stavroulitsa

Περιμένω φωτογραφίες!

Εγώ από δουλειές σπιτιού δεν κάνω σχεδόν τίποτα. Μου την έχει δώσει που το σπίτι είναι καράβι να αρμενίσουμε με όλα τα κατσαρολικά και τα ταψιά πάνω στο τραπέζι για να έρθει αύριο ο υδραυλικός για τη ζημιά. Μόνο φαγητό κάνω, καθαρίζω νεροχύτη και βάζω πλυντήρια. Για να καταλάβετε δεν έχω χώρο ούτε να ανοίξω την πρέσα να σιδερώσω (άλλο που δεν ήθελα βέβαια). Από φαγητό έφτιαξα από εχθές τα απίστευτα ρεβύθια της Ειρηνούλας στη γάστρα οπότε δεν έχω τέτοια έννοια. Εδώ θα είμαι και θα σας διαβάζω. Υ.Γ. Ειρηνάκι δεν ήξερα ότι ο άντρας σου ακόμη είναι χωρίς δουλειά σαν τον δικό μου.

Τα γούρια είναι τέλεια!!! Και το στεφάνι επίσης, ωραίο το λευκό κόκκινο!!!

Μα είναι τόσο ωραία αυτή η κορδέλα και δένει τόσο όμορφα με την κουρτίνα. Καλά έκανες και την πήρες. Α στο καλό πια!!! Όλα τα παιδάκια να είναι καλά κοριτσάκι μου, όλα!!!

Μόνο υγεία, αυτό είναι το άλφα και το ωμέγα. Καλά κάνεις και μπαίνεις όποτε μπορείς. Όπως είδες και εγώ τέτοια ώρα ήμουνα μέσα. Τί αέρας, κοντεύει να μας πάρει (μήπως να του πούμε να πάρει μαζί του και τα χρέη μας;; Ευχαριστώ πολύ για τα λόγια σου Όλους να μας φυλάει η Παναγία!!! Δόξα το Θεό τέλος καλό!!! Πρέπει να προσπαθούμε να κάνουμε ότι μπορούμε με ότι έχουμε. Κόκκινη κορδέλα έχουμε, με αυτή θα πορευθούμε χαχαχα

Καλημέρα Ειρηνάκι... Βρε το πουλάκι μου, τρόμαξε πολύ το παιδάκι, αλλά είδες... όταν φοβούνται που έρχονται σαν φαντασματάκια και σκουντάνε και μας λένε "μαμά είδα κακό όνειρο". Με το που πέφτουν στο κρεβάτι μαζί μας τελειώνουν όλα. Και οι φόβοι και όλα. Τί ψυχούλες!!! Όσο για τον αέρα.... άστα.... σηκώσαμε τέντες βραδυάτικα γιατί έλεγα πως θα πάρει ο αέρας και την τέντα και το μπαλκόνι μαζί χαχαχα. Όσο για τη ΔΕΗ μπορείς να βρίζεις όσο θέλεις και για μένα μαζί!!!

Εύχομαι καλά αποτελέσματα στη μαμά σου κοριτσάκι μου.

