Blueangel

Καλησπέρα. Λυπάμαι πολύ για αυτό που έγινε. Δυστυχώς είχα παρόμοια περίπτωση. Με φυσιολογική σύλληψη, στις 7 εβδομάδες και 3 μέρες (με σταθερό κύκλο τότε) στον υπέρηχο ήταν 6 εβδομάδων και 2 ημερών και η καρδιά που ακούσαμε τότε ήταν λες και την ακούγαμε από τον βυθό της θάλασσας, όχι φυσιολογικά δλδ. Στον επόμενο υπέρηχο στις 11 εβδομάδες και 4 ημέρες και με ήδη λίγο αίμα από τις 10 εβδομάδες και 5 μέρες, ο σάκος δεν υπήρχε καν. Δυστυχώς εγώ είχα πέσει σε κακή γιατρό και ενώ θα μπορούσαμε να το είχαμε μάθει νωρίτερα αν και είχα καταλάβει ότι δε πάει καλά, προσπάθησε να με πείσει ότι όλα είναι καλά και ότι έγινε αργότερα η σύλληψη και για αυτό ήταν μικρότερο και όταν είχε αρχίσει το αίμα απλά μου είπε να πάρω χάπια χωρίς να με δει. Είχα πάει σε άλλο γιατρό όταν μάθαμε οτι παλινδρόμησε. Αποτέλεσμα να γίνει αποξεση που θα γλυτωνα αν κάναμε νωρίτερα υπέρηχο. Προσπάθησε να είσαι ψύχραιμη και όλα θα πάνε καλά.

Φαντάζομαι ότι μεγάλωσαν πολύ. Ευτυχώς πήγαν όλα καλά. Να είσαι καλά.Πραγματικά δε ξέρω τι άκρη θα βγάλουμε. Ελπίζω να γίνει το θαύμα και να τα καταφέρουμε.

Λυπάμαι πολύ και σε νιώθω. Σε υπέρηχο 2 μήνες πριν μείνω έγκυος ήταν 3,5εκ. το ινομοιωμα. Στο χειρουργείο ήταν 2 των 7εκ συν άλλα όπως σου είπα που σημαίνει ότι διπλασιάστηκαν σε 3 μήνες εγκυμοσύνης. Το δεύτερο και τα υπόλοιπα, δε γνώριζα καν ότι υπήρχαν. Κάναμε το χειρουργείο τότε μήπως ήταν αυτός ο λόγος που παλινδρόμησε. Όταν ξεκινήσαμε τις εξωσωματικές στο πλάνο ήταν ήδη το δεύτερο χειρουργείο να γίνει μόλις θα είχαμε έμβρυα και να γίνει μετά η έμβρυο μεταφορά. Στο διάστημα αυτό δεν ξαναπροσπαθησαμε μόνοι μας γιατί δεν έπρεπε. Ίσως και να τα είχαμε καταφέρει αν δεν είχαμε αυτό το θέμα. Στο διάλειμμα των εξωσωματικών έγινε το δεύτερο χειρουργείο. Λόγω ηλικίας όμως και πάλι δε θα μπορούμε να προσπαθήσουμε μόνοι μας γιατί αν περάσει ο καιρός και ξαναρχισουμε μετά τις εξωσωματικές, τότε σίγουρα θα πάμε σε ξένο υλικό λόγω κακής ποιότητας λογικά βάση προϊστορίας μας. Μπροστά γκρεμός και πίσω ρέμα που λένε δηλαδή.

Παρακαλώ 🙂. Σε ευχαριστώ πολύ. Το εύχομαι όσο τίποτα άλλο. Έχουμε περάσει πολλά εδώ και 4 χρόνια. Είχα μείνει έγκυος φυσιολογικά από τον πρώτο μήνα προσπαθειών και παλινδρομήσε στις 11,5 εβδομάδες. Ακολούθησε αποξεση, το πρώτο χειρουργείο ινομοιωματων, προσπάθεια 9 μηνών μόνοι μας χωρίς αποτέλεσμα και αρχίσαμε τις εξωσωματικές. Σύνολο 6 έως τώρα και τώρα έκανα το δεύτερο χειρουργείο. Ούτε ξέρω αν θα βγάλουμε άκρη όταν αρχίσουμε ξανά. 3 κέντρα εξωσωματικής με 3 γιατρούς και πάντα το ίδιο αποτέλεσμα. Δε κάνουμε βλαστοκυστες. Εύχομαι να τα καταφέρουμε με δικό μας υλικό και να μην πάμε με ξένο. Να πιέζει και ο χρόνος και είναι ότι χειρότερο αυτό. Τα καταφέραμε μόνοι μας και δε μπορούμε με την επιστήμη. Αυτό είναι το απίστευτο.

