Γειά σας! Γεννήσαμε 2.1.2022! Πρωτόχρονιατικο δώρο! Γράφω εδώ στου Δεκεμβρίου γιατί είμαστε πιο κοντά στις εμπειρίες ηλικιακα... Από τις μανούλες του Γενάρη. Έχουμε 2 βδομάδες ζωής αυριο κ ακόμα νιώθω πελαγωμενη. Θηλάζω αποκλειστικά και υπερβολικά ακατασταστα. Πέρασα μια απόλυτα τραυματική εμπειρία στη κλινική π με ευθύνη μου θα κατονομασω, γενεσις Θεσσαλονίκης. Είχα rooming in κ καισαρική κ δεν είχα σύνοδο οπότε ήμουν μάλλον κακό σπυρί για το προσωπικό γιατί χρειαζόμουν βοήθεια. Λογος για τον οποίο πήγα σε κλινική άλλωστε πάρα το ότι είμαι άνεργη μητέρα. Υπέστη σοβαρή ψυχολογικγ κακόποιησγ ότι δεν έχω γάλα, ότι χιλια δυο. Καμισ απόλυτως υποστήριξη και βοήθεια. Αντιθέτως με μάλωναν ενώ ζητούσα βοήθεια για το μωράκι π έκλαιγε. Δώσαμε ξένο γάλα. Ενω ειχα. Βάλαμε ψευδοθηλες ενώ δεν έχω καν επίπεδες ή εισεχουσες θήλες, από την πρώτη μέρα ζωής του μωρού αντί να το βοήθησουμε να πιάσει. Τις οποίες κουβαλάω ακομα... Γιατί τις έμαθε κ δεν μπορουμε να τις βγάλουμε.
Εξαιτίας τους με το ξένο γαλα κ τη μείωση του θηλασμού στο στήθος πέτρωσε το στήθος μου κ ήρθε ειδικός σπίτι να με ξεπετρωσει.
Τελος πάντων πέρασα απαισια κ μου κατέστρεψαν τις πρώτες στιγμές του μωρού μου. Πράγμα που με βαραίνει.
Στο σημερα, παλευω με αποκλειστικο θηλασμό, με το κλασικό άγχος αν παίρνει βάρος το παιδί. Σε αυτό έχει προστεθεί ότι το μωράκι μας νιώθει ακόμα τρομερή ανασφάλεια κ θελει πιο πολυ από ποτέ να είναι μόνιμα στο στήθος. Μονιμα. Εκεί κοιμάται. Κυρίως μέσα στην μέρα. Δεν τρώει δήλαδη κ να κοιμηθει. Τρώει κ κοιμάται πάνω στο στήθος κ όταν την βγάλω να την ακουμπήσω κλαίει κ σφαδάζει. Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα να μην ξεκουράζομαι καθόλου. Να έχω μια επιπλέον κούραση. Ευτυχώς βρήκα την ξαπλωτη στάση θήλασμου γιατί τα χέρια μου δεν τα ένιωθα πια. Αλλα εκεί δεν καταλαβαίνω πόσο τρώει.
Σήμερα πήγαμε τη πρώτη μας βόλτα. Κ αναρωτιόμουν πως θα κάτσει στο καροτσι. Τελικά μετα από λιγο σπαρακτικό ουρλιαχτό στην αρχή κοιμήθηκε 1.15 κ ένιωσα άνθρωπος που απλά περπατούσα κ δεν είχα κπ στο στήθος μου.
Το καλο είναι οτι εχω βοήθεια στο σπίτι τη μαμά μου. Αλλα είχα πολλη πολλή ανάγκη να μοιραστώ τι ζω μαζί μεε άλλες μανούλες. Να μου πει καμια αν αντιμετώπιζε κάτι τέτοιο κ τι έκανε.