stavroulitsa

Στολιδάκια από ύφασμα για το δέντρο μας και μάλλον αυτό το στεφάνι θα βάλω στην εξώπορτά μας.

Έφτιαξα εχθές στεφάνια για το μαγαζί αλλά μάλλον το μεγάλο με το δεντράκι στη μέση "θα το κρατήσω εγώ για την πορτούλα μας" χαχαχαχαχαχαχα!!!! :rolleyes: Καθώς επίσης μάλλον και τα καρό στολιδάκια :rolleyes: Ασύμφορη είμαι μάλλον χιχιχιχιχιχι

Αχ ο καλός σου ο λόγος μου φτάνει

Στην πάνω πλευρά της πόρτας (ασφαλείας) έχει βίδες. Ξεβίδωσε ο άντρας μου λίγο τη μία που βρίσκεται στη μέση του φάρδους της πόρτας, πέρασε ένα συρματάκι γύρω γύρω και την ξαναβίδωσε. Ότι στόλισμα της πόρτας θέλω το κρεμάω από εκεί. Ελπίζω να κατάλαβες.

Αχ τί ωραία στολισμένο το σπιτάκι σας!!! Και τα νυχάκια υπέροχα και το χρώμα αλλά βέβαια και το δαχτυλιδάκι. Πως πηγαίνει με τα νυχάκια!!!!!!!!!!!

Ειρηνάκι καλημέρα και καλό μήνα. Τί είναι αυτές οι κρεμάστρες αλλυλεγγύης και που βρίσκονται;

Σου στέλνω και ταπεράκι αν θέλεις...

Πάρα πολύ ωραία είναι. Μπράβο σου!!!

Αχ τί μου θυμίζεις. Είχα και εγώ τα ίδια με την κόρη μου και με το γιο μου κάποια περίοδο. Μέχρι που έτυχε αυτά τα νευρόσπαστα να τα κάνουν μπροστά στην παιδίατρο και μου λέει. "Καλά τί κάνεις; τα αφήνεις να στριγγλίζουν έτσι και δεν καταλαβαίνεις ότι σε παίζουν;;;" Εμένα ιδίως η κόρη μου έκανε μέχρι και άπνοιες, δηλαδή κρατούσε την αναπνοή της και εγώ βέβαια πάθαινα πανικό και ΦΥΣΙΚΑ έκανα αυτό που ζητούσε. Η παιδίατρος λοιπόν μόλις την είδε, την κοίταξε στα μάτια, χτύπησε το χέρι στο τραπέζι και την είπε "Τ Ε Λ Ο Σ , τώρα θα σταματήσεις" αλλά με δυνατή και επιβλητική φωνή. Η δικιά μου, τα έχασε, πήρε ανάσα, σταμάτησε να κλαίει, και από τότε όταν μου το ξαναέκανε δεν τα έχασα, έκανα το ίδιο και έπιασε. Επειδή τα παιδάκια μας είναι ΠΑΝΕΞΥΠΝΑ, θέλουν και αυτά το δάσκαλό τους. Ασε την λοιπόν να κλάψει λιγάκι, δεν παθαίνει τίποτα (αρκεί το κλάμα να είναι από πείσμα), θα καταλάβει ότι σε όλα υπάρχουν όρια και επίσης ποιός τα βάζει τα όρια. Καλό κουράγιο!!!

Τελειωμένο στολισμένο σπίτι, τί ωραία!!! Μου αρέσουν τα φωτάκια στο μπουφέ, θα πρέπει να κάνουν πολύ ωραία ατμόσφαιρα όταν είναι σβηστά τα φώτα. Και το δέντρο σας πολύ ωραίο. Και του χρόνου να είσαστε όλοι καλά.

Βρε το παιδάκι μου!!! Σκέψου όμως... αν βρει αδερφή και μελαχρινή θα είσαι τυχερή. Θα την έχει όπα όπα. Τώρα αν βγει σαν εκείνο πες του ότι στην τρίτη προσπάθειά σας... θα το κάνετε το μελαχρινό κοριτσάκι. Άσε που μέχρι να γεννήσεις μπορεί να έχει ερωτευθεί ξανθό κοριτσάκι. Ξεκίνα τα προξενιά λοιπόν.

Ειρηνάκι καλημέρα, Τί διαστάσεις έχει ο παππούλης; Είναι ψηλός, παχύς;;; Έχω ρούχα του καλού μου που τα έχω για δόσιμο. Τα δίνουμε σε ένα κύριο που το μόνο του έσοδο είναι τα 130 ευρώ που παίρνει από το ενοίκιο μίας μικρής αποθήκης που έχει. Ούτε σύνταξη, ούτε δουλειά ούτε τίποτα. Οι γείτονες του πηγαίνουν φαγητό σε μπολάκια. Αλλά τώρα μπορώ να τα μοιράσω. Επίσης θέλω να σε ρωτήσω εσύ γενικά τα ρούχα και τα παιχνίδια πού τα πηγαίνεις. Μιας και μένεις και εσύ στη Νίκαια θα με βολεύει μιας και το έχεις ψάξει.

Μπράβο βρε Βασια μου. Έτσι για να βλέπουμε και εμείς να ξεκουναμε! Πρώτον ... Και του χρόνου Δεύτερον ... Φωτογραφίες

Να χαίρεστε το αγοράκι σας σήμερα. Γερό και τυχερό και ευτυχισμένο να είναι πάντα κοριτσάκι μου. Υ.Γ. Το ότι τον αποκαλείς φιογκάκι μου θυμίζει που λέγαμε και εμείς τον μικρό μου "μπεμπάκο" μέχρι περίπου τα δύο του (τότε τον βαπτίσαμε) και είχαμε μία φίλη που μου έλεγε "Βρε... το παιδί θα πάει στρατιώτης και στην αναφορά θα φωνάζει ο διοικητής "ΜΠΕΜΠΑΚΟΣ!!!!" και ο δικός σου θα απαντάει "ΠΑΡΩΝ"

Πόσο όμορφο και ρομαντικό και σικάτο είναι...

Τί όμορφο πράγμα είναι αυτό!

Τί ωραία πράγματα!!! Εφτιαξες της Λαμπρούκας τα στολίδια; Ήταν εύκολο;;;

Να και το νέο δεντράκι μαζί με το παλιό.

Αφήστε που μόλις μου ήρθε η ιδέα να πάρω το μπλάνκο της μικρής και να κάνω λευκά πουά σε μερικές κόκκινες μπαλίτσες στο δέντρο μας.

Καλησπέρα, Μόλις τελείωσα το δεύτερο δεντράκι που αποφάσισα να βάλω δίπλα στο πρώτο που έφτιαξα προχθές σε μία πιο ψηλή γυάλα. Και μάλλον θα φτιάξω και ένα τρίτο (κάτι ανάμεσα στο πρώτο και σε αυτό) για να βάλω και στη μεσαία γυάλα και να φτιάξω μία σύνθεση. Θα σας βάλω φωτο όταν πάω στο σπίτι και το τοποθετήσω στη θέση του. Κατά τα άλλα το σπίτι "καράβι να αρμενίσουμε" και εγώ.... το χαβά μου χαχαχαχαχα

Είναι πραγματικά πάρα πολύ ωραίο και ιδιαίτερο. Πρέπει όμως να έχεις και τον κατάλληλο χώρο και το κατάλληλο ύφος στο σπίτι σου για να αναδειχθεί. Εκεί όπως το βλέπω είναι τέλειο.

Αχ βρε Ειρηνούλα... Πόσα μπορεί να φτιάξει ΕΝΑΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΜΟΝΟΣ ΤΟΥ!!! Σπίτι, δουλειά, παιδιά, ΜΕΓΑΛΟ ΑΝΕΡΓΟ ΠΑΙΔΙ (ο άντρας του σπιτιού). Η κατάθλιψη βαράει κόκκινο σε όποιον και να κοιτάξεις. Τεσπα... ο Peter Sellers είναι ο αγαπημένος του άντρα μου.

Ευχαριστώ Μυρτούλα.

Πού θα πάνε... θα φύγουν και αυτές οι στοίβες για να δώσουν τη θέση τους σε νέες στοίβες. Και ο καιρός θα περνά έτσι... με στοίβες να τυρρανάνε τη ζωή μας. Και από την άλλη (εκτός θέματος βέβαια αλλά μόλις το διάβασα και έχω συγκλονιστεί γιατί είχα σταματήσει να παρακολουθώ το θέμα μετά το Πάσχα που άρχισε η πολύ δουλειά στο μαγαζί) μόλις διάβασα ότι ο αντρούλης της Mariaeva (ίσως κάποιες από εδώ να παρακολουθούσαν τον τόπικ "προσευχηθείτε μαζί μας") δεν τα κατάφερε και "έφυγε" τον Αύγουστο. Μετά από τόση ταλαιπωρία και τόσες προσπάθειες. Και εγώ κάθομαι και στενοχωριέμαι για..... Πρέπει να προσπαθούμε να ζούμε όσο μπορούμε καλύτερα την κάθε ημέρα και να χαιρόμαστε με κάθε τι μικρό. Να μην περιμένουμε το τέλειο για να ζητήσουμε μετά κάτι καλύτερο και κάτι καλύτερο. Να γελάμε και να αισιοδοξούμε ακόμη και με το ένα πλυντήριο (από τα 15 των ασιδέρωτων) που σιδερώσαμε, ακόμη και με το ότι προλάβαμε να κάτσουμε 5 λεπτά και να παίξουμε με τα παιδάκια μας. Πώωω πω.... ήμουνα που ήμουνα.... απόγινα..... Κλαίω και κλαίω.... Συγνώμη σας χάλασα την ατμόσφαιρα. Θα συνέλθω...

Λοιπόν εχθές είπα "άι στο καλό... θα φτιάξω κάτι χριστουγεννιάτικο για το σπίτι και ας μείνουν πίσω οι παραγγελίες" και κάθισα και έφτιαξα ένα δεντράκι και στόλισα και δύο γυάλες και έβαλα μέσα κόκκινα σοκολατάκια με τσέρυ που μου πήρε ο καλός μου για να μου φτιάξει τη διάθεση. Ξεκαθάρισα και λίγο τη ραφιέρα και ... μπορεί το υπόλοιπο σαλόνι να είναι "καράβι να αρμενίσουμε..." αλλάααααα... εμείς καθόμαστε μετά και κοιτούσαμε το δεντράκι. Επίσης κάθισα μέχρι τις 3 το ξημέρωμα και ξεκαθαρίσαμε με τον αντρούλη (επιτέλους) τα καλοκαιρινά, ανεβάσαμε και τα χειμωνιάτικα και τα βάλαμε στη θέση τους, έβγαλα και τρεις σακούλες για δόσιμο, άδειασε η κρεβατοκάμαρά μου επιτέλους από τις στίβες. Τώρα έχω σιδέρωμα αλλά όχι πάρα πολύ. Πού θα μου πάει... θα το βάλω σε τάξη το άτιμο... Σας βάζω φώτο από το δεντράκι και τα στολισμένα βαζάκια