christinachk84

Καλησπερα σας!ηθελα να μοιραστω το προβλημα μου με σας που ισως μπορειτε να με νιωσετε με καποια απωλεια που θα ειχατε στο παρελθον σαν μελλουσες μητερες.ειμαι 33 και μισο και ο αντρας μου ιδια ηλικια.8 μαρτιου 2017 ειχα μια αποβολη 7 βδομαδων.οκ ηταν σοκ αλλα περασε γρηγορα.20 ιουλιου 2017 ξαναμενω εγκυος παλι με την δευτερη προσπαθεια.η χαρα απεριγραπτη.ειχα φοβηθει τοσο με την πρωτη αποβολη που πριβ ξαναμεινω εγκυος εκανα τα παντα απο εξετασεις.θρομβοφιλια κτλ.ολα καθαρα!ολη η εγκυμοσυνη κυλουσε ομαλα.27 μαρτιου 2018 ηταν η ημερομηνια να γεννησω.με επιασαν πονοι 22 μαρτιου και πηγα νοσοκομειο και μου ειπαν η καρδια ειχε σταματησει.τελικα αποδειχθηκε οτι το μωρακι μου με ειχε αφησει περιπου μια βδομαδα χωρις να το καταλαβω.δεν θελω να γραψω περισσοτερες λεπτομερειες πως περασα εκεινη τη μερα και τις επομενες γιατι με πιανουν συνεχεια τα κλαμματα.εστειλα και σε εργαστηριο τα αποτελεσματα και τελικο πορισμα το μωρακι υγιεστατο και απεβιωσε απο τυλιγμενο τον λωρο στο λαιμο.ο γιατρος ειπε οτι ημουν πιο ατυχη απο την γκαντεμια.εχουν περασει 5 μιση μηνες και ακομα ποναω για το μωρακι που εχασα.ειχα κανει τοσα ονειρα γι αυτο το κοριτσακι.επειδη μενω Ν.Αφρικη τα τελευταια χρονια ειχα καποια προβληματα με καποια οικογενειακα μου προσωπα και πιστευω πως με φαγανε τοσο με την γλωσσοφαγια τους και την κακια τους απο ζηλεια.επειδη ηδη τον περασμενο μηνα βαλαμε μπρος με τον συζυγο μου για νεο μωρακι τι προτεινετε να κανω να βγαλω τους τοξικους ανθρωπους απο τη ζωη μου;;;;;

Καλησπερα σας!ηθελα να μοιραστω το προβλημα μου με σας που ισως μπορειτε να με νιωσετε με καποια απωλεια που θα ειχατε στο παρελθον σαν μελλουσες μητερες.ειμαι 33 και μισο και ο αντρας μου ιδια ηλικια.8 μαρτιου 2017 ειχα μια αποβολη 7 βδομαδων.οκ ηταν σοκ αλλα περασε γρηγορα.20 ιουλιου 2017 ξαναμενω εγκυος παλι με την δευτερη προσπαθεια.η χαρα απεριγραπτη.ειχα φοβηθει τοσο με την πρωτη αποβολη που πριβ ξαναμεινω εγκυος εκανα τα παντα απο εξετασεις.θρομβοφιλια κτλ.ολα καθαρα!ολη η εγκυμοσυνη κυλουσε ομαλα.27 μαρτιου 2018 ηταν η ημερομηνια να γεννησω.με επιασαν πονοι 22 μαρτιου και πηγα νοσοκομειο και μου ειπαν η καρδια ειχε σταματησει.τελικα αποδειχθηκε οτι το μωρακι μου με ειχε αφησει περιπου μια βδομαδα χωρις να το καταλαβω.δεν θελω να γραψω περισσοτερες λεπτομερειες πως περασα εκεινη τη μερα και τις επομενες γιατι με πιανουν συνεχεια τα κλαμματα.εστειλα και σε εργαστηριο τα αποτελεσματα και τελικο πορισμα το μωρακι υγιεστατο και απεβιωσε απο τυλιγμενο τον λωρο στο λαιμο.ο γιατρος ειπε οτι ημουν πιο ατυχη απο την γκαντεμια.εχουν περασει 5 μιση μηνες και ακομα ποναω για το μωρακι που εχασα.ειχα κανει τοσα ονειρα γι αυτο το κοριτσακι.επειδη μενω Ν.Αφρικη τα τελευταια χρονια νιωθω τοσο μονη μακρια απο φιλους και ολα γι αυτο αποφασισα να γραψω εδω.