katerin@

Εντελώς!!! Θυμάμαι ότι στο τέλος που πια δεν υπάρχει και πολύς χώρος, με έπιανε και ένα αίσθημα ναυτίας από το κούνημα - κοιμήσου παιδάκι μου και μην κουνιέσαι θα ξερ@ασωωωω!!!!!!

Εντωμεταξύ μου ρθε φλας να σας πω γιατί δεν θυμαμαι αν σας το έχω πει ποτέ, πόσο ΣΩΤΗΡΙΕΣ είναι οι ανατομικές παντόφλες.... Τις ανακάλυψα αφού γέννησα που επί μέρες είχα φοβερό πόνο στις γάμπες και τις φτέρνες. Με το που τις έβαλα ο πόνος εξαφανίστηκε εντελώς και από τότε δεν έχω φορέσει τίποτα άλλο. Ειλικρινά, μεγάλη διαφορά!!! Κάτι με τα κιλά που παίρνουμε και ο σκελετός μας δεν έχει συνηθίσει, κάτι με την διαφορετική κατανομή του βάρους, το σώμα καταπονείται. Εγώ το ένιωσα πολύ όταν γέννησα γιατί πριν (παρόλο που είχα πάρει 18 κιλά) ήμουν στο κρεβάτι τον τελευταίο ενάμιση μήνα οπότε μια χαρά τα ποδαράκια μου. Μόλις γέννησα όμως που σηκωνόμουν για το μωρό και για διάφορες δουλειές πονούσα πολύ. Λοιπόν, βουρ στα φαρμακεία!! Εντάξει είναι λίγο γιαγιαδίστικες, αλλά μπρος στον πόνο τι είναι τα κάλλη????

Να σου πω εγώ αυτό περιμένω πώς και πώς, μόλις τελειώσω εξεταστική, αρχές Δεκεμβρίου θα στολίσουμε το σπίτι να το καταλάβει ο μικρούλης μας, πέρυσι ήταν πολύ μικρός και κοίταζε τα φωτάκια και τις μπαλίτσες με ενδιαφέρον, αλλά τώρα πια θα το ευχαριστηθεί νομίζω! Δεν ξέρω αν οι μπαλίτσες το ευχαριστηθούν ιδιαίτερα!!!

Σου χω τη λύση βρε!! Βάζεις τη γλυκιά σου φωνούλα και του λες: αγοράκι μου καλό εγώ που σ' αγαπάω τόσο, ΠΑΣ ΠΙΟ ΠΕΡΑ ΤΕΛΟΣΠΑΝΤΩΝ????:lol::lol:

Α! υπάρχει και η prenatal yoga, πολύ καλή επίσης!!

Καλέ ναι μπερδεύτηκα, η μαρία ρωτούσε!! Πάντως ανοιχτά τα πόδια αλλά όχι οι πατούσες κάτω, σας να γονατίζεις, απλώς ο ποπός κάθεται σε σκαμνάκι.... Τι λέω η γυναίκα πρωί πρωί... Πάντως για την γυμναστική ισχύει ότι αν γυμναζόσουν πάντα μπορείς να συνεχίσεις (προφανώς όχι με την ίδια ένταση και με την αρμόζουσα προσοχή). Η γυμναστική δεν απαγορεύεται για τις εγκύους αν έχουν φυσιολογική εγκυμοσύνη και γυμνάζονταν και πριν, όχι να αρχίσουν τώρα!!! Απλώς προσαρμόζεις την ένταση, διαρκεια και κάποιες ασκήσεις τις αποφεύγεις κλπ

