katerin@

Αχ, προσθέστε και μένα με τα νέυρα τσατάλια.... Από τη μία η μικρή, με την οποία έχω πρόβλημα σε κάθε θηλασμό. Εκνευρίζεται και κλαίει στο στήθος, το γάλα μου πετάγεται πήδακας μόλις αφήνει τη θηλη και γινόμαστε χάλια, προσπαθώ να το αφήσω να τρέξει, αλλά αυτό δεν είναι ότι σταματάει κάποια στιγμή, μόλις αρχίσει το μωρό να ξαναθηλάζει πάλι γεμίζει και πετάγεται... Μετά κάνει κακά της, θέλει αμέσως να την αλλάξω, και δεν τα κάνει και μαζεμένα να πεις, κάνει 2-3 φορές σε έναν θηλασμό. Μόλις την γυρίζω να την αλλάξω από τα κακά αρχίζει τις γουλιές, προφανώς, αφού μέχρι πριν μια στιγμή έτρωγε... Πότε επιτέλους θα ρυθμιστεί η παραγωγή μου να μειωθεί κάπως το γάλα να μην εκνευρίζεται τόσο πολύ... Εντωμεταξύ νομίζω ότι την ενοχλεί αρκετά όταν θέλει να κάνει κακά και επίσης ότι υπάρχουν πολλές φορές που θέλει απλώς να πιπιλίσει χωρίς να πιει αλλά λόγω της υπερπαραγωγής δεν γίνεται και τσαντίζεται ακόμα περισσότερο. Μήπως να της δώσω κι εγώ πιπίλα σε αυτές τις φάσεις... Τη λυπάμαι την καημένη που παλεύει έτσι πάνω στο στήθος...Αλλά κι εγώ τα χω παίξει με αυτή την κατάσταση. Έχω και τον μεγάλο, ο οποίος μας βλέπει συνέχεια μαζί αγκαλιά με το μωρό λόγω όλης αυτής της ανησυχίας και τραβάει κι αυτός τα ζόρια του, έχει αρχίσει και απλώνει και χέρι και την χτυπάει και μου ρχεται το αίμα στο κεφάλι αλλά τι να γίνει, προστατεύω το μικρό, από την άλλη κι αυτός τη ζήλια του κάπως πρέπει να την δείξει...Παρόλο που όποτε δεν είμαι με το μωρό ασχολούμαι και παίζω μαζί του, τον ενοχλεί αυτή η εικόνα των τόσων ωρών αγκαλιάς και θηλασμού...Αγριέυω όταν την χτυπάει και κρατιέμαι να μην τον πιάσω από το μαλλί, αλλά όταν είμαι μόνη μου με παίρνουν τα δάκρυα για τα δικά του συναισθήματα ζήλιας και στενοχωριέμαι... Τα νεύρα μου λοιπόν τσατάλια....

Έτσι κοριτσάκι μου, γιατί η τρέλα θέλει καλοπέραση!!:tongue:

Κι εμείς γενικώς μια έτσι μια άλλιώς είμαστε και στον ύπνο και στη διάθεση, σήμερα το πρωί δεν κοιμόταν με τίποτα, όλο έτρωγε έχεζε ξέρναγε και πάλι και πάλι, εξαντλήθηκα μιλάμε εντελώς. Ο μεγάλος μου τα είχε πάρει στο κρανίο προφανώς με όλη αυτή την κατάσταση αφού δεν μπορούσα να ασχοληθώ μαζί του καλά καλά και έκανε συνέχεια τρέλες, ουφ... Δύσκολη μέρα... Χτες πάντως ήρθε η παιδίατρος, μια χαρά την βρήκε, είμαστε τώρα 3750 και 54 πόντους, κορμάρες δηλαδή!!! Πήρε το χρυσό μου 700 γρ σε 15 μέρες! Τα παιδιά που θηλάζουν βέβαια ακολουθούν διαφορετική ανάπτυξη από τα παιδιά που πίνουν ξένο, στο βιβλίο της Πατσούρου γράφει ότι το πρώτο δίμηνο μπορεί να πάρουν μέχρι και 2,5 κιλά το μήνα και στους επόμενους μήνες να επιβραδύνουν πολύ την ανάπτυξή τους. Προφανώς είμαστε στη φάση που παίρνουμε βάρος με τα κιλά!!! Προσπαθώ να τη βοηθήσω και με τις γουλιές της, άνοιξα κι ένα τόπικ στο φόρουμ, τελικά η πιο όρθια θέση θηλασμού βοηθάει αρκετα...

