uNiQuE_mammy

Καλημέρα μανουλίτσες... Ο Ανδρέας γιόρτασε τα γενέθλιά του με 2 πανηγυρικές τούμπες (1 για κάθε έτος υποθέτω) και λίγες μέρες μετά κατάφερε να ρίξει και τη γιαγιά του κάτω τραβώντας τη. Ευτυχώς δεν έσπασε κανείς τους τίποτα αλλά απορώ με αυτό το παιδί. Πείτε μου βρε κορίτσια...μόνο το δικό μου είναι "ατρόμητο" και δε χαμπαριάζει τίποτα? Τώρα τελευταία ανεβαίνει σε καρέκλες, τραπέζια, καναπέδες και "βουτάει" στην κυριολεξία πάνω σε όποιον κάθεται πιο πέρα και ας υπάρχει μεγάλη απόσταση...νομίζει πως πάντα θα τον πιάσει κάποιος? Είναι αναπτυγμένος για την ηλικία του (1 μέτρο ύψος, 14.800 κιλά, 26 και πάμε για 27 νούμερο παπούτσι) δε λέω αλλά πως να του δώσουμε να καταλάβει ότι είναι επικίνδυνα πράγματα? Του το εξηγούμε και εγώ και ο άντρας μου (μπορεί να λέει μετρημένες λέξεις αλλά καταλαβαίνει τα πάντα είτε κυπριακά είτε ελληνικά) αλλά σε αυτό το θέμα μάλλον κάνει τον κινέζο. Μάλιστα γελάει σα να έχει κατορθώσει κάτι φοβερό και πηγαίνει και το ξανακάνει. Ουυυφφφ δηλαδή! Αν κάποιες από σας έχετε παρόμοια θέματα πείτε μου τι κάνετε γιατί δεν μπορώ συνέχεια να πηγαίνω να τον σηκώνω για να τον κατεβάσω κάτω, τουλάχιστον μέχρι να κλείσω το 3μηνο πρέπει να προσέχω (άσχετα αν πρακτικά δε γίνεται). Επίσης Στελλίτσα και Κατερίνα εσείς που γεννήσατε το 2011 δεν έχουν ανοίξει αντίστοιχα καφέ για τους γονείς του 2011, 2012 κτλ? Βλέπω ότι έχει σταματήσει στο 2010 εδώ. Φρόσω να σου ζήσουν οι παίδαροί σου και χρόνια πολλά προκαταβολικά σε όλα τα παιδάκια του Οκτωβρίου που έχουν γενέθλια... Φιλιά πολλά!