Καλέ μην αγχώνεστε!!! Η εγκυμοσύνη παρόλο που είναι φυσιολογική διαδικασία, κρύβει κινδύνους και αναπάντεχες καταστάσεις. Αλλά, η καλή ψυχολογία είναι πολύ πολύ σημαντική για την εγκυμοσύνη και γι αυτό μην αγχώνεστε!! Εγω ένα έχω να σας προτείνω ανεπιφύλακτα: αν αισθάνεστε κάτι, παρόλο που μπορεί να νομίζετε ότι είναι χαζομάρα, ή ότι δεν είναι σοβαρό και σιγα μην πάρετε τον γιατρό κλπκλπ εμπιστευθείτε το ένστικτό σας. Εγώ αν δεν είχα πάει εκείνη την ημέρα να με δει ο γιατρός γιατί "αισθανόμουν κάπως" χωρίς να μπορώ να το κάνω και πολύ συγκεκριμένο, θα είχα γεννήσει, είχε ξεκινήσει τοκετός και δεν είχα πάρει χαμπάρι, στο τσακ πρόλαβαν να το γυρίσουν με φάρμακα... Και ήμουν στην 31η που ναι μεν τα μωρά είναι βιώσιμα αλλά θα ήταν στην θερμοκοιτίδα για κανα μήνα και βάλε... Τώρα είναι η ώρα να πρήζετε τον γιατρό σας στο τηλέφωνο και από κοντά και να μην ντρέπεστε να ρωτάτε ακόμα και χαζά πράγματα. Εξάλλου και οι γιατροί το θέλουν αυτό! Για το σκύψιμο, όπως μου είχε πει ο γιατρός μου, μπορεί μια γυναίκα να κάνει τις απίστευτες δουλειές, να κουράζεται, να σκύβει, να κάνει τελοσπάντων τα πάντα, και να μην συμβεί τίποτα κακό και μια άλλη μόνο με ένα απρόσεχτο σκύψιμο να πάθει αποκόλληση για παράδειγμα. Εξαρτάται από τον οργανισμό και τη φυσιολογία της καθεμιάς μας και γι αυτό στις πρώτες ειδικά εγκυμοσύνες μας λένε να προσέχουμε περισσότερο για να είμαστε σίγουρες. Δεν σημαίνει φυσικά ότι θα κάτσεις ακίνητη, ούτε να φοβάσαι. Απλά σκύβε με συγκεκριμένο τρόπο, δηλαδή λυγίζοντας τα πόδια και όχι τη μέση μόνο. Βασικά το όλο θέμα είναι να μην βάζεις πίεση στη μέση και την κοιλιά. Κια βάρος να σηκώσεις π.χ. μια σακούλα, πάρτην καλύτερα στην αγκαλιά σου. Οι δευτερομάνες αναγκαστικά σηκώνουν και τα παιδιά τους τα πρώτα, κι αυτά μωρά είναι!! Αν ήταν τόσο απλό γενικά να πάθουμε κακό δεν θα είχε καμιά μας δεύτερο παιδί... Και τώρα που το θυμήθηκα, Νταιζάκι εσύ δεν ρωτούσες καμια ιδέα για τα χαμηλά σκαμνάκια??? Λοιπόν, σκεφτόμουν ότι στα σεμινάρια, επειδή όλες εργαζόμαστε και καθόμαστε σε καρέκλες επί ώρες, μας λένε να πηγαίνουμε μπροστά μπροστά στην καρέκλα και να αφήνουμε τα πόδια μας να είναι σε χαμηλότερο δηλαδή επίπεδο. Με τον ίδιο τρόπο, στα χαμηλά σκαμνάκια, άνοιξε όσο μπορείς τα πόδια σου και αντί να πατάς στις πατούσες σου, λύγισε τα δεξιά και αριστερά, σαν να γονατίζεις, δεν ξέρω αν μπορώ να σου δώσω να καταλάβεις... Το κάνω κι εγώ στις καρεκλίτσες του μικρού μου. Άνοιξε τα πόδια σου ώστε η κοιλιά να είναι ανάμεσα και να μην πιέζεται καθόλου. Γενικα πάντως επειδή η μέση μου κι εμένα δεινοπαθεί, προσέξτε τη λόρδωση που κάνουμε εμείς οι έγκυες για να ισοσταθμίσουμε την ξαφνική αλλαγή βάρους από την κοιλιά μας. Δηλαδή όσο μπορείτε κάθεστε με την μέση-πλάτη σχετικά ίσια και όχι σε καμπύλη με την κοιλιά μπροστά. Βοηθάει γενικά για τους πόνους στη μέση αλλά και την εμπέδωση αργότερα του παιδιού, το διευκολύνει να βάλει το κεφαλάκι του όσο γίνεται πιο σωστά προς τα κάτω τον τελευταίο μήνα. O Leboyer θεωρεί ότι η λόρδωση φταίει για πολλά κακα.... Και αφού τα είπα όοοοολα αυτά, πάω να διαβάσω

ουφφφφφφ!!!!!!!!!! Ωραία νέα, μια χαρούλα!!!

Βρήκα και κάτι για τα αίτια: ΑΙΤΙΑ Διάφοροι ερευνητές παραδέχονται ότι στις περισσότερες περιπτώσεις τραχηλική ανεπάρκεια επέρχεται μετά από: Χειρουργικούς τραυματισμούς του τραχήλου Βίαιη ή μεγάλη διαστολή στην προσπάθεια εκκένωσης της μήτρας σε ένα χρόνο Γυναικολογικές επεμβάσεις Εκ γενετής ανωμαλίες των αδένων του Muller Έλλειψη κολλαγόνου και ελαστίνης στον τράχηλο ʽΕκθεση της μήτρας σε διαιθυλοστιλβεστρόλη (DES)

Επίσης, έχω την εντύπωση ότι μπορεί να χρειαστεί αν δουν τα σκουρα να της κάνουν περίδεση. Κάτι μου είχε αναφέρει ο γιατρός μου και βρήκα αυτό: "Η περίδεση τραχήλου εφαρμόζεται σε γυναίκες που εμφανίζουν ανεπάρκεια τραχήλου. Με τον όρο ανεπάρκεια του έσω τραχηλικού στομίου εννοούμε την αδυναμία του τραχήλου της μήτρας να φέρει εις πέρας μια εγκυμοσύνη λόγω ανατομικών, λειτουργικών, συγγενών και επίκτητων αιτιών." Όμως αυτό δεν είναι τίποτα σοβαρό απ ότι ξέρω, απλώς θα κάτσει αναγκαστικά σπίτι ξάπλα και θα περιμένει να γεννήσει. Ανάποδα της ήρθαν... Αλλά είναι αντιμετωπίσιμο και αυτό έχει σημασία. Κορίτσια έχει προχωρήσει πολύ η επιστήμη και ευτυχώς οι γιατροί ξέρουν πλέον πολλά και οι μέθοδοι που χρησιμοποιούν είναι προχωρημένες. Και στην χειρότερη να νοσηλευτεί, έχει τα καλά του, κι εγώ νοσηλεύτηκα 8 μέρες στην προηγούμενη εγκυμοσύνη στην 31 εβδομάδα που κόντεψα μια ωραία πρωία να γεννήσω πρόωρα. Αισθανόμουν ασφαλής που ήμουν στο νοσοκομείο, έλεγα ότι και να συμβεί κάτι είμαι ήδη εδώ που πρέπει να είμαι, με παρακολουθούν γιατροί και όλα καλά. Τα φάρμακα που σου δίνουν ενδοφλέβια είναι πιο αποτελεσματικά, έχει γενικά κάποια καλά η νοσηλεία, αχρείαστη να ναι βέβαια..... Με το καλό να γυρίσει στο σπίτι και να μας πει τα νέα της!

Κορίτσια μου οι άντρες μου φύγανε και πήγανε Χαλκίδα και μ αφήσανε αγκαλιά με τα βιβλία, θα γυρίσουν αύριο και θα φάνε και καραβιδομακαρονάδα (ΟΚ, όχι ο μικρός!). July μου δίκιο έχεις, σας έχω μπερδέψει μάλλον, σπουδάζω στην Εθνική Σχολή Δημόσιας Διοίκησης κι έχω εξεταστική σε μια βδομάδα! Daf εννοείται ότι δεν θα κάνουμε τις πιο τρελές συνταγές των ονείρων μας, τι λες τώρα! Και τώρα που το θυμήθηκα, το κρέας που είχε φτιάξει τις προάλλες ο Θανάσης ήταν πολύ σκληρό, πού να το φάει η μικρή και να ήθελε!! Όταν είναι να φάω εγώ κρέας τον πιάνει ένα πράγμα και το παραμαγειρεύει μήπως πάθω τίποτα και γίνεται μετά σκ@τα!!! Τι ωραίο θεατράκι αυτό, πολύ όμορφη ιστορία μου ακούγεται!! Όσο για το αν θα γινόμουν δασκάλα, δεν υπάρχει καμία μα καμία περίπτωση, δεν έχω την υπομονή που απαιτείται, μονο στο παιδί μου κι αυτό με τα χίλια ζόρια. Χτες ας πούμε γκρίνιαζε πολλή ώρα πστο τραπέζι που τρώγμαε το μεσημέρι και έβαλα μια απίστευτη φωνή χτυπώντας και το χέρι στο τραπέζι μάλιστα Ο Γιώργος τα χασε... Πάω να συνεχίσω ένα βαρετό μάθημα που διαβάζω και θα τα πούμε μετα

Γεια σας κορίτσια μου!! Αντα μου στο βιβλίο που έχω που έχει ανά μήνα τι υποτίθεται πάνω κάτω κάνουν τα μικρά μας, λέει στο μήνα μας ότι θα έπρεπε να χρησιμοποιούν 6 λέξεις. Οπότε είστε μέσα και να μην ανησυχείς καθόλου, είναι πολύ νωρίς κατά τη γνώμη μου να σε πιάσει άγχος για κάτι τέτοιο. Μην κοιτάς άλλα παιδάκια που λένε περισσότερα. Το δικό σου μάλλον κάνει περισσότερα σε άλλους τομείς, δεν έχει σημασία! Αλλά για να σου φύγει από το μυαλό, ρώτα την παιδίατρό σου!! Daf είμαι εντελώς μα εντελώς μέσα για σπιτοπαιχνίδια το χειμώνα και για να μην κουράζεται καμιά μας είναι καλή η ιδέα σου, να μαγειρεύουμε κάτι η καθεμιά. Εξάλλου αν το οργανώσουμε με τρόπο που δεν θα μας κουράζει, θα έχουμε κίνητρο να το κάνουμε και συχνότερα! Στην τελική, παρόλο που εμένα μου αρέσει το στρωμένο τραπέζι κλπκλ, παρόλα αυτά συμβιβάζομαι εύκολα και με χάρτινα πιατάκια να μην έχουμε και πλύσιμο μετά!!;) Μαριγια άντε το πουλάκι μου να σταθεί στα πόδια του, πες μας νέα σήμερα ε?? Σηέρμα έχω μάθημα μέχρι αργά και αισθάνομαι ήδη κουρασμένη, θα την παλέψω μέχρι το τέλος εξεταστικής άραγε?

Chris, εγώ σκεφτόμουν επίσης για το μαιευτήριο να ρωτήσεις τι είδους επείγοντα περιστατικά μπορούν να αντιμετωπίσουν σε σχέση με το παιδί, δηλαδή αν υπάρχει μονάδα εντατικής θεραπείας για παράδειγμα. Αν γίνεται rooming in, αν θες το παιδί να είναι μαζί σου. Επίσης, προσπάθησε να αποφασίσεις τι θέλεις για τον τοκετό σου και για την υποδοχή του παιδιού και ρώτησε αν αυτά υποστηρίζονται από το μαιευτήριο (βέβαια κυρίως είναι θέμα γιατρού και μαίας, τα μαιευτήρια συνήθως δεν έχουν πρόβλημα με κάποιες επιλογές π.χ. αν θες να θηλάσεις την πρώτη ώρα ή αν θες να μην σου δέσουν τα πόδια στις εξωθήσεις, αν συμφωνεί ο γιατρός δεν υπάρχει πρόβλημα) Για το rooming in, σε ιδιωτικά (π.χ. στο Λητώ τώρα το κάνουν σε όλων των ειδών τα δωμάτια, όχι μόνο στα μονόκλινα) απ ότι έμαθα είναι πολύ αυστηροί για τα επισκεπτήρια και αν έχεις κοπέλα άλλη στο δωμάτιο είναι κι αυτή με το μωρό της, και αυτές που το ζητούν έχουν και επίγνωση του ότι δεν μπορεί να μπαίνει και η κουτσή μαρία και να κάθονται με τις ώρες πάνω από τα παιδιά. Εξάλλου μπορείς πάντα αν θες να το δώσεις στις μαίες να το πάνε στον θάλαμο αν δεις τα σκούρα κάποια φορά!! Δεν είναι δηλαδή ότι άπαξ και το αποφάσισες δεν θα σε βοηθήσουν αν θέλεις! Στα περισσότερα δημόσια το rooming in γίνεται από ανάγκη λόγω έλλειψης θαλάμων και προσωπικού, οπότε είναι πολύ δυσκολότερο να ελέγξεις τον κόσμο που μπαινοβγαίνει... Αλλά ίσως υπάρχει η δυνατότητα να μπορείς να ζητήσεις μονόκλινο δωμάτιο πληρώνοντας τη διαφορά και να έχεις το κεφάλι σου ήσυχο. Αν σκεφτώ τίπτοα άλλο θα σου πω...