Τινα κι εσύ κουράγιο, ίσως χρειαστεί να κάνεις επαναγαλακτισμό, εδώ στο φόρουμ βοηθάνε απίστευτα τέτοιες περιπτώσεις, μην ανησυχείς!! Κάτσε να ξεπεράσει τον ίκτερο το μικρούλι σου και θα δεις τι θα κάνεις!

Bookie μην ακούς τον γιατρό σου με τα χάπια του και τα δεν έχει σημασία του, το μωρό σου κι εσύ ξέρετε αν έχει σημασία να πιει έστω και λίγο από το γάλα σου. Κανένας άλλος δεν έχει κανένα δικαίωμα να σου πει ότι δεν έχει νόημα. Επειδή πέρασα από την ίδια φάση στο πρώτο μου παιδί,σου λέω να το σκεφτείς καλά και μόνο αν θέλεις ΕΣΥ να σταματήσεις. Δεν χρειάζεται με χάπι, ΕΝΝΟΕΙΤΑΙ, κόβεις μία μία άντληση και σε λίγες μέρες το γάλα σου θα έχει σταματήσει. Υπαρχουν οδηγίες στο φόρουμ δεν είναι τίποτα, κι εγω έτσι σταμάτησα στους 10 μήνες. Σιγά μην πάρεις το χάπι. Προσωπική μου γνώμη είναι ότι ακόμα και αν δεν καλύπτεις τις ανάγκες του σε γάλα με το γάλα σου είναι σημαντικό για το παιδί σου να παίρνει κάποιο μέρος της διατροφής του από σένα και θα σου πρότεινα να συνεχίσεις τις αντλήσεις με νοσοκομειακό όμως θήλαστρο γιατί τα άλλα είναι μόνο για περιστασιακή χρήση και για εδραιωμένη γαλουχία. Το πιο καλό όμως θα ήταν να καλέσεις σύμβουλο θηλασμού μήπως και μπορείς να το σώσεις γενικότερα το πράγμα! Επίσης στη Θεσσαλονίκη έχετε και την Πατσούρου η οποία, παιδίατρος και σύμβουλος θηλασμού, είναι από τις καλύτερες απ ότι λενε εδώ στο φόρουμ. Γιατί δεν πας να σε δει? Δεν ξέρω αν μπορεί να επισκεφθεί κιόλας... Πάντως το πιο σημαντικό είναι να κάνεις αυτό που θεωρείς ΕΣΥ καλύτερο για σένα και το παιδί σου, με το ένστικτο που έχουμε όλες και ξέρουμε καλύτερα. Εντωμεταξύ αν διάβαζε το μήνυμα σου η Αγλαϊα μάλλον θα άρχιζε να τα χώνει απίστευτα στον γιατρό σου...

Αχ κοριτσάκια μου, τι απαίσια μέρα σήμερα.... Δεν ξέρω, απλά δεν την παλεύω... Ο μικρός χτες δεν ήθελε να κοιμηθεί με τίποτα και ξυπνούσε κάθε 10 λεπτά (προφανώς δεν κοιμόταν καν) και τελικά κοιμήθηκε μαζί μου στο κρεβάτι. Σήμερα θέλει όλο τον χωρο-χρόνο που μπορεί να πάρει και κάνει συνέχεια χαζομάρες, η μικρή δεν ξέρω τι έχω πάθει και όλο το πρωί δεν κοιμόταν με τίποτα παρά έτρωγε έχεζε ξέρναγε και ξανά... Με έπιασε και πονοκέφαλος και ουφ... Είναι μια από αυτές τις μέρες... Ελπίζω να καλυτερεύσει η διάθεσή μου, τωρα έχει πέσει ξερή για ύπνο η μικρή και ο μικρός έχει πάει σουπερμάρκετ με τον μπαμπά του που κι αυτός μου τη σπάει ώρες ώρες τελοσπάντων... Τα δικά σας? Κατερινάκι να μας πεις τι κάνει ο μικρός. Μαριγια μου κάνεις εμετούς ε? Πωπω, τι κουραστικό πράγμα κοριτσάκι μου... Πώς είσαι?

