Αγαπητέ μου είπες
Η γυναίκα σου : έχει κάποια δίκια μεν αλλά...η εγωίστρια και ανυποχώρητη δεν αφήνει περιθώρια προσέγγισης και ηρεμίας και δεν επιτρέπει να πας το παιδί σας στους γονείς σου.
Τα πεθερικα και εν γένει το σοι της: Ανακατεύονται και πυροδοτούν καταστάσεις με τα λεγόμενα υπέρ της κόρης τους και κατά των δικών σου.
Οι γονείς σου: δεν δέχτηκαν κατ ουσίαν ποτέ την νύφη τους και είπαν λόγια που δεν έπρεπε και που οδήγησαν σε ρήξη, έκαναν κάποιες προσπάθειες προσέγγισης αλλά συνάντησαν τοίχο και δεν την θέλουν πια παρά μόνο το εγγόνι.
Τα αδέλφια σου και λοιποί συγγενείς: ξέρουν την πλευρά των γονιών σου μόνο και παίρνουν το μερος τους.
Εσύ: Δεν εδινες σημασία στην αρχή αλλά μόλις είδες τα σκούρα τελικά για να περισώσεις την κατάσταση μετακομίσατε. Παρόλα αυτά οι διαμάχες συνεχίστηκαν και εσύ προσπαθούσες να ηρεμήσεις τα πνεύματα. Όμως ενώ όταν γέννησε η γυναίκα σου αν και σφιγμένη δέχτηκε τους συγγενείς σου στο μαιευτήριο χωρίς παρατράγουδα, δυο μέρες μόνο στο σπίτι η γυναικα σου και το μωρό εμφανίζονται και γίνεται το μεγάλο μπαμ!!!!! Και εσύ τωρα μέσα σε μια κατάσταση που δεν αντέχεις ζητάς να βρεις μια λύση.....
Και σε ρωτώ ειλικρινά απο ότι έχεις διαβάσει για την λοχεία και ξεχνώντας όλες τις προηγούμενες καταστάσεις ποιός άνθρωπος δικαιολογείται στο παραμικρό να κάνει κάτι τέτοιο σε μια λεχώνα και πόσο μάλλον όταν αυτή είναι γυναίκα και μάνα??? Πως θέλεις να σκέπτεται με λογική όταν της έχουν δημιουργήσει τέτοιες καταστάσεις???
Είπες πήγατε σε συμβουλο γάμου και σας είπε ότι το προβλημα είναι οι γονείς σου και η συμπεριφορά τους... και δεν σκέφτεσαι ότι και τώρα αυτό είναι?? Όοοοχι με την γυναίκα σου αλλά με σένα τον ίδιο? Οι δικές τους κουβέντες και στάση που ξέρουν πολύ καλά πόσο σε επηρεάζουν άλλωστε γιατί οι ίδιοι σε μεγάλωσαν? Έφτασε να σου πουν δεν θέλω να σε ξαναδώ .... Και εσύ επαναφέρεις το θέμα εκεί συνεχώς και πυροδοτείς με την σειρά σου τους καβγάδες και την ένταση στην οικογένεια σου.
Η μάνα που μεγάλωσε παιδια/α και ξέρει ότι αν και σε πολλες περιπτώσεις μπορεί να θεωρεί ότι έχει δίκιο εν τουτοις "πέφτει" και παίρνει το άδικο για να μαλακώσει τις καρδιές των παιδιών της δεν μπορεί να ζητήσει ένα "Συγγνώμη παιδί μου από την ψυχή μου που τόσο πολύ σας πίκρανα?" χωρίς τίποτε άλλο και να γίνει τοίχος να προσκρούσουν πίκρες αδικες και δίκαιες για να δώσει το παράδειγμα και την γαλήνη στην οικογένεια του παιδιού της??? Η αλήθεια και το δίκιο της θα έρθουν με την αγάπη και όχι με τον εγωισμό. Και αν η γυναίκα σου δεν έχει ακόμα την ηλικία την εμπειρία ή τον χαρακτήρα να πράξει αλλιώς αυτή ως μάνα καλείται να δώσει το μεγάλο παράδειγμα. Δεν νοείται να λες έκαναν προσπάθειες αλλά κατέληξαν σε καβγά γιατί σημαίνει ότι είχαν αντίλογο εγωισμού και όχι υπομονής. Και μάνα σημαίνει υπομονή και δώσιμο και απλόχερη αγάπη στο παιδί της.
Όλα αυτά δεν σημαίνουν βέβαια με κανέναν τρόπο να απομακρυνθείς απο τους δικούς σου απλά να είσαι εσύ πιο σταθερός και σίγουρος και να τους δείξεις με την σειρά σου το πως θέλεις να σου συμπαρασταθούν.
Μίλα στην γυναίκα σου γλυκά και τρυφερά για το πως νιώθεις χωρις να ριχνεις δικια και άδικα πες της ότι ένα βήμα τη φορά θα οδηγήσει εσας στην ηρεμία, ξεκίνα με τα αδέλφια σου και σιγά σιγά θα βρεθούν όλα.
Σου μιλώ ως γυναίκα, νύφη, μάνα και σε λίγο καιρο πεθερα.....
Το διαζύγιο δεν είναι λύση παρά μόνο όταν είναι μονόδρομος και σε εσας υπάρχουν πολλά ακόμα ανεξερεύνητα μονοπάτια.
Πάρε βαθιά ανάσα χαμογέλα και ένα βήμα τη φορά σε φέρνει καντύτερα στο στόχο σου.
Με τις καλύτερες ευχές μου για αίσια πορεία.