Κοριτσάκια μου σας ευχαριστώ όλες για τις ευχές...εύχομαι και άλλες κοιλίτσες με σποράκια σύντομα. Η αλήθεια είναι ότι τα πράγματα είναι πολύ ζόρικα για όλους. Ξέρω ζευγάρια που γεννήσαμε μαζί και ούτε σκέψη για δεύτερο...είναι πολύ άσχημη η κατάσταση που μας έχουν καταντήσει να υπολογίζουμε και το παραμικρό. Λέγαμε να βάλουμε μπρος σιγά σιγά για το 2ο χωρίς να ξέρουμε ότι θα μας προκύψει με την 1η ξανά. Ο άντρας μου επίσης με ένα σωρό πτυχία και χωρίς δουλειά τους τελευταίους 17 μήνες εκτός τα μαθήματα υπολογιστών που είναι περιορισμένα, στη δική μου δουλειά χρωστάνε πολλά που δεν μπορώ να τα μαζέψω γιατί έχει πολλούς που πατάνε δήθεν στην κρίση για να μην είναι εντάξει στις υποχρεώσεις τους και έχω διάφορα χαζά οικογενειακής φύσης ("7 θανάσιμες"...καταλαβαίνετε) που προστίθενται όλα μαζί στην ήδη ζόρικη κατάσταση. Εξαιτίας της τελευταίας κυρίως κατάστασης οι εβδομάδες που ήμουν έγκυος και δεν το ήξερα ακόμη, ήταν κόλαση. Το βράδυ που πήρα να κάνω ένα τεστ (γιατί εγώ θεωρούσα ότι η καθυστέρηση των 2-3 ημερών ήταν λόγω άγχους και στεναχώριας) νωρίτερα όλο το απόγευμα έκλαιγα με αναφιλητά. Όταν ανακάλυψα ότι τελικά είμαι έγκυος ένιωσα τόσες τύψεις που κάθομαι και αφήνω καταστάσεις τέτοιες να με χαλάνε τόσο πολύ που αποφάσισα ότι εφόσον είμαστε καλά με τον άντρα μου και έχουμε την υγεία μας όλα τα άλλα θα τα αφήσω στην άκρη για χάρη της οικογένειάς μου. Όπως λέει και η Στελίτσα ψώνια έχω να κάνω προσωπικά για μένα ούτε θυμάμαι από πότε. Πολλά έχουν περιοριστεί και πάντοτε πρέπει να βγουν πρώτα οι υποχρεώσεις (μισθοί υπαλλήλων, 6 ενοίκια, λογαριασμοί κτλ) και στο τέλος της ημέρας νιώθω ότι τρέχουμε για το ηλίθιο το κράτος που δεν βλέπω να αλλάζει και κάτι παρά τις θυσίες μας. Όπως γίνεται με τις δουλειές που ποτέ δεν τελειώνουν έτσι και με τα οικονομικά πάντα θα υπάρχει κάτι που θα μας κρατάει πίσω από το να πάρουμε αποφάσεις για επόμενο παιδί ή για κάτι άλλο σημαντικό. Στην τελική όπως μεγαλώσαμε εμείς μια χαρά χωρίς μάρκες, χωρίς ιδιαίτερα πολλές ανέσεις από αυτές που υπάρχουν σήμερα θα μεγαλώσουμε και εμείς τα παιδιά μας αν χρειαστεί. Το σημαντικό είναι να υπάρχουν τέτοιες στιγμές ευτυχίας που θα γεμίζουν τη ζωή μας που την έχουν καταντήσει μίζερη χωρίς να φταίμε. Συγνώμη για το "σεντόνι"...θα τα ξαναπούμε σύντομα. Φιλάκια πολλά!

Καλημέρα μανούλες και παιδάκια... Έχω πολύ καιρό να γράψω αλλά έμπαινα σπάνια και έχω χάσει πολλά επεισόδια μάλλον...διάβασα κάποιες τελευταίες σελίδες και βλέπω ότι όλα τα μικρά μας έχουν εξελιχθεί σε μεγάλα ζουζούνια. Εμείς σήμερα γινόμαστε 2 ετών, η ανάπτυξή μας, ιδίως σε ύψος και νούμερο παπουτσιού, είναι φοβερή (όλοι μας περνάνε για 4 σχεδόν) αλλά η ομιλία ακόμη πολύ περιορισμένη σε λίγες λέξεις. Κάθε παιδί με το ρυθμό του φυσικά απλά ανυπομονώ να αρχίσει να μας λέει τι θέλει γιατί ενώ καταλαβαίνει τα πάντα σε κυπριακά και ελληνικά εκνευρίζεται αρκετές φορές γιατί δεν ξέρει να μας πει τι θέλει. Κατά τα άλλα θα γίνει ο μεγάλος αδερφός εφόσον περιμένουμε το 2ο παιδάκι μας. Είπαμε να βάλουμε μπρος σιγά σιγά και πάλι μας ήρθε με το πρώτο, δόξα τω Θεώ. Δεν το πιστεύω ότι το μωράκι μας, ο Αντρέας μας, είναι παιδάκι και θα γίνει ο "μεγάλος" πλέον...πότε πέρασαν βρε κορίτσια κιόλας 2 χρόνια...σα χθες μου φαίνεται που πέρναμε σειρά η μια μετά την άλλη να τα φέρουμε στον κόσμο... Ήθελα να μοιραστώ μαζί σας τη σημερινή διπλή χαρά μου και ελπίζω να βρίσκω χρόνο να μπαίνω συχνότερα να τα λέμε... Φιλάκια σε όλες και στα παιδάκια σας!