σε νιώθω φιλενάδα σε νιώθω!!!

Αχ και στραβομάρα προστέθηκε στις αρετές μου!!!

Και η δικιά μου όταν κάνει κακά σφίγγεται και κάνει απίστευτους ήχους που ακούγονται στην άλλη άκρη του σπιτιού μιλάμε. Αλλά αυτό δεν είναι κολικός... Στον κολικό απ ότι έχω καταλάβει πονάνε σε άσχετες φάσεις με τα κακά και κλαίνε πολύ έντονα και ξαφνικά και μαζεύουν τα πδοαράκια στην κοιλιά απότομα. Εμένα δεν έχει ακόμη κάνει κολικούς, ούτε ο μεγάλος μου είχε κάνει οπότε δεν το έχω δει στην πράξη. Πάντως λένε ότι αν είναι κολικός θα το καταλάβουμε... Ωχ...

Να μαι κι εγώ αγωνίστριες μανούλες! Αχ, σεληνιάστηκαν δεν λες τίποτα, εμένα ο μεγάλος μου βασικά ο οποίος ξυπνούσε για κάποιον λόγο κάθε μισή ώρα μέχρι τις 2.30:shock: Μας έκανε και τους δύο κουρέλια και ό,τι τον πήρε ο πατέρας του μαζί του στον καναπέ να κοιμηθούν μαζί, ξυπνάει η μικρή για φαγητό οπότε την πάτησα... Πέρασα το Σάββατο κι έναν πυρετό στο άσχετο, όχι πολύ υψηλό, 38 έκανα, αλλά ήμουν λες και με είχες δείρει. Κράτησε το βράδυ του Σαββάτου και Κυριακή πρωί και μετά τίποτα, μπορεί και να είναι από την καλοπέραση:D Κι εμένα κορίτσια πνίγεται συνεχώς, και το στήθος μου τρέχει πολύ, νομίζω ότι έχω έντονο let down ή πώς το λένε τελοσπάντων, δηλαδή έρχεται το γάλα με πολυ΄γρήγορη ροή. Μπορεί να είναι κι ένας λόγος που μου κάνει γουλιές, γιατί πίνει πιο άτσαλα λόγω αυτού.... Πολλές γουλιές πάντως, εγώ σώχομαι αρκετά επειδή της φοράω σαλιάρες όταν τρώει, αλλιώς θα έπρεπε να έχω τουλάχιστον 10 αλλαξιές τη μέρα, αφού σε κάνθε γεύμα κάνει γουλιές μικρές ή μεγαλύτερες ανάλογα με τα κέφια της.... Αν δεν είχε κι αυτό πάντως θα ήταν πολύ πολύ ευκολότερα τα πράγματα Μια καλή φίλη που έχει ασχοληθεί πολύ με τον θέμα θηλασμός και θήλασε και η ίδια τη μικρή της 2 χρόνια μου είπε να κάνω μαι δοκιμή να κόψω τα γαλακτοκομικά μήπως δω βελτίωση. Τα έκοψα από σήμερα (αγελαδινά δεν έτρωγα από τη ναρχή, αλλά τα έκοψα όλα τώρα) και θα σας πω αν γίνει κανένα θαύμα!! Tiramisu καλή αρχή!!!

Αχ Gio δεν ξέρω τι έγινε, ήσουν στο ίδιο μήνυμα που έστειλα στην July και την Αντα που το πήρανε, κουφό... Στο ξανάστειλα, για δες τώρα!

Ευχαριστώ July μου, καλά πεθαίνω με τη μεγάλη σου έτσι??? Είναι θεαααα!!!!

χιχιχι!!! Το κοριτσάκι μου! Ευχαριστώ φιλενάδες!!

Λοιπόν, για να δούμε αν τα κατάφερα, σας στέλνω πμγια το photobucket

Άλλαξε κυρία μου το τικεράκι σου!!!!!