Γεια σας κορίτσια!! Ουφ, έχω πήξει στο διάβασμα, έχω εξεταστική σε λίγες μέρες... Stellitsa καλά είμαι σε γενικές γραμμές, θα πάω και στον γιατρό μου τη Δευτέρα να δει τις εξετάσεις μου, μάλλον με βλέπω να αρχίζω κι εγώ σίδηρο... Νικ, κι εμένα δεν μου φαίνεται φοβερό το σάκχαρο, θα το ρυθμίσεις σχετικά εύκολα, μην απογοητεύεσαι! Θα σου δώσουν διατροφή, έτσι κι αλλιώς καλό μας κάνει! Κι εμένα ο μικρός φαινόταν να μην χορταίνει όταν θήλαζε κι έτσι την πάτησα κι εγώ και κατέληξα αγκαλιά με το θήλαστρο. Ελπίζω αυτή την φορά να τα καταφέρω καλύτερα, έχω διαβάσει πολύ, καλά εδώ στο φόρουμ έχει πολλές πληροφορίες αλλά και το βιβλίο της Πατσούρου είναι πολυ καλό, το διαβάζω τώρα, οπότε θα είμαι έτοιμη από γνώσεις όταν φτάσει η ώρα, θέληση έχω στο φουλ, κι ελπίζω όλα να πάνε καλά! Θα έχω και σύμβουλο να με παρακολουθήσει καλού κακού, δεν την ξαναπατάω αυτή τη φορά για χαζομάρες, μόνο αν υπάρχει πραγματικά πρόβλημα. Για τον ίκτερο, αυτό που λένε για τον θηλασμό βασίζεται στο ότι ο ίκτερος κάνει τα παιδιά νωθρά και ο θηλασμός σαφώς είναι πιο "δύσκολος" για ένα νεογέννητο από ότι το μπιμπερό γιατί πρέπει να ρουφήξει σωστά. Όσο δεν τρέφεται καλά, τόσο καθυστερεί ο ίκτερος. Η λύση είναι να σας αφήσουν το παιδί μαζί σας (αν γίνεται στο μαιευτήριο) για να το ταίζετε στο στήθος όσο γίνεται συχνότερα ή να το ζητάτε επίμονα να το φέρνουν πιο συχνά από τον θάλαμο, όχι μόνο όταν κλαίει (μην ξεχνάμε ότι το κλάμα είναι η τελευταία ένδειξη πείνας, όταν το μωρό πραγματικά πεινάει πολύ) ή αν δείτε και μόνες σας ή σας πει ο παιδίατρος ότι το παιδί πρέπει οπωσδήποτε να τραφεί με το μπιμπερό για να φάει καλύτερα τι πιο απλό και ασφαλές για τον θηλασμό και για το μωρό φυσικά να ζητήσετε να σας φέρουν θήλαστρο να βγάλετε γάλα. Θέλω να πω, μην νομίζουμε απαραίτητα ότι δεν υπάρχουν λύσεις και στα δύσκολα μερικές φορές, μπιμπερό δεν σημαίνει ξένο γάλα, μπορεί να είναι και δικό σου. Το να διακινδυνεύσεις τον θηλασμό για να του δίνουν αυτές όποτε θέλουν και όσο θέλουν ξένο γάλα δεν νομίζω ότι έχει νόημα σαν προτεραιότητα. Εννοείται πάντα βέβαια με τις συμβουλές του παιδίατρου μην κάνουμε και τίποτα επικίνδυνο, αλλά ας έχουμε κι εμείς τον νου μας γιατι αρκετά μας παραμυθιάζουν μερικές φορές. Φανταστείτε ότι στα μαιευτήρια κυκλοφορούν διάφοροι από εταιρείες γάλακτος, προϊόντων βρεφικής περιποίησης κλπ οι οποίοι μπαίνουν στο δωμάτιό σου φορώντας άσπρη στολή, σαν να είναι γιατροί ή μαίες εργαζόμενες και αρχίζουν το λανσάρισμα με έναν τρόπο μάλιστα που δεν μπορείς να το καταλάβεις αμέσως. Να είστε υποψιασμένες!! Απαγορεύεται η προώθηση γάλακτος στα μαιευτήρια!! Α! Είχα διαβάσει και μια άλλη ιδέα για να "εκφοβίσετε" τις μαίες να μην δίνουν γάλα εν αγνοία σας και σας το φέρνουν ταισμένο. Με το που γεννήσετε να ενημερώσετε ότι έχετε στην οικογένειά σας ιστορικό σοβαρής δυσανεξίας στη λακτόζη και να μην τολμήσουν να δώσουν ξένο γάλα στο μωρό αλλιώς θα κινηθείτε δικαστικά. Πού φτάνουμε οι γυναίκες για να προστατεύσουμε τα μωρά μας.... Elizabeth, σε φαντάζομαι δίπλα στο νεογέννητο παιδάκι σου να του κρατάς παρέα, πολύ συγκινητικό αυτό που περιγράφεις... Τίνα χρόνια πολλά για σήμερα, δεν ξέρω αν γιόρταζε καμιά άλλα ή κανένας σύζυγος ίσως??

Γεια σας κοριτσάκια μου. Μαριγια όντως κι εμένα μου πιάστηκε η ψυχή με αυτά που περνάει το κοριτσάκι σου... Το μανάρι μου, περαστικά, άντε να δυναμώσει λιγάκι... Κι εμείς έχουμε κάνει το εμβόλιο, όντως το κάουν μόνο σε μικρή ηλικία, αλλά δεν είναι ακόμα στον εθνικο εμβολιασμό κι έτσι δεν το κάνουν όλοι οι παιδίατροι. Είναι για τον ροταϊό συγκεκριμένα ο οποίος προκαλει γαστρεντερίτιδα. Όπως τα προείπαν, όχι ότι δεν θα αρρωστήσει καθόλου στα σίγουρα, απλά το περνάει πιο κουλ... Η γαστρεντερίτιδα είναι δύσκολη ακόμα και για ενήλικες, πόσο μάλλον για τα τρυφερούδια μας... Εγώ έχω πήξει ως συνήθως, παρουσιάζω άυριο και μια εργασία, αλλα περάσαμε πολύ ωραία την Κυριακή μας και γεμίσαμε μπαταρίες. Ήρθαν στο σπίτι η Daf μετά συζύγου και τέκνου και ρίξαμε πολύ γέλιο. Σαν τα παπάκια πήγαιναν, το ένα πίσω από το άλλο πέρα δώθε στο σπίτι, όταν τρώγαμε το μεσημέρι πιάσανε ψιλή κουβεντούλα από τα καρεκλάκια τους απέναντι και γενικά πολύ πλάκα. Η Ερατώ έκατσε σε ένα σαν αυτοκινητάκι που έχει ο Γιώργος κι αυτός την τσουλούσε, κυρία αυτή με ένα ύφος πριγκίπισσας να τη φας!!!! Γενικά παίξανε όμορφα τα δυό τους, ήρεμα, πέσανε δυο τρεις φάσεις διεκδίκησης παιχνιδιών με λίγη γκρίνια και νέυρα, αλλα ξεπεράστηκαν πολύ γρήγορα και μοιράστηκαν αμέσως μετά τα "λάφυρα"! Μια χαρά τα παιδακια τα γλυκά!! Κι εμείς οι μεγάλοι περάσαμε ωραία και τώρα που θα χειμωνιάσει μας βλέπω να το κάνουμε συχνά το σπιτι... Ο Γιώργος πάντως έχει να λέει ακόμα για την Ατό και τον Μιμίτι και το όνομα της Daf πάντα με α μπροστά!!! Gio καλέ τι έπαθε η μανούλα σου η καημένη... Περαστικά και υπομονή σε σας με πεθερικά και τρελοΠαναγιώτη φουλαριστό!!!! νεαμουνούλα, υπομονή, καλά να περάσεις απόψε, σου χρειάζεται!!!! Σας φιλώ, πάω να τελειώσω με την παρουσιαση ουφ πια....

