Αγγελίνα_2

Εγω δεν κατάλαβα ρε παιδιά...για τη διευθύντρια του σχολείου μιλάμε? Και τι είναι αυτό που δεν δίνει?

Τα θερμά μου συλλυπητήρια στη Ζώπυρον και στην οικογένεια της φίλης της. Δεν έχω άλλα λόγια για εδώ απόψε...:sad:

Kαλημέρα... Πίνω διπλό καφέ να συνέλθω η γυναίκα...τι έχει αυτός ο μικρός μου, θα με τρελάνει. Χθες κοιμήθηκε μόνο μία ώρα το μεσημέρι, σηκώθηκε στις 4 και ξανακοιμήθηκε στις...23.30. :shock: Σοκ και δέος. Στις 2.00 έκλαιγε και στριφογυρνούσε στον ύπνο του, οπότε τον σήκωσα, του έδωσα ντεπόν και ένα μπουκάλι γάλα στο καπάκι και σηκώθηκε στην ώρα του το πρωί. Στο εξής θα του δίνω ντεπόν πριν τον βάλω για ύπνο, τζάμπα το αφήνω το μωρό και βασανίζεται. Έχουμε και ραντεβού αύριο για το εμβόλιο, για να δούμε τι θα μας πει. Στη γιορτή εμείς ήμασταν πολύ λίγοι, δεν κάλεσα κόσμο λόγω του βήχα του μεγάλου, μόνο οι νοννοί ήρθανε. Γενικά δεν κάναμε και πολλά το ΣΚ, πήγαμε όμως χθες με τον μεγάλο σινεμά στο καινούριο Winnie the Pooh...μούφα, αλλά τέλοσπάντων. Θα πάρω τον μεγάλο να βγούμε βόλτα, να χαζέψω και τίποτα καλοκαιρινά, γιατί από πέρισυ παίζει να μην του κάνει και τίποτα απολύτως. Τα νέα που μαθαίνω για την οικονομική κατάστα ση γενικώς πάνε από το κακό στο χειρότερο, αλλα ας πάει και το παλιάμπελο. Ελλ, πες μου λιγάκι όταν έχεις διάθεση, τι συμπτώματα είχε η Δ. και της διαγνώστηκε άσθμα? Θα σου πω γιατί ρωτάω. Σε όλους τους ασθενείς, περαστικά. ΥΓ: Η Ζούπυ πού χάθηκε?

Καλησπέρα! Ευχαριστώ πάρα πολύ για τις ευχές σας, κορίτσια, κι εσείς ό,τι επιθυμείτε! Χρόνια πολλά κι ευτυχισμένα, σε Αερικό και Μπουνίτσα για τα βλαστάρια μας! :D Μarcopolo και Active, να χαίρεστε τους husbands! Πάντα γεροί και μονιασμένοι! Ήρθε η μάνα μου και είμαι καλάααααααα :D:D:D

Aαααχχχχ φιλενάδα Ζώπυρον...εγώ ομολογώ ότι αν έκανα όλα αυτά που κάνεις επί καθημερινής βάσεως, θα ειχα διαλυθεί εις τα εξ ων συνετέθην. Και στην Αθήνα κιόλας, πήγαινε-έλα τη μισή μέρα στους δρόμους! Αυτά που με σώζουν είναι ότι 1) μπορώ όποτε είμαι πολύ κουρασμένη να μην κατέβω στο γραφείο και 2) δεν χρειάζεται να μαγειρεύω. Έχω και τη νταντά και ρολάρει το πραμα. Αμα θα έρθει η ώρα να πάει κι ο μικρός παιδικό κι αρχίσω και με εκείνον το αρρώστια-ξενύχτι ανευ βοήθειας, εκεί θα με δεις. Τελικά τον μεγάλο τον πήγα στην παιδίατρο, τρωγόμουνα, δε μπορούσα. Ευτυχώς, τίποτα το ιδιαίτερο. Και πήγαμε κι εμείς για κούρεμα σήμερα. Μαρκοπόλο, δε λες στη μαμά σου να έρθει, μη λιποθυμήσεις καμιά ώρα εκεί που κάθεσαι?