Σ' ευχαριστώ και πάλι για τις ευχές...με καταλαβαίνεις γιατί και εσύ μια από τα ίδια βλέπω. Ο Ανδρέας όσο πάει και ταλιμπανίζει...αυτό το παιδί κασκαντέρ θα μας βγει...το αγαπημένο του είναι να τον βουτάς ανάποδα στο κενό (έρχεται και σε αγκαλιάζει και κάνει προς τα πίσω για να σου δώσει σύνθημα να τον βουτήξεις στο κενό και να γελάει τρελά), να κρεμιέται και να σκαρφαλώνει και εγώ να είμαι με κομμένη την ανάσα κάθε φορά. Προχθές ήθελε να δει πως είναι να κατεβαίνεις από τον καναπέ με το κεφάλι προς τα κάτω...εεε το είδε και έκανε ένα μικρό καρούμπαλο. Ένα μικρό καθισματάκι που του πήρα για να κάθεται να παίζει με παιχνίδια που έχουμε πάνω σε τραπεζάκι, το χρησιμοποιεί για σκαλάκι για να ανεβαίνει όλο και πιο ψηλά. Προχθές κάναμε επαναληπτικό εμβόλιο και σηκώνεται πάνω με κάτι νεύρα μόλις του το έκανε και αρχίζει να κουνάει χέρια και να λέει τα δικά του με θυμό σα να έβριζε την παιδίατρο...μιλάμε για πολύ γέλιο...Δε μιλάμε ακόμη εκτός από μπαμπά, μαμά, κακά, άντε που είχε πει 9 μηνών και έκτοτε σπάνια τα ακούμε ξανά. Μάλλον θα μας τα πει μαζεμένα και με φόρα τι να πω...

Να είσαι καλά...σ' ευχαριστώ πολύ. Ναι γιορτάζω και αύριο...είμαι από τις "άτυχες" περιπτώσεις που περιμένω ολόχρονα να γιορτάσω γιορτή γενέθλια κοντά κοντά...βέβαια είναι και καλό από την άλλη γιατί συνήθως σε θυμούνται οι περισσότεροι και στα γενέθλια αλλά συνήθως σου κάνουν και ένα δώρο

Σου ευχήθηκα στο φατσοβιβλίο, σου εύχομαι και εδώ ξανά να σου ζήσει η Αργυρούλα σου και να την καμαρώσεις όπως επιθυμείς...Άντε ο Βασιλάκης έγινε πια μεγάλος αδερφός με τη βούλα...η Αργυρώ θα έχει ίδια μέρα γενέθλια με μένα...όταν αρχικά μας είπες ότι είσαι έγκυος και θα γεννήσεις γύρω στα τέλη Μαρτίου πέρασε μια σκέψη από το μυαλό μου μήπως γεννηθεί τη μέρα των γενεθλίων μου και να που τελικά βγήκα αληθινή...μήπως έχω κανέναν κληρονομικό χάρισμα και δεν το ξέρω? Ο Βασιλάκης είναι 24/10 αν θυμάμαι καλά οπότε αν έμενε άλλη 1 μέρα η Αργυρώ θα είχαν και το 24 κοινό... Πάντως μια χαρά σε βλέπω αφού μπήκες να γράψεις και εδώ...σε έχω ικανή να πάρεις μόνη σου εξιτήριο να βγεις σήμερα για να γυρίσεις και στο Βασιλάκη σου

Ευχαριστώ πολύ πολύ πολύ Ελένη μου που με θυμήθηκες...Η αλήθεια είναι ότι δεν κατάλαβα καθόλου τη μέρα γιατί έδινα βαθμούς από το πρωί, μετά στο καπάκι μάθημα μέχρι αργά, λίγο πρόλαβα τον Ανδρέα μου πριν πάει για ύπνο και τώρα διόρθωμα και to do list για αύριο που είναι επίσης μια από τα ίδια μέρα... Διάβασα και το τραγικό συμβάν που έγραψε η Μαρία...αχ το κακό δεν αργεί να συμβεί από τη μια στιγμή στην άλλη...κουράγιο στους γονείς αλλά που να το βρουν... Φιλάκια σε όλες τις μαμάδες και τα ζουζούνια τους!

