Αγγελίνα_2

Καλησπέρα. Δεν σας λεω τα νέα μας για να μη σας στενοχωρώ (δεν αφορούν τα παιδιά, ευτυχώς). Travellingmum, να σε ρωτήσω κάτι, από περιέργεια? Εσύ πού γεννησες, Ελλάδα ή εξωτερικό?

Eγώ σήμερα έδωσα τα στοιχεία μου για να με ενημερώσουν όταν θα ξεκινήσει το τμήμα ζωγραφικής ενηλίκων, στη σχολή που πηγαίνει ο μεγάλος μου. Και μόλις γύρισα από Ζαγοροχώρια. Καλά δεν είναι? Μην είμαστε και πλεονέκτριες... Άντε καλό μας χειμώνα, κοπέλες!

Κορίτσια, δεν έχω προλάβει να διαβάσω τίποτα. Είχαμε άσχημες εξελίξεις με τη μαμά μου. Κι εγω ασχολούμαι...να μην πω με τι. Θα σας τα πω καποια αλλη στιγμη. ΥΓ: Σ' ευχαριστώ ζωπυράκι μου.

Καλησπέρα, καλό μήνα, καλή αρχή σε όλα τα παιδάκια και καλό κουράγιο στις μαμάδες τους. Κορίτσια, όσες έχετε εμπειρία από νήπια, πείτε μου, πόσα παιδάκια είχε το τμήμα σας και με πόσες νηπιαγωγους? Έχω το εξής θέμα με το σχολείου του μεγάλου: είναι πολύ κεντρικό και έχει δύο κύκλους, κλασσικό και ολοήμερο. Ο τομέας που καλύπτει είναι αρκετά μεγάλος κι επιπλέον πολλοί γονείς βάζουν βίσμα για να στειλουν τα παιδιά τους εκεί, καθώς τους βολευει και σαν περιοχή και σαν ωράριο. Εμείς επιλέξαμε κλασσικό. Από την Πέμπτη με παίρνουν συνέχεια τηλέφωνο για να μας μετακινήσουν σε άλλο νηπιαγωγείο, γιατί είχανε πολύ περισσότερα από το νόμιμο όριο παιδιά. Επειδή έλειπα ταξίδι, τους είπα θα πάω σήμερα. Πάω λοιπόν και τους λέω, θα τσεκάρω το άλλο νηπιαγωγείο και θα σας απαντήσω. Πάω στο άλλο νηπιαγωγείο, το οποίο είναι επίσης κεντρικό, πολύ περιποιημένο, πεντακάθαρο, καινούρια παιχνίδια-βιβλια, ευγενικές νηπιαγωγούς ΑΛΛΑ με αρκετές σκάλες (μεγάλο ντασαβαντάζ για τον δικό μου, που έχει πρόβλημα με την όραση και ζαλίζεται στα πολλα σκαλιά), ο αριθμός των παιδιών παραπλήσιος και επιπλέον, το πιθανότερο είναι να μην μπορέσει να συνεχίσει εκεί το παιδί στο δημοτικό, αλλά να ξαναγυρίσει του χρόνου στο σχολείο του τομέα μας. Οπότε επέστρεψα και τους είπα ότι λυπάμαι πολύ που δεν μπορώ να τους διευκολύνω, αλλά δεν μπορώ ούτε να διακινδυνεύσω τη σωματική ακεραιότητα του παιδιού μου, ούτε να το υποβάλλω σε αλλαγή σχολικού περιβάλλοντος σε έναν χρόνο ανευ λόγου και αιτίας. Οφείλω να ομολογήσω ότι μόλις άκουσαν το πρόβλημα, δείξανε αμέσως κατανόηση και μου είπανε ότι ακόμη κι αν γίνει τελικά κλήρωση για να φύγουνε κάποια παιδιά, το δικό μου θα εξαιρεθεί. Όμως εμένα μου έχει καθίσει στο λαιμό ο αριθμός των ατόμων. Νηπιαγωγείο θα είναι εκεί μέσα ή νοσοκομείο με τις ιώσεις, όλο τον χειμώνα? Και θα μπορέσουν να μάθουνε τίποτα ή μπα? Μέχρι πέρισυ ξέρω ότι τους στέλνανε και 2η νηπιαγωγό ανά τμήμα, αλλά φέτος είναι πολύ αμφίβολο, μου είπανε. Τι να διδάξει μια κοπέλα σε 25-26 νήπια? Κι απ' ό,τι άκουσα, αυτός θα είναι και ο αριθμός και στις τάξεις του δημοτικού. Έχει ζήσει καμία παρόμοια κατάσταση, ξέρει να μου πει?

Ντάλια εγώ δεν έχω ιδέα, σόρρυ. Πάντα στον ταξιδιωτικό πράκτορα πάω και μου τα κανονίζει αυτός. Ευχαριστώ για τις ευχές! