Αγγελίνα_2

Aν θα κάνεις βάπτιση στην εκκλησία, βεβαιώσου πρώτα ότι ο ιερέας θα δεχθεί να βαπτίσει το παιδί Σπυρέτα ή οτιδήποτε άλλο πλην του πιο συνηθισμένου Σπυριδούλα, μην τυχόν και βρεθείτε τελευταία στιγμή προ δυσάρεστων εκπλήξεων.

Το 2ο όνομα, αν θα το βάλεις, πρέπει και να γραφτεί. Αλλιώς είναι κοροϊδία. Βάλτου μόνο το ένα και μπορείς να πηγαίνεις το παιδί να κοινωνάει στη γιορτή του Αγίου που ευλαβείσαι ιδιαίτερα. Ακόμα καλύτερα, να προσφέρεις εσύ εκείνη την ημέρα τα απαραίτητα για τη Θεία Λειτουργία (πρόσφορο, λάδι κλπ), ώστε να διαβάζονται τα ονόματα όλης της οικογένειάς σας στην προσκομιδή. Εγώ πάντως έχω 2ο όνομα στον μικρό από τάμα, δεν ακούγεται, είναι κάπως μεγαλούτσικο μαζί με το πρώτο και το επίθετο αλλά δεν δημιούργησε πρόβλημα, ούτε μπέρδεμα, πουθενά. Τι να πουν κι οι Ισπανοί δηλαδή με τα 4 βαφτιστικά και τα 2 επώνυμα.

ΑΝ κάνει αναγνώριση, ΑΝ αλλάξει γνώμη, ΑΝ ΑΝ ΑΝ. Εγώ μιλάω επί της ουσίας πάνω στη συγκεκριμένη υπόθεση, όπως παρουσιάζεται από την θεματοθέτρια. Δεν σχολιάζω έχοντας πλάσει υποθετικά σενάρια. Ο πατέρας του παιδιού της παρουσιάζεται ως εξαιρετικά ασταθής και ανώριμος άνθρωπος και η ίδια το μόνο που δείχνει να προσδοκά από αυτόν, ουσιαστικά, είναι η οικονομική υποστήριξη. Για μένα, είναι καλύτερο να πάψει να περιμένει το οτιδήποτε από εκείνον και να δει τι μπορεί να κάνει η ίδια από μόνη της κι αν, από εκεί και πέρα, υπάρξει εκ μέρους του μια σοβαρή θετική διάθεση απέναντι στο παιδί, καλοδεχούμενη. Αλλά σε αυτή τη φάση, με τις ενδείξεις που έχει από εκείνον, περισσότερα προβλήματα παρά βοήθεια θα έχει από τη δική του ανάμιξη. Αυτή είναι η δική μου γνώμη και φυσικά η θεματοθέτρια μπορεί να την παραβλέψει, αν δε συμφωνεί.

Έτσι όπως τα περιγράφεις τα πράγματα, εγώ θα απέφευγα κάθε επαφή με το συγκεκριμένο άτομο. Οικονομική υποστήριξη δε μπορεί να σου προσφέρει, σου το λέει ξεκάθαρα, και σαν άνθρωπος επίσης δε δείχνει ότι έχει κάτι να δώσει σε σένα ή στο μωρό. Γιατί λοιπόν τον θέλεις στη ζωή σου;

Kαλημέρα. Η Αγκαλιά υποστηρίζει γυναίκες από όλη την Ελλάδα.

Καλησπέρα. Θα πάω κατευθείαν στα πρακτικά θέματα. Το ΙΚΑ σε καλύπτει λοιπόν μέχρι τέλη Σεπτεμβρίου. Μάθε τι γίνεται από εκεί και μετά κι αν παύει, φρόντισε να απευθυνθείς στην Πρόνοια για να βγάλεις βιβλιάριο υγείας. Με αυτό όλες οι εξετάσεις σου και η γέννα σε δημόσιο νοσοκομείο, θα είναι δωρεάν. Το θέμα ξεκινάει από τη γέννα και μετά. Πρέπει να ρωτήσεις τι επιδόματα δικαιούσαι, αλλά οπωσδήποτε δε μεγαλώνεις σήμερα παιδί με 300 και 400 ευρώ το μήνα, καθώς δε θα είσαι και σε θέση να εργαστείς. Η Αγκαλιά αλλά και το Χαμόγελο, από όσο γνωρίζω, βοηθάνε γυναίκες που βρίσκονται στη δική σου θέση να μεγαλώσουν τα παιδιά τους. Αυτό που πρέπει να σκεφτείς πάνω από όλα, είναι αν ανήκεις στις γυναίκες που δε θέλουν να στερηθούν επ' ουδενί τη μητρότητα. Αν ναι, τότε θα βρεις τον τρόπο να μεγαλώσεις αυτό το μωρό, όπως το έχουν κάνει τόσες άλλες. Αν όχι, μια που ρωτάς την άποψή μας, εγώ σε καμία περίπτωση δε θα έκανα έκτρωση, αλλά θα ψαχνόμουν για αυτόματη υιοθεσία.

Έχεις πμ.

Ψάχνω για το εξοχικό μου: -ηλεκτρικό φουρνάκι με εστίες ή ηλεκτρική κουζίνα -πλυντήριο ρούχων μικρό ή μεγάλο -τραπεζάκι κουζίνας με 4 καρέκλες σε άριστη κατάσταση και Κατσαρόλα και τηγάνι αχρησιμοποίητα

Βγάλτο Κυριακή το μωρό και φώναζέ το όπως θέλεις. Για υποκοριστικό, προτιμώ το κλασσικό Κική (ή Κίκα) από τα ξενόφερτα Σάντυ κλπ που δεν έχουν και καμία σχέση με το όνομα.

Μακάρι να δώσει ο Θεός να αποκτήσεις αυτό που ζητάς πολύ σύντομα. Συνήθως, γυναίκες που σκοπεύουν να δώσουν τα μωρά που κυοφορούν, γνωρίζουν οι γυναικολόγοι και μερικές φορές, οι πνευματικοί (εγώ γνωρίζω μια γυναίκα που υιοθέτησε το μωρό μιας 15χρονης κοπέλας και τις είχε φέρει σε επαφή ο πνευματικός της). Οπότε καλό θα ήταν να ξεκινήσεις την αναζήτησή σου, ενημερώνοντας το γυναικολόγο σου (και τον πνευματικό σου, αν έχεις).

Tα καλύτερα είναι το Εύα και το Αγγελίνα.

Το τι θα σου πει ή δε θα σου πει ο πνευματικός, δε μπορείς να το γνωρίζεις πριν τον ρωτήσεις. Αν σε ενδιαφέρει, ρώτησε τις κοπέλες από Θεσσαλονίκη, αν κάποια μπορεί να σου συστήσει τον δικό της.

Πολύ τα μπέρδεψες, βρε κορίτσι μου. Το καλύτερο από όλα είναι να πας σε έναν πνευματικό (πρόσεχε σε ποιον όμως!) να το συζητήσετε. Κατά τα άλλα, δεν έχει νόημα να γιορτάζεις το παιδί σου στη γιορτή ενός Αγίου, του οποίου το όνομα δεν έχει. Φυσικά, ανεξαρτήτως ονόματος, μπορείς να βαπτίσεις σε ναό που να είναι αφιερωμένος στον Άγιο Δημήτριο, όπως και να βαπτίσεις ανήμερα της γιορτής του συγκεκριμένου Αγίου, αν το επιθυμείς. Να σου ζήσει το μωρό σου και με το καλό η βάπτιση.

Κόννι φωνάζουν τη νηπιαγωγό μας, από το Κωνσταντίνα, αλλά προσωπικά δε μου αρέσει, το προτιμώ ολόκληρο.

Καλή χρονιά με γερά παιδιά για όλες τις μαγειρομανούλες! Φιλιά πολλά!

Καλησπέρα κορίτσια. Μπήκα να σας πω τα μαγειρικά μου νέα, να είμαι και μια φορά εντός θέματος! Μόλις έκανα αυτή την πουτίγκα http://www.sintagespareas.gr/sintages/poutigka.html#rr_message_link και αυτή τη βασιλόπιτα (για την ακρίβεια, ψήνεται) http://www.sintagespareas.gr/sintages/bienneziki-basilopitta.html Την πουτίγκα την έχει κάνει καμια σας; Έχω το εξής πρόβλημα: η κρέμα έχει μέσα garni και δε θυμίζει ούτε σε γεύση ούτε σε όψη κρέμα πουτίγκας, που τη λατρεύω. Είναι ασπριδερή και "σαντιγοειδής". Η συνταγή λέει να την αφήσω στο ψυγείο για 18 ώρες, οπότε θα τη βάλω στο παντεσπάνι αύριο...λέτε να αλλάξει κάτι μέχρι τότε; Δε μου άρεσε καθόλου...μήπως να κάνω καμια άλλη κρέμα, για να μην πάει χαράμι και το πολύ ωραίο παντεσπάνι; Ουφ...είμαι να σκάσω! Αν την αλλάξω τελικά, έχετε καμια συνταγή για ωραία κρέμα πουτίγκας; (που να μη θέλει ψυγείο τόσες ώρες, δεν προφταίνω!) Στην βασιλόπιτα έκανα μια παραλλαγή. Δεν έβαλα καρύδια μέσα, αλλά φουντούκια. Επίσης αφαίρεσα την κουβερτούρα από τη ζύμη, γιατί θέλω να βάλω γλάσο σοκολάτας από πάνω. Και την έκανα με LURPAC. Σλιαρπ σλιουρπ! Δεν ξέρω αν θα αντέξω μέχρι αύριο! Επίσης σκέφτομαι Shepherd 's pie του Gordon Ramsay, έτσι, για κάτι διαφορετικό. Έχετε άποψη; Βέβαια αυτό μπορεί να το αφήσω για το ΣΚ, αν μας πέσουνε πολλά τα φαγητά. http://www.sintagespareas.gr/sintages/shepherds-pie-apo-ton-sef-gordon-ramsay.html Σας εύχομαι καλή χρονιά με αυτά τα υπέροχα κάλαντα Ικαρίας!

Εδώ πάνω στη Μακεδονία πάντως, δε μας πήρε πόσο βαριά ο καιρός. Εντάξει, βροχή, υγρασία και η θερμοκρασία έπεσα, αλλά όχι και τέτοιο χάλι. Από την άλλη στην πόλη μας, είμαστε σε γούβα, δε μας πολυπιάνει αέρας. Εβίρι και πάλι περαστικά. Πω πω κάτι παθαίνω να ακούω για αρρώστιες. Κι εγώ έχω τον μικρό με ωτίτιδα, δεν έχει παιδικό αυτή την εβδομάδα. Το κέηκ έγινε πολύ ωραίο, την επόμενη φορά θα τολμήσω παραπάνω ανανά. Πάω τώρα για λουκουμάδες!

Χρόνια πολλά στον Μιχαλάκη κι από μένα!

Καλησπέρα κορίτσια. Κάθομαι και χουχουλιάζω, πέφτει μια βροχή, παγωμένη! Με είχατε ρωτήσει νομίζω για το αν θα συνεχίσω τον μικρό πάλη: εγώ θέλω, αλλά μόνο αν ο δάσκαλος πάει σε άλλο χώρο. Αποκλείεται με αυτές τις θερμοκρασίες να στέλνω το παιδί σε χώρο μη θερμαινόμενο και μάλιστα 5-6 το απόγευμα. Αν δεν, διακόπτουμε και ξαναπάμε την άνοιξη κι από του χρόνου βλέπουμε. Χθες το απόγευμα πήγα σε μια παρουσίαση βιβλίου που έκανε η κολλητή μου (http://www.psichogios.gr/site/Books/show?cid=1002256). Συμπαθέστατος ο συγγραφέας. Αγόρασα το βιβλίο με ιδιόγραφη αφιέρωση. Μετά πήγαμε για ποτάκι όλη η παρέα και το καταευχαριστήθηκα. Γιατί έχω παραμελήσει τόσο πολύ τις εξόδους, ούτε κι εγώ ξέρω. Θα το καθιερώσω, έστω μια φορά το μήνα! Αρετή, όχι, και να χρειαστεί να περικόψω τις δραστηριότητες, σίγουρα δε θα σταματήσουμε το κατηχητικό, άλλωστε είναι μόνο μια ώρα την εβδομάδα. Έφτιαξα πριν λίγο το κέηκ που σας έλεγα, με το φουντούκι και τον ανανά κι έχει μοσχοβολήσει το σπίτι! Περιμένω να κρυώσει και θα σας γράψω εντυπώσεις. Φιλιά σε όλες!

Καλημέρα στη μαγειροπαρέα! Κορίτσια, σας ευχαριστώ πάρα πολύ για το καλωσόρισμα...με συγκινήσατε, ειλικρινά! Είστε πολύ γλυκές και πολύ τυχερές για το διαδικτυακό δέσιμο. Από όσο θυμάμαι, εδώ δεν υπήρξαν ποτέ παρεξηγήσεις, καυγάδες, δραματικές αποχωρήσεις...μεγάλη υπόθεση! Αν και πλέον δε μου είναι εύκολο να γράφω τακτικά, για διάφορους λόγους, θα προσπαθήσω να μην ξαναχαθώ! Τώρα πίνω καφέ και προσπαθώ να αποφασίσω με ποιες δουλειές του γραφείου να καταπιαστώ σήμερα και ποιες να αφήσω για αύριο. Με έχει πιάσει μια όρεξη να φτιάχνω γλυκά απίστευτη και θα προτιμούσα χίλιες φορές να κάτσω στην κουζίνα μου...τι έχω πάθει, μες στη νηστεία; Άσε που θα γίνουμε βαρελάκια! Οι μεγάλοι δλδ γιατί τα παιδιά μου δε λένε να πιάσουν κάνα δράμι επάνω τους, μόνο να ψηλώνουν ξέρουν. Είδα ας πούμε αυτή τη συνταγή για κέηκ με ανανά και φουντούκια, δεν είναι πολύ πρωτότυπη; Μόλις μπορέσω να πάω στην αγορά, θα πάρω τα υλικά και θα σας πω εντυπώσεις! http://www.sintagespareas.gr/sintages/keik-me-anana-fountoukia-kai-tragani-krousta.html Πιστεύετε πως θα μπορούσα να αντικαταστήσω τον ανανά και με άλλο φρούτο; Με τι άραγε; Για τις δραστηριότητες του μεγάλου που λέγαμε, ναι, μπορώ να πω πως από τους βασικότερους λόγους που τον στέλνω είναι για τις καλές παρέες. Στο μπάσκετ βέβαια είναι πολύς λαός που πηγαινοέρχεται, αλλά στο θέατρο και στο κατηχητικό, όλα τα παιδάκια είναι ένα κι ένα. Το θέατρο ειδικά έχει κάνει θαύματα στην αυτοπεποίθησή του, όσο καμια άλλη δραστηριότητα. Έχει αποκτήσει εξαιρετική άρθρωση και του δίνει πάρα πολλά ερεθίσματα. Να φανταστείτε ότι, πριν λίγο καιρό, διαβάζανε και συζητούσανε ποίηση. Πήγα μια μέρα να τον πάρω και τον έβαλε ο δάσκαλος να μου απαγγείλει την "Ιθάκη" κι ένα άλλο του Εμπειρίκου. Ειλικρινά σας λέω, μου έπεσε το σαγόνι. Τον άκουγα και δε μπορούσα να πιστέψω ότι είναι το δικό μου, το 7χρονο παιδί μου, που απαγγέλλει εκεί μπροστά μου! Ένα συναίσθημα, μια αισθαντικότητα, τι να σας πω, δεν περιγράφεται! Λίγες μέρες αργότερα, έτυχε να μιλήσουνε για τον Καβάφη και στο σχολείο, τους έβαλε μάλιστα μια εργασία πάνω στο έργο του η δασκάλα και ο γιος μου ζήτησε να σηκωθεί και να απαγγείλει την "Ιθάκη", μπροστά σε όλη την τάξη! Είχε να λέει η κυρία του για μέρες, τον αποκαλεί γενικά "ο σοφός της τάξης". Τα γράφω αυτά για να τα έχουν κατά νου όσες μαμάδες έχουν συνεσταλμένα παιδάκια και αγχώνονται. Αρετή, φέτος τον έστειλα κατηχητικό πρώτη φορά. Γενικά, ήμουν κάπως διστακτική, γιατί δε συμπαθώ τις οργανώσεις και δεν υπήρχε περίπτωση να τον στείλω, ας πούμε, στη ΓΕΧΑ. Όμως εκεί είναι πνευματικό κέντρο με διάφορες δραστηριότητες και οι κατηχητές είναι όλοι απόφοιτοι παιδαγωγικής σχολής. Καμια σχέση δλδ με το κατηχητικό των '80 που είχα εγώ στο νου μου. Μια ωρίτσα την εβδομάδα είναι και παίζουνε κι ωραία ομαδικά παιχνίδια, δεν είναι σκέτο κήρυγμα, να βαριούνται - γι' αυτό άλλωστε θέλει και να πηγαίνει. Ο μικρός μου βγήκε αθλητικός τύπος, πηγαίνει...πάλη! Δεν υπήρχαν πολλές επιλογές για 4χρονα κι εκείνος κόλλησε εκεί! Βέβαια τώρα, με τις ιώσεις και το ψοφόκρυο, μας βλέπω να σταματάμε, γιατί ο χώρος δεν είναι ό,τι καταλληλότερο (δημοτικό γυμναστήριο γαρ). Κρίμα γιατί ο δάσκαλος ήταν εξαιρετικός και τα πήγαινε και το παιδί πολύ καλά, το έβλεπα και μόνη μου. Ίσως του χρόνου να ξεκινήσουμε καράτε, πρώτα ο Θεός, έχουμε μια πολύ καλή σχολή κοντά μας. Σήμερα τον έστειλα και πρώτη μέρα παιδικό αυτή τη βδομάδα, γιατί είχε βήχα. Ελπίζω να μην ξανακυλίσει και χρειαστούμε αντιβίωση. Μου έτυχε φέτος το εξής κουλό: κανονίζει το φροντιστήριο των αγγλικών εκδρομή στο Μύλο των ξωτικών, πέφτει επάνω στη χριστουγεννιάτικη γιορτή του παιδικού. Κανονίζει το θεατρικό εργαστήρι εκδρομή στην Ονειρούπολη, πέφτει επάνω στη γιορτή του μεγάλου μου! Έλεος δηλαδή! Το πρώτο το απέκλεισα με τη μία, το δεύτερο...μάλλον θα πάμε, τι να γίνει; Θα λυσσάξει άμα του πω πως δε θα πάμε σε καμία! Εβιρούλα, περαστικά και σε σας. Πριν λίγο καιρό έβηχα κι εγώ ακατάπαυστα επί 2 εβδομάδες. Τώρα είναι η σειρά του άντρα μου. Πολύς βήχας, γενικώς... Α και να σας πω για τη συνταγή με τις φλογέρες ότι είναι πανεύκολη, γελοία θα έλεγα (κι άμα σας μιλάω εγώ για ευκολία, πιστέψτε με ), απλά θέλει προσοχή γιατί ψήνονται πάρα πολύ γρήγορα, 15 λεπτά μάξιμουμ! Πω πω είχα ξεχάσει πόσο χρόνο σου παίρνει να ποστάρεις! Σταμάτα ξεκίνα με τα τηλέφωνα, έχουν περάσει δυο ώρες! Ελπίζω να μην ξέχασα κάτι, αλλά έτσι κι αλλιώς, θα τα ξαναπούμε! Πολλά φιλιά σε όλες!

