Γεια σας κοριτσια....
και εγω εδω μετα απο ενημερωση της georgiamami να μαζευτουν ολες οι θυρεοειδοπληκτες!
Εγω γεννησα το 2006 το πρωτο μου παιδακι και μετα απο 1.5 χρονο ενιωσα ταχυπαλμιες και ειχα και υψηλη σχετικα πιεση. Επισης οι λεμφαδενες μου ηταν πρησμενοι (Νοεμβριος 2007). Δεν εδωσα σημασια μεχρι μετα απο λιγους μηνες που ειχα αδυναμια στους μυες μου, δεκατα ακατεβατα και τρεμουλο....(Μαιος 2008)
Ημουν σιγουρη οτι ειχα θεμα με θυρεοειδη μια που εχουμε μια κληρονομικοτητα. Απλα δεν ηξερα πως θα ταλαιπωρηθω ΤΟΣΟ πολυ
Κανω εξετασεις και ανακαλυπτουμε οτι ειχα ενα αυτοανοσο νοσημα graves disease το οποιο 'χτυπαει' θυρεοειδη και οφθαλμους. Αρχικα μου ειχε προκαλεσει υπερθυρεοειδισμο, λιγο εξοφθαλμο ( ο οποιος δεν φαινονταν), απωλεια μαλλιων, αδυναμια, συναισθηματα αγχους και πανικου.
Ξεκιναω με αντιθυρεοειδικα, methimazole αρχικα. Μου δημιουργουν εκζεμα μετα απο ενα μηνα. Τα αλλαζω σε prothuril, μου δημιουργουν τοξικη ηπατιτιδα μετα απο δυο μηνες χρησης τους!
Καταληγουμε οτι δεν εχω αλλη λυση απο την αφαιρεση αλλα χειρουργειο δεν μπορουσα ακομη να κανω μια που οι ft3 και ft4 ηταν ιδιαιτερα υψηλα.
Παιρνω κορτιζονη για ενα μηνα μαζι με βαμμα ιωδιου (πρακτικη ενδοκρινολογων για να χαμηλωσουν οι ορμονες) καθως και χαπια για ταχυπαλμια, κατεβαινουν λιγο οι ορμονες και κανω χειρουργειο 1 Νοεμβρη 2008, με τον Κο Γουση.
Ολα καλα, κανενας πονος, μικρη τομη αλλα αναγκαστικα αφαιρεθηκε και ενας παραθυρεοειδης, μια που ο θυροειδης ειχε 'πρηστει' και ειχε μπλεχτει με τον παραθυροειδη. Και λογω των υψηλων ορμονων δεν ηθελαν να κανουν μαλαξεις γιατι φοβοντουσαν για ανακοπη. Βγηκα μετα απο μια ημερα νοσηλειας και συνολικα το χειρουργειο μου κοστισε 2.700 ευρω.
Ξεκινησα με Τ4 112 και σιγα σιγα το αυξησα μεχρι να σταθεροποιηθει το tsh μου σε 1 με 2. Η αφαιρεση του παραθυρεοειδη μου δημιουργησε προβλημα με το ρυθμισμα ασβεστιου στο αιμα και ακομη και σημερα παιρνω συμπληρωμα. Επισης μετα το χειρουργειο υποχωρησε ο εξωφθαλμος στο ενα ματι και οχι και στα δυο οποτε καταλαβαινετε πως μαζι με τα κιλα που ειχα παρει λογω κορτιζονης και προβληματος στον θυρεοειδη ( + ημουν σαν τον Ανεστη Βλαχο όταν υποδυονταν τον βιαστη στις λιμνες .
Τα χαπια για την καρδια και την κορτιζονη την συνεχισα και για δυο εβδομαδες μετα απο χειρουργειο.
Τον Μαρτιο 2009 εμεινα εγκυος στο δευτερο παιδακι μου και σε ολη την εγκυμοσυνη εκανα συχνες εξετασεις ( ανα 4 εβδομαδες) για να ειμαι σιγουρη οτι ολα ειναι οκ, μια που ανα 6 εβδομαδες που εκανα στον πρωτο μηνα δεν ηταν αρκετο και η tsh μου ειχε φτασει 8! Επισης αυξησα και το συμπλρωμα ασβεστιου. Στην εγκυμοσυνη γενικα δεν ειχα θεμα και ολα πηγαν καλα εκτος απο 1) ο εξωφθαλμος στο ενα ματι χειροτερεψε και 2) πηρα και παλι πολλα κιλα αν και δεν ετρωγα τοσο πολυ.
Επανηλθα σχετικα γυρω στους 6 μηνες μετα τη γεννηση του μικρου (όσον αφορα εξοφθαλμο και λοιπα, όχι κιλα) αν και το ματι μου και σημερα αν το προσεξεις δεν ειναι τελειως ΟΚ. Εχω ανασπαση βλεφαρου δυστυχως που δεν πολυφαινεται και όταν 'σεληνιαζομαι' χειροτερευει!
Σημερα που το μικρο μου ειναι 14 μηνων και εχουν περασει δυο χρονια απο την αφαιρεση, θα εκανα τα παρακατω σχολια
1) Η δοση Τ4 που λενε οι γιατροι πως χρειαζεται ο εχοντας υποστει αφαιρεση θυρεοειδους (1.7 ανα κιλο σωματος) σε εμενα δεν ηταν αρκετη. Παιρνω 2.0/κιλο σωματος.
2) Το tsh ειναι καλο να ειναι μεχρι 1.5 και όχι παραπανω.
3) Αν το προβλημα θυρεοειδους σχετιζεται με αυτοανοσο, ειναι πιο δυσκολη περιπτωση γιατι το προβλημα ειναι απλα ενα συμπτωμα και όχι η αιτια. Και με το θυρεοειδη αν εισαι ΟΚ, τα υπολοιπα προβληματα εμμενουν.
4)Η αφαιρεση θυρεοειδους πρεπει πραγματικα να ειναι η εσχατη λυση γιατι το Τ4 δεν τον αντικαθιστα πληρως.
5) Ολοι οι γιατροι που απευθυνθηκα δουλευαν 'πειραματικα' πανω μου και αυτο δεν μου εκανε καλο. Δεν ανταποκρινονται ολοι οι ασθενεις το ιδιο οποτε δεν θα επρεπε να χρησιμοποιουν εναν 'μπουσουλα' για ολες τις περιπτωσεις. Συνηλθα μονο όταν σταματησα να πηγαινω σε γιατρο και ρυθμισα τη δοση μου συμφωνα με τις φυσιολογικες τιμες. Βεβαια αυτο εγινε μετα απο πολυ μελετη πανω σε αυτο το θεμα και σε συνεργασια με τον Dr Lupo (MAYO CLINIC) μεσω διαδικτυου
Τωρα ειμαι καλα αλλα εχω τα κιλα που πρεπει να χασω και που δυσκολευομαι πολυ.
Ημουν 78 κιλα οταν εμεινα εγκυος ( +, εφτασα 117 , και τωρα ειμαι 82 περιπου....αλλα ειμαι τοσο πολλους μηνες και δεν μπορω να πεσω παρακατω.
Αυτα απο εμενα, ελπιζω να βοηθησα λιγο, να ειμαστε ολες καλα και εμεις και τα μωρακια μας και ό,τι χρειαστει καποια κοπελα που θα μπορουσα να βοηθησω, θα το εκανα με χαρα.