NANTIA91

Κοριτσια το αγχος ολα...αλλα αυτο που λετε γινεται να μη το σκεφτεσαι δε γινεται....ελπιζω με τη βοηθεια του θεου ολα να μας πανε καλα και ο καινουριος χρονος να μας φερει την ευλογια του...

Σου ευχομαι ολα.να.σου πανε τελεια και με το καλο συντομα τα χαρμοσυνα....εμενα με εδιωξε σε εισαγωγικα ο ζηκοπουλος...δεν ειχαμε συμφωνα με τις εξετασεις κατι ουτε εγω ουτε ο συζυγος και μας ειπε απλα να ηρεμησουμε να κανω διατροφη και ασκηση και οταν αλλαξει η ψυχολογια μου και δεν ερθει τα ξανα λεμε...οποτε και εσυ παρε θαρρος και ολα θα πανε τελεια

Αυτη η απαιδευσια που υπαρχει στο κοσμο ειναι τραγικη να ξερουν και να ζουν με τη καμπουρα του αλλου ας παρουμε λοιπον ολες θαρρος να φυγουν μακρυα οι τοξικοι κακεντρεχεις ανθρωποι....δε το πιστευα θα μου κανατε τοσο καλο...τελικα οι ξενοι ειναι οι καλυτεροι ανθρωποι

Κοριτσια καλημερααα μου δωσατς τετοια δυναμη και θαρρος δε μπορειτε να φανταστειτε θα συνελθω πρεπει για μενα και για την οικογενεια που επιθυμω σας ευχαριστω....

Μπορω να πω πως περνω τα ιδια ετσι συμπεριφερονται ολοι οσοι δεν εχουν παιδεια για μενα μεσα τους...πρεπει να αρχισω να ειμαι πιο σκληρη τελικα...να κοιταξω τον αντρα μ.και να σκεφτομαι αισιοδοξα...

Το κακο με εμενα σκεφτομαι παντα και βαζω προτεραιοτητες μονο τους αλλους και να ειναι καλα και να γελανε εκτος απο μενα...ποτε εμενα...ο αντρας μ με καταλαβαινει και μ το λεει να τους κανω ολους περα αλλα θελω ολοι να ειναι καλα και ετσι με αφηνω πισω..

Δε γινεται αν τους αφησω θα πληγωσω τον αντρα μου αν και δεν τους δινω αφορμες εδω στην επαρχια φανταζεσαινπως ειναι τα πραγματα εισβαλλουν στη Ζωη σου με ολα τα μεσα...το παλευω ομως αλλα και παλι τα λογια τους με εχουν κυριευσει και δε μπορω μα τα ξεχασω...αυτο με αγχωνει...μακαρι να τα καταφερω το χρειαζομαι....

Σε ευχαριστω πολυ για τα λογια σου και μακαρι να καταφερω να ορθοποδησω γτ πραγματικα το χρειαζομαι και για μενα πανω απο ολα...αλλα εχουν ερθει ολα τοσο στραβα τα τελευταια χρονια που τωρα εχω λυγισει εντελως....νομιζω δεν εχω αλλη δυναμη πιστη και ελπιδα εγω μεσα μου...

Αυτος ειναι τοσο αισιοδοξος παρολο που τα περασε ολα αυτος...μου λεει να το βλεπω με αισιοδοξια με αγαπα με φροντιζει και εγω το ιδιο...αλλα νιωθω πως κατι λειπει για να μας ολοκληρωσει και δε μπορουμε να το καταφερουμε...η μεχρι τωρα γιατρος μ.μου ειπε να αποβαλλω κατα πολυ το αγχος μου τους κακους ανθρωπους και να κανω κατι για μενα....αλλα το θεμα ειναι το μεσα μου νιωθω ασχημα και πληγωμενη με το εγω μου τα βαζω και στεναχωριεμαι...το ξερω πως πρεπει να παρω δυναμη και θαρρος αλλα εχω καταρακωθει...

Κοριτσια καλησπερα καινουριο στο συγκεκριμενο σαιτ...να σας πω την ιστορια μου...εδω και 3 χρονια προσπαθουμε με το συντροφο μου για παιδι...οι εξετασεις οι δικες μου καλες και η σαλπιγγογραφια...του συζυγου μου 1ο σπερμοδιαγραμμα μετριο αριθμο σπερματοζωαριων και οχι ικανοποιητικη μορφολογια(λογια γιατρου)3μηνη θεραπεια βασανιστικη ψυχολογικα αλλα μας αποζημιωσε το 2ο σπερμοδιαγραμμα...παρολο που ολα λοιπον πηγαν καλα ακομη να πιασω παιδι...παντα ψαχνω τις γονιμες επαφες αλλα τπτ με εχει κυριευσει το αγχος δε μπορω αλλο κουραστηκα να το σκεφτομαι καθε μηνα που δεν ερχεται κλαιω...επομενο βημα συναντηση με το κ.ζηκοπουλο γτ πια σκεφτομαστε αλλες μεθοδους....εχω μια μικρη καθυστερηση αυτο το μηνα αλλα δεν ελπιζω γτ μετα απο επαφη ειδα ροζ καφε υγρα...ο πονος μ αφανταστος τα λογια τριτων σαν καρφια νιωθω οτι δεν ζω τη ζωη μ πια..νιωθω οτι δεν μπορω να δωσω στον αντρα μ οτι ποθουμε και μας χαλαω τη ζωη...

δε ξερω γιατι δε μπορεις...εχω ακουσει και εχω διαβασει τα καλυτερα...απλα θα ηθελα να μαθω και απο μια κοπελα την προσωπικη εμπειρια της...παρολα αυτα σε ευχαριστω

Καλησπερα...εκλεισα και εγω ραντεβου με το κ.ζηκοπουλο...θα μπορουσε να μου πει καποια την εμπειρια της??ευχαριστω