uNiQuE_mammy

Καλημέρα μανουλίτσες... Ο Ανδρέας γιόρτασε τα γενέθλιά του με 2 πανηγυρικές τούμπες (1 για κάθε έτος υποθέτω) και λίγες μέρες μετά κατάφερε να ρίξει και τη γιαγιά του κάτω τραβώντας τη. Ευτυχώς δεν έσπασε κανείς τους τίποτα αλλά απορώ με αυτό το παιδί. Πείτε μου βρε κορίτσια...μόνο το δικό μου είναι "ατρόμητο" και δε χαμπαριάζει τίποτα? Τώρα τελευταία ανεβαίνει σε καρέκλες, τραπέζια, καναπέδες και "βουτάει" στην κυριολεξία πάνω σε όποιον κάθεται πιο πέρα και ας υπάρχει μεγάλη απόσταση...νομίζει πως πάντα θα τον πιάσει κάποιος? Είναι αναπτυγμένος για την ηλικία του (1 μέτρο ύψος, 14.800 κιλά, 26 και πάμε για 27 νούμερο παπούτσι) δε λέω αλλά πως να του δώσουμε να καταλάβει ότι είναι επικίνδυνα πράγματα? Του το εξηγούμε και εγώ και ο άντρας μου (μπορεί να λέει μετρημένες λέξεις αλλά καταλαβαίνει τα πάντα είτε κυπριακά είτε ελληνικά) αλλά σε αυτό το θέμα μάλλον κάνει τον κινέζο. Μάλιστα γελάει σα να έχει κατορθώσει κάτι φοβερό και πηγαίνει και το ξανακάνει. Ουυυφφφ δηλαδή! Αν κάποιες από σας έχετε παρόμοια θέματα πείτε μου τι κάνετε γιατί δεν μπορώ συνέχεια να πηγαίνω να τον σηκώνω για να τον κατεβάσω κάτω, τουλάχιστον μέχρι να κλείσω το 3μηνο πρέπει να προσέχω (άσχετα αν πρακτικά δε γίνεται). Επίσης Στελλίτσα και Κατερίνα εσείς που γεννήσατε το 2011 δεν έχουν ανοίξει αντίστοιχα καφέ για τους γονείς του 2011, 2012 κτλ? Βλέπω ότι έχει σταματήσει στο 2010 εδώ. Φρόσω να σου ζήσουν οι παίδαροί σου και χρόνια πολλά προκαταβολικά σε όλα τα παιδάκια του Οκτωβρίου που έχουν γενέθλια... Φιλιά πολλά!

Κοριτσάκια μου σας ευχαριστώ όλες για τις ευχές...εύχομαι και άλλες κοιλίτσες με σποράκια σύντομα. Η αλήθεια είναι ότι τα πράγματα είναι πολύ ζόρικα για όλους. Ξέρω ζευγάρια που γεννήσαμε μαζί και ούτε σκέψη για δεύτερο...είναι πολύ άσχημη η κατάσταση που μας έχουν καταντήσει να υπολογίζουμε και το παραμικρό. Λέγαμε να βάλουμε μπρος σιγά σιγά για το 2ο χωρίς να ξέρουμε ότι θα μας προκύψει με την 1η ξανά. Ο άντρας μου επίσης με ένα σωρό πτυχία και χωρίς δουλειά τους τελευταίους 17 μήνες εκτός τα μαθήματα υπολογιστών που είναι περιορισμένα, στη δική μου δουλειά χρωστάνε πολλά που δεν μπορώ να τα μαζέψω γιατί έχει πολλούς που πατάνε δήθεν στην κρίση για να μην είναι εντάξει στις υποχρεώσεις τους και έχω διάφορα χαζά οικογενειακής φύσης ("7 θανάσιμες"...καταλαβαίνετε) που προστίθενται όλα μαζί στην ήδη ζόρικη κατάσταση. Εξαιτίας της τελευταίας κυρίως κατάστασης οι εβδομάδες που ήμουν έγκυος και δεν το ήξερα ακόμη, ήταν κόλαση. Το βράδυ που πήρα να κάνω ένα τεστ (γιατί εγώ θεωρούσα ότι η καθυστέρηση των 2-3 ημερών ήταν λόγω άγχους και στεναχώριας) νωρίτερα όλο το απόγευμα έκλαιγα με αναφιλητά. Όταν ανακάλυψα ότι τελικά είμαι έγκυος ένιωσα τόσες τύψεις που κάθομαι και αφήνω καταστάσεις τέτοιες να με χαλάνε τόσο πολύ που αποφάσισα ότι εφόσον είμαστε καλά με τον άντρα μου και έχουμε την υγεία μας όλα τα άλλα θα τα αφήσω στην άκρη για χάρη της οικογένειάς μου. Όπως λέει και η Στελίτσα ψώνια έχω να κάνω προσωπικά για μένα ούτε θυμάμαι από πότε. Πολλά έχουν περιοριστεί και πάντοτε πρέπει να βγουν πρώτα οι υποχρεώσεις (μισθοί υπαλλήλων, 6 ενοίκια, λογαριασμοί κτλ) και στο τέλος της ημέρας νιώθω ότι τρέχουμε για το ηλίθιο το κράτος που δεν βλέπω να αλλάζει και κάτι παρά τις θυσίες μας. Όπως γίνεται με τις δουλειές που ποτέ δεν τελειώνουν έτσι και με τα οικονομικά πάντα θα υπάρχει κάτι που θα μας κρατάει πίσω από το να πάρουμε αποφάσεις για επόμενο παιδί ή για κάτι άλλο σημαντικό. Στην τελική όπως μεγαλώσαμε εμείς μια χαρά χωρίς μάρκες, χωρίς ιδιαίτερα πολλές ανέσεις από αυτές που υπάρχουν σήμερα θα μεγαλώσουμε και εμείς τα παιδιά μας αν χρειαστεί. Το σημαντικό είναι να υπάρχουν τέτοιες στιγμές ευτυχίας που θα γεμίζουν τη ζωή μας που την έχουν καταντήσει μίζερη χωρίς να φταίμε. Συγνώμη για το "σεντόνι"...θα τα ξαναπούμε σύντομα. Φιλάκια πολλά!