Καλησπέρα κορίτσια. Έχω πάρα πολύν καιρόν να γράψω σε αυτό το καφέ, αλλά, τα πρόσφατα γεγονότα με τάραξαν υπερβολικά και θέλησα να έρθω σε επαφή μαζί σας...ελπίζω να μην ενοχλώ. Σας διαβάζω πού και πού και χαίρομαι πάντα να μαθαίνω νέα σας. Θα σας κάνω ένα σύντομο update στα δικά μας: Ο μικρός μου γιος πάει πλέον προνήπια σε παιδικό σταθμό κι έχει τρομερή πρόοδο στο λόγο του (είχε αργήσει αρκετά να μιλήσει). Πλέον έχει τρομερή ευφράδεια και είναι και πολύ φλύαρος! Είμαι πάρα πολύ ευχαριστημένη από το συγκεκριμένο παιδικό και θα προσπαθήσω, πρώτα ο Θεός, να τον αφήσω εκεί και για τα νήπια. Ο μεγάλος μου είναι στη Β' Δημοτικού, από τους καλύτερους στην τάξη του. Είχαμε ένα ψιλοθεματάκι με την κοινωνικοποίησή του στο σχολείο τα προηγούμενα χρόνια, αλλά φέτος το ξεπέρασε εντελώς και μου έχει φύγει ένα πολύ μεγάλο βάρος. Από το καλοκαίρι μου ζητούσε επίμονα να τον γράψω αγγλικά και το έκανα, αλλά αμφιταλαντεύομαι για το κατά πόσον ήταν ορθή η απόφασή μου. Εγώ τη θυμόμουν πολύ πιο εύκολη την Aj. Πάντως το παιδί περνάει πολύ καλά εκεί και όταν τον ρώτησα μήπως παρακουράζεται και θέλει να διακόψουμε, αντέδρασε τόσο έντονα, που το άφησα τελείως. Αντικειμενικά, μου φαίνονται υπερβολικές οι εξωσχολικές του δραστηριότητες (αγγλικά, μπάσκετ, θέατρο και κατηχητικό), αλλά δε θέλει να διακόψει τίποτα και ο άντρας μου λέει, καλύτερα εκεί, παρά στον καναπέ να βλέπει τηλεόραση. Τι να πω, θα δείξει. Τώρα που έχουν μπει τα παιδιά σε μια σειρά, δουλεύω κι εγώ με περισσότερη διάθεση. Μάλιστα, πλέον πιάνομαι συχνά-πυκνά με την κουζίνα και έχω ειδικευτεί στα σιροπιαστά γλυκά, γιατί είναι η μεγάλη μου λατρεία και στην πόλη μου δεν τα βρίσκεις πουθενά να αξίζουνε. Αν δεν τις έχετε δοκιμάσει, σας προτείνω, με κλειστά μάτια, τις παρακάτω συνταγές: Μπακλαβάς με φυστίκι αιγίνης του Παρλιάρου http://www.sintagespareas.gr/sintages/mpaklabas-me-fistiki-aiginis.html Φλογέρες με ινδοκάρυδο και καρύδι http://www.sintagespareas.gr/sintages/flogeres-me-indokarido-tis-konstantinas.html Από όσα έχω φτιάξει, ήταν τα πιο πετυχημένα. Η πεθερά απαιτεί επανάληψη των φλογερων για τα Χρστούγεννα και θα κάνω αυτό, μαζί με μια πουτίγκα για τον μεγάλο μου, τον ιδιότροπο. Επίσης, λέω φέτος να πειραματιστώ με δικά μου μελομακάρονα, κουραμπιέδες και βασιλόπιτα. Κάθε δοκιμασμένα επιτυχημένη συνταγή, ευπρόσδεκτη!