Ειρηνάκι, έκανα ένα φλασ-μπακ και διάβασα κάποιες από τις παλιότερες σελίδες που είχα χάσει. Διάβασα και για την περιπέτοια του μικρού σου και συγκλονίστηκα. Παγκρεατίτιδα μικρό παιδάκι;;; Ελεος πια! Επίσης συγκινήθηκα με τον ταξιτζή και την ομάδα Δίας και ήθελα να σου πω ότι όταν ο μικρός πήγαινε πρώτη δημοτικού χτύπησε στο κεφάλι στο σχολείο και με πήραν τηλέφωνο να πάω να τον πάρω. Όταν τον έφερα σπίτι άρχισε να ζαλίζεται, να μου λέει δεν βλέπω καλά και να κάνει εμετούς και φύγαμε με κόρνες και με χίλια για το Παίδων. Στο ύψος της Πειραιώς κοντά στην Ομόνοια η κίνηση ήταν απίστευτη και κολήσαμε, βγαίνει λοιπόν ο άντρας μου στο αντίθετο ρεύμα της καθόδου της Πειραιώς με χίλια και αρχίζουμε να την ανεβαίνουμε αντίθετα με κόρνα και αλάρμ αναμένα και ο μικρός να είναι σε κατάσταση ημιλιπόθυμη. Εγώ να τον ταρακουνάω και να φωνάζω "Γιώργο μην κοιμάσαι!!!!!", τα αυτοκίνητα σταματημένα και ωωωω του θαύματος βλέπουμε ένα τροχονόμο που παίρνει χαμπάρι τί γίνεται και μπαίνει μπροστά στο αυτοκίνητό μας πεζός και αρχίζει περπατώντας να κάνει σήμα στα αυτοκίνητα να κάνουν άκρη. Έτσι καταφέραμε να φτάσουμε στην Ομόνοια. Μπαίνουμε Σταδίου και στο δεύτερο στενό στρίβουμε αριστερά για να πιάσουμε την Ακαδημίας και να ανέβουμε Σύνταγμα και συναντάμε στο δρόμο μας δύο Ζητάδες οι οποίοι μας ρωτάνε "Παίδων;;;;;;" φωνάζει ο άντρας μου ΝΑΙ και αρχίζουν να μας ανοίγουν δρόμο, να φωνάζουν στα αυτοκίνητα και ο ένας από τους δυο να είναι στο πλάι μου και να ρωτάει "Πώς είναι το παιδί";;;; Ο μικρός "άσε με να κοιμηθώ, δεν βλέπω καλά και άλλα τέτοια τρελά", οι σειρήνες να βουίζουν, οι διασταυρώσεις σε όλη την Κηφισίας με περιπολικά να μας περιμένουν να περάσουμε (σας τα γράφω και κλαίω) και φτάνουμε στο Παίδων, αρπάζει ο άντρας μου το παιδί στα χέρια τρέχοντας και φτάνει στην πόρτα που τον περιμένουν νοσοκόμες (είχαν ειδοποιήσει ότι φέρνουν περιστατικό, φοβήθηκαν για εγκεφαλική αιμοραγία) και εγώ αφού τους ευχαριστώ παίρνω το αυτοκίνητο να το παρκάρω. Και.... όταν φτάνω τελικά στα επείγοντα είναι ο "δικός σου" καθισμένος σε ένα καροτσάκι και είναι σαν να μην έχει συμβεί τίποτα!!! Ξύπνιος, άψογος.... τί κάνεις Γιώργο μου του λέω. Μια χαρά μαμά απαντάει. Δεν είχε τίποτα, τον εξέτασαν του έκαναν πλάκες, τον είδε νευροχειρούργος όλα καλά Δόξα το Θεό. Αυτοί οι τρεις άνθρωποι όμως έχουν μείνει στην καρδιά μου. Γι' αυτό λέω ότι είναι μερικοί άνθρωποι που είναι άνθρωποι ανεξάρτητα που δουλεύουν. Να τους έχει ο Θεός καλά!!! Τελικά τώρα με το παιδί ποιά είναι η συνέχεια. Πρέπει να κάνει εξετάσεις ανά κάποια διαστήματα ή θεωρούμε ότι ήταν κάτι που τελείωσε (άσχετα με το ότι η παγκρεατίτιδα κάνει κύκλους).

Δεν είναι δικό μου το μαγαζί. Μου τα είχαν παραγγείλει τα σημαιάκια σαν στολισμό χριστουγεννιάτικο για αυτό το φούρνο

Αχ το θυμάμαι αυτό το απίστευτα όμορφο στολισμένο σπίτι!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! Απλά δεν θυμόμουν ότι ήταν το δικό σου. Δεν βάζεις και άλλες φωτο να πάρω καμία ιδέα;;;

Τα σημαιάκια έτοιμα και στολισμένα

.... και εσύ επίσης χιχιχιχιχι

Τί ωραίο δέντρο και τί ωραίες μπάλες. Και οι κρεμαστές από το κουρτινόξυλο είναι υπέροχες. Άσε που μου αρέσουν πολύ οι κουρτίνες σου

Μα όχι πες τε μου, δεν είναι ατυχία; Ήρθε σήμερα ο μάστορας και επειδή έχει δουλειά αυτές τις ημέρες θα έρθει την Τετάρτη για να ξεκινήσει το φτιάξιμο. Δηλαδή δεν ξέρω αν θα έχουν τελειώσει μέχρι το Σαββατοκύριακο. Την ατυχία μου μέσα......... Ευχαριστώ για τα στολιδάκια!!! Ευχαριστώ πολύ Κωνσταντινομαμά!! Είδες ατυχία και το σημαντικό είναι ότι πέρυσι είχε ξαναχαλάσει. Πρέπει να θυμηθώ αν ήταν πάλι κοντά στις γιορτές. Να σου πω κάτι... να μην στενοχωριέσαι καθόλου. Τώρα σε αυτούς τους δύσκολους καιρούς, πρέπει να βοηθάει ο ένας τον άλλον όπως μπορεί. Και οι παπούδες γι' αυτό τα είχαν δώσει τα χρήματα, για να χρησιμοποιηθούν όταν χρειαστεί.... και τώρα χρειάστηκαν. Σε ευχαριστώ πολύ, το στεφανάκι μου το κρέμασα ήδη στην πόρτα. Τώρα για τον κιμά γρήγορα και εύκολα είναι τα γιουβαρλάκια. Σε ένα τέταρτο έχεις το φαγητό στην κατσαρόλα και βράζει. Μήπως να φτιάξεις ένα μεγάλο τριπλό φιόγκο και να τον κολήσεις πάνω σε ένα στολίδι σου που σου αρέσει και να βάλεις αυτό κρεμασμένο έξω από την πόρτα και όχι να κάνεις την κορδέλα φιόγκο;;;;; Λέω εγώ τώρα.....