Καλημέρα μανούλες και παιδάκια... Έχω πολύ καιρό να γράψω αλλά έμπαινα σπάνια και έχω χάσει πολλά επεισόδια μάλλον...διάβασα κάποιες τελευταίες σελίδες και βλέπω ότι όλα τα μικρά μας έχουν εξελιχθεί σε μεγάλα ζουζούνια. Εμείς σήμερα γινόμαστε 2 ετών, η ανάπτυξή μας, ιδίως σε ύψος και νούμερο παπουτσιού, είναι φοβερή (όλοι μας περνάνε για 4 σχεδόν) αλλά η ομιλία ακόμη πολύ περιορισμένη σε λίγες λέξεις. Κάθε παιδί με το ρυθμό του φυσικά απλά ανυπομονώ να αρχίσει να μας λέει τι θέλει γιατί ενώ καταλαβαίνει τα πάντα σε κυπριακά και ελληνικά εκνευρίζεται αρκετές φορές γιατί δεν ξέρει να μας πει τι θέλει. Κατά τα άλλα θα γίνει ο μεγάλος αδερφός εφόσον περιμένουμε το 2ο παιδάκι μας. Είπαμε να βάλουμε μπρος σιγά σιγά και πάλι μας ήρθε με το πρώτο, δόξα τω Θεώ. Δεν το πιστεύω ότι το μωράκι μας, ο Αντρέας μας, είναι παιδάκι και θα γίνει ο "μεγάλος" πλέον...πότε πέρασαν βρε κορίτσια κιόλας 2 χρόνια...σα χθες μου φαίνεται που πέρναμε σειρά η μια μετά την άλλη να τα φέρουμε στον κόσμο... Ήθελα να μοιραστώ μαζί σας τη σημερινή διπλή χαρά μου και ελπίζω να βρίσκω χρόνο να μπαίνω συχνότερα να τα λέμε... Φιλάκια σε όλες και στα παιδάκια σας!

Σ' ευχαριστώ και πάλι για τις ευχές...με καταλαβαίνεις γιατί και εσύ μια από τα ίδια βλέπω. Ο Ανδρέας όσο πάει και ταλιμπανίζει...αυτό το παιδί κασκαντέρ θα μας βγει...το αγαπημένο του είναι να τον βουτάς ανάποδα στο κενό (έρχεται και σε αγκαλιάζει και κάνει προς τα πίσω για να σου δώσει σύνθημα να τον βουτήξεις στο κενό και να γελάει τρελά), να κρεμιέται και να σκαρφαλώνει και εγώ να είμαι με κομμένη την ανάσα κάθε φορά. Προχθές ήθελε να δει πως είναι να κατεβαίνεις από τον καναπέ με το κεφάλι προς τα κάτω...εεε το είδε και έκανε ένα μικρό καρούμπαλο. Ένα μικρό καθισματάκι που του πήρα για να κάθεται να παίζει με παιχνίδια που έχουμε πάνω σε τραπεζάκι, το χρησιμοποιεί για σκαλάκι για να ανεβαίνει όλο και πιο ψηλά. Προχθές κάναμε επαναληπτικό εμβόλιο και σηκώνεται πάνω με κάτι νεύρα μόλις του το έκανε και αρχίζει να κουνάει χέρια και να λέει τα δικά του με θυμό σα να έβριζε την παιδίατρο...μιλάμε για πολύ γέλιο...Δε μιλάμε ακόμη εκτός από μπαμπά, μαμά, κακά, άντε που είχε πει 9 μηνών και έκτοτε σπάνια τα ακούμε ξανά. Μάλλον θα μας τα πει μαζεμένα και με φόρα τι να πω...

Να είσαι καλά...σ' ευχαριστώ πολύ. Ναι γιορτάζω και αύριο...είμαι από τις "άτυχες" περιπτώσεις που περιμένω ολόχρονα να γιορτάσω γιορτή γενέθλια κοντά κοντά...βέβαια είναι και καλό από την άλλη γιατί συνήθως σε θυμούνται οι περισσότεροι και στα γενέθλια αλλά συνήθως σου κάνουν και ένα δώρο