Εμένα ήταν το δεύτερο χειρουργείο για ινομοιωματα. Ήταν 6εκ. το μεγαλύτερο και άλλα φυσικά μικρότερα, αλλά ήταν δύσκολη η θέση και εφόσον ήθελα άμεσα να κάνω παιδί προτίμησαν να έχω όσο το δυνατόν λιγότερες ραφές και έτσι έγινε ανοιχτό. Το πρώτο έγινε με λαπαροσκόπηση και είχα δύο των 7εκ. συν άλλα μικρότερα. Το πρώτο έγινε Ιούνιο του 2019. Ξέρουμε ότι θα ξαναβγούν σύντομα οπότε τα περιθώρια μας είναι εντός του 23 να έχουμε εγκυμοσύνη. Το πλάνο μας ήταν μόλις έρθει η περίοδος να αφήσουμε την πρώτη (για έρθουν οι ορμόνες στα ίσια τους)και στην επόμενη να ξεκινήσουμε πάλι εξωσωματικές. Να χαίρεσαι το παιδάκι σου.

Έχω διαβάσει από φόρουμ ότι συνήθως πριν τους 3 μήνες έρχεται η περίοδος για αυτό μου κάνει εντύπωση. Οτι θα έρθει, θα έρθει αλλά πότε είναι το θέμα. Θα την βρούμε την άκρη με τον γιατρό 🤪. Για λαπαροσκόπηση πηγαίναμε αλλά έγινε ανοιχτό τελικά. Τι χειρουργείο είχες κάνει? Δεν υπήρχε πρόβλημα που έμεινες νωρίτερα έγκυος?

Λόγω του χειρουργείου δεν είχαμε επαφές πριν τις 4 εβδομάδες αν θυμάμαι καλά, οπότε είχαν σίγουρα περάσει οι γόνιμες μέρες μετά την περίοδο. Θα ταν πολύ περίεργο να μείνω έγκυος με αυτά τα δεδομένα συν ότι ακόμα και να ήμουν θα υπήρχε το πρόβλημα της μη επούλωσης της μήτρας για αυτό και απαγορεύεται εγκυμοσύνη πριν τους 6 μήνες. Θα περιμένω καμία βδομάδα ακόμα και μετά θα πάρω τον γιατρό μου να δω τι θα μου πει.

Μετά από χειρουργείο ινομοιωματων στις 5/9/2022, έκανα την 1η μέρα της περιόδου (17/9/2022) την τρίμηνη ένεση ARVEKAP. Μέχρι σήμερα, 116 μέρες μετά δηλαδή, δεν έχει έρθει η περίοδος και σε όλο αυτό το διάστημα δεν είχα καθόλου αίμα εκτός από τις μέρες που είχα την περίοδο όταν την έκανα. Άργησε τόσο πολύ σε καμία? Την διακοπή την κάναμε για να μειωθούν όσα δεν αφαιρέθηκαν ή να μην βγούν και άλλα μέχρι να ξανά προσπαθήσουμε για εξωσωματική (στους 6 μήνες από το χειρουργείο). Σε ένα μήνα περίπου θα γίνω 39. Τι μπορεί να την καθυστερεί τόσο πολύ?

Ότι δε βγαίνει άκρη είναι το μόνο σίγουρο. Μάλλον ήταν τυχερή. Το να έχουν τόσο κόσμο μερικοί γιατροί δεν είναι πάντα καλό γιατί ομαδοποιούν καταστάσεις και δεν εξατομικεύουν. Πώς είναι δυνατόν μου λέει γιατρός, δε ξέρω τι άλλο να σου κάνω? Δηλαδή σε δύσκολες καταστάσεις πάμε στα τυφλά και όπου βγεί?