Έτσι είναι, Εβιράκι μου. Τώρα γράφω το κείμενο για να το στείλω και στη Μονή, σε περίπτωση που η νέα Ηγουμένη θελήσει να συνεχίσει να εκδίδει βιβλία με τα θαύματα των Αγίων, όπως η μακαριστή Γερόντισσα Ευγενία. Ούτε εγώ σε έχω ξεχάσει! Σε ευχαριστώ για τις ευχές, ελπίζω να είστε κι εσείς όλοι καλά. Σε φιλώ.

Έχεις δίκιο, ravT. Κι εγώ επαρχία είμαι, έχω φίλες καλές και κουμπάρα που στέλνουν χρόνια τα παιδιά παιδικό με το ΕΣΠΑ και ποτέ δεν άκουσα τέτοια καραγκιοζιλίκια. Μόνο το λεωφορείο πλήρωνε έξτρα η κουμπάρα μου κι αυτό το είχε δηλώσει από την αρχή ο σταθμός στην πρόσκληση.

Μου φαίνονται απίστευτα όλα αυτά που διαβάζω. Στο τέλος θα λέω και δόξα τω Θεώ που δεν με πήρανε με το ΕΣΠΑ αλλά ξέρω εξ αρχής τι μου ζητάνε και γιατί. Γιατί δεν είναι τόσο τα λεφτά το ζήτημα, όπως το βλέπω εγώ, αλλά η κοροϊδία. Έξτρα δραστηριότητες και κολοκύθια τούμπανα. Πετάμε ένα "θεατρική αγωγή" και "μουσική προπαιδεία", που ακούγονται ωραία και χορταστικά, για να ρίχνουμε στάχτη στα μάτια και να τσεπώνουμε λεφτά για το ΤΙΠΟΤΑ. Ειδικά με αυτά που έγραψε η goody, μου ανέβηκε το αίμα στο κεφάλι. Άκου δε θα παίρνει μέρος το παιδί στις γιορτές! Παιδαγωγοί σου λεει ο άλλος! :evil: Δεν ξέρω κορίτσια, αλλά εγώ πιθανότατα θα πήγαινα για καταγγελία αυτοπροσώπως στην ΕΕΤΑΑ. Είναι εντελώς απαράδεκτα πράγματα αυτά. Πόση αχρειότητα χωράει επιτέλους σε αυτόν τον χώρο;