Σου ευχήθηκα στο φατσοβιβλίο, σου εύχομαι και εδώ ξανά να σου ζήσει η Αργυρούλα σου και να την καμαρώσεις όπως επιθυμείς...Άντε ο Βασιλάκης έγινε πια μεγάλος αδερφός με τη βούλα...η Αργυρώ θα έχει ίδια μέρα γενέθλια με μένα...όταν αρχικά μας είπες ότι είσαι έγκυος και θα γεννήσεις γύρω στα τέλη Μαρτίου πέρασε μια σκέψη από το μυαλό μου μήπως γεννηθεί τη μέρα των γενεθλίων μου και να που τελικά βγήκα αληθινή...μήπως έχω κανέναν κληρονομικό χάρισμα και δεν το ξέρω? Ο Βασιλάκης είναι 24/10 αν θυμάμαι καλά οπότε αν έμενε άλλη 1 μέρα η Αργυρώ θα είχαν και το 24 κοινό... Πάντως μια χαρά σε βλέπω αφού μπήκες να γράψεις και εδώ...σε έχω ικανή να πάρεις μόνη σου εξιτήριο να βγεις σήμερα για να γυρίσεις και στο Βασιλάκη σου

Ευχαριστώ πολύ πολύ πολύ Ελένη μου που με θυμήθηκες...Η αλήθεια είναι ότι δεν κατάλαβα καθόλου τη μέρα γιατί έδινα βαθμούς από το πρωί, μετά στο καπάκι μάθημα μέχρι αργά, λίγο πρόλαβα τον Ανδρέα μου πριν πάει για ύπνο και τώρα διόρθωμα και to do list για αύριο που είναι επίσης μια από τα ίδια μέρα... Διάβασα και το τραγικό συμβάν που έγραψε η Μαρία...αχ το κακό δεν αργεί να συμβεί από τη μια στιγμή στην άλλη...κουράγιο στους γονείς αλλά που να το βρουν... Φιλάκια σε όλες τις μαμάδες και τα ζουζούνια τους!

Καλημέρα μανούλες και από μένα... Χαίρομαι που είστε κάπως καλύτερα σήμερα...εμείς χθες είδαμε όσο ήμουν στη δουλειά άσπρη μέρα αλλά σήμερα έλιωσαν τα χιονάκια... Με προβληματίσατε είναι η αλήθεια με αυτά που γράφετε για τα γεύματα των ζουζουνιών σας. Η παιδίατρος μας είναι αυστηρή σχετικά με τη διατροφή και μας είπε να μην δίνουμε μεγάλες ποσότητες ούτε σε στερεές τροφές ούτε σε υγρά γιατί διογκώνεται το στομαχάκι τους και θα θέλουν όλο και περισσότερο. Ο Ανδρέας είναι από βάρος & ύψος μια χαρά νομίζω 13 κιλά και 87 σχεδόν πόντους σε ύψος πριν 2 εβδομάδες αλλά αναρωτιέμαι μήπως πρέπει να του δίνουμε περισσότερο μήπως ο μεταβολισμός του γίνει πιο αργός...δε ξέρω. Ενδεικτικά το διατροφικό του πρόγραμμα είναι το εξής: -Πρωινό: γάλα παιδικό φρέσκο 240-260ml & ένα αυγό βραστό -Δεκατιανό: φρούτο (συνήθως 1 μπανάνα ή μήλο με αχλάδι ή μήλο με ακτινίδιο) -Μεσημεριανό: 250ml μαγειρεμένο φαγητό κατσαρόλας ή φούρνου χωρίς άλλο συνοδευτικό πχ ψωμί ή φέτα (Δευτέρα-Τετάρτη-Παρασκευή όσπριο/λαδερό με λίγο λάδι στο τέλος, Τρίτη-Σάββατο 50γρ κόκκινο κρέας με τραχανά ή ζυμαρικό, Πέμπτη 50γρ άσπρο κρέας με ρύζι ή πατάτα βραστή, Κυριακή ψάρι βραστό) χθες για παράδειγμα έφαγε μανιταρόσουπα -Απογευματινό: 1 γιαουρτάκι με μια φέτα ψωμί τοστ με μέλι & 1 ή 2 φορές την εβδομάδα κρέμα -Βραδινό: γάλα παιδικό φρέσκο 240-260ml Συγκριτικά με όσα γράφετε μου φαίνονται πολύ λίγα...μήπως δεν κάνουμε καλά? Φεύγω για δουλειά σε λίγο και έχω και πολλές ώρες σήμερα οπότε θα δω απαντήσεις σας το βράδυ...φιλάκια και think positive όσο γίνεται!

Ελένη μου να το χαίρεσαι το Ευάκι σου, το γλυκό ψαράκι...Να είναι καλότυχη στη ζωή της και να έχει πάντα ότι την κάνει ευτυχισμένη...να την καμαρώσετε όπως το επιθυμεί και το επιθυμείτε!!! Με το καλό Γιώτα να μεγαλώσεις την οικογένειά σας και να κρατήσεις ένα ακόμη γερό μωράκι ότι φύλο και αν είναι! Μαρία μου εγώ για τη γέμιση του φεγγαριού ξέρω από τον άντρα μου ότι αν κουρευτείς τότε δυναμώνουν τα μαλλιά...τον Ανδρέα δε θυμάμαι αν τον πιάσαμε στη γέμιση αλλά να το τσεκάρουμε...με το σταυρό πάντως μας έχουν βγάλει αγόρι, κορίτσι, κορίτσι. Στο πρώτο το πέτυχαν...τώρα αν προλάβουμε και κάνουμε άλλα 2 και βγουν κορίτσια θα δείξει. Πάντως ενώ αρχικά και εγώ έλεγα θέλω το 2ο κορίτσι ροζ, κοτσιδάκια κτλ, δε θα με χαλούσε καθόλου άλλο ένα αγοράκι αν είναι τόσο καλόβολο όσο ο Ανδρίκος μας...είναι πολύ αγαπούληδες τα αγοράκια και έχουν και αδυναμία στις μαμάδες. Ότι σχετικό και πάντα επιστημονικό βεβαίως βεβαίως μαθαίνουμε πάντως θα σε κρατάμε ενήμερη...