Kι εγώ προς την Τρίτη κλίνω, είμαι σίγουρη ότι ο βήχας είναι από το συνάχι, από τις μύξες δλδ, το οποίο έχει αρχίσει να του περνάει, οπότε ελαττώθηκε και ο βήχας. Το μουκοσολβάν είναι αποχρεμπτικό Ειρήνη μου και να ξέρεις ότι λογικά θα του φέρει βήχα, καθώς θα προσπαθεί να βγάλει τα φλέμματα. Μην τρομάξεις δλδ αν τον ακούσεις να βήχει. Κι εγω το δίνω τώρα στον μεγάλο. Εσύ πώς πας? Σε έπιασαν οι αντιβιώσεις? Οι λοιπές, τι κάνετε?

Καλημέρα. Σήμερα κάπως καλύτερα τα πράγματα. Ο βήχας του μεγάλου ελαττώθηκε και ο μικρός κοιμήθηκε καλύτερα - αλλα και πάλι, καμία σχέση με πριν. Τεσπα, ελπίζω σιγά σιγά να στρώσει. Εγώ για να ξεχνιέμαι, ασχολούμαι με το σπίτι της παραλίας, που σας έλεγα. Σήμερα διάλεξα το χρώμα με μια φίλη μου διακοσμήτρια. Θα πάμε να πάρουμε τις μπογιές κι από βδομάδα θα μπούνε ηλεκτρολόγος και μπογιατζής. Μετά θα καθαριστεί και θα κουβαλήσουμε έπιπλα, λίγο πρόχειρα στην αρχή, για να δοκιμάσουμε τη φάση, αλλα αν δούμε πως μας κάνει, θα μπούμε στη διαδικασία να αγοράσουμε και κάποια πραματάκια να το σουλουπώσουμε περισσότερο. Αλλά και μόνο με τη σκέψη ότι θα ξυπνάω το πρωί και θα πίνω τον καφέ μου με τη θάλασσα φάτσα, μπρος στα πόδια μου, αγαλλιάζω από τώρα. Φαίη μου, να δεις που τώρα με τα φάρμακα, θα συνέλθεις πολύ γρήγορα. Να παίρνεις και τα ultra levure τα ενζυμα, μαζί με την αντιβίωση, μη σου κάνει καμια κολπίτιδα, και να τρως καλά. Όμως άλλη φορά, ακριβώς λόγω τπυ ιστορικού σου με τους ιλλίγγους, μην τα αφήνεις καλή μου τα πράγματα να φτάσουν στο απροχώρητο πριν πας στο γιατρό...να τα προλαβαίνεις, όσο γίνεται, για να αποφεύγεις τις επιπλοκές. Ελλ, περαστικά και πάλι, βρε πουλάκι μου...σε έχω στο νου μου. Είναι πάρα πολύ μεγάλο ζόρι αυτό που περιγράφεις. Και μεγάλη σου καλοσύνη που κάθεσαι και γραφεις όλα αυτά τα πράγματα που βίωσες με την προγονή σου. Τα βρίσκω τρομερά ενδιαφέροντα και τα διαβασα πολύ προσεκτικά...άνθρωποι είμαστε, πού ξέρεις? Μπορεί κάτι παρόμοιο να συμβεί αύριο σε κάποιον δικό μας ή και σε μας ακόμα, να έχουμε έναν μπούσουλα μέσα στο κεφάλι μας. Αερικό, περαστικά και σε σένα. Η μικρή είναι καλά τώρα, ε? Θέλω τη γνώμη σας για κάτι, κορίτσια. Την Τρίτη που μας έρχεται, έχουμε ραντεβού για το εμβόλιο του μικρού, επειδή ο μεγάλος όμως έβηχε, έλεγα να τα πάω και τα δυο σήμερα το απόγευμα, να τον δει η γιατρός και να κάνει και το εμβόλιο στο μωρό. Όμως συμβαίνουν δύο τινά: 1) ο μεγαλος βήχει πολύ λιγότερο σήμερα (και δεν είναι ακροαστικά σίγουρα) και 2) ο μικρός αύριο έχει τη γιορτή του, κι αν του κάνω απόψε το εμβόλιο, δεν θα είναι καλά... Τι λέτε να κάνω? Να τα πάω σήμερα ή να το αφήσω για την Τρίτη?