Γεια σας κορίτσια!! Τυχαία είδα το τόπικ, κι εγώ βιβλιοφάγος.... Γέννησα το 2ο μου πρόσφατα και λόγω μαραθώνιων θηλασμών, έχω ήδη τελειώσει 2 βιβλία κια έχω ξεκινήσει ένα τρίτο Διάβασα λοιπόν του Γιάννη Μακριδάκη "Ανάμισης τενεκές", είναι νέος συγγραφέας, Χιώτης, η γραφή είναι πολύ ιδιαίτερη και πολυ ενδιαφέρουσα, αλλά το θέμα του βιβλίου δεν με συγκίνησε ιδιαίτερα, ασχολείται με την ιστορία ενός λαϊκού "ήρωα" του τόπου. Μετά (ξανα)διάβασα το Πεθαμένο Λικέρ του Γιάννη Ξανθούλη, καθόλου καλή επιλογή αυτή τη στιγμή θα έλεγα, αν και γέλασα με την καρδιά μου σε ορισμένα σημεία και εκτίμησα (ξανά) την γραφή του Ξανθούλη. Τώρα διαβάζω την Κομψότητα του Σκαντζόχοιρου, που έχει πάρει πολύ καλές κριτικές και όντως φαίνεται πολύ αξιόλογο, αλλά είναι λίγο δύσκολο σε κάποια σημεία να το παρακολουθήσεις όταν νυστάζεις.... Να σας πω, με έχει πιάσει τώρα μια τάση να ξαναδιαβάσω παλιά βιβλία, που έχω διαβάσει στην εφηβεία μου και μου άρεσαν πολύ. Από την άλλη, ένα ωραίο βιβλίο μυστηρίου ή αστυνομικό θα ήταν ό,τι πρέπει!! Θυμάμαι πόσο μου είχε αρέσει σε αυτό το στυλ το "Μυστική Ιστορία" της Ντόνα Ταρτ...

:p:pΚΟΥΚΟΥΒΑΑΑΑ!!!!

:p:p Καλά ρε φιλενάδα, εσύ πότε έφτασες 30 εβδομάδων ΜΟΥ ΛΕΕΕΣΣΣΣΣ????

Με τόση αγάπη που του έχουν...!!!

Η αλήθεια είναι ότι είναι μια κούκλα χαχαχαχα!!!!:D:D:D:D

Μαριγια μου εύχομαι να αισθανθείς καλύτερα σε λίγο καιρό, σίγουρα τα παιδάκια σου θα σε βοηθήσουν σε αυτό...Κι εμένα η μαμά μου τυραννιέται από πολύ νέα, ευτυχώς τώρα δεν έχει κάτι, αλλά ζούμε με τον φόβο πότε θα ξαναεμφανιστεί και πού... Ούτε μπορώ να φανταστώ τι θα κάνω... Μανούλες αγαπημένες μας... Κουράγιο γλυκειά μου κι εμείς εδώ είμαστε έτσι? Gio συγχαρητήρια καλέ! Μπράβο το αγόρι μας, άντε να ηρεμήσετε λίγο, σας αξίζει! July μου κι εμείς έχουμε αρχίσει λίγο τα τρελά μας, πρέπει να προστατεύσεις το μωρο νμίζω, η Μαίρη σίγουρα θα καταλάβει ότι αυτό που κάνει δεν είναι σωστό, οπότε θα σου "συγχωρέσει" τις αντιπαιδαγωγικές μεθόδους!! Άντα βλέπω βγήκατε! Άντε να πάμε κι εμείς πουθενα...

Μια χαρά η μικρούλα!!

Κι εγώ αυτή βάζω, έχεις δίκιο, πήρα και την Lansinoh, αλλά η purelan είναι πιο εύκολη να τη βάλεις νομίζω, είναι λίγο πιο ρευστή, η άλλη είναι πολύ κολλώδης βρε παιδί μου!!

την purelan δεν λες?

Eva κι εμένα ταλαιπωρήθηκαν οι θηλές μου, άνοιξαν, ,ετρεχε αίμα, αναγκάστηκα να βάλω ψευδοθηλές και ευτυχώς η ταλαιπωρία κράτησε περίπου 10 μέρες. Ήταν φορές που ήθελα να κλαίω, με καταλαβαίνεις.... Στο Λητώ μου έφτιαξαν αλατόνερο και βοήθησε πολύ γιατί "ψήνει" τις θηλές. Επίσης βοηθάει η λανολίνη που βάζεις και να αλείφεις και λίγο γάλα σου πάνω και να αφήνεις το στήθος ελεύθερο να αεριστεί για λίγο. Υπομονή....