Knock knock...anybody here? Βάζω παρακάτω τη συνταγή για το Μαράκι και ελπίζω να τη δοκιμάσετε μαζί με το μπουμπουκάκι σου. Πολύ λυπήθηκα βρε Ελενίτσα μου...είναι από τις περιπτώσεις που ότι και να πεις είναι λίγο...είναι άδικο...κουράγιο στους γονείς μόνο και πως να το βρουν...εύκολο είναι? Τότε φτιάξε του τη μανιταρόσουπα και για να σε ευχαριστήσει να σου κάνει το ξανθό κοριτσάκι που είπανε στην αδερφή σου Αγοράζω μισό κιλό μανιτάρια σχετικά μεγαλούτσικα, αφαιρώ το ποδαράκι και τα ξεφλουδίζω οπότε μένουν πεντακάθαρα. Τα κόβω σε φετάκια σχετικά χοντρά για να μην εξαφανιστούν και τα ρίχνω σε μια κατσαρόλα. Προσθέτω και ξερό κρεμμύδι και αρκετό φρέσκο. Αν δε σας αρέσει το φρέσκο μπορείς να το παραλείψεις. Τα αχνίζω έτσι όπως είναι στην κατσαρόλα (δεν τσιγαρίζω τα φαγητά) και μόλις αρχίσουν να βγάζουν νεράκι ρίχνω μια γεμάτη κουταλιά αλεύρι και μετά 1 ποτήρι χλιαρό γάλα φρέσκο. Προσθέτω λίγο αλάτι, 3 κουταλιές ελαιόλαδο και νερό περίπου 500ml ανάλογα πόσο ρευστή ή όχι τη θέλεις. Τη βράζω για κανά τεταρτάκι, στο τέλος προσθέτω και λίγο άνηθο και έτοιμη. Στο δικό μας πιάτο προσθέτουμε αλατάκι και λίγο πιπεράκι κατά βούληση. Αν θέλεις να την κάνεις πιο παχυντική αντί για γάλα & αλεύρι μπορείς να βάλεις κρέμα γάλακτος καθώς και να τσιγαρίσεις από την αρχή τα λαχανικά με περισσότερο λάδι, αλλά εμείς την προτιμούμε έτσι. Για τον Ανδρέα κάνω 1-2 γυρίσματα στο multi για να μην παιδεύεται με τα μεγαλύτερα μανιταράκια. Καλά αποτελέσματα Ευμορφία μου...αχ λες και πέρασαν χρόνια από τότε που κάναμε τις εξετάσεις...περνάει γρήγορα ο καιρός βρε κορίτσια και γίνανε παιδάκια τα μωρούλια μας! Άσε από τρομάρα...και εγώ προσπαθώ σε απλά πεσίματα να είμαι ήρεμη και μάλιστα κάνουμε ότι δεν έγινε και τίποτα και το περνάει έτσι απλά...αλλά με τόσο αίμα από το στόμα τα χρειάστηκα...άλλη φορά βέβαια θα ξέρω ότι στόμα και ειδικά χείλη έχουν τρελό αίμα οπότε θα μείνω πιο ήρεμη...ελπίζω δηλαδή... Πάω για νάνι σιγά σιγά...καλό βράδυ και καλό ξημέρωμα να έχουμε!

Ελπίζω να αρέσει πολύ στη Χρύσπα όσο και στον Ανδρέα που την τσάκισε & σήμερα! Περιμένω σχόλια όταν τη δοκιμάσει. Ευχαριστώ και για όλα τα σχόλια στο φατσοβιβλίο Κατερινάκι μου αν κρατήσουν και τα δυο τους τις μπούκλες και δεν χαλάσουν βλέπω τη Μαριστέλλα σου αύριο μεθαύριο να του δίνει συμβουλές για το πως να τις διατηρεί κτλ. Λέτε τελικά αν του τα κόψουμε λιγάκι ότι δε θα χαλάσουν και δε θα ισιώσουν?

Με μανιτάρια portobello που τα αγοράζω συνήθως Σάββατο και τη σούπα τη φτιάχνω Δευτέρα. Φυσικά και δίνω και στον μικρό. Τα μανιτάρια τα διαλέγω σχετικά μεγαλούτσικα για να κόβονται ωραίες φετίτσες. Αφαιρώ το ποδαράκι τους, τα ξεφλουδίζω και μένουν πεντακάθαρα έτσι. Τα κόβω σε φετάκια σχετικά χοντρά για να μην εξαφανιστούν και τα ρίχνω σε μια κατσαρόλα. Προσθέτω και ξερό κρεμμύδι και αρκετό φρέσκο (έχω πάντα στην κατάψυξη). Αν δε σας αρέσει το φρέσκο μπορείς να το παραλείψεις. Τα αχνίζω έτσι όπως είναι στην κατσαρόλα (δεν τσιγαρίζω ποτέ τα φαγητά) και μόλις αρχίσουν να βγάζουν νεράκι ρίχνω μια γεμάτη κουταλιά αλεύρι και μετά 1 ποτήρι χλιαρό γάλα φρέσκο. Προσθέτω λίγο αλάτι (βάζουμε αργότερα στο δικό μας πιάτο αν χρειάζεται) εφόσον τρώει και ο μικρός, 3 κουταλιές ελαιόλαδο και νερό περίπου 500ml ανάλογα πόσο ρευστή ή όχι τη θέλεις. Τη βράζω για κανά τεταρτάκι, στο τέλος προσθέτω και λίγο άνηθο και έτοιμη. Στο δικό μας πιάτο βάζουμε λίγο πιπεράκι. Αν θέλεις να την κάνεις πιο παχυντική αντί για γάλα & αλεύρι μπορείς να βάλεις κρέμα γάλακτος καθώς και να τσιγαρίσεις από την αρχή τα λαχανικά με περισσότερο λάδι, αλλά εμείς την προτιμούμε έτσι. Για τον Ανδρέα κάνω 1-2 γυρίσματα στο multi για να μην παιδεύεται με τα μεγαλύτερα μανιταράκια. Ελπίζω να τη φτιάξεις και να αρέσει και στη Χρύσπα πολύ

