marlia

Αχ το έχω φτιάξει και εγώ αυτό! όντως κούραση, αλλά δεν ήταν τέλειο;

εννοείται ότι δε σας προλαβαίνω... αλλά μια και είδα ντόνατς... τί πρόταση δοκιμασμένη έχετε; εγώ έφτιαχνα αυτά που είναι πάνω στη μαγιά σκόνη - μιά της Αλεξιάδου, τα οποία όμως δεν με ενθουσιάζουν και σταμάτησα να τα φτιάχνω, γιατί με τόσο χρόνο που ήθελαν θα έπρεπε να είναι καταπληκτικά και δεν ήταν.

είστε σούπερ! παρακολουθώ, αλλά δεν σας προλαβαίνω! πολυγραφότατες και προκομένες! Σαν τετράδιο με επιλεγμένες συνταγές είναι το θεματάκι! έχω βάλει και μερικές στόχο και βλέπουμε!

κοριτσάρες ευχαριστώ για τις μελιτζανοσυμβουλές! μου αρέσουν πολύ σε όλες τους τις εκδοχές. όσο για την τούρτα... ναι ναι ψηφίζω τρίπατη... θα είναι πιο εντυπωσιακή! είχε κάνει και ο παρλιάρος μία με χρωματιστά παντεσπάνια. http://www.megatv.com/glykesalximies/default.asp?catid=21930&subid=2&pubid=28200600 φιλάκια!

Καλημέρα κορίτσια! Καλορίζικο το θέμα - πολύ ωραία ιδέα! Ήδη εκτίμησα το πώς λες ότι φυλάς τις ζύμες στην κατάψυξη. Ψάχνω καιρό τώρα να βρώ ποιά είναι η καλύτερη μέθοδος, ειδικά όταν φτιάχνω μπαγκετούλες! πριν τις ψήσω, αφού τις ψήσω, πριν φουσκώσουν αφού φουσκώσουν κ.τ.λ. μου αρέσει τόοοοοοσο να μαγειρεύω! Δεν προλαβαίνω όσο θα ήθελα, αλλά ε, προσπαθώ! Έχω και ερώτηση, άν έχετε όρεξη να απαντήσετε! Υπάρχει κανένας τρόπος να καταλάβω αν οι μελιτζάνες θέλουν ξεπίκρισμα ή όχι; και ποιός είναι κατά τη γνώμη σας ο καλύτερος τρόπος να ξεπικρίσουν νερό και αλάτι, σκέτο αλάτι σε σουρωτήρι και ξέπλυμα. και πως είμαι σίγουρη ότι ξεπίκρισαν, έφτιαξα παπουτσάκια έγιναν τέλεια και μία ήταν πολύ πικρή - χάλια. Αυτά!!!!! Πολλά φιλιά και ευτυχισμένα μαγειρέματα.

και εμένα κάπως έτσι είναι, αλλά του είπα ότι οφείλει να με "προστατεύει" από τους γονείς του, όπως τον "προστατεύω" και εγώ από τους δικούς μου. 'Οταν δεν το κάνει, τον αφήνω να συνεννοείται αυτός με τους δικούς μου, για να δει τη γλύκα. Βέβαια εγώ έχω την "τύχη" πεθερικά και γονείς να είναι όλοι τα ίδια χάλια.

ναι, το θυμάμαι! αλλά προσπαθώ να μην γράφω, όταν συγχίζομαι, γιατί δε σταματάω... εμένα έχει κάνει κάτι παρόμοιο η μανούλα μου. ε τί να κάνεις; δως της κατ' ευθείαν το όσκαρ να σταματήσει την παράσταση.

Καλημέρα κορίτσια! Μπήκα να πω μια καλημέρα! Για το θέμα μας δεν έχω κανένα καινούριο σκηνικό να πω, απλά είδα συναγωνίστριες που μπήκαν να γράψουν. Αγωνιστικούς χαιρετισμούς φιλενάδες. Μην ασχολείστε, αν δε μας συμπαθούν είναι δικό τους πρόβλημα, όχι δικό μας! Δικιά μας δουλειά είναι να συμμαζεύουμε τους δικούς μας γονείς, ώστε να μην ενοχλούν την οικογένειά μας. Οι άλλοι είναι δουλειά του άντρα μας. Αγάααααααααπη, έλα να συνεννοηθείς με τη μανούλα σουουουουουουουουουουου!!!!!!!!!!!!!!!!!