Γεια σας κορίτσια!! πωπω... πολλά αγόρια έχουμε βρε!! Εγώ Β επιπέδου αρχές Δεκέμβρη θα κάνω μέχρι τότε αναρωτιέμαι... Evib επειδή ρώτησα τον γιατρό μου μου είπε ότι μερικοί υπερηχογραφιστές κάνουν τον έλεγχο για προωρότητα κολπικά και άλλοι κανονικά από τη κοιλιά (γι αυτό οι περισσότερες δεν το καταλαβαίνουν γιατί είναι συνέχεια του υπερήχου). Όμως να σου πω την αλήθεια εγώ με τίποτα δεν θα ήθελα να κάνω κολπικό υπερηχο σε τέτοια εβδομάδα... Για μάρσιπποι κι εγώ στάνταρ θα πάρω σλινγκ, μας είχαν φέρει κλασικό μάρσιππο και πρώτον δεν με βόλεψε καθόλου και δεύτερον ρέμονταν τα πόδια του παιδιού και δεν μου άρεσε. Ενώ τα σλινγκς μαζέυουν τα ποδαράκια και είναι σαφώς καλύτερο αυτό. Το πήρα δώρο σε μια φίλη μου που γέννησε πριν 3 μήνες και την βόλεψε πολύ. Άσε που έχεις ελεύθερα τα χέρια σου και μέσα στο σπίτι και έξω. Για το θηλασμό κορίτσια εγώ προσωπικά το βρήκα ως το πιο μαγικό πράγμα στον κόσμο. Δυστυχώς δεν τα πήγα καλά με τον απευθείας θηλασμό, στις 50 μέρες σταμάτησε το γάλα μου και αναγκάστηκα να κάνω ξανά πρόκληση γαλουχίας με θήλαστρο σε συνεννόηση με σύμβουλο θηλασμού και ενδοκρινολόγο, μην μπορώντας όμως τελικά να καλύψω τις ανάγκες του παιδιού αποκλειστικά, οπότε έτρωγε μισό δικό μου μισό φόρμουλα μέχρι που έγινε 10 μηνών. Θεωρώ ότι έκανα βασικά λάθη στην αρχή που μετά δεν μπόρεσα να αναστρέψω και έχω να σας συμβουλέψω αν θέλετε να θηλάσετε επειδή ο καθένας λέει το μακρύ και το κοντό του (όχι από κακή πρόθεση, αλλά και για να μην σας βλέπουν να αγχώνεστε όταν υπάρχουν προβλήματα στον θηλασμό στην αρχή) αν δείτε ότι κάτι δεν πάει καλά και ότι δεν μπορείτε να το ρυθμίσετε μόνες σας, καλέστε αμέσως σύμβουλο θηλασμού. Είναι κρίμα να θες να θηλάσεις και να μην τα καταφέρεις, ενώ υπάρχουν άνθρωποι να σε βοηθήσουν με εξειδικευμένες γνώσεις. Επίσης δεν έχει καμία σχέση ο απευθείας θηλασμός στο στήθος με το μπουκάλι έστω και με δικό μας γάλα. Σίγουρα το βασικότερο το καλύπτεις κι έτσι, δηλαδή την καλύτερη δυνατή διατροφή του μωρού με μητρικό γάλα, αλλά το αίσθημα του να ταίζεις ένα μωρό από το σώμα σου για μένα προσωπικά δεν συγκρίνεται. Και φυσικά το άισθημα του μωρού πάνω στο στήθος της μητέρας του. ΝΙΚ, γιατί θες να βλέπεις πόσο πίνει? Κι εγώ έτσι την πάτησα, γιατί μου έλεγαν ότι έχει ίκτερο και πρέπει οπωσδήποτε να πίνει καλά.... Πολύ καλύτερα να τον βάλεις στο στήθος κατά τη γνώμη μου, έχει πάρα πολλές πληροφορίες στο φόρουμ για τους τρόπους που καταλαβαίνεις ότι ένα μωρό που θηλάζει διατρέφεται καλά, δεν νομίζω ότι χρειάζεται να αγχώνεσαι και να διακινδυνέψεις τον θηλασμό για να βλέπεις μλ!! Τα μωρά έτρωγαν εκατοντάδες χρόνια από τις μαμάδες τους χωρίς μλ! Εκτός να έγραψες κάτι πιο πριν γιατί μπόρεσα να διαβάσω τις 3 τελευταίες σελίδες μόνο:D