Καλημέρα και από μένα κορίτσια... Με το καλό το χτίσιμο του σπιτιού σας...τι λέει μια παροιμία αν δεν χτίσεις και δεν παντρέψεις δεν ξέρεις τι είναι η ζωή...Με το καλό. Πάω να μαγειρέψω, μανιταρόσουπα σήμερα στο πρόγραμμα που έχει και κρύο, να διορθώσω και να πάω δουλειά. Καλή εβδομάδα να έχουμε!

Σας έβαλα φωτογραφίες στο φατσοβιβλίο... Πάω να φτιάξω τη μανιταρόσουπά μας και να διορθώσω πάλι. Τα λέμε το βραδάκι. Φιλιά

Καλημέρα και καλή εβδομάδα σε όλους... Ιωάννα μου sorry για το θέμα μαλλί...Ειλικρινά δε θυμάμαι πότε έγινε...μου φάνηκε ότι ξαφνικά από τη μια μέρα στην άλλη το απέκτησε. Στο λούσιμο το μαλλί μπροστά φτάνει σχεδόν στο ύψος των ματιών αλλά επειδή είναι όπως έγραψα σφιχτά μπουκλάκια όταν είναι στεγνά είναι μαζεμένα πάνω στο κεφάλι του. Θα σου βάλω φωτο στο φατσοβιβλίο με την 1η ευκαιρία για να δεις. Από τη μια φοβάμαι μήπως κοντύνει πολύ και είναι κολλητό στο κεφάλι του το όσο μείνει μετά το κούρεμα και από την άλλη μήπως χαθούν οι μπουκλίτσες. Με ηρέμησες με αυτό που λένε και έγραψες ότι είναι μύθος! Εύχομαι σύντομα με πολλά πολλά κοτσιδάκια Ιωάννα μου στην κουκλίτσα σου!

Καλησπέρα και από μένα κορίτσια...πως πέρασε το σκ σας? Αν βραχήκαμε λέει...φύγαμε από το σπίτι με λιακάδα, αφήσαμε το παιδί στη μαμά για να τον δουν (ευτυχώς δηλαδή), μπήκαμε στο supermarket με καλό καιρό και όταν βγήκαμε είχαν κατέβει κάτω οι ουρανοί...είχα δε, τη φαϊνή ιδέα να βάλω αθλητικά εκείνη τη μέρα...τι να πω εγώ με τις ιδέες μου! Αυτό που θα αντιμετωπίσει ο οργανισμός του παιδιού παράλληλα 4 ασθένειες πόσο εύκολο είναι? Μετά από πόσες μέρες περιμένετε πιθανές παρενέργειες? Πάντως θυμάμαι ότι το MMR θα εμφάνιζε πιθανές παρενέργειες σε λιγότερες μέρες από τις 10 που μας είπε για την ανεμοβλογιά. Αχ τι τραβάνε τα παιδάκια μας! Διορθώνω ότι εκτός από proderm υγρό κάποιες φορές χρησιμοποιούσα και persil υγρό...το ίδιο μου φαινόταν σε καθαριότητα. Μαλλακτικό χρησιμοποιώ όποτε θυμηθώ σε δικά μας αλλά κυρίως σε σεντόνια, πετσέτες κτλ. Σκόνες είχα σχεδόν καταργήσει μέχρι που πήρα την ίδια του Ariel που έχω σε υγρό για τις υψηλές θερμοκρασίες και όντως είναι πολύ καλό. Υπάρχει και μαλλακτικό σε όλες τις παιδικές σειρές αλλά δεν έχω χρησιμοποιήσει ποτέ. Έχω βάλει σε όλα τα ντουλάπια συρτάρια (εκτός από αυτά του δωματίου του που είναι μεγάλα και δεν του πολυαρέσουν να τα τραβάει) stoppers. Πήρα από το jumbo που έχει διάφορα και σε άσπρο και σε καφέ και διάφανα. Μέχρι και στο καπάκι της λεκάνης βάλαμε (διαφανές σιλικόνης) αν μας ξεφύγει καμιά φορά ανοιχτή πόρτα του μπάνιου. Θέλει να τα τρέχουμε συνέχεια τα άτιμα... Εκτός από τα ρουχαλάκια του που θα μαζευτούν λόγω μπάνιου που του τα αλλάζω, λόγω κάποιων που θα λερώσει κυρίως τις ώρες των γευμάτων, βάλε και καμιά κουβερτούλα που συνήθως τις κάνει βόλτα μέσα στο σπίτι...ε πολύ θέλει? Επίσης επειδή είναι πλυντήριο-στεγνωτήριο 2 σε 1, δεν το παραφορτώνω. Και εγώ τα ίδια έκανα αλλά από τότε που χρόνισε άρχισα να το θεωρώ υπερβολικό εφόσον το στεγνωτήριο υποθέτω με τον ατμό που βγάζει για 1,5-2 ώρες σκοτώνει τα πάντα. Να σας ρωτήσω βρε κορίτσια...τα έχετε κουρέψει καθόλου τα παιδάκια σας? Ο δικός μου έχει σγουρό μαλλάκι και τόσο ωραία μικρά-σφιχτά μπουκλάκια που τα λυπάμαι να του τα κόψω...μήπως όμως δεν κάνω καλά? Καλή εβδομάδα να έχουμε από αύριο...Καλό βράδυ και όνειρα γλυκά σε όλους!