Γεια σου φιλενάδα! Λοιπόν σου έχω εδώ τη γνώμη μου, που όμως είναι πολύ απαισιόδοξη! νομίζω ότι ό,τι και να κάνεις, δε θα αλλάξει τίποτα. Αυτή αν θέλει να σε βγάλει κακιά και η ίδια η μητέρα Τερέζα να ήσουν, κακιά θα σε έβγαζε. Αν μιλήσεις θα έχει και πάτημα, και πάτημα όμως να μην έχει θα βρει τον τρόπο. Οπότε νομίζω ότι δεν υφίσταται το ερώτημα. Βέβαια η απάντησή μου είναι απολύτως υποκειμενική. Βασίζεται στις δικές μου απαίσιες εμπειρίες. Αν μπορείς, μην της δίνεις σημασία και σίγουρα να κάνεις ό,τι θέλεις εσύ με το μωρό σου... αν δεν θέλεις να το έχει αγκαλιά νομίζω ότι μιλάει το ένστικτό σου και πρέπει να το ακούσεις και απλά να πας και να το πάρεις. Έτσι θα έκανα εγώ που όμως τώρα δεν έχουμε καθόλου σχέσεις πάλι με τα πεθερικά! Οπότε καλό παράδειγμα διπλωματίας σίγουρα δεν είμαι.

πολλά μάκια!!! ώπα μη βάλουμε και τα κλάματα και είμαι και επιρρεπής! όσο για το θηλασμό μακάρι να είχα ανακαλύψει το forum τότε. το πάλεψα πολύ χωρίς να ξέρω τίποτα και χωρίς να γνωρίζω καμία που να μπορεί να με συμβουλέψει. τα κατάφερα - όχι όσο καλά ήθελα - και εκ των υστέρων είδα ότι ανακάλυπτα τον τροχό συνέχεια ενώ ήταν πράγματα γνωστά. Που όμως ούτε τα βιβλία, ούτε οι γυναικολόγοι, ούτε οι παιδιάτροι, ούτε καν οι μαίες ήξεραν.

ναι αυτό είναι μάλλον το συμπέρασμα! να προσθέσω ότι δεν φταίς εσύ. Πιθανότατα δεν υπάρχει κάτι άλλο να κάνεις για να φτιάξουν τα πράγματα - τουλάχιστον αυτά είναι τα δικά μου συμπεράσματα για τη δική μου περίπτωση!