Η αλήθεια είναι πως είμαι, αρκετά. Παίζει ρόλο κι ότι ο μικρός κοιμήθηκε σε λογικά πλαίσια μεσημέρι και τώρα...για να δούμε πώς θα τα πάμε απόψε. Καλή ξεκούραση. Κι εγώ θα φύγω σε λίγο, δεν αντέχω πολύ αυτές τις μέρες. Περαστικά και πάλι σε όλες τις άρρωστες...ξανά και ξανά.

Φαίη, μην τα κάνεις αυτά βρε κοπέλα μου. Έστειλες τον άντρα σου να σου φέρει αντιβίωση, λες και τον έστειλες για ντομάτες στο μανάβη? Γιατί δεν πήγες στο γιατρό? Πού ξέρεις ότι η αντιβίωση που θα σου φέρει θα είναι κατάλληλη? Κι αν χρειάζεσαι παράλληλα και εισπνεόμενα ή κατι άλλο? Ακτινογραφία θώρακος πχ? Ζούπη, εμένα στο θέμα σου με κάλυψε η Ελλ και με εντυπωσίασε βαθύτατα αυτό που είπε για τον λόγο που η μικρή φωνάζει την φιλενάδα του μπαμπά της "μαμά". Νομίζω πως, λόγω της κατάστασης, η γνώμη της είναι και αυτή που έχει τη μεγαλύτερη βαρύτητα. Η δική μου ειναι οτι ο φίλος σου, εκτός από επιπόλαιος, είναι και ωχαδελφιστής, εγωίσταρος και ανευθυνος γονιός. Μια που οι σχέσεις σας το επιτρέπουν, θεωρώ πως καλό θα ήταν όντως να βρεθείτε μια φορά κατ' ιδίαν, για να του κρούσετε τον κώδωνα του κινδύνου, αλλά από εκεί και πέρα, δυστυχώς, δεν νομίζω ότι μπορείς να κάνεις κάτι. κι αυτό που θα κάνεις, πάλι νομίζω ότι δεν θα έχει αποτελέσματα, αλλά εσύ κάντο, σε κάθε περίπτωση.

Δυστυχώς το παιδί αποκλείεται να συνεργαστεί με τη νταντά σε κάτι τέτοιο, χάσιμο χρόνου θα είναι. με τον μπαμπά του, το πολύ κανένα μισάωρο, εκτός αν τον παίρνει κάτω να βλέπουν καρτούν στον προτζέκτορα, που το κάνουμε πολύ σπάνια και τον ενθουσιάζει. Μου είπανε ότι και η τηλεόραση κάνει καλό σε αυτές τις περιπτώσεις, γιατί κρατάει το μάτι εστιασμένο. Εντάξει, όχι όλες τις ώρες, αλλα σαν διάλειμμα, δεν μπορείς να έχεις ένα 5χρονο παλουκωμένο σε μια καρέκλα να ζωγραφίζει και να κάνει κατασκευές επί 4 συνεχόμενες ώρες, κάθε μέρα, επί 4 μήνες! Σε όλα τα άλλα έχεις δίκιο. Είναι που νιώθω οτι η επιτυχία του όλου εγχειρήματος εξαρτάται από μένα κι είναι πολύ αγχωτικό και ασφυκτικό συναίσθημα. Θα πάμε αύριο να διαλέξουμε παζλ, κάτι που να του αρέσει. Σήμερα του έβαλα το πατς το πρωί, μια που δεν βγηκαμε έξω λόγω βροχής. 1,5 ώρα ζωγραφίσαμε και αντιγράψαμε λέξεις από καρτούλες. Τώρα του έβαλα Μικρό Νικόλα και θα συνεχίσουμε μετά. Ευτυχώς που είναι συνεργάσιμος. Οφείλω να ομολογήσω πάντως, ότι ακόμα και με το ένα μάτι, αυτό των 2/10, μια χαρά βλέπει κοντά το παιδί, όλα τα κάνει. Θυμάμαι όταν το πρωτοκάναμε , στα 3 του, ήταν σαν τυφλός, ούρλιαζε γιατί δεν έβλεπε απολύτως τίποτα. Αχχχχχ τι τραβάμε οι δόλιες μάνες! Ξεχάστηκα με τα δικά μου...περαστικά βρε Φαίη μου! Τι κάθεσαι κοριτσάκι μου και δεν πας στο γιατρό, την πνευμονία περιμένεις να σου χτυπήσει την πόρτα? Μαρκοπουλάκι, πώς πάτε? Έλα θα σου κάνω στο εξής παρέα, θα λέμε κάθε πρωί πόσες ώρες καταφέραμε να κοιμηθούμε. Είπα κι εγώ ότι μου βγήκε ένα παιδί μου βολικό...να τα τώρα. :mad:

