Καλημέρα σε όλες,
έκανα διακοπή κύησης 21 εβδομάδων λόγω συνδρόμου Down στις 29/09. Χαμηλή Papp-a και αυξημένη ελεύθερη χοριακη χωρίς αλλά απεικονιστικά ευρήματα στην αυχενική. Έκανα Nipt στις 17 εβδομάδων γιατί με έτρωγε που το έψαχνα. Ο γιατρός μου το πρότεινε μετά τον Αύγουστο που επιστρέψαμε από διακοπές. Όταν ήρθαν τα αποτελέσματα 18/09 δεν με χωρούσε ο τόπος. Έκανα 22/09 αμνιοπαρακέντηση και 25/09 βγήκε θετικό το μωρό για T21. Το κοριτσάκι μου γεννήθηκε 29/09. Νομίζω δεν έχω ξανά περάσει πιο άσχημα και αποκαρδιωτικά στη ζωή μου. Αισθανόμουν ότι όλο αυτό το ζούσε μια άλλη γυναίκα και εγώ θα ξυπνήσω την άλλη μέρα και θα έχω ακόμα το μικρό μου πλασματάκι εκεί που έπρεπε να ήταν.
Προσπαθούσαμε πολλά χρόνια χωρίς αποτέλεσμα (δικός μου παράγοντας κατά κύριο λόγο έχω PCOS, αυξημένο BMI και γενικά δεν κάνω συχνά ωορρηξία). Κάναμε μια αποτυχημένη σπερματέγχυση τον Δεκέμβριο 2024 και έμεινα έγκυος με την δεύτερη σπερματέγχυση τον Μάιο 2025. Πριν 15 μέρες έγινα 36 χρόνων. Ειλικρινά θέλω να ξανά μείνω έγκυος όσο πιο γρήγορα γίνεται. Δεν ξέρω αν θα γίνει. Και αν γίνει μπορεί να έχουμε πάλι τα ίδια. Όλοι μου λένε ο κεραυνός δεν χτυπάει ποτέ το ίδιο μέρος δύο φορές. Και οι γιατροί το ίδιο. Εγω ενώ έχει περάσει ένας μήνας, έχω τις καλές μου μέρες αλλά έχω και τις κακές. Σήμερα είναι μια από αυτές, τις κακές. Ξεψαχνίζω τα φορούν και το Reddit και ανοίγω συζήτηση με το ChatGPT για τις πιθανότητες.
Θα ξαναπροσπαθήσω. Ξανά με το ίδιο πρωτόκολλο εφόσον βγουν καθαροί οι καρυοτύποι. Απλά ήθελα να σου πω ότι δεν είσαι μόνοι. Πιστεύω ότι είμαστε αρκετές. Θα ήθελα να ακούσω χαρούμενες ιστορίες μετά από διακοπή εγκυμοσύνης. Ειδικά από γυναίκες 35+.
Καλη δύναμη και καλό κουράγιο σε όλες μας.