Καλημέρα κοριτσάρες! Λοιπόν, χθες κάναμε μια συζήτηση με το αγόρι μου για το γνωστό θέμα. Τί συζήτηση δηλαδή μόνο εγώ μίλαγα και ουσιαστικά παραδεχόμουν όλα αυτά που υποστηρίζει ο καλός μου τόσο καιρό και εγώ δεν μπορούσα να καταλάβω. Ότι δηλαδή οι άνθρωποι δεν αλλάζουν και ότι είναι καιρός να το αποδεχτώ και να μη με επηρεάζει πια. Εμείς έχουμε κάνει πολλές προσπάθειες να τα βρούμε με τους γονείς του. Να συννενοηθούμε, να καταλάβουμε οι μεν τους δε. Την τελευταία φορά που προσπαθήσαμε, αποδείχτηκε ότι δεν υπάρχει ελπίδα ακόμα και αν ξεχάσουμε όλα όσα έχουν κάνει και προσπαθήσουμε από την αρχή. Ο άντρας μου δε θέλει ούτε να πηγαίνουμε πια για τα τυπικά. Ούτε να ξανασυζητήσει τα ξανασυζητημένα. Κάνει τον χαζό και από εμάς δεν απαιτεί τίποτα παρά μόνο αν θέλουν τα παιδιά να τους μιλήσουν στο τηλέφωνο όταν παίρνουν για χρόνια πολλά. Λέω λοιπόν και εγώ ότι ήρθε η ώρα να το αφήσω πίσω μου. Μου πήρε καιρό γιατί μου ήρθε πολύ ξαφνική όλη αυτή η απρόκλητη κακία και ότι ξαφνικά δεν μπορούσα να εμπιστευτώ ούτε τις μανάδες μας μέσα στο σπίτι μας με τα μωρά μας. Και μάλιστα την πρώτη φορά που χρειάστηκα τη βοήθειά τους. Ήταν βαρύ, ακόμα απορώ πώς δεν τα έκανα όλα λαμπόγυαλο. Αλλά ήταν και το σοκ να συνειδητοποιείς ότι οι ίδιοι σου οι γονείς είναι "φίδι" στον κόρφο σου. Για να μην τους αδικώ να πω και το εξής: παρά τα τραγικά τους λάθη ειδικά στα παιδιά, όπου ήταν δυστυχώς επικίνδυνοι και τρέχαμε στα νοσοκομεία, βρίσκω πλέον το κουράγιο να πω ότι δεν ήταν επειδή δεν τους ένοιαζε για τη ζωή τους, αλλά ήταν τόσο τυφλωμένοι από τις επιθυμίες τους και το μυαλό τους τόσο λίγο που δεν κατανοούσαν τί έκαναν. Να πω επίσης ότι η βοήθειά σας εδώ μέσα ήταν πραγματικά ανεκτίμητη γιατί βρήκα συμπαράσταση από ομοιοπαθούσες. Δε χρειαζόταν να πω πολλά και καταλαβαίνατε τί περνούσα! Ευχαριστώ πολύ! Θα προσπαθήσω να το αφήσω σιγά σιγά το πεθεροθέμα, θεωρώντας ότι το ξεπεράσαμε. Εδώ γύρω θα τριγυρνάω, γιατί νομίζω ότι "γνώρισα" πολλά αξιόλογα άτομα. Και με την ευκαιρία να πω ότι γενικά το Parents.gr είναι σούπερ. Ήταν μιά εποχή συνέχεια άρρωστα τα πιτσιρίκια. Οι μαμάδες εκεί που τα λέγαμε τα δευτερόλεπτα που έμπαινα για να ζητήσω τη γνώμη τους μεσά στην απελπισία που μας είχε πιάσει (ουφ όσο τα θυμάμαι) ήταν όλες πολύ καλές και είχαν έτοιμη μια κουβέντα συμπαράστασης και μια συμβουλή και το βασικό: ήταν πολύ καλό για να βγάλουμε συμπεράσματα και να βοηθήσουμε η μία την άλλη με τις εμπειρίες της. Οι παιδίατροι είναι καλοί, αλλά και τόσες μανούλες (μέλλουσες και νυν) μαζεμένες έτοιμες να σε βοηθήσουν είναι συνδυασμός καλύτερος! (Πάλι πολλά έγραψα ). Φιλάκια κορίτσια!

Εγώ θα σου έλεγα να πεις στο γιατρό να το πει στον άντρα σου!

ναι καλέ! δε σου το είπα; αυτό σίγουρα! το άλλο με το στρεπτόκοκκο είναι τραβηγμένο, αλλά στην ανάγκη χρήσιμο!

γέροι, δηλαδή όσο θες εσύ! δε θα σε τρελλάνει αυτή! εσύ θα την τρελλάνεις! γούγλαρέ το κιόλας να αποστηθίσεις καμιά ατάκα!

ω ναι ναι ναι! ανοιχτή ακρόαση ναι ναι καν'το! με γεγονότα αλλιώς δεν αντιμετωπίζονται.

στρεπτόκοκος - δεν είμαι σίγουρη πώς γράφεται - στο στόμα των γέρων.

Φταίω φταίω φταίω που όποια πεθερά δω τη θεωρώ κακίστρω μέχρι αποδείξεως του εναντίου;;;;;; Δε φταίω! και ακόμα και τότε κρατάω πισινή! έχουν δει πολλά τα μάτια μου! Την παλιο$%#%^! Αυτό είναι που χτυπιούνται ότι αγαπάνε τα παιδιά μας; Τουλάχιστον τώρα σου το έδωσε στο χέρι βάλε και εσύ τις φωνές! μα καλά δεν ξέρει ότι κολλάει και στην ανάρρωση;;;;;;;;