Το ίδιο υγρό χρησιμοποιώ για τα δικά μας και σε σκόνη για τα άσπρα που τα πλένω σε υψηλότερη θερμοκρασία. Ο Ανδρέας δεν έχει δείξει να έχει ευαισθησία σε κάτι οπότε θεωρητικά δε θα έχει πρόβλημα. Απλά το άρωμα του planet είναι το κάτι άλλο και παρ' όλο που όλα μας τα ρούχα τα βάζω στεγνωτήριο μένει τέτοιο φοβερό άρωμα στα ρούχα του που σκέφτομαι να το βάζω και στα δικά μας που και που. Μου φαίνεται δε ότι καθαρίζει και καλύτερα αν και για να σου πω την αλήθεια σε extreme λεκέδες τα μουλιάζω σε λεκανίτσα με vanish και μετά τα ξαναπλένω με τα υπόλοιπά του στο πλυντήριο. Υποθέτω είναι το ίδιο γιατί απ' ότι κατάλαβα τουλάχιστον για τα παιδικά εμβόλια στα περισσότερα έχει 2 μάρκες. Όσο για το mantoux η παιδίατρος μας το έκανε όπως έγραψα 48 ώρες πριν για να δει μήπως κάνει αντιδράσεις (μάλιστα το είχε στο ιατρείο και το έκανε οπότε δεν συνταγογραφείται το συγκεκριμένο) αλλά κάπου διάβασα ότι κάποιοι παιδίατροι δεν το κάνουν οπότε μην ανησυχείς. Πάω σιγά σιγά για νάνι γιατί αύριο έχω αναπλήρωση μαθημάτων που είχαν χαθεί και πρέπει να ξυπνήσω νωρίς.

Άσχετο...με ποιο απορρυπαντικό πλένεται τα ρουχαλάκια τους? Εγώ αρχικά χρησιμοποιούσα το proderm αλλά από τη στιγμή που δοκίμασα το planet baby δεν το αλλάζω...έχει ένα υπέροχο άρωμα που μένει στα ρούχα...έχετε δοκιμάσει κάτι άλλο από τη σειρά αυτή που αξίζει να δοκιμάσω? Επίσης ερώτηση σχετικά με το πλύσιμο από πιο έμπειρες μανούλες...από πότε σταματήσατε να βάζετε ξεχωριστά πλυντήρια του μωρού και τα βάζατε μαζί με τα δικά σας? Είχα διαβάσει ότι από το έτος και μετά είναι ΟΚ αλλά δε μου πολυκολλάει. Ούτως ή άλλως μαζεύονται αρκετά για να μπαίνει ένα πλυντήριο δικό του ανά 2 μέρες.

Εμείς Ιωάννα μου από το Μάιο του 2010 που τα είχαμε τελειώσει (θα κάναμε της Ηπατίτιδας Α αν πήγαινε παιδικό μόνο που δεν πήγε άρα δε χρειάστηκε) ξανακάναμε τώρα τον Ιανουάριο το Mantoux και μετά από τη συμπλήρωση 48ωρου, το MMR. Από τον Ιανουάριο λοιπόν έχουμε συνέχεια κάθε μήνα και από κάτι μέχρι το Μάιο. Φεβρουάριο κάναμε της ανευμοευλογιάς, Μάρτιο το επαναληπτικό 5απλο (διεφθερίτιδας, τετάνου, κοκκύτη κτλ), τον Απρίλιο επαναληπτικό 4η δόση για τον πνευμονιόκοκκο, τον Μάιο επαναληπτικό 3η δόση του μηνιγγιτιδόκοκκου. Μήπως τα συγκεκριμένα τα κάνατε πιο αργά άρα γίνεται πιο αργά και η επανάληψη. Ο παιδίατρος της κοπέλας που γεννήσαμε μαζί είναι της πιο παλιάς σχολής που δεν υποστηρίζει τα διπλά εμβόλια και άργησαν να τα τελειώσουν σε σχέση με εμάς άρα θα αργήσουν να γίνουν και τα επαναληπτικά. Πάντως βρε κορίτσια όσο πιο μικρά ήταν δεν καταλάβαιναν και πολλά στα εμβόλια και ήταν λίγο πιο ανώδυνα.

