Στα σεμινάρια της Φαιναρέτης, οι μαιες έλεγαν ότι η διαφορά των συσπάσεων πριν τον τοκετό, από αυτές του τοκετού, είναι ότι οι συχνές, που έχουμε πριν, είναι γύρω από τον αφαλό. Ενώ του τοκετού, είναι ψηλά, σαν να πιέζουν προς τα κάτω.
Επίσης είπαν κάτι που δεν γνώριζα και μου φάνηκε πολύ σημαντικό και ενδιαφέρον. Δεν σπάνε τα νερά σε όλες και ούτε περιμένουμε οπωσδήποτε αυτή τη στιγμή και ότι αυτό είναι κάτι εξιδανικευμένο, από τις ταινίες. Το ιδανικό είναι να μετράμε τη συχνότητα των συσπάσεων μας και ότι μπορεί να έχουμε αρκετό καιρό μπροστά μας. Όπως το ότι θα ήταν καλό να μην βιαστούμε να πάμε στο νοσοκομείο, γιατί μπορεί να χρειαστεί να περάσουμε 15 με 20 ώρες μέχρι να έρθει η ώρα που θα γεννησουμε, από την ώρα που θα νιώσουμε τον πρώτο πόνο.
Είναι σημαντικό, με το που θα νιώσουμε ότι κάτι συμβαίνει να επικοινωνήσουμε με τον /την γυναικολόγο μας.
Εγώ θα πρότεινα, ακόμη και τώρα, αν έχετε απορίες είτε να μιλήσετε με το γιατρό σας, ώστε να ξέρετε τι να περιμένετε είτε να κάνετε και ένα τηλέφωνο στη Φαιναρέτη, που πάντα υπάρχει κάποιος πρόθυμος να βοηθήσει. Εγώ επικοινώνησα μετά από την παρότρυνση κάποιας από τις κοπέλες εδώ και μπήκα σε ένα ταχύρρυθμο σεμινάριο, που μου έλυσε πάρα πολλές απορίες και με ηρέμησε πολύ!
Εδώ που φτάσαμε, όλα θα πάνε καλά! Είμαστε τυχερές και κανένα παιδί δεν έμεινε για πάντα μέσα, θα τα καταφέρουμε!!!
Εμείς πήραμε από χθες και τη γάτα στο σπίτι μας και προσπαθούμε να προσαρμοστουμε οοοολοοοιιιι μαζί..!
Και ακόμη δεν έχω κάνει την μετακόμιση από το δικό μου σπίτι στο κοινό μας σπίτι.
Με βλέπω να γενναω πάνω στις κούτες.