Καλημέρα μανούλες και από μένα... Χαίρομαι που είστε κάπως καλύτερα σήμερα...εμείς χθες είδαμε όσο ήμουν στη δουλειά άσπρη μέρα αλλά σήμερα έλιωσαν τα χιονάκια... Με προβληματίσατε είναι η αλήθεια με αυτά που γράφετε για τα γεύματα των ζουζουνιών σας. Η παιδίατρος μας είναι αυστηρή σχετικά με τη διατροφή και μας είπε να μην δίνουμε μεγάλες ποσότητες ούτε σε στερεές τροφές ούτε σε υγρά γιατί διογκώνεται το στομαχάκι τους και θα θέλουν όλο και περισσότερο. Ο Ανδρέας είναι από βάρος & ύψος μια χαρά νομίζω 13 κιλά και 87 σχεδόν πόντους σε ύψος πριν 2 εβδομάδες αλλά αναρωτιέμαι μήπως πρέπει να του δίνουμε περισσότερο μήπως ο μεταβολισμός του γίνει πιο αργός...δε ξέρω. Ενδεικτικά το διατροφικό του πρόγραμμα είναι το εξής: -Πρωινό: γάλα παιδικό φρέσκο 240-260ml & ένα αυγό βραστό -Δεκατιανό: φρούτο (συνήθως 1 μπανάνα ή μήλο με αχλάδι ή μήλο με ακτινίδιο) -Μεσημεριανό: 250ml μαγειρεμένο φαγητό κατσαρόλας ή φούρνου χωρίς άλλο συνοδευτικό πχ ψωμί ή φέτα (Δευτέρα-Τετάρτη-Παρασκευή όσπριο/λαδερό με λίγο λάδι στο τέλος, Τρίτη-Σάββατο 50γρ κόκκινο κρέας με τραχανά ή ζυμαρικό, Πέμπτη 50γρ άσπρο κρέας με ρύζι ή πατάτα βραστή, Κυριακή ψάρι βραστό) χθες για παράδειγμα έφαγε μανιταρόσουπα -Απογευματινό: 1 γιαουρτάκι με μια φέτα ψωμί τοστ με μέλι & 1 ή 2 φορές την εβδομάδα κρέμα -Βραδινό: γάλα παιδικό φρέσκο 240-260ml Συγκριτικά με όσα γράφετε μου φαίνονται πολύ λίγα...μήπως δεν κάνουμε καλά? Φεύγω για δουλειά σε λίγο και έχω και πολλές ώρες σήμερα οπότε θα δω απαντήσεις σας το βράδυ...φιλάκια και think positive όσο γίνεται!

Ελένη μου να το χαίρεσαι το Ευάκι σου, το γλυκό ψαράκι...Να είναι καλότυχη στη ζωή της και να έχει πάντα ότι την κάνει ευτυχισμένη...να την καμαρώσετε όπως το επιθυμεί και το επιθυμείτε!!! Με το καλό Γιώτα να μεγαλώσεις την οικογένειά σας και να κρατήσεις ένα ακόμη γερό μωράκι ότι φύλο και αν είναι! Μαρία μου εγώ για τη γέμιση του φεγγαριού ξέρω από τον άντρα μου ότι αν κουρευτείς τότε δυναμώνουν τα μαλλιά...τον Ανδρέα δε θυμάμαι αν τον πιάσαμε στη γέμιση αλλά να το τσεκάρουμε...με το σταυρό πάντως μας έχουν βγάλει αγόρι, κορίτσι, κορίτσι. Στο πρώτο το πέτυχαν...τώρα αν προλάβουμε και κάνουμε άλλα 2 και βγουν κορίτσια θα δείξει. Πάντως ενώ αρχικά και εγώ έλεγα θέλω το 2ο κορίτσι ροζ, κοτσιδάκια κτλ, δε θα με χαλούσε καθόλου άλλο ένα αγοράκι αν είναι τόσο καλόβολο όσο ο Ανδρίκος μας...είναι πολύ αγαπούληδες τα αγοράκια και έχουν και αδυναμία στις μαμάδες. Ότι σχετικό και πάντα επιστημονικό βεβαίως βεβαίως μαθαίνουμε πάντως θα σε κρατάμε ενήμερη...