Καλησπέρα και από μένα. Ο Ανδρέας μέχρι και το MMR τον προηγούμενο μήνα ήταν τόσο συνεργάσιμος, πήγαινε οικειοθελώς στο δωμάτιο που τον εξέταζε, έπαιζε με το στηθοσκόπιο, με κάτι παιχνιδάκια που έχει μέσα και γενικά δεν έδειχνε να ενοχλείται. Αυτή τη φορά μάλλον είχε την τρομάρα από το πέσιμο νωρίτερα και σφίχτηκε τόσο πολύ που δεν έμπαινε η βελόνα στο μπουτάκι του. Ελπίζω στο επόμενο να γυρίσουμε στα παλιά καλά που χαμογελούσε και δεν καταλάβαινε τίποτα.

Άσε άσε τρομάρα...μακάρι καμία μανούλα να μην περάσει τέτοια ποτέ αλλά κατάλαβα ότι μάλλον πρέπει να τα συνηθίζουμε σιγά σιγά για να παραμένουμε ψύχραιμες γιατί εγώ ήμουν σε φάση να λιποθυμήσω.

Αυτό κατάλαβα ότι το κάθε παιδί είναι με τους ρυθμούς του σε όλα τα επίπεδα. Αχ εμείς τον κυνηγάμε εδώ και μήνες. Έρχεται μας ακουμπάει ότι και καλά μας τρόμαξε και τρέχουμε εμείς να τον κυνηγήσουμε. Κάνει και το άλλο θεϊκό...χαμογελάει, βάζει σε στόχο ένα συγκεκριμένο σημείο σε απόσταση, κλείνει τα μάτια και όταν φτάνει εκεί τα ανοίγει και γελάει με ικανοποίηση. Χθες βέβαια στούκαρε στο ψυγείο γιατί μάλλον δεν υπολόγισε σωστά την απόσταση και μετά σήκωσε τα φρύδια με απορία...είχε πολύ γέλιο. Εκτός από μπαμπά που είχε πει 9 μηνών και ήταν η 1η του λέξη, λέει κακά, μαμά, άντε, μαμ (όποτε θυμηθεί και θέλει) λέει τα δικά του ακαταλαβίστικα πολλές φορές και κάνει ουουου όταν ενθουσιάζεται και 2-3 φορές το έκανε σε σκυλάκια που γαύγιζαν στο πατρικό που τον είχε η μαμά μου.. Πάντως μιμείται σα μαϊμουδάκι τα πάντα ακόμη και το πως κάνουμε όταν τρίβουμε τα χέρια μας την ώρα που βάζουμε οινόπνευμα μετά από ξεσκάτισμα. Φαγητά τρώμε τα πάντα από τότε που κλείσαμε χρόνο, 1 αυγό την ημέρα, χωρίς να του έχουμε δώσει τηγανιτά (δεν κάνουμε τηγανιτά ούτως ή άλλως), γλυκά (1 κουταλάκι μικρό από την τούρτα του έφαγε μόνο) και τώρα για να φάει θέλει να κρατάει και αυτός κουτάλι εδώ και 2 εβδομάδες. Φέτος λέω να τον ντύσω ξωτικό γιατί τη στολή που είχαμε πάρει για τα Χριστούγεννα λόγω παρά τρίχας ωτίτιδα δεν την βάλαμε στις γιορτές. Έχει και πλαστικό κόκκινο σφυράκι και πηγαίνει και κοπανάει παντού Πάντως κορίτσια στα jumbo είχα δει πριν 2 εβδομάδες τις περσινές στολές που τις είχαν όλες στα 10? ακόμη και αυτές που ήταν στα 30?. Για όσες ενδιαφέρεστε αξίζει τον κόπο να ρίξετε μια ματιά μήπως έχουν ακόμη.

Καλημέρα μανούλες και παιδάκια... Διάβασα στα πεταχτά τα τελευταία και χαίρομαι που όλα είναι πάνω κάτω ήσυχα. Εμείς κάναμε την Τρίτη το εμβόλιο της ανεμοβλογιάς και πρώτη φορά τσίριζε τόσο και δεν ήθελε ούτε να τον ξεντύσουμε στην παιδίατρό του που συνήθως της δίνει φιλάκια. Είχε προηγηθεί βέβαια μια μικρή πτώση στο σπίτι και είχε ξυπνήσει με ελαφρά γκρίνια εκείνο το πρωινό. Είμαστε σε αναμονή για να δούμε αν θα κάνει καμία αντίδραση ή πυρετό από την 10η έως την 20η μέρα. Ο Ανδρέας έφτασε τα 13 κιλά ακριβώς, 86,5 εκατοστά, 6 δοντάκια και ενώ δεν έβγαλε ακόμη τα δυο κάτω πλαϊνά ετοιμάζονται 2 κάτω τραπεζίτες. Από ομιλία καμία εξέλιξη και όπως λέει και η παιδίατρος η κόρη της που είναι 1 μέρα μεγαλύτερη και ο δικός μου θα κάνουν το τέλειο ζευγάρι και θα μας τα πουν μαζεμένα. Τρώμε εδώ και 2 μέρες τα φρούτα με πιρούνι (εγώ βέβαια από δίπλα στην τσίτα μήπως και το οδηγήσει προς τα μάτια του) και πρέπει να του δώσουμε μεγαλύτερη ευελιξία με το κουτάλι άρα να αρχίσουμε να τον αφήνουμε να πασαλείβει τα πάντα τριγύρω. Έχουμε λατρεία με το μπάνιο (μόλις καταλάβει ότι ανοίγει πόρτα τρέχει να πάει να χαϊδέψει την μπανιέρα) και το οινόπνευμα (αρπάζει το οινόπνευμα που έχω για να απολυμαίνω τη λεκάνη). Τι να πω αυτό το παιδί θα μου γίνει πολύ νοικοκύρης μάλλον. Αχ νκκ μου ακριβώς όπως τα λες είναι...νομίζουν ότι κάνουμε πλάκα και γελάνε. Αλήθεια είσαι κύπρια ή απλά μένετε στην Κύπρο (συγνώμη αν σε έχω ξαναρωτήσει και δεν το θυμάμαι)? Ο άντρας μου είναι Κύπριος και μέναμε 1 χρόνο στη Λεμεσό...εσείς σε ποιά πόλη είστε? Οι υπόλοιπες τι κάνετε? Τι κάνουν τα παιδάκια σας? Το Χριστινάκι που χάθηκε? Καιρό έχω να διαβάσω νέα της...Στελλίτσα μπαίνεις στο μήνα σου σε λίγες μέρες...άντε έρχεται και η Αργυρούλα σου Φιλάκια μανουλίτσες!