Η μπίζνα είναι πολύ μεγάλη. Αν μας έλεγαν από την αρχή τι πρέπει να γίνει αυτοί θα έχαναν λεφτά. Συμφέρει να κάνουμε πολλές προσπάθειες. Αυτή είναι η τακτική τους. Δε θέλουν ούτε ερωτήσεις να τους κάνουμε ούτε να ζητάμε εξηγήσεις μετά από κάθε αποτυχία.

Το γεγονός ότι πρέπει να "πουλήσεις σπίτι" για να κάνεις παιδί, με ξεπερνάει. Έχουμε δώσει τόσα λεφτά για όλα και οι γιατροί κάνουν λες και έχουμε τράπεζα. Αντί να μας δώσουν στοχευμένες οδηγίες μας αφήνουν να βγάλουμε εμείς το φίδι από την τρύπα. Όσες φορές ρωτούσα αν πρέπει να κάνουμε και άλλες εξετάσεις (που έβρισκα από το ίντερνετ) όλο μου λέγαν, εσύ πολλά ξες ή κακώς το ψάχνεις ή δεν είσαι γιατρός κλπ. Η αλήθεια είναι πως αν δε ψάχνουμε μόνες μας θα έχουμε πλήρη μεσάνυχτα αν βασιστούμε σε αυτούς μόνο. Η δουλειά μας δεν είναι να ψάχνουμε αλλά μας αναγκάζουν με τον τρόπο τους. Υπάρχουν πολλά φάρμακα που βλέπουμε άμεσα ότι δρουν. Οι βιταμίνες ή δουλεύουν υπό όρους που δε μας λένε ή καθόλου σε ορισμένους? Δε ξέρω.

Όχι μόνο βελτίωση δεν είδαμε αλλά την μέρα της ωοληψιας το σπέρμα ήταν χειρότερο σε σχέση με το τελευταίο σπερμοδιαγραμμα που είχε κάνει πριν τις ξεκινήσει. Μας πουλάνε τρέλα.

Καλησπέρα. Εμείς 5 μήνες πήραμε τις συγκεκριμένες και δεν άλλαξε τίποτα. Μας τις είχαν παινεψει κι όλας.

Από την νέα χρονιά εύχομαι να πάνε όλα καλύτερα. Θα προσπαθήσω να κάνω ότι μπορώ. Παλεύουμε όλες για κάτι τόσο "απλό" αλλά περνάμε τα χίλια μύρια μέχρι να γίνει. Μακάρι όλοι οι κόποι μας να μας φέρουν ότι πολυτιμότερο θέλουμε, να γίνουμε μανούλες.

Έχω δικό μου μαγαζί και παρακαλάω να το κλείσω για να έχω χρόνο για μένα και να φύγει και το άγχος της δουλειάς για να μπορέσω να είμαι χαλαρή και να ζω φυσιολογικά. Δουλεύω 12ωρο κάθε μέρα και δε με βοηθάει καθόλου όλο αυτό. 30 λεπτά περπατάω κάθε μέρα μόνο και αυτό σπίτι δουλειά δουλειά σπίτι. Αν είχα τον χρόνο αλλά και τα χρήματα σίγουρα θα έκανα πράγματα για μένα. Δυστυχώς και τα οικονομικά μας είναι χάλια. Έχουμε δώσει 12.000 για 6 προσπάθειες και περίπου 20.000 μαζί με τα χειρουργεία μου τα τελευταία 3,5 χρόνια.