Καθώς πλησιάζουν τα 4α γενέθλια του δεύτερου γιου μου, αισθάνομαι να έχει ωριμάσει μέσα μου η απόφαση να διηγηθώ δημόσια τη μεγάλη περιπέτεια που ζήσαμε με την υγεία του. Το μωρό γεννήθηκε στις 17/10/2009 στο Ιατρικό Διαβαλκανικό Κέντρο Θεσσαλονίκης, με προγραμματισμένη καισαρική στην 38+3 εβδ., 3.720 γρ βάρος και 50 πόντους ύψος, φαινομενικά υγιέστατο. Είναι ένα κατάξανθο αγγελούδι με μπλε μάτια, που από την πρώτη στιγμή σε κοιτούσε κι έλιωνες. Θήλασε αμέσως, ήταν καλόφαγο και ήρεμο. Η εγκυμοσύνη μου ήταν πολύ καλή, όλες οι εξετάσεις μου φυσιολογικές, ιστορικό στις οικογένειες δεν υπήρχε - με λίγα λόγια, τίποτα δε μας είχε προετοιμάσει για αυτό που θα ερχόταν στις 20/10 το πρωί να μας ανακοινώσει η εξαιρετικά αμήχανη νεογνολόγος. "Σήμερα, τρίτη ημέρα ζωής, ακούμε ένα φύσημα στην καρδιά του παιδιού που χρήζει περαιτέρω διερεύνησης". Αυτά τα λόγια και το βλέμμα της, που κοίταζε, αντί για εμάς, τον πλαϊνό τοίχο, με έχουν στοιχειώσει από τότε, δε θα τα ξεχάσω όσο ζω. Κοίταξα τον άντρα μου και τον είδα να χάνει το χρώμα του. Ανακάθισα και τη ρώτησα "είναι αυτό το φύσημα που ακούγεται στα νεογέννητα; Περί αυτού πρόκειται;" Την είδα να σκύβει το κεφάλι και να λέει στη μοκέτα "Όχι, είναι κάτι άλλο". Ύστερα με κοίταξε επιτέλους και μου είπε "κλείστε σήμερα κιόλας ραντεβού με παιδοκαρδιολόγο, να σας δει μόλις βγείτε από εδώ αμέσως". Κι ύστερα έφυγε, δεν την ξαναείδα μέχρι να φύγω, για την πορεία του παιδιού με ενημέρωναν οι μαίες που το φέρνανε να θηλάσει. Ειδοποίησα την παιδίατρό μας και ήρθε την επόμενη που γυρίσαμε σπίτι. Μόλις εξέτασε το μωρό, έβγαλε το κινητό της και μας έκλεισε ραντεβού σε έναν από τους καλύτερους παιδοκαρδιολόγους στη Θεσσαλονίκη. Κι έτσι βρίσκομαι 9 ημερών χειρουργημένη λεχώνα, να μαθαίνω πως το παιδί μου πάσχει από συγγενή καρδιοπάθεια και συγκεκριμένα μεσοκοιλιακή επικοινωνία. Είχε μια τρύπα στην καρδιά σχεδόν 6 χιλιοστά (από 7 και πάνω, θα είχε γίνει άμεσα από το μαιευτήριο αεροδιακομιδή για το Ωνάσειο).Οι οδηγίες ήταν: διουρητικές σταγόνες (σαν το λασίξ των ενηλίκων) για να μην πρήζεται και ζορίζεται η καρδιά, αυστηρές ώρες σίτισης και παρακολούθηση του βάρους ανά 3 ημέρες. Αν δεν παίρνει το βάρος που πρέπει, κανονίζουμε άμεσα χειρουργείο για αποκατάσταση του προβλήματος με εγχείριση ανοικτής καρδιάς. Προς Θεού, μην αρρωστήσει και χρειαστεί να νοσηλευτεί, κινδυνεύει η ζωή του! Επίσης μας είπε πως αν θα αναπτύσσεται κανονικά, υπάρχει μια περίπτωση να κλείσει μόνη της η τρύπα, περίπου στα 7 χρόνια. Το πιθανότερο όμως ήταν να μείνει ένα μικρό υπόλοιπο σε όλη του τη ζωή. Επίσης, η θέση της τρύπας ήταν τέτοια, που υπήρχε φόβος να επηρεάσει και την αορτή, οπότε και πάλι θα έπρεπε να κάνουμε την εγχείριση για να το αποφύγουμε. Λίγο αργότερα πήγαμε σε δεύτερο παιδοκαρδιολόγο που μας επιβεβαίωσε επακριβώς τη διάγνωση και πρόγνωση για την εξέλιξη του πρώτου. Πώς τα ακούει όλα αυτά μια μάνα; Κρατούσα αγκαλιά το μωρό μου και νόμιζα πως είχα μεταμορφωθεί σε στήλη άλατος. Ο άντρας μου ρωτούσε διάφορα πρακτικά πράγματα, εγώ μπόρεσα μόνο να ψελλίσω ένα "γιατί;" Ο γιατρός με κοίταξε για λίγο σιωπηλός κι ύστερα μου είπε: ένα στα 100 παιδιά πλέον γεννιέται με κάποιου είδους καρδιοπάθεια. Γιατί όχι; Και είχε απόλυτο δίκιο. Ποια ήμουν εγώ, που νόμιζα πως τα δυσάρεστα θα συμβαίνουν πάντα στους άλλους; Πείσμωσα, έσφιξα τα χείλια μου, το μωρό στον κόρφο μου και σκέφτηκα, όχι. Όχι, δε θα μου το πάρει κανείς, δεν φεύγει από την αγκαλιά μου. Μη φοβάσαι αγάπη μου, η μαμά είναι εδώ. Ο Άγιος Ραφαήλ ήταν από πολλά χρόνια ο προστάτης μου και σε Εκείνον στράφηκαν αμέσως οι ελπίδες