Μπράβο, μπράβο, μπράβο! Με το καλό να πας και στο γιατρό, να ακούσεις καρδούλα! Ααααχχχχ ανατρίχιασα! Τυχερούλα! Όλα καλά να σου πάνε, κορίτσι μου! Μια τελειόμηνη εγκυμοσύνη κι ένα γερό παιδί, εύχομαι!

Αερικό, σε νιώθω απόλυτα στο θέμα. Κι έχεις απόλυτο δίκιο επίσης, να αντιδράς όπως αντιδράς. Δεν είναι κατάσταση, να χαλάει ο άλλος ό,τι χτίζεις εσύ μα κόπο και με μόχθο και μετά να βγαίνεις και κακιά από πάνω. Έτσι είναι κι ο δικός μου, αστον, ας μη φάει, ας μην κοιμηθεί ας μην κάνει μπάνιο κλπ. Αν εξαρτώταν από αυτόν, ούτε μια μέρα δεν θα το είχε βάλει το παιδί το πατς, ήταν καταδικασμένο το θέμα εκ προοιμίου. Γενικά, όταν δεν μπορεί να συμφωνήσει το ζευγάρι σε πέντε βασικά πράματα για τη διαπαιδαγώγηση, η κατάσταση είναι οικτρή...κι από πάνω, μια πρώτης τάξης μόνιμη αιτία καυγάδων. Μαρή μαλεκόν, συγχαρητήρια! Πότε το έμαθες? Έκανες τεστ? Άντε με το καλό! Ακούσαμε κι ένα ευχάριστο σήμερα!

Καλημέρα... Σας ευχαριστώ πάρα πολύ κορίτσια για τα λόγια σας, σημαίνουν πολλά για μένα. Αερικό το διαβασα το άρθρο και σε ευχαριστώ πολύ που το παρέθεσες. Τι έπαθες, εσύ, κορίτσι? Εντάξει θα μου περάσει σήμερα-αύριο. Με έριξε πολύ αυτή η σκέψη ότι χάσαμε ασυλλόγιστα πολύτιμο χρόνο, αλλά πιστεύω να μπορέσουμε να επανορθώσουμε. Δεν έχω και την απαίτηση να φτάσει στα 10/10, ας είναι ένα 7/10, ένα 6/10 έστω. Νίτσα, το πρόβλημα του παιδιού δεν είναι πλέον ο στραβισμός, αυτός έχει σχεδόν εξαλειφθεί με τις ασκήσεις. Το πρόβλημα είναι η αμβλυωπία, η οποία ΔΕΝ διορθώνεται χειρουργικά, ό,τι κάνουμε με τις ασκήσεις, για όσο προλαβαίνουμε. Βρέχει πάλι και η κατάστασή μου συνοψίζεται ως εξής: Όταν ξυπνάω το πρωί, τα βλέπω όλα μαύρα Θέλω μια κούπα με καφέ και τέσσερα τσιγάρα Σοφά λόγια... Τι κάνετε οι υπόλοιπες? Έντιτ εγώ αυτό το θέμα το ξεκίνησα, αλλα δεν μπόρεσα να πάω παραπάνω από 3-4 ποστ. Δεν είμαι σε κατασταση...αυτά με μάραναν ακόμα.