θα σου απαντήσω μόνο για το κρύωμα, γιατί για τα άλλα δεν είμαι και το καλύτερο παράδειγμα. Λοιπόν δεν υπάρχει σκέτο κρύωμα. Πάντα είναι και ιός, ίωση ή ό,τι είναι τέλος πάντων που σίγουρα κ ο λ λ ά ε ι. Μακρυά από αυτούς το μωρό και ας κοπανιούνται κάτω ότι είναι μόνο κρύωμα. Ήρθε η αδερφή μου από καλοκαιρινές διακοπές και ορκιζόταν ότι ήταν μόνο κρύωμα. Το μάθαμε με αρκετά άσχημο τρόπο αφού μπήκαμε νοσοκομείο για άλλη μια φορά. Για την πεθερά: τουλάχιστον η δικιά σου δεν ήρθε πάνω από το προσωπάκι του νεογέννητου παίρνοντας αντιβίωση και κρύβοντας ότι έχει αρρωστήσει. Ίσως η δικιά σου όντως να αγαπάει τη μικρή σας. Μακάρι, γιατί η δικιά μας δεν παλεύεται λέμε!

Γιατί ξεχνιούνται; Εμάς όποτε έρχονταν σπίτι όταν είχαμε μόνο τον μεγάλο μωρό, με το που έμπαιναν ρώταγε ο πεθερός: "να αλλάξει το μωρό η πεθερά σου;" και έμενα εγώ κάγκελο. Δηλαδή πως το εννοούσε; ότι κράταγα το μωρό χεσ%ένο μέχρι να μπεί κάποιος να του το πασάρω; εντάξει και να μην πω ότι ήμουν κολλημένη με το μωρό μου στην αρχή... δεν το άφηνα από τα χέρια μου π ο τ έ! πόναγε η μέση μου, αλλά ούτε στο καρότσι δεν το έβαζα, με το μάρσιπο παντού! και θα μου υπονοήσει ότι δεν το είχα αλλάξει; τώρα βέβαια τρελλαινομαι... τότε απλά προσπαθούσα να καταλάβω τί στο καλό εννοεί! και απαντούσα όχι τώρα το άλλαξα! έ ρε λάθη! σόρυ κορίτσια σας πρήζω, αλλά τα θυμάμαι και εγώ και συγχίζομαι!

Αυτό! το έχω πει και εγώ 50 φορές. Δε λες και καλά που το κατάλαβα! γιατί στην αρχή ήμουν και μπούφος! μα αναρωτιέσαι είναι δυνατόν να μη θέλει την ευτυχία του παιδιού της, γιατί όπως έχω ξαναπει και λες και εσύ αυτά συνήθως δεν τα κάνουν στις κ#$$πετσωμένες, τα κάνουν στα θύματα που αγαπάνε κιόλας τους γιούς τους και τους έχουν στα ώπα ώπα και που είναι ο μόνος λόγος που τις ανέχονται κιόλας. (Δεν ξέρω αν ήσουνκαι εσύ έτσι, αλλά εγώ ήμουν πολύ χαζή και πολύ θύμα). Έχω φίλες που όμως δεν παντρεύτηκαν επειδή ερωτεύτηκαν τρελλά και έτσι τα μάτια τους τα είχαν ανοιχτά και μια χαρά τις έβαλαν τις πεθερές στη θέση τους! Αυτά δηλαδή θέλουν οι ηλί8ιες; Αντί να εκτιμήσουν το χαρακτήρα, μόλις βλέπουν ότι είμαστε υποχωρητικές κοιτάνε να μας φάνε! ωραία φούντωσα πάλι φούντωσα! δε θέλω και πολύ βέβαια! Αυτό πάλι!!!!! ας μου το εξηγήσει κάποιος! είναι δυνατόν να μην καταλαβαίνουν ότι έχουν άδικο;;;;;; το καταλαβαίνουν, αλλά κάνουν ότι δεν καταλαβαίνουν ή έχουν χαζέψει τόσο από τον εγωισμό;;;;; και καλά αυτές βρίσκουν και τα κάνουν! εγώ αναρωτιέμαι δεν βρίσκεται ένας χριστιανός να της πει "καλά τί είναι αυτά που κάνεις, λες; δεν ντρέπεσαι λιγάκι; δεν είσαι μάνα εσύ; τί σου φταίνε τα παιδιά; τί σου φταίει η κοπέλα;"

υποκλίνομαι! πάρε εκδίκηση για όλες μας. Ας πρόσεχαν! αν ήταν εντάξει δεν θα φερόσουν έτσι! Μπράβο και στο αγόρι σου! Με το καλό και το νέο μωράκι σας! Καλά για τη ζουζού σας δεν έχω λόγια, να τη χαίρεστε!