Γεια σας κοριτσάκια μου, και ευχαριστώ για την υποστήριξη. Και αυτό θα περάσει που έλεγε η γιαγιά μου! μαριγια δεν το πιστεύω τόση ταλαιπωρία η μικρή σου... Όντως πρόσεχε την αφυδάτωση και μην στενοχωριέσαι για την μπαμπακίαση....Είσαι αναντικατάστατη σου λέω!! Ο μικρός αφού έκλεισα το τηλέφωνο με την Daf και έλεγα στον Θανάση τι συνέβη με τη διάρρηξη, άρχισε να λέει συνέχεια το όνομά της, προσθέτοντας κι ένα α μπροστά, πολυ γέλιο!! Άντα κι εμένα που είχε κάποιον καιρό στρώσει εντελώς και κοιμόμασταν κανονικά, τώρα που περιμένει τον τελευταίο κυνόδοντα (άντε να ησυχάσουμε από τα παλιόδοντα) άρχισε πάλι να ξυπνάει. Τις προάλλες κι εμένα γερμανικο 3-4 ξύπνιος, χωρίς όμως μουρμούρα ευτυχώς, απλά κοίταζε το ταβάνι, τι να πω. Αλλά εγώ έπρεπε να είμαι δίπλα βέβαια... Εγώ αυτό που σκέφτομαι με το μωρό είναι ότι θα με σώσει μάλλον ο μάρσιππος αγκαλιάς, θα μάθω να το θηλάζω εκεί και να κοιμάται εκεί ώστε αν πρέπει να είμαι με τον Γιώργο να μην έχω πρόβλημα. Για σκέψου το κι εσύ! Γενικά απ ότι ξέρω σου λύνει τα χέρια και μέσα στην ημέρα γιατί κουβαλάς το μωρό θηλάζοντας ή αν έχει γκρίνια, έχοντας όμως τα χέρια σου ελεύθερα να κάνεις κάτι για το μεγαλύτερο ή κάτι άλλο μέσα στο σπίτι π.χ. μαγείρεμα. Θυμάμαι επίσης ότι η Daf βολεύτηκε φοβερά τους μάρσιππους και πήρε καρότσι όταν η Ερατώ ήταν 6 μηνών ή κάτι τέτοιο. Για πες μας κι εσύ Daf που έχεις πείρα!!!

Κορίτσια μου έχω μέρες να μπω, να μαι κι εγώ! Καλά Daf τα είπαμε και στο τηλέφωνο, ακόμα το σκέφτομαι το σκηνικό και φρίττω... Εγώ όταν ήμουν στο άλλο σπίτι και είχαν διαρρήξει 3 διαμερίσματα στους απο κάτω ορόφους που έλειπαν οι ένοικοι στις δουλειές τους 12 η ώρα το μεσημέρι, χαμπάρι δεν πήραμε όσοι ήμασταν μέσ, σαν τις γάτες, δεν καταλαβαίνεις τίποτα. Μόνη μου κλείδωνα πάντα και τώρα δηλαδή έτσι κάνω, αν και επειδή είναι οικογενειακή πολυκατοικία, πάντα είναι και τα αυτοκίνητα κάτω και υπάρχουν σημάδια ότι είμαστε μέσα και έχει 2 πόρτες στην είσοδο κάπως αισθάνομαι πιο ασφαλής. Πάντως σε γενικές γραμμές αυτοί δεν θέλουν να μπλέξουν να είναι κανείς μέσα και στήνουν αυτί. (αποτύπωμα αυτιού κανονικά πάνω στην πόρτα είχαν βγάλει από τη σήμανση). Ή χτυπάνε από κάτω το κουδούνι, διάφορα τέτοια, μας έλεγε η αστυνομία πάντα να απαντάτε στο κουδούνι (χωρίς να ανοίγετε την πόρτα φυσικά) και να κάνετε θόρυβο ή να αναφέρετε αντρικό όνομα σας να φωνάζετε τον άντρα σας από το μπάνιο. Εμάς εδώ κάποια στιγμή χτύπησα ντο κουδούνι της μαμάς μου και βλέπω έναν τσιγγάνο νεαρό και της λέει λάθος έκανα και βγήκε στο μπαλκόνι η μαμά μου και άρχισε να του φωνάζει γιατί αυτός καθόταν και κοίταγε την πολυκατοικία. Καλύτερα δηλαδή να δείχνουμε λίγο παραπάνω θράσος, να βλέπουμε και τις φάτσες, ο άλλος σου λέει, καλύτερα να πάω αλλού... Βέβαια ποτέ δεν ξέρεις, μπορεί και να μπουν και μέσα να είσαι, λίγα ακούμε... Τα δικά μας τώρα. Ο άντρας μου πάλι έχασε τη δουλειά του, μάλλον μας κυνηγάει φοβερή γκίνια σε αυτό το θέμα, δεν μπορώ να το εξηγησω διαφορετικά... Για λόγους οικονομικούς του είπαν, λες και δεν το ήξεραν πριν από ένα μήνα που τον πήραν ότι δεν τους βγαίνουν τα οικονομικά. Παρατήσαμε την προηγούμενη δουλειά για να πάμε εκεί και αυτοί το χειρίστηκαν κατά τη γνώμη μου εντελώς αναίσθητα και τώρα πάλι στο ψάξιμο... Προσπαθώ να μην αγχώνομαι, αν και την πρώτη μέρα μου ήρθε εντελώς σοκ, τουλάχιστον έχουμε το σπίτι μας και τον δικό μου μικρό μισθό και τους γονείς βέβαια που βοηθάνε, γιατί αλλιώς... Είμαστε τυχεροί μέσα στην ατυχία μας. Κορίτσια, όλα τα άσχημα είναι να στενοχωριόμαστε μεν, αλλά στο μέτρο που πρέπει γιατί κάθε φορά που πήγαινα να σκάσω γι αυτό το θέμα σκεφτόμουν τα παιδιά μου και από την άλλη τον μικρό Παναγιώτη και τα λόγια της Αννίνας (δεν νομίζω ότι θα τα βγάλω από το μυαλό μου ποτέ) και συνερχόμουν αμέσως. Αυτά είναι προβλήματα να σκάσεις, να πεθάνεις, όλα τα υπόλοιπα είναι δυσάρεστα και ψυχοπλακωτικά αλλά κάπως θα τα λύσουμε... Κατά τα άλλα, εγώ έχω πήξει άσχημα με το διάβασμα, προστίθεται συνεχώς ύλη παρόλο που αρχίζουμε σε 2 εβδομάδες, χωρίς κενό μεταξύ μαθημάτων και εξετάσεων, δηλαδή μια μέρα τελειώνουμε τα μαθήματα και την άλλη εξετάσεις καπάκι και τις περισσότερες μέρες είναι 2 μαθήματα την ημέρα. Πώς θα προλάβω???? Διαβάζω ακόμα και στο τραπέζι που τρώω, και σε άλλα μέρη του σπιτιού για να μην αναφερθώ τώρα , προσπαθώ να εξοικονομήσω χρόνο από παντού, χωρίς να αγνοώ και τον μικρούλη μου....Ένα καλό με την απόλυση του Θανάση είναι οτι ασχολείται πολύ με τον μικρό και ξεκλέβω χρόνο για διάβασμα. Χτες πήγαμε παιδίατρο, είχαμε να πάμε 3 μήνες! Κάναμε το MMR, αφού κλάψαμε και παραπονιόμασταν αχ νιένη αχ νιένη (Ελένη η γιατρός του) μετά και φιλάκια δώσαμε και αγκαλίτσες σφιχτές κάναμε, όλο το πακέτο γλυκουλίασης! Φτάσαμε 85 πόντους και 12.250 κιλά, κλασικά δηλαδή συνεχίζουμε στην 50. Πήγα κι εγώ για εξετάσεις χτες, θα αρχίσω σίδηρο γιατί απέκτησα μια αναιμιούλα, όχι σοβαρά πράγματα. Έχω φαγωθεί να δω το φύλο ρε γμτ, αλλά η Β επιπέδου είναι σε 1 μήνα. Την άλλη εβδομάδα θα πάω στον γιατρό μου να τα πούμε λίγο, να του δείξω και τις εξετάσεις, αλλά κρατιέμαι να μην κάνω κι άλλον υπέρηχο να δω φύλο!! Απο λέξεις και παπαγαλίαση γράψτε μας κι εμάς στην ομάδα, ρίχνω απίστευτο γέλιο, νομίζω ότι είναι από τις πιο αστείες ηλικίες!!! Το ότι δεν καταλαβαίνουμε μερικές φορές τι θέλει να πει κι εκείνον τον εκνευρίζει και μας κοιτάει με ένα ύφος πολύ συνοφρυωμένο, πολυ γέλιο!! Μα πραγματικά, μερικά τα λέει πολυ καθαρά, και άλλα π.χ. χοποτάτες, πού να καταλάβεις ο άνθρωπος!!! Μτφ: χυλοπίτες:D Σας φιλώ

Άντα το μπαλέτο είναι μεγάλη αγάηπ για μένα, έκανα από τα 6 μου μέχρι τα 25 - με κάποιες διακοπές ενδιάμεσα- και μου αρέσει πάρα πολύ να βλέπω παραστάσεις χορού όχι μόνο κλασικου αλλα και σύγχρονου. Έχει κάτι μαγικό ο χορός!!! Μπες στην ιστοσελίδα του Μεγάρου, έχει όλες τις πληροφορίες αναλυτικότατα, τιμές τα πάντα, και μπορείς και να κλείσεις εισιτήρια από εκεί και να τελειώνεις!

πολύ ωραία μου φαίνεται η συνταγή για την πίτσα!!! Έχω και ειδική πλάκα ψησίματος πίτσας που δεν την έχω χρησιμοποιήσει ποτέ, μάλλον ήρθε η ώρα της! Όσο για τη ζύμη μπριζέ μου φαίνεται θα καταλήγει πιο εύκολα κάπου αλλού εκτός από τον στόχο-στόμα.... Υπνόσακο πήρα με μανίκια, έχει φλις (2 τύπους) και βαμβακερούς, κι εγώ του πήρα τον βαμβακερό μου φάνηκε και πολύ... fluffy, πώς να το πω!! Αυτή μου είπε ότι από απόδοση είναι το ίδιο. Όντως σαν αρκουδάκι!! Άντα μου, άστα, δεν γίνεται τιποτα για το μεσημεριανό φαγητό, τρώει με το πιρούνι ή με το κουτάλι και δεν υπάρχει περίπτωση να ακουμπήσεις σου λέω, πολυ πλάκα!!! Ευτυχώς ήδη βλέπω μεγάλη βελτίωση από τις πρώτες φορές, του δίνω κανένα μήνα και θα τρώει κύριος. Του βάζω και μια χαρτοπετσέτα δίπλα στο πιάτο του, όπως στρώνουμε κι εμείς κια σκουπίζεται μην τρελαθούμε... Το καταπληκτικό σας το είπα ότι τελικά τον κόψαμε τον μεσημεριανό ύπνο εντελώς????? από τότε που άρχισε να κοιμάται σερί το βράδυ και να χορταίνει ύπνο - πριν κανένα μήνα δηλαδη - άρχισε όλο και περισσότερο να αργεί να κοιμηθεί για μεσημέρι και τελικά δεν κοιμάται καθόλου. Τώρα κατά τις 6.30 έχει παραδώσει πνεύμα, τον μπανιάρω, γάλα και νάνι απο τις 7 μέχρι τις 8 έχει κοιμηθεί τέζα μιλάμε. Όποτε έχω προσπαθήσει αυτές τις μέρες να τον κοιμήσω μέσα στην ημέρα έχω αποτύχει παταγωδώς... Κοιμάται κανένα δωδεκάωρο σερί το βράδυ και πάλι από την αρχή. Η μόνη περίπτωση να κοιμηθεί είναι να πάμε κάπου με το αυτοκίνητο όπου θα ρίξει κανέναν υπνάκο! Ακριβώς έτσι ήμουν εγώ μικρή, κοιμόμουν μόνο βράδυ από μια ηλικία και μετά και ο αδερφός μου το ίδιο, απλά κοιμόμασταν πολυ νωρίς το βραδάκι αναγκαστικά. Βέβαια με βολεύει αυτόν τον καιρό αρκετά αυτό το πρόγραμμα γιατί έχω διάβασμα και 8 η ώρα μπορώ να στρωθώ να προλάβω κανένα δίωρο πριν λιποθυμήσω από την κούραση Αυριο πάμε Χαλκίδα τελικα για τα γενέθλια της κουνιάδας μου οπότε δεν θα έρθουμε στο πάρκο στην Αθήνα Οι Αθηναίες που έχετε πάει, πείτε βρε και κανέναν καλό παιδότοπο στα βόρεια προάστια παρακαλώ όμως, μην τρέχουμε και στην άλλη άκρη της Αθήνας!!!

Γεια σας κοριτσάκια κι απο μένα!!! Εμείς είμαστε καλά από αρρώστιες προς το παρόν και σας στέλνουμε περαστικά και ευχές. Σήμερα είχε έρθει μια φίλη με το μωρό της 3 μηνών και τρελάθηκα κορίτσια, θα έχω κι εγώ σε λίγο ένα μωράκι!!!! Μα είχα ξεχασει τι ζουζούνια που είναι!!! Άντα κι εγώ είμαι στα +4 προς +5 μπορώ να σου πω και τα πήρα όλα σχετικά γρήγορα γι αυτό κι εγώ μάλλον χρειάζεται να φρενάρω λίγο... Τώρα είμαι 56... Στην προηγούμενη έφτασα 69, είναι ψυχολογικό το όριο!!! Marigia περιττό να σου πω ότι πάνε τώρα περίπου 10 μέρες που απαγορεύθηκε και σε μας η πρόσβαση στο στόμα του Γιώργου, ευτυχώς μόνο για το μεσημεριανό φαγητό γιατί δεν μπορώ να τον φανταστώ να θέλει να φάει φρουτόκρεμα και αυγό μόνος του, φρίττω... Όντως, αν πας να πλησιάσεις την περιοχή του πιάτου ή να κάνεις πως πιάνεις το πιρούνι/κουτάλι να οι φωνές!! Ευτυχώς ο δικός μου τουλάχιστον δεν είναι νευρικός και παρόλο που γίνεται ακόμα ψιλοχάλια ο ίδιος, το πάτωμα τη σκαπουλάρει σχετικώς. Φνατάζομαι ότι σε λίγο καιρό θα ποκτήσουν αρκετή επιδεξιότητα και με αυτό να ησυχάσουμε ένα πράγμα... Πείτε οπωσδήποτε συνταγή για πίτσα (ρωτάει η γυναίκα του σεφ τώρα, αλλά αν ρωτήσω τον Θανάση μπορεί να μου πει τίποτα κουφά κι εγώ θέλω κάτι εύκολο). Τι ζύμη κάνετε δηλαδή???? Η μαμα μου μας έφτιαχνε κάτι ζυμαράκια σαν φωλίτσες και καμουφλάριζε μέσα και λαχανικά για να φάμε τίποτα θρεπτικό (εγώ μεγάλωσα με αέρα όντως) με τυρί και τέτοια, π.χ. έβαζε λίγο αρακά ή λίγο μπρόκολο, αλλά λίγο να μην φαίνεται πολύ στη γεύση . Έχω κι ένα βιβλίο με συνταγές για παιδιά που το είχε προτείνει η σύμβουλός μου, θα το δω να σας πω τίποτα. Κι ο δικός μου μερικές φορές δεν τρώει, αλλά αυτό συμβάινει σε ένα γεύμα συνήθως, όχι όλη τη μέρα, μετά όλο και κάτι θα τσακίσει και είμαι ευχαριστημένη από το σύνολο. Τι να πεις, δεν έχει νόημα γιατί δεν μπορείς να τα πείσεις να φάνε με τίποτα ένα πράγμα.... Μάλλον θέλει έξυπνα τρικ καμουφλαρίσματος φαγητού γιατί όσο και να μην πεινάνε υποτίθεται, για μπισκότα και βλακείες υπάρχει πάντα χώρος, τα τέρατα....ΆΣε που σε λίγο θα πρέπει να μάθουμε και food styling, να κάνουμε φατσούλες, αστεράκια κλπ μπας και πειστούν πιο εύκολα ναφάνε!! Λοιπόν, πήγα και πήρα τον υπνόσακο της Mothercare τον βαμβακερό με τα ποδαράκια και του τον έβαλα σήμερα πρώτη φορά με ένα φανελάκι από μέσα. Για να δούμε.... Daf αυτός που σου έλεγα στο Λητώ με το lyocell δεν μου άρεσε καθόλου, ήταν πολύ φουσκωτός και πιστεύω ότι θα τον ενοχλούσε τόσος όγκος στον ύπνο και είχει κάτι ραφές εσωτερικά που μου φάνηκαν ότι θα ενοχλούσαν επίσης. Σας φιλώ γιατί πάω για διάβασμα και δεν θέλω καθόλου.....Ήμαρτον, στα γεράματα.... P.S. July καλέ έφτασες 26!!!! Παναγία μου, περνάει ο καιρός!!!

Κορίτσια τρέχω και δεν προλαβαίνω να σας γράψω, σας διάβασα όμως και σας φιλω!!!

Χρόνια πολλά στον Dafοσύζυγοοοοο!!!!!!

Άντε να γεμίσουμε και κοριτσάκια, να υπάρχει ισορροπία βρε!!!! Μακάρι να είναι και το δικό μου κορίτσι Mariadi έγκυος στον Γιώργο όντως είχα τριχοφυία στην κοιλια!! Ευτυχώς κανένα άλλο σύμπτωμα... λυκανθρωπίας... αλλά θυμάμαι ότι αφού γεννησα άρχισαν να πέφτουν κάποια στιγμή, ήταν πολυ αστείο, κανονική τριχόπτωση σου λέω! Ωραίο θεαμα!!

:D:D