Πάω να κάνω το απονεννοημένο διάβημα, να βάλω το μωρό στην κούνια, κι ο Θεός βοηθός. Καληνύχτα κοριτσάκια μου. Ευχαριστώ πολύ για τη συμπαράσταση. Καλό ξημέρωμα σε όλες.

Ζούπυ μου, η νταντά θέλω να πιστεύω ότι θα ακολουθήσει, ο μπαμπάς μόνο απογεύματα στάνταρ, για τους άλλους, χλωμό το βλέπω. Το ξέρω πως είμαι υπερβολική αυτή η στιγμή, αλλά το βασικό που με έχει φρικάρει είναι ότι, από τον Σεπτέμβριο του 2010, που διαπιστώσαμε ότι ξαναέχουμε πρόβλημα, μέχρι και σήμερα, το είχα αφήσει κάπως το όλο θέμα, με τη λογική, εντάξει μωρέ και να μην τα καταφέρουμ 100%, θα κάνουμε αργοτερα ένα λέιζερ...και μόλις χθες συνειδητοποίησα ότι το λέιζερ θα αφορά μόνο το στραβισμό, αν υπάρχει ακόμα (που δεν το νομίζω, διότι ήδη σχεδόν εξαλέιφθηκε εντελώς) και ΟΧΙ ΤΗΝ ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΟΡΑΣΗΣ... Άφησα τοσο χρόνο ανεκμετάλλευτο στην ουσία, τη μια ας μην το βάλει, έχει γένέθλα, την άλλη ειναι Χριστούγεννα, την άλλη έχει πυρετό κι έτσι είμαστε στάσιμοι εδώ και 8 μήνες...πώς να το συγχωρέσω στον εαυτό μου?

Ναι Ράννια, ξανα μανά κλείσιμο του ματιού για 5 ώρες την ημέρα μέχρι τον Σεπτέμβριο. Δεν ξέρω ρε κορίτσια...δεν τα σκέφτηκα μόνη μου αυτά περί απώλειας του καλού ματιού, ο ρουφιάνος ο γιατρός τα ανέφερε...και μου είπε ότι γι' αυτό ειναι σημαντικό να κάνουμε ό,τι μπορούμε να το διορθώσουμε όσο μπορούμε. Κι άρχισα εγώ να βλέπω εφιάλτες στον ξύπνιο μου: ξεστρατισμένα βεγγαλικά, σπασμένα γυαλιά από πέσιμο που τραυματίζουν το μάτι, παιχνίδι με μολύβια στο σχολείο και άλλα συναφή. Και με πίεσαν χρονικά και οι δύο. Και δεν είναι μόνο οι το κλείνεις το μάτι και άστον να πηλαλάει...για να γίνει δουλειά, πρέπει να είναι και συγκεντρωμένος σε κάτι, πχ να διαβάζει, να ζωγραφιζει, να κάνει παζλ, με λίγα λόγια σπίτι με καθιστικές δραστηριότητες...κι άλλος από δίπλα να ωρύεται και να θέλει βόλτα...πώς τα συνδυάζω καλοκαιριάτικα, την τύχη μου μέσα???? Ζούπυ θέλω κι εγώ να ελπίζω πως δεν θα μείνουμε εδώ που είμαστε, αλλα σήμερα ειλικρινά είμαι σε κατάθλιψη, όλα μαύρα τα βλέπω. υ.γ. έπιασε μπόρα...

