Κορίτσια καλησπέρα και καλή χρονιά.
Αποφάσισα να γράψω και εγώ την εμπειρία μου παρ όλο που τη δεδομένη χρονική στιγμή δεν νομίζω ότι έχω άλλες αντοχές να προσπαθήσω για δεύτερο παιδάκι.
Όταν έμεινα έγκυος στον γιο μου το 2017 δεν είχα καθόλου άγχος, δεν καταλάβαινα καν γτ εύχονται μία τελειομηνη εγκυμοσύνη. Το παιδάκι μου είναι η μεγαλύτερη μου ευτυχία και ο λόγος που μένω δυνατή. Το μόνο που με στεναχωρεί είναι ότι επηρεάζεται από όλο αυτό και φοβάμαι ότι του στερω πράγματα και μάλιστα εντελώς μάταια, όπως αποδεικνύεται.
Το Δεκέμβριο του 2019 έμεινα έγκυος νωρίτερα από ότι υπολόγιζα. Είπαμε με τον άντρα μου να αρχίσουμε τις προσπάθειες αφού στον γιο μου κάναμε 6 μήνες. Τελικά έμεινα με την πρώτη. Δυστυχώς δεν υπήρξε καρδιακή λειτουργία και έκανα αποξεση. Τότε το μόνο που με ενδιέφερε ήταν πότε θα ξαναμεινω έγκυος και θα το αφήσω πίσω μου. Τελικά έμεινα ξανά τον Μάιο. Όλα φαίνονταν να πηγαίνουν καλά, συμπτώματα στο φουλ και 3 υπέρηχοι με καρδιακή λειτουργία. Μία εβδομάδα πριν την αυχενική είχα απλά λίγο ροζ στο σκούπισμα και ενώ ο γιατρός μου με καθησυχαζε επέμενα να πάω για υπέρηχο, όπου διαπιστώθηκε η παλινδρομη. Πάλι αποξεση... Μετά από εκείνη την φορά ήμουν απόλυτη ότι δε θέλω να το ξαναπεράσω όλο αυτό ούτε εγώ ούτε το παιδί μου που δεν το σήκωνα αγκαλιά, που δεν παίζαμε όπως θέλαμε χωρίς λόγο. Εν τέλει περνώντας ο καιρός και αφού ο καρυοτυπος έδειξε διπλό χρωμόσωμα 18 και έδωσε μια εξήγηση, ο δικός μας καρυοτυπος βγήκε καθαρός, το ίδιο και ο υπέρηχος θυρεοειδους αποφάσισα να προσπαθήσω πάλι. Με 2 μέρες καθυστέρηση η χοριακη βγήκε 1550! Έλα για υπέρηχο μου λέει ο γιατρός μου και το επόμενο πρωί δεν έβλεπε τπτ... Δώσαμε περιθώριο πολλές μέρες, ίσως 2 εβδομάδες, δεν άλλαξε τπτ. Αυτή τη φορά του δήλωσα ότι αποξεση δεν κάνω, οπότε πήρα χάπια στο σπίτι. Ευτυχώς δεν είχα καθόλου πόνο, μόνο τρομερή αιμορραγία αλλά 1000 φορές από την αποξεση.
Ίσως επειδή ήταν νωρίς και δεν πρόλαβα να το επεξεργαστώ, πάλι ήμουν θετική σε άλλη μία προσπάθεια αλλά μόνο αν βρω τι έχω. Ο τότε γιατρός μου δεν είχε ειδίκευση σε αποβολές και κατάλαβα ότι έπρεπε να το ψάξω μόνη μου. Πήγα λοιπόν σε αιματολογο, έκανα άπειρες εξετάσεις και όλες βγήκαν καθαρές. Και οι δύο συμφωνούσαν ότι λόγω του ότι έχω ήδη ένα παιδί δεν χρειάζεται να κάνω υστεροσκοπηση που ήταν το μόνο που δεν είχα κάνει. Επίσης προληπτικά θα έκανα αντιπηκτικες και φυσικά utrogestan.
Επειδή σας έχω ήδη κουράσει, fast forward, είπαμε σιγά σιγά να προσπαθήσουμε πάλι. Και τελικά πάλι έμεινα αμέσως έγκυος με μια φορά, την πρώτη γόνιμη ημέρα (παρεμπιπτόντως εμένα και αυτό μου φαίνεται περίεργο, με πόση ευκολία μένω πλέον έγκυος). Η πρώτη χοριακη με 4 μέρες καθυστέρηση 2130. Είχα ήδη πάει για έναν υπέρηχο και ήταν οκ. Μετά τη χοριακη πάω και μου λέει παλι δεν είναι όπως θα έπρεπε, από 6 χιλιοστά έχει πάει μόνο 9. Εκείνη την ημέρα συνειδητοποίησα ότι πρέπει να αλλάξω γιατρό διότι αυτή η απαισιοδοξια του μου έκανε τεράστιο κακό. Την ίδια ημέρα πάω για υπέρηχο στον γιατρό της αδερφής μου και μου βγάζει 13.4 χιλιοστά! Προφανώς παθαίνω σοκ αλλά οκ, δε θα επεκταθώ άλλο. Οι δύο επόμενες χοριακες ήταν 9500 και 24700, οπότε πάρα το ιστορικό μου που ήταν όπως μου έλεγε το μόνο που τον ανησυχούσε, ο καινούργιος γιατρός είναι αισιόδοξος. Και ειμαι και εγώ! Ακούσαμε και καρδούλα. 30/12 παω για υπέρηχο και αμέσως καταλαβαίνω ότι τπτ δεν πάει καλά. Και ακούω για άλλη μία φορά, λυπάμαι πολύ αλλά παλινδρομησε. Και η παραμονή πρωτοχρονιάς με βρίσκει να κάνω αποξεση.
Πάλι με έχουν κατακλύσει οι τύψεις ότι χάλασα τις γιορτές του παιδιου μου γτ καθόμουν ξάπλα, ότι ολα παλι έγιναν χωρίς λόγο.
Σήμερα είμαι νομίζω σίγουρη ότι θέλω να βρω τι έχω. Ο γιατρός πιστεύει ότι κάτι έχω 1.000%, και ότι θα το βρει. Για το μετά δεν είμαι σίγουρη, δεν νομίζω ότι θέλω να το ξαναζήσω. Μάλλον είμαι σχεδόν σίγουρη ότι δε θέλω.
Σας ευχαριστώ πολύ που με ακούσατε. Και μόνο που τα έγραψα μου έφυγε ένα βάρος.