Τί ωραία πράγματα που είναι.... αλήθεια.... Πώς τα φτιάχνεις; (μπορεί να το έχει πει αλλά λόγω του ότι δεν έμπαινα συστηματικά τώρα τελευταία και επίσης του γερμανού φίλου μας του Αλτσχάιμερ δεν το θυμάμαι)

Το είδα κοριτσάκι μου. Και είδα και ότι υπάρχει στην πλατεία Μέμου ένα μέρος που μπορείς να αφήσεις ρούχα και τρόφιμα. Θα πάω και εκεί γιατί είναι δύο σακούλες μεγάλες. Ευχαριστώ πολύ.

Πάλι καλά γιατί με τέτοιο νερό που έριξε..... Αυτοί οι μάστορες όλο για να μας πρίζουν είναι όταν τους έχουμε ανάγκη.

Αχ βρε Μαρία μου, όχι μόνο υδραυλικός αλλά και ψυχολόγος, κομμώτρια, διακοσμήτρια, δασκάλα, μαγείρισα, ξυλουργός, ελαιοχρωματιστής και φυσικά μαμά, γυναίκα, σύζυγος και ότι άλλο μπορείς να φανταστείς μπορούμε να γίνουμε.

Πρώτον μεγεια το στεγνοτήριο. Πρέπει να λύνει τα χέρια ιδίως τώρα το χειμώνα. Όπως το είπες "easy living" όνομα και πράγμα. Δεύτερον και κυριότερο έχεις όλη τη θετική ενέργεια του κόσμου από εμάς κοριτσάκι. Θα μπεις, θα βγεις μετά την επέμβαση και θα κάνετε υπέροχες γιορτές καλύτερες και με υγεία.

Ο καλύτερος φιογκος-δώρο στην πόρτα γίνεται με τούλι ή δίχτυ. Θέλει να είναι φαρδύ καΙ ελαστικό οπότε όταν ανοιγοκλεινει η πόρτα να κρατάει το σχήμα του. Με την 4αρα την κορδέλα μάλλον δεν θα κανείς δουλειά και ίσως να σου φαίνεται και "φτωχό" το αποτέλεσμα.

Όχι που θα το άφηνα. Το κρέμασα ήδη με το που γύρισα από το μαγαζί.

Εγώ να πω την αλήθεια μου λευκό-κόκκινο δεν είχα κάνει ποτέ στολισμό. Πάντα κάτι άλλο πρόσθετα. Χρυσό, ασημί, πορτοκαλί. Φέτος με έχει πιάσει τέτοια ΑΣΠΡΟΚΟΚΚΙΝΙΛΑ!!!!

Πρώτον ευχαριστώ και δεύτερον "τί εννοείς άδειασε;;;;; αφού τα πράγματα πηγαίνουν τόσο καλά εδώ στη χώρα μας, και τα λεφτά τρέχουν από όλων μας τα μπατζάκια και είναι και φθηνά τα πράγματα να αγοράσεις... άσε που πας σούπερ μάρκετ και ένα αγοράζεις και σου δίνουν και άλλο ένα δώρο βρε παιδί μου... έτσι για την καλή σου την καρδιά ... τσ τσ τσ... υπερβάλεις...

Περαστικά σου Ειρηνάκι μου και κάτσε βρε πουλάκι μου σήμερα αφού είσαι χάλια. Αστο το σπίτι... Υ.Γ.Ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια.

Ευχαριστώ πολύ. Τώρα για το σπίτι δεν ξέρω αν σας είπα αλλά... πάλι έσπασε η σωλήνα που περνάει πίσω από τα κάτω ντουλάπια της κουζίνας μου και τρέχουν νερά στην πεθερά μου στον κάτω όροφο της πολυκατοικίας. Μας έχει σπάσει τα νεύρα αυτός ο υδραυλικός που έφτιαξε την πολυκατοικία. Είναι η δεύτερη φορά που γίνεται αυτό και όπως καταλαβαίνετε έχω αδειάσει όλο το μεγάλο κάτω ντουλάπι με τις κατσαρόλες που βρίσκονται πάνω στο τραπέζι της κουζίνας και τον περιμένω το μεσημέρι να σπάσει την πλάτη των ντουλαπιών, να σπάσει το χτισμένο τοίχο, να φτάσει στους σωλήνες να τους φτιάξει και το σπίτι βέβαια να γίνει οικοδομή για μία ακόμη φορά. Το Σεπτέμβριο είχαμε τα πλακάκια που σηκώθηκαν στο σαλόνι, τώρα αυτό... τα νεύρα μου δεν είναι καθόλου καλά. Πού να μαζέψω για γιορτές εγώ εεεεεεεε;;;;;;;;;;;;;;