και οι προσευχές μου. Ήμουν βέβαιη πως, με τη βοήθειά Του θα τα κατάφερνα και το παιδί θα γινόταν καλά χωρίς εγχείριση. Έταξα να το βαφτίσω Λαμπροτρίτη, ανήμερα της γιορτής Του, να του δώσω δεύτερο το όνομά Του και το πραγματοποίησα. Επίσης έταξα να πάμε να προσκυνήσουμε οικογενειακώς τον άγιο τάφο Του στη Μυτιλήνη, μόλις μας το επιτρέψει η υγεία του μωρού. Έγραψα στο Μοναστήρι εκεί και μου στείλανε αγίασμα και λαδάκι. Με αυτό σταύρωνα το μωρό μου, διάβαζα τα βιβλία της Ηγουμένης Ευγενίας και παρακαλούσα με πόνο ψυχής τους Αγίους να το θεραπεύσουν. Έπαιρνα μεγάλη παρηγοριά μέσα στην αγωνία μου κι ένιωθα πως οι ουρανοί ήταν ανοικτοί στις παρακλήσεις μου. Έτσι, βήμα το βήμα, βδομάδα τη βδομάδα, μήνα το μήνα, τα καταφέραμε. Δεν έκοψα το θηλασμό, όπως με συμβούλευσε ο παιδοκαρδιολόγος, αλλά έδινα στο μωρό ειδικό γάλα για λιποβαρή μωρά με έξτρα υπερθερμιδικο συμπλήρωμα και κάναμε τις ενέσεις synagis, που κάνουν και τα πρόωρα, με έτοιμα αντισώματα, για να αποφύγουμε όσο γινόταν ιούς και λοιμώξεις. Από την αρχή ο μικρός τα πήγαινε περίφημα, ξεπέρασε όλες τις αντιξοότητες και σε κάθε εξέταση, η τρύπα στην καρδιά έδειχνε να μικραίνει με απίστευτη ταχύτητα. Ο παιδοκαρδιολόγος ήταν ενθουσιασμένος με την εξέλιξη και αφού χρόνισε το μωρό, μπορέσαμε να χαλαρώσουμε κάπως, πως το χειρότερο είχε αποφευχθεί. Όταν το μωρό ήταν 1,5 έτους, πήγαμε και προσκυνήσαμε στην Ι.Μ. Αγίων Ραφαήλ, Νικολάου και Ειρήνης στη Γρίβα, που είναι σχετικά κοντά. Ώσπου ήρθε μια ευλογημένη ημέρα πέρυσι, στις 12 Ιουνίου 2012, που η καρδιά μου ξαναβρήκε τους χτύπους που είχε χάσει από εκείνη τη μαύρη ώρα που μας ανακοινώθηκε η κατάσταση του παιδιού. Πλέον ο μικρός μας ήταν ΕΝΤΕΛΩΣ ΥΓΙΗΣ. Η τρύπα στην καρδιά του, δυόμισυ χρόνια μετά τη γέννησή του, είχε κλείσει ΕΝΤΕΛΩΣ και πλέον δεν είχαμε να φοβηθούμε τίποτα. Μία ώρα τον εξέταζε ο γιατρός, φοβούμενος μην κάνει λάθος. Ούτε φύσημα ακουγόταν πλέον και συγκεκριμένα, μου είπε πως, αν τον εξετάσει άλλος καρδιολόγος, χωρίς να ξέρει το ιστορικό του, αποκλείεται να μαντέψει πως αυτό το παιδί γεννήθηκε με καρδιοπάθεια. Αν δεν είναι αυτό θαύμα, τότε ποιο είναι; Θαυμαστός ο Θεός εν τοις Αγίοις αυτού. Τα λόγια είναι πάρα πολύ φτωχά για να δείξουν την πίστη και την ευγνωμοσύνη μου προς τους προστάτες Αγίους μας. Ένα μήνα αργότερα, ταξιδέψαμε οικογενειακώς στο Μοναστήρι των Αγίων στη Θερμή της Λέσβου και προσκυνήσαμε με μεγάλη ευλάβεια και συγκίνηση τα ιερά λείψανά Τους. Χρειάστηκε να περάσει άλλος ένας χρόνος για να βρω επιτέλους τη δύναμη να μιλήσω ανοιχτά για όλα όσα συνέβησαν. Μέχρι τότε το απωθούσα από το μυαλό μου, δεν ήθελα να το σκέφτομαι ούτε να το συζητάω, παρά μόνο αν ήταν ανάγκη, σε ανθρώπους που αντιμετώπιζαν την ίδια κατάσταση. Λίγοι άνθρωποι γνώριζαν για την καρδιοπάθεια του μωρού πριν θεραπευτεί, γιατί εξωτερικά δεν φαινόταν κανένα σύμπτωμα που να την προδίδει. Σήμερα ομολογώ παντού το μέγα θαύμα το οποίο αξιωθήκαμε να ζήσουμε, κι ας είμαστε οι πιο ανάξιοι και αμαρτωλοί των ορθοδόξων χριστιανών. Τα γράφω όλα τόσο αναλυτικά, κυρίως για να παρηγορούνται οι γονείς που βιώνουν παρόμοιες δοκιμασίες - στο τέλος τα παιδιά τους θα βγούνε νικητές, όπως και το δικό μου κι επίσης για να ενισχυθεί η δύναμη και η πίστη όσων φοβούνται πως ο Κύριος μας εγκατέλειψε. Δεν είναι ο Θεός που εγκαταλείπει εμάς, εμείς είμαστε που εγκαταλείπουμε Εκείνον. Οι Άγιοι είναι πάντα δίπλα μας, έτοιμοι να μας βοηθήσουν. Όμως χρειάζεται υπομονή, πίστη, προσευχή και αγώνα. Ζητώ συγγνώμη για τη μακρηγορία και την κατήχηση... Η Παναγία και όλοι οι Άγιοι φύλακες των σωμάτων και των ψυχών μας πάντοτε.