Ήρθε και 5η... Καλημέρα και από μένα...Τι χαζός καιρός με αυτό το ψιλόβροχο που απλά πασαλείβει τα πάντα...ας το πάρει απόφαση ή να χαλάσει για τα καλά ή όχι. Ελένη μου η Τρίτη φαίνεται ήταν η μέρα των αιμορραγιών. Ετοιμαζόμασταν να πάμε στην παιδίατρο για το εμβόλιο της ανεμοβλογιάς και ο μικρός εκεί που έκανε "γυμναστική" (σκύβει μπροστά και πιάνει τις μύτες των ποδιών του σε σχήμα Λ για να καταλάβετε) μάλλον γλίστρησε προς τα πίσω και χτύπησε το πρόσωπο στο πάτωμα. Φανταστείτε ότι η πτώση ήταν από λίγα εκατοστά και πείτε μου πως έγινε και μάτωσε το χαλινό και έτρεχε αίμα ποτάμι. Ο μικρός να τσιρίζει αφού μπόρεσε να βρει την πρώτη ανάσα από το shock, εγώ να τρέχω πανικόβλητη να του βάζω μαλακά χαρτομάντηλα με τρεμάμενα χέρια, ο άντρας μου να νομίζει ότι πιάστηκε κομματάκι από τα ούλα ανάμεσα στα δυο πάνω δοντάκια...μια ομορφιά απερίγραπτη...τι να σας λέω. Η παιδίατρος μας είπε ότι το χαλινό του επειδή βγαίνει ανάμεσα από τα δυο πάνω δοντάκια (αυτό έβλεπε ο άντρας μου και νόμιζε ότι πιάστηκε κομματάκι από τα εσωτερικά ούλα στα δοντάκια του) δημιουργεί αυτό το φυσικό "κενό" ανάμεσα στα δυο πάνω(αυτό το κενό στα δοντάκια λέει τόσο η ίδια αλλά το έχω ακούσει και από άλλους ότι δηλώνει ανθρώπους τυχερούς και πλούσιους). Αν βέβαια έχουμε συνέχεια θέμα και ματώνει σε διάφορες πτώσεις τότε μπορούμε να κάνουμε μια μικροεπέμβαση και να το κόψουμε ώστε να μην τραυματίζεται. Την τρομάρα που πήρα όμως αφήστε...μπορεί να είναι μικρό οποιοδήποτε αντίστοιχο συμβάν αλλά όταν βλέπεις να τρέχει τόσο αίμα και να φαίνεται το παιδάκι σου σα βρυκολακάκι πραγματικά "τα χρειάζεσαι". Επίσης μου είπε η παιδίατρος (τα γράφω για να ενημερωθεί όποια τυχόν το διαβάσει και δεν ξέρει) ότι το σάλιο έχει αντισηπτική ιδιότητα και βοηθάει στο να σταματήσει να τρέχει αίμα αλλά ότι τα χείλη και γενικά η περιοχή εκεί έχουν πολύ αίμα και να μην τρομάζω τόσο άλλη φορά. Κατά τα άλλα είμαστε 13 κιλά ακριβώς, 86,5 εκατοστά ύψος, έχουμε 6 δοντάκια (4 πάνω, 2 κάτω) και ετοιμάζονται να σκάσουν 2 τραπεζίτες, τρώμε εδώ και καιρό την μπανάνα κρατώντας την ολόκληρη ανοιγμένη σα λουλουδάκι με τα φλούδια (στην αρχή προσπαθούσε να μασήσει και τα φλούδια που κρεμόταν γύρω γύρω και τον φωνάζαμε μαϊμού) και εδώ και 2 μέρες χρησιμοποιούμε πιρουνάκι για τα φρούτα εγώ βέβαια από δίπλα για να μη βγάλουμε κανά ματάκι. Εσείς χρησιμοποιείται πλαστικά ή όχι...μήπως είναι καλύτερα να του πάρω κουτάλι και πιρούνι πλαστικό? Από ομιλία ακόμη τίποτα και όπως λέει και η παιδίατρος που η κόρη της είναι 1 μέρα μεγαλύτερη από τον δικό μου θα κάνουν το τέλειο ζευγάρι και θα μας τα πουν όλα μαζεμένα. Άντα γράψτε τα νέα σας... Φιλάκια πολλά σε όλες

Βλέπω το μόνο νυχτοπούλι είμαι εγώ οπότε πάω σιγά σιγά γιατί αύριο έχω το πιο ζόρικο πρόγραμμα της εβδομάδας...όνειρα γλυκά σε όλους...