Κορίτσια καλησπέρα, είμαι να σκάσω!
Θέλω ένα δεύτερο παιδάκι όσο τίποτα...
Τον περασμένο Απρίλη στην αυχενική της εγκυμοσύνης μου βλέπει η γιατρός μου δισχιδής ράχη σε σοβαρό βαθμό. Η στεναχωρια φυσικά δε περιγράφεται. Εκανα διακοπή. Η κατάθλιψη κράτησε και κρατά ακόμη...
Ερχόμενοι στο παρόν, την Κυριακή που μας πέρασε κάνω ένα τεστ καθώς προσπαθούμε και πάλι. Βγαίνει θετικό, μετά από δυο μήνες προσπαθειών. Η χαρά μας χτύπησε ταβάνι. Μιλώ τηλεφωνικά με τη γιατρό μου κι επειδή ζω σε νησί μου λέει κάνε μια χοριακή τώρα κιολας, να μη σε τραβολογάω άδικα καιροί που είναι. Κάνω την Δευτέρα (26η ημέρα του κύκλου) και βγαίνει 79,34. Ωραία μου λέει κάνε και μια επαναληπτική τη Πέμπτη και λογικά θα σε βάλω την άλλη Πέμπτη (ημέρα των γενεθλίων μου στο μεταξύ) για να δούμε και σάκο. Πηγαίνω ωραία ωραία σήμερα δίνω το αιματάκι μου και μόλις βλέπω το αποτέλεσμα...κόπηκαν τα πόδια μου! 74,39. Μιλάω με την γιατρό μου, μου λέει είναι κύηση που υποχωρεί.Κάνε πάλι την χοριακή την Δευτέρα να δούμε πόσο θα πέσει αν και μέσα στις επόμενες ημέρες να περιμένεις περίοδο. Μην απελπίζεσαι μου λέει, συμβαίνει συχνά...
Από την μία το συγκεκριμένο μικροβιολογικό έχει τύχει να κάνει λάθος σε αποτελέσματα και όχι μία και δυο φορές (αλλά δυστυχως οι επιλογές στο νησί είναι ελάχιστες), από την άλλη πέρασα και χειρότερα και θα το αντιμετωπίσω κι αυτό...
Ίσως απλά να σας γράφω εδώ έστω για μια ελάχιστη γυναικεία παρηγοριά...
(Ευτυχώς έχω έναν άνδρα που μου στέκεται αφάνταστα, αλλιώς θα ήμουν στα πατώματα τώρα)