Λοιπόν, σας τα εξηγώ εδώ να καταλάβετε. Αμβλυωπία λέμε ότι έχει κάποιος που η όρασή του από το ένα μάτι είναι πολύ πιο μειωμένη από ό,τι στο άλλο. Στον δικό μας το καταλάβαμε στα 3 του, γιατί τότε το μάτι που είχε το πρόβλημα άρχισε και να στραβίζει προς τα μέσα. Ο γιατρός μας εξήγησε ότι αυτό συμβαίνει γιατί ο εγκέφαλος τον παιδιών δέχεται και επεξεργάζεται πάρα πολλές πληροφορίες. Όταν όμως το ένα μάτι του στέλνει μια καθαρή εικόνα και το άλλο μια θολή, διαστρεβλωμένη, τότε δίνει σήμα στον οργανισμό να πάψει να λαμβάνει εικόνες από το προβληματικό μάτι, το απορρίπτει δηλαδή ως όργανο σιγά σιγά. Έτσι πέφτει η όραση και ανεβαίνουν οι βαθμοί του προβληματος. Όταν πρωτοδιαγνώστηκε το παιδί, είχε υπερμετρωπία με διαφορά σχεδόν 4 βαθμών μεταξύ των δύο ματιών, στραβισμό κι εναν ελάχιστο αστιγματισμό. ξεκινήσαμε αμέσως γυαλια και ασκήσεις, όπου κλείναμε το "καλό" μάτι για να αναγκαστεί το άλλο να δουλέψει. Ειχαμε μεγάλα δράματα τον πρώτο καιρό, αλλά μετά από έναν χρόνο, στα 4 του δλδ, έδειξε πως είχε ισοσταθμιστεί η κατάσταση. 6 μήνες αργότερα το μάτι παλλινδρόμησε και σήμερα βρισκόμαστε εδώ που σας περιέγραψα. Ο μικρός πριν λίγο κοιμήθηκε τελικά, στο καρότσι βεβαίως. Ωραία θα τα περάσουμε κι απόψε πάλι.

Πού να τη βρω την ψυχραιμία ρε κορίτσια...πόση ακόμα? Όλο το χειμώνα τρέχαμε στους ωριλάδες, τώρα αφήσαμε αυτούς και πιάσαμε τους οφθαλμίατρους. Στο μεταξύ, σας είπα που με την τελευταία αντιβίωση (την έβδομη για φέτος) έκανε αλλεργία και τη σταματήσαμε. Ακόμα να του φύγουν τα σπυράκια, κάτι σαν ψιλά ιδρωτήρια, ξύνεται ο κακομοίρης. Επίσης, από προχθές το βράδυ βήχει και, για να απογύγουμε τα χειρότερα τον ξανασταμάτησα από τον παιδικό, 10 μέρες πήγε δεν πήγε. Κι ο μικρός, σας τα είπα...

Τα γυαλιά τα φοράει από 3 ετών καλή μου...το θέμα είναι η αμβλυωπία του. Πάω πάλι στο μωρό κι εξηγώ μετά.

Δεν ειναι αυτό το θέμα. Θυμάμαι που το είχαμε συζητήσει. Το βλέπω κι εγω οτι το παιδί είναι λειτουργικότατο παντού. Το ζήτημα όμως είναι η -ακραία- περίπτωση να συμβεί κάτι κακό στο "καλό" μάτι. Τότε μένεις με τα 2/10. Και πίστεψέ με, κι εγώ για τον εαυτό μου δεν θα το έκανα και τόσο ζήτημα, αλλα για το παιδί μου δεν μπορώ να το καταπιώ.

Τι να πω...ό,τι μου λένε, λέω. Βασικά όλοι μου είπανε πως το μάξιμουμ που μπορούμε να ελπίζουμε μια αξιολογη βελτίωση είναι τα 7,5. Από εκεί και πέρα θα χρειαστεί πάρα πολύς καιρός για να κερδίσουμε κάτι της τάξεως του 1/10. Ασε που τα παιδιά δεν συνεργάζονται πλέον σε τέτοιες ηλικίες, υπάρχει και το διάβασμα, οι εξωσχολικες δραστηριότητες κλπ. Είδα 2 γιατρούς σε 2 μέρες. Ο ένας πιο αισιόδοξος κι ο άλλος πιο απαισιόδοξος. Περιττό να σας πω πως σήμερα έκλαιγα όλη μέρα, κι είχα και τον μικρό να με τυραννάει. Και λείπουν και τα πεθερικά και η μάνα μου.

