Τι κάνετε μανούλες και μωρά; Εμείς καλά, το κορίτσι μου την Κυριακή γίνεται 6 μηνών, έχουμε ξεκινήσει φαγητό, είμαστε στη 2η εβδομάδα, ξεκινήσαμε με φρούτα και τώρα λαχανικά. Σε γενικές γραμμές καλά τα πάμε, ανοίγει το στόμα και δέχεται το κουτάλι, τρώμε βέβαια μικρή ποσότητα, πετύχαμε και με την πρώτη το ποτηράκι και πίνει και νεράκι σιγά σιγά. Επειδή έχει συνηθίσει το γάλα που είναι ζεστό, της έβαλα φρούτα που είχα βράσει στον ατμό και τα πολτοποιησα με το ραβδομπλέντερ, με το αχλάδι είχαμε επιτυχία και το μήλο, τη μπανανα που έβαλα ωμή μαζί με το αχλάδι 2 ημέρες, δεν της άρεσε, μάλλον παράγινε γλυκό για τα γούστα της. Το καλύτερο μας είναι γλυκοπατάτα άσπρη και κόκκινη με μήλο, όλα στον ατμό. Από λαχανικά, πατάτα, κολοκύθι τα τρώμε, αύριο θα δοκιμάσουμε καρότο να δούμε.Σε όλα τα λαχανικά φυσικά βάζουμε φρέσκο ώμο ελαιόλαδο για να μας βοηθήσει και στη δυσκοιλιοτητα. Από Δευτέρα μοσχάρι και κοτόπουλο με λαχανικά. Θέλει προσπάθεια και επιμονή... Πήρα και μια τύπου πιπίλα με διχτυ σιλικόνης που είδα σε διαφήμιση, βοηθά να δοκιμάσει στην αρχή κάτι που τρώει πρώτη φορά και μετά συνεχίζει με το κουτάλι, έτσι το έκανα εγώ δηλαδή, γιατί θέλω να μάθει το κουτάλι. Βέβαια της έδωσα μανταρίνι και πιπιλισε με αυτή 2 φορές και της άρεσε και σήμερα σπασμένο παγάκι χυμό ρόδι που το μασουσε με μανία στα πονεμενα της ούλα.
Από κίνηση, χαμός, κάνει και 2 επιτόπιες τούμπες, θέλει πολύ προσοχή μη μου φύγει, έχει δυναμωσει πολύ στα χέρια και πιάνεται και ανασηκωνει τον κορμό της, θα χαμηλωσουμε την κούνια κάτω στην τελευταία θέση και το πάρκο γιατί φοβαμαι μην κρεμαστεί και πέσει έξω και χτυπήσει. Θέλει να παίζει μπρούμυτα την περισσότερη ώρα και στερεωνει τα χέρια, τα τεντωθεί και σηκώνει το σώμα της και φωνάζει. Από σάλια, δεν προλαβαίνω να αλλάζω και να πλένω σαλιάρες. Έχουν φουσκώσει τα ούλα της και έχουν ασπρισει και έχει δύο μικρά εξογκώματα ένα πάνω και ένα κάτω, ελπίζω να σκάσουν γρήγορα τα δόντια.
Το μπάνιο επιτέλους αρχίζει και γίνεται απόλαυση και για τις δυο μας, πλέον κρατιέται από το πλάι της μπανιέρας της κάθεται καθιστή και κάνει τον κακό χαμό με τα πόδια της με δύο μπαλάκια με φως που της βάζω τώρα μέσα, θα της πάρω τη μπαλίτσα με το παπάκι μέσα, πιστεύω ότι θα ξετρελαθεί.
Περασαμε και ένα κοβιντ, στο ξεκάρφωτο, χωρίς να έχουμε καταλάβει πως κόλλησε, αφού δεν πάμε πουθενά, εγώ δε νοσησα, ο άντρας μου δεν είχε κανένα σύμπτωμα. Ευτυχώς η όλη της ταλαιπωρία ήταν ένα 38 που έκανε και 1 ημέρα που ήταν υποτονική, κατά τ άλλα και έτρωγε, και έπαιζε, ευτυχώς πέρασε κι αυτό! Είναι που της έκανα να το rapid αλλιώς ούτε που θα το περνάμε χαμπάρι, δεν ξέρω πως μου ήρθε μόλις είδα τον πυρετό..
Αυτά τα νέα μας, πάλι έγραψα ένα κατεβατό. Περιμένω να μάθω τις δικές σας περιπέτειες με τα μωρουδέλια σας!!!