Καλησπέρα! Ήθελα λίγο χρόνο να επεξεργαστώ τα δεδομένα... Αναφορικά με τον κύριο Αντωνάκη,δεν έχω τίποτε το αρνητικό να πω για τον ίδιο. Το προβληματικό σημείο είμαι εγώ, δεν αισθανθηκα άνετα. Υπάρχει μια ιδιαιτερότητα στη δική μου περίπτωση, άβολη να συζητηθεί εξορισμου.Περα από την οποία παθολογική δυσκολία ανιχνεύεται σε εμένα και στο σύζυγό μου, υπάρχουν δύο επιβαρύνσεις: εγώ βρίσκομαι σε αναμονή για επιβεβαίωση ή διάψευση για αυτοάνοσο(περιμένω από μέρα σε μέρα τα αποτελέσματα της βιοψίας) και ο σύζυγός μου έχει στένωση ουρήθρας ( τρεις φορές, αν θυμάμαι σωστά, του έχουν βάλει εξωτερικό σακουλάκι για ουρά). Να μην μακρυγορω και κουράζω... αυτά έχουν επηρεάσει την ψυχική μας υγεία αλλά τη σωματική μας εγγύτητα, που ειδικά τους τελευταίους μήνες είναι ανύπαρκτη ενώ το προηγούμενο διάστημα ήταν βεβιασμένη μιας και είχαμε αποφασίσει ότι θέλουμε να γίνουμε γονείς. Αυτήν την πραγματικότητα ήθελα να τη μοιραστώ με τον γυναικολόγο που θα με αναλάβει, αλλά μόλις το ανέφερα στον πιο πάνω κύριο, έκανε σαφή τη διαφορά ότι είναι γυναικολόγος και δε μπορεί να μου λύσει αυτο το πρόβλημα. Μόνο που εγώ δε ζήτησα λύση, εκρινα όμως σημαντικό να το γνωρίζει μήπως αυτό το δεδομένο, μαζί με τα παθολογικά ευρήματα, επηρεάζει την επιλογή της οποιας μεθόδου. Κατανοώ σε κάθε περίπτωση το διαχωρισμό που έκανε, αλλά κρατώ το αποτέλεσμα: δεν αισθάνθηκα ασφάλεια.Μαλιστα αισθάνομαι εξαιρετικά άσχημα.Συνυπολογιζοντας τις ανεπάρκειες στο δημόσιο και τις αναμονες, μάλλον οδηγούμαι στον ιδιώτη. Διάβασα προσεκτικά τα σχόλια σας και σκέφτομαι να του προτείνω να προχωρήσουμε απευθείας με εξωσωματική. Ποια είναι η δική σας άποψη για αυτό η/και για τα παραπάνω; ευχαριστώ πολύ.