Εδώ είμαι, κόρες...ζω...ακόμα... Ένα θα σας πω: Ο μικρός χθες το βράδυ ξύπνησε 4 φορές και σήμερα είναι ξύπνιος από τις 8 το πρωί, με μισής ώρας ύπνο στο καρότσι. Κι ακόμα δεν έχει κοιμηθεί για βράδυ, τούτη την ώρα που σας γράφω. Χθες πήγαμα τον μεγάλο στον οφθαλμίατρο, μεγάλη ήττα. Σχεδόν δυο μήνες ασκήσεις και δεν έχουμε καταφέρει τίποτα,η όραση στο δεξί του μάτι εξακολουθεί να είναι στα 2/10 (ενώ στο αριστερό στα 9/10). Κι αν δεν υπάρξει σύντομα βελτίωση, υπάρχει πολύ σοβαρή πιθανότητα να παραμείνει έτσι δια βίου, δεν διορθώνεται ούτε με λέιζερ ούτε με τίποτα. Ελπίζω να σας κάλυψα. Πάω να κάνω update.

Λοιπόοοοον...έχουμε και λέμε: Ο μικρός κοιμηθηκε με τα χίλια ζόρια και έχει ήδη ξυπνήσει μία φορά. Ο μεγάλος εμφάνισε αλλεργική αντίδραση (τοπικό ερεθισμό και κνησμό στιν κορμό) στην αντιβίωση και του τη σταμάτησα. Το πρωί θα τον ξαναπάω στο γιατρό να δούμε αν ξεπεράστηκε το πρόβλημα - νομίζω πως ναι, από ό,τι μπορω να καταλάβω. Εμένα μου ξεκίνησε η εποχική αλλεργική ρινίτιδα, φταρνίζομαι και καίνε τα μάτια μου. Χαπακώθηκα και θα το συνεχίσω καθημερινά ανελλιπώς ως τον Σεπτέμβριο. Αυριο το απόγευμα έχουμε και ραντεβού στον παιδοοφθαλμίατρο. Ελπίζω να ακούσουμε από εκεί τουλάχιστον τιποτα ευχάριστο και να σταματήσουμε τις ασκήσεις με το πατς στο μάτι. Αμαρτία να χάνει καλοκαιριάτικα τα απογεύματα το παιδί του μέσα στο σπίτι. Το μόνο σχετικά ευχάριστο είναι ότι αύριο θα πάει ο ηλεκτρολόγος στο σπίτι της παραλίας που σας έλεγα και μετά ο μπογιατζής. Θα πάω να διαλέξω χρώμα μες στη βδομάδα. Φαντάζομαι σε καναδυο βδομαδες να 'ναι ετοιμο. Όπως αντιλαμβάνεστε, δεν είμαι και στα καλύτερά μου. Αυτή η άνοιξη γενικά στο λαιμό μου κάθεται. Τέλοσπάντων, αυτά τα ολίγα. Ζούπυ πότε θα το πάρεις απόφαση να ασχοληθείς και λίγο με σένα? Τι περιμένεις, να πέσεις σε κανα κρεββάτι? Τότε θα 'ναι αργά! Περαστικά και πάλι σε άρρωστες και άρρωστα...και καληνυχτα. Τα λεμε αύριο.

Ξέρω ρε γμτ αλλά αυριο έχει τη θεραπεία στο Θεαγένειο και μετά δεν κάνει να έρθει σε επαφή με παιδιά για μια μέρα, οπότε θα γυρίσει στο χωριο...κρίμα είναι κι αυτή, να έχει τα προβλήματά της κι εγώ να την ξενυχτάω...άσε. έχουμε κι άλλα εμείς εδώ...

Α και όταν είναι ξύπνιο, μια χαρά είναι το σκατό, μες στη ντίρλα! Καθόλου δεν γκρινιαζει! Μόλις έρχεται η ώρα του ύπνου, έχουμε δράματα! Πάω να πιω έναν καφέ και θα ασχοληθώ λίγο με τα καλοκαιρινά. Τα λέμε αργότερα.