Δυστυχώς όταν υπάρχει παρά πολύ άγχος (ειδικά από την μεριά μου) είναι πολύ δυσκολο να ακολουθήσω ένα σωστό τρόπο ζωής (δεν πίνω και δεν καπνίζω αλλά δεν υπάρχει καθόλου χρόνος για γυμναστική). Ο άντρας μου καπνίζει πολύ αλλά είναι αδύνατον να το κόψει.Δεν πίνει, δεν γυμνάζεται και έχει σοβαρά θέματα με την μέση και τον αυχένα (δισκοκήλες, μετατόπιση σπονδύλου κλπ.). Δεν ξέρω κατά πόσο τα προβλήματα αυτά μπορεί να επηρεάσουν το σπέρμα. Ένας γιατρός από το διαβαλκανικό του είχε πως μπορεί να επηρεάσουν. Από την λαχτάρα μου να κάνουμε παιδί στα καλά καθούμενα έχω θυροειδή (όχι εξωφρενική τιμή αλλά είχα και 5,5. Με τα φάρμακα είμαι περίπου στο 2), προλακτινομα και γενικά διάθεση για τίποτα.

Εμείς κάναμε 4 με icsi, 1 με picsi και 1 με zymot. Δεν είχαμε καμία αλλαγή με την picsi και με το zymot δεν έγινε καν γονιμοποίηση ( δεν ξέρω αν ήταν τυχαίο γεγονός).

Ίσως κάποιο να προχωρούσε. Τόσες γυναίκες βάζουν 3ης αλλά για κάποιους γιατρούς θεωρείται αβέβαιο το αποτέλεσμα και οικονομική εκμετάλλευση ώστε να πάρουν τα λεφτά της έμβρυο μεταφοράς. Το τι εκμετάλλευση πέφτει γενικότερα το γνωρίζουμε όλες. Από τον Παν. τι εντυπώσεις έχεις? Εμένα με είδε μετά την 4η προσπάθεια και δεν πρότεινε τίποτα καινούργιο και ήθελε μόνο με διέγερση που εγώ δεν ήθελα. Κρίμα γιατί κάποιοι ενώ έχουν γνώσεις δεν βοηθούν τα ζευγάρια που έχουν ταλαιπωρηθεί.

Για τον Ανεσ. δε γνωρίζω κάτι αλλά αν ήμουν Αθήνα σίγουρα με τον Σφ. Θα πήγαινα.

Τις 3 πρώτες στο Embryolab μολύ γνωστό γυναικολόγο της πόλης τον Γκρ. που με παρακολουθούσε από την παλινδρόμηση και μετά ( αποξεση και πρώτο χειρουργείο ινομοιωματων μαζί του). Την 4η στο Γένεσις με την Ζερ. 5η και 6η στο Embryoclinic με τον Τσα. Όλα Θεσσαλονίκη. Είχα κλείσει και ένα ραντεβού στην Θεσσαλονίκη με τον Παν. όταν έρχεται και δεν μου είπε τίποτα παραπάνω. Για τον Σφ. έχω ακούσει καλά λόγια.

Το έχω συζητήσει και με τους 3 γιατρούς που έχω πάει και κανένας δεν συμφωνεί στο να το κάνω (την αναζωογόνηση). Δεν έχει αποτέλεσμα λένε και ότι είναι πειραματικό κατά κάποιον τρόπο. Στον 1 γιατρό κάναμε τις 3 προσπάθειες και δεν κάναμε καμία αλλαγή εκτός από τις βιταμίνες που πήραμε μετά την 1η έως και την 3η (ovamax και mfs plus για 5 μήνες αν θυμάμαι καλά). 3 πανομοιότυπες αποτυχίες και ήδη να λέει για δωτρια ωραρίων γιατί κατά την γνώμη του οι γυναίκες φταίνε περισσότερο. Απάντηση μηδέν στα ερωτήματα μας και έτσι πήγα σε άλλη γιατρό. Κάναμε 1 σε αυτή και δοκιμάσαμε τον φυσικό τροποποιημένο με μισές δόσεις φαρμάκων γιατί είχα πάρει ήδη 3 φορές φουλ. Εκεί κάναμε την μοναδική βλαστοκυστη που κακός μεταφέραμε γιατί δεν είχε καμία ελπίδα αλλά δε μας είχε ενημερώσει για την ποιότητα της ούτε καν πόσες θα ήταν. Λίγο πριν μπω μέσα μου το είπε. Μετά από την αποτυχία αυτή και αφού μας έδιωξε απ' το γραφείο επειδή ζητήσαμε εξηγήσεις που έγινε η έμβρυο μεταφορά χωρίς ενημέρωση νωρίτερα για να αποφασίσουμε τι θα την κάνουμε και γιατί ακόμα και να υπήρχε εγκυμοσύνη ήταν λάθος λόγω ινομοιωματων που είχαμε προγραμματίσει με τον πρώτο γιατρό να βγούνε πριν κάνουμε έμβρυο μεταφορά και ενδεχόμενης υδροσαλπιγγας γιατί στον υπέρηχο έδειχνε διογκωμένη και στην υστεροσαλπιγγογραφια κλειστή η μία, πήγαμε στον 3 γιατρό. Κάναμε 1 φυσικό εκεί χωρίς αποτέλεσμα και άλλον έναν τροποποιημένο χωρίς καμία γονιμοποίηση. Μόνο αυτός μας μιλούσε ανθρώπινα. Λογικά θα συνεχίσω μαζί του. Ήταν ο μόνος που πρότεινε άλλη μέθοδο γονιμοποίησης. Πριν 3 μήνες έκανα ανοιχτό χειρουργείο για τα ινομοιωματα (το δεύτερο, το πρώτο ήταν μετά την παλινδρόμηση). Έχουν δει πολλά τα μάτια μου και ένα είναι το σίγουρο. Για τους περισσότερους είμαστε απλώς λεφτά. Θα το προσπαθήσω όσο μπορώ οικονομικά για δικό μας υλικό. Δεν υπάρχει τίποτα άλλο στο μυαλό μου απ' το να κάνουμε παιδί. Και όσο σκέφτομαι πως τα καταφέραμε μόνοι μας τρελαίνομαι. Πιάσαμε το τζόκερ? Δε ξέρω τι φταίει.

Koralenia και εμείς έχουμε θέμα ολιγοασθενοτετατοσπεριας. Έχουμε κάνει DFI, FISH, οξειδωτικό στρες κλπ. αλλά δεν είναι τόσο χάλια που να οδηγούν σε δότη σπέρματος. Γονιμοποίηση έχουμε κάνει με 3 μεθόδους κ πάντα το ίδιο αποτέλεσμα, σταματούσαν την 3η μέρα. Μόνο με φυγοκέντριση δεν έχουμε δοκιμάσει. Μάλλον θα κάνουμε και αυτό και αν δε πετύχει πάλι λογικά θα πάμε με δότη. Δεν μας πρότειναν κάτι άλλο, όπως είπαν σε σένα. Εγώ φάρμακα δεν θα ξαναπάρω οπότε θα πάω με φυσικούς. Σίγουρα και τα ωάρια δεν είναι σε καλή κατάσταση.Τελευταια ΑΜΗ 4/2022 στο 0,90 προ χειρουργείου που έκανα. Σήμερα δε ξέρω πόσο χάλια είναι.

Καλησπέρα. Μόλις έκανα εγγραφή γιατί είδα το θέμα και με απασχολεί το ίδιο και εμένα. Εμείς έχουμε κάνει 6 προσπάθειες (3 με διέγερση, 2 με φυσικό τροποποιημένο και 1 με φυσικό κύκλο). Σε σύνολο 19 γονιμοποιημένων ωαρίων καταφέραμε να κάνουμε μόνο 1 βλαστοκυστη 4cc που κάναμε έμβρυο μεταφορά και δεν έγινε ούτε εμφύτευση. Όλα τα αφήναμε για βλαστοκυστες γιατί οι γιατροί έλεγαν πως ένα έμβρυο 3η μέρας δε γνωρίζουμε αν θα γίνει βλαστοκυστη και έτσι γλυτώνουμε άσκοπες έμβρυο μεταφορές. Έχουμε πάει σε 3 κέντρα και κανένας δε μας έχει δώσει απάντηση στο τι φταίει που δε κάνουμε βλαστοκυστες. Εγώ είμαι 38 και ο σύζυγος 39. Να σημειώσω πως είχαμε εγκυμοσύνη λίγο πριν τα 35 μου, με φυσιολογικό τρόπο με την πρώτη κιόλας προσπάθεια και παλινδρομήσε στις 11,5 βδομάδες. Πώς είναι δυνατόν να τα καταφέραμε μόνοι μας και με την βοήθεια της επιστήμης όχι?