Νίκη μου, δεν ξέρω αν έχω δίκιο, γιατι στηρίζομαι αποκλειστικά στη δική μου εμπειρία με τη δική μου πεθερά που δεν παίρνει από λόγια ούτε αυτή ούτε ο πεθερός. Λοιπόν νομίζω ότι και να καθόσουν να της τα έλεγες δεν θα έβγαινε τίποτα γι' αυτό μην έχεις τύψεις που δεν το έκανες και ότι θα ήταν καλύτερα τα πράγματα. Μπορεί να ήταν και χειρότερα γιατι αν ήταν άνθρωπος συννενοήσιμος, δε θα είχατε φτάσει εξ' αρχής σε αυτα τα σημεία. Μην την αφήσεις να μπει ανάμεσα σε εσένα και τον άντρα σου. Είναι δουλεια του άντρα σου να ασχολείται με τις παραξενιές της μαμάς του, μέχρι το σημείο που δεν κάνει κακό στα παιδιά. Εσύ να ασχολείσαι μόνο με το αν οι πράξεις της κάνουν κακό στο παιδί. Με το καλό να σας έρθει και το καινούριο σας μωράκι. Και έτσι θα μένει σε αυτόν να τα βρει με τη μαμά του. Ας γίνει αυτός ο κακός ή μήπως θα διαλέξει κάτι που είναι κακό για το παιδί για να κάνει το χατήρι της μαμάς του; Δε νομίζω. Είσαι πάντα στην τσίτα να υπερασπιστείς έναν γονιό που αποδεδειγμένα δεν έχει σταθεί στο ύψος των περιστάσεων γιατί πάντα ελπίζεις ότι θα αλλάξει, εκτός όταν χορεύουν τα γεγονότα μπροστά σου και ειδικότερα όταν αφορά τα παιδιά σου. Αυτο απο την εμπειρία μου με τους γονείς μου, γιατί σας έχω ξαναπει ότι εμείς είμαστε άτυχοι και απο τις δυο πλευρές. Και οι 4 συμπέθεροι συναγωνίζονται για τον τίτλο του πεθερού της χρονιάς.

Αχ Λαλαμπάκι καταλαβαίνω ειδικά το κομμάτι που δε θέλεις να μιλήσεις απότομα, ενώ αυτή δεν έχει καθόλου ενδοιασμούς να σε στεναχωρεί από όσα έχουμε διαβάσει τόσο καιρό. Τι να σου πω εγω που δεν κατάφερα να ανοίξω το στόμα μου; Ωστόσο πρέπει να σου πω ότι η mariakriti τα λέει πολυ ωραία. Στη δικια μου περίπτωση επειδή ήμουν σαν κι εσένα και είχε πάρει τρελό αέρα μια ημέρα ξέφυγε πραγματικά νομίζοντας ότι πάλι θα τη βγάλει καθαρή και δεν θα την καταλάβει κανείς τι είναι, και ήταν μπροστά στον άντρα μου και μπροστά στους γονείς μου, που μέχρι τότε δεν με υπερασπίζονταν, αλλά έδιναν δίκιο στην "κακομοίρα" τη γυναικούλα που μάνα είναι και αυτή, από αγάπη τα κάνει, να βοηθήσει θέλει, ε αλλα μυαλά κ.τ.λ. Και έτσι αποκαλύφθηκαν και οι δυο και τώρα δεν με πρήζει κανείς. Δεν είμαι ευχαριστημένη, αλλα τουλάχιστον δεν την έχω στο κεφάλι μου. Αυτο που θέλω να πω είναι ότι κάνε ότι θέλεις εσυ και πιστεύεις εσυ καλό για το παιδι και αυτη αν θυμωσει, αυτη θα γίνει ρεζίλι που επεμβαίνει και όσα θεατρινιστικα και αν κάνει κάποια στιγμη θα φανεί η αλήθεια.

Αχ αυτό, όπως το λες. Η κούραση πλέον είναι τόσο μεγάλη, αλλα η εναλλακτική "κοστίζει" τελικά περισσότερο. Και εγώ θέλω την ηρεμία μου.