Knock knock...anybody here? Βάζω παρακάτω τη συνταγή για το Μαράκι και ελπίζω να τη δοκιμάσετε μαζί με το μπουμπουκάκι σου. Πολύ λυπήθηκα βρε Ελενίτσα μου...είναι από τις περιπτώσεις που ότι και να πεις είναι λίγο...είναι άδικο...κουράγιο στους γονείς μόνο και πως να το βρουν...εύκολο είναι? Τότε φτιάξε του τη μανιταρόσουπα και για να σε ευχαριστήσει να σου κάνει το ξανθό κοριτσάκι που είπανε στην αδερφή σου Αγοράζω μισό κιλό μανιτάρια σχετικά μεγαλούτσικα, αφαιρώ το ποδαράκι και τα ξεφλουδίζω οπότε μένουν πεντακάθαρα. Τα κόβω σε φετάκια σχετικά χοντρά για να μην εξαφανιστούν και τα ρίχνω σε μια κατσαρόλα. Προσθέτω και ξερό κρεμμύδι και αρκετό φρέσκο. Αν δε σας αρέσει το φρέσκο μπορείς να το παραλείψεις. Τα αχνίζω έτσι όπως είναι στην κατσαρόλα (δεν τσιγαρίζω τα φαγητά) και μόλις αρχίσουν να βγάζουν νεράκι ρίχνω μια γεμάτη κουταλιά αλεύρι και μετά 1 ποτήρι χλιαρό γάλα φρέσκο. Προσθέτω λίγο αλάτι, 3 κουταλιές ελαιόλαδο και νερό περίπου 500ml ανάλογα πόσο ρευστή ή όχι τη θέλεις. Τη βράζω για κανά τεταρτάκι, στο τέλος προσθέτω και λίγο άνηθο και έτοιμη. Στο δικό μας πιάτο προσθέτουμε αλατάκι και λίγο πιπεράκι κατά βούληση. Αν θέλεις να την κάνεις πιο παχυντική αντί για γάλα & αλεύρι μπορείς να βάλεις κρέμα γάλακτος καθώς και να τσιγαρίσεις από την αρχή τα λαχανικά με περισσότερο λάδι, αλλά εμείς την προτιμούμε έτσι. Για τον Ανδρέα κάνω 1-2 γυρίσματα στο multi για να μην παιδεύεται με τα μεγαλύτερα μανιταράκια. Καλά αποτελέσματα Ευμορφία μου...αχ λες και πέρασαν χρόνια από τότε που κάναμε τις εξετάσεις...περνάει γρήγορα ο καιρός βρε κορίτσια και γίνανε παιδάκια τα μωρούλια μας! Άσε από τρομάρα...και εγώ προσπαθώ σε απλά πεσίματα να είμαι ήρεμη και μάλιστα κάνουμε ότι δεν έγινε και τίποτα και το περνάει έτσι απλά...αλλά με τόσο αίμα από το στόμα τα χρειάστηκα...άλλη φορά βέβαια θα ξέρω ότι στόμα και ειδικά χείλη έχουν τρελό αίμα οπότε θα μείνω πιο ήρεμη...ελπίζω δηλαδή... Πάω για νάνι σιγά σιγά...καλό βράδυ και καλό ξημέρωμα να έχουμε!

Ελπίζω να αρέσει πολύ στη Χρύσπα όσο και στον Ανδρέα που την τσάκισε & σήμερα! Περιμένω σχόλια όταν τη δοκιμάσει. Ευχαριστώ και για όλα τα σχόλια στο φατσοβιβλίο Κατερινάκι μου αν κρατήσουν και τα δυο τους τις μπούκλες και δεν χαλάσουν βλέπω τη Μαριστέλλα σου αύριο μεθαύριο να του δίνει συμβουλές για το πως να τις διατηρεί κτλ. Λέτε τελικά αν του τα κόψουμε λιγάκι ότι δε θα χαλάσουν και δε θα ισιώσουν?

Με μανιτάρια portobello που τα αγοράζω συνήθως Σάββατο και τη σούπα τη φτιάχνω Δευτέρα. Φυσικά και δίνω και στον μικρό. Τα μανιτάρια τα διαλέγω σχετικά μεγαλούτσικα για να κόβονται ωραίες φετίτσες. Αφαιρώ το ποδαράκι τους, τα ξεφλουδίζω και μένουν πεντακάθαρα έτσι. Τα κόβω σε φετάκια σχετικά χοντρά για να μην εξαφανιστούν και τα ρίχνω σε μια κατσαρόλα. Προσθέτω και ξερό κρεμμύδι και αρκετό φρέσκο (έχω πάντα στην κατάψυξη). Αν δε σας αρέσει το φρέσκο μπορείς να το παραλείψεις. Τα αχνίζω έτσι όπως είναι στην κατσαρόλα (δεν τσιγαρίζω ποτέ τα φαγητά) και μόλις αρχίσουν να βγάζουν νεράκι ρίχνω μια γεμάτη κουταλιά αλεύρι και μετά 1 ποτήρι χλιαρό γάλα φρέσκο. Προσθέτω λίγο αλάτι (βάζουμε αργότερα στο δικό μας πιάτο αν χρειάζεται) εφόσον τρώει και ο μικρός, 3 κουταλιές ελαιόλαδο και νερό περίπου 500ml ανάλογα πόσο ρευστή ή όχι τη θέλεις. Τη βράζω για κανά τεταρτάκι, στο τέλος προσθέτω και λίγο άνηθο και έτοιμη. Στο δικό μας πιάτο βάζουμε λίγο πιπεράκι. Αν θέλεις να την κάνεις πιο παχυντική αντί για γάλα & αλεύρι μπορείς να βάλεις κρέμα γάλακτος καθώς και να τσιγαρίσεις από την αρχή τα λαχανικά με περισσότερο λάδι, αλλά εμείς την προτιμούμε έτσι. Για τον Ανδρέα κάνω 1-2 γυρίσματα στο multi για να μην παιδεύεται με τα μεγαλύτερα μανιταράκια. Ελπίζω να τη φτιάξεις και να αρέσει και στη Χρύσπα πολύ

Καλημέρα και από μένα κορίτσια... Με το καλό το χτίσιμο του σπιτιού σας...τι λέει μια παροιμία αν δεν χτίσεις και δεν παντρέψεις δεν ξέρεις τι είναι η ζωή...Με το καλό. Πάω να μαγειρέψω, μανιταρόσουπα σήμερα στο πρόγραμμα που έχει και κρύο, να διορθώσω και να πάω δουλειά. Καλή εβδομάδα να έχουμε!

Σας έβαλα φωτογραφίες στο φατσοβιβλίο... Πάω να φτιάξω τη μανιταρόσουπά μας και να διορθώσω πάλι. Τα λέμε το βραδάκι. Φιλιά

Καλημέρα και καλή εβδομάδα σε όλους... Ιωάννα μου sorry για το θέμα μαλλί...Ειλικρινά δε θυμάμαι πότε έγινε...μου φάνηκε ότι ξαφνικά από τη μια μέρα στην άλλη το απέκτησε. Στο λούσιμο το μαλλί μπροστά φτάνει σχεδόν στο ύψος των ματιών αλλά επειδή είναι όπως έγραψα σφιχτά μπουκλάκια όταν είναι στεγνά είναι μαζεμένα πάνω στο κεφάλι του. Θα σου βάλω φωτο στο φατσοβιβλίο με την 1η ευκαιρία για να δεις. Από τη μια φοβάμαι μήπως κοντύνει πολύ και είναι κολλητό στο κεφάλι του το όσο μείνει μετά το κούρεμα και από την άλλη μήπως χαθούν οι μπουκλίτσες. Με ηρέμησες με αυτό που λένε και έγραψες ότι είναι μύθος! Εύχομαι σύντομα με πολλά πολλά κοτσιδάκια Ιωάννα μου στην κουκλίτσα σου!