ώριμα άτομα υπήρξαν στην ηλικία των 23 αλλά εγώ ήμουν παιδί!και το κατάλαβα όταν στα 23 Μ αρρώστησε η μητέρα μου κ εκεί από τη μια μέρα στην άλλη έγινα ξαφνικά ενήλικας με ότι συνεπάγεται.σου εύχομαι τα καλύτερα κ είμαι σίγουρη ότι θα περάσει η μπόρα

Όχι καθόλου άκυρη..δεν έχω ταμπού η κόμπλεξ Μ αυτό το θέμα.εχω συμβουλευτεί ψυχολόγο στο παρελθόν κ με βοήθησε με κάτι κρίσεις πανικού που έμαθα να τις ελέγχω κ κατάφερα να ζήσω την περίοδο με τη μαμά χωρίς να εμφανιστεί καμιά.ναι Μ λείπει πολύ κ δεν θα περάσει ποτέ .ούτε με ψυχολόγο ούτε χωρίς.δεν έχει τελειώσει το πένθος Μ δεν πρόλαβα ποτέ να πενθισω ήρεμα καθότι είχα ένα μωρό παιδί να προσέξω με ξενύχτια ατελείωτα κ μηδενική βοήθεια.ο άνθρωπος έχει ανάγκη να δίνει κ να παιρνει.επειδη με ξέρω ,όσο είμαι σπίτι χωρίς τον άντρα μου με ένα δίχρονο χωρίς ένα τηλέφωνο από τη μαμά Μ να γκρινιάζω έστω χωρίς έναν άνθρωπο που μπορεί να σ απαντήσει τέλος πάντων κ μιλάς μόνη σου στην ουσία ε νομίζω δικαιούται ένα διάλειμμα να συναναστραφεί με κόσμο ηλικίας τ που θα πει μια κουβέντα.γιατι κ η δουλειά Μ είναι με παιδάκια.οποτε δεν μπορώ να πω ότι πάω στο γραφείο κ εντάξει ξεφεύγω παίρνω τη δόση μου!τέλος πάντων ..πέρασε χειρότερα κ ξέρω ότι αυτά είναι χαρούμενα προβλήματα!απλά που κ που κ ιδιαίτερα βλέποντας τη πεθερά μου να αδιαφορεί πονάω πολύ..σας ευχαριστώ όλες όμως για τις απαντήσεις κ που βρήκατε χρόνο να μου γράψετε!

Καταλαβαίνω τι λες..κ εγώ δεν ήμουν ποτέ του εξω για να πω ότι μου λείπει ούτε θέλω να βγω μόνη Μ πχ.απλα εγώ από τα 23 μου που αρρώστησε η μητέρα μου σταμάτησα να ζω.θυμαμαι μόνο να ξυπνάω κ να κοιμάμαι να δουλεύω να τρέχω σ' αυτήν κ να ναι η μόνη έννοια μ.δεν πήγα διακοπές δεν βγήκα γ ένα ποτο δεν κοιμήθηκα ποτέ Μ τη σκέψη τι θα κάνω αύριο π έχω ρεπό κ βαριέμαι όπως πολλές συνομήλικες..κ στα 28 μου που την έχασα μετά από λίγο έμαθα ότι είμαι εγκυος..μέσα στο πένθος μου κ την ήδη υπάρχουσα σωματική κ ψυχική κούραση..κ πάλι τίποτα δε θα άλλαζα..είμαι ευτυχισμένη έχω τον άντρα μου κ το παιδάκι μ κ ανυπομονώ να μεγαλώσει η οικογένεια..όμως 7 χρόνια τώρα δεν έχω πάρει μια ανάσα κ τη χρειάζομαι προκειμένου να πάρω δυνάμεις .δε το καταλαβαίνεις κ είσαι τυχερή γ αυτό αλλα κ μόνο ένα τηλ στη μητέρα σου,ένα τι μαγείρεψε σημερα η το να της πεις κάτι π σ νευρίασε η χίλια δυο τέτοια είναι θεραπευτικό.. κ εγώ δεν το χω.μου λείπει η μητέρα μου κάθε μέρα κ περισσότερο.μου λείπει που κ που να ναι κ εγώ παιδι

Κ σε σένα! Με το καλό το μωράκι σας! Εγώ κορίτσια θα θελα.θα θελα πολύ να ζούσε η μανούλα μου κ να μπορούσα να τον αφήσω ένα Σαββάτο κ να βγω με τον άντρα μου.βεβαια θα θελα να ζουσε κ ας μη με βοηθουσε πουθενα είναι η αληθεια...ομως ναι θα θελα να μπορούσα να κάνω τις δουλειές του σπιτιού με ηρεμία κ χωρίς να καθαρίζω τ ένα κ να βρωμιζει το άλλο..θα θελα να μπορώ να αφήσω τ μωρό κ να πάω κάπου με τον άντρα Μ μια βόλτα μια ταβέρνα..κ όχι δε ζήτησα να γίνεται αυτό καθημερινά.οταν όμως δουλευετε κ οι δυο κ δεν βλέπετε ποτέ παρά ένα Σούκου που θα αρχίσεις να σκέφτεσαι ότι πρέπει να πας μάρκετ να τακτοποιήσεις ότι δε μπόρεσες μέσα στη βδομάδα ..ε θεωρώ ότι μια βοήθεια είναι πολύτιμη για να χορτάσεις κ τον σύζυγό σου

Έτσι θέλω κ εγώ να πιστεύω!σ ευχαριστώ πολύ!να χαίρεσαι τα παιδάκια σου !!

Να ναι γερά τα παιδάκια σου!είσαι όντως τυχερή που ο σύζυγος δεν λείπει πολύ..εμένα δυστυχώς η δουλειά του είναι τέτοια που λείπει όλη τη μέρα κ πολλές φορές κ εκτός πόλης για κάποιες μέρες..είναι δύσκολο να σαι μαμά χωρίς τη μαμά σου ...τα κάνα όλα μόνη τα μάθια όλα μόνη Μ κ πάλι φοβάμαι μήπως δε τα καταφέρω..άλλες μέρες πετάω από τη χαρά Μ κ άλλες δε μπορώ να κοιμηθώ από το άγχος..

Γεια σας κορίτσια!είμαι νέα στο φόρουμ οπότε με συγχωρείτε για τυχόν λάθη!ήθελα να ρωτήσω οσες έχετε δύο η περισσότερα παιδάκια κ καμιά βοήθεια κάποιες ιδέες η τρόπους ώστε να βοηθήθω στην καθημερινότητά όταν με το καλό έρθει το δεύτερο μωράκι μας!έχω ένα γιο που σ λίγο θα γίνει δύο κ πρόσφατα μάθαμε ότι περιμένουμε κ το δεύτερο παιδάκι μας..είμαι χαρουμενη πολλή αλλά και φοβισμένη.δεν έχω βοήθεια μιας κ η μανούλα μου δεν ζει κ η πεθερά μου είναι της καλοπέρασης..οπότε θα θελα να ακούσω πως κυλάει η ζωή με δύο κ αν τελικά θα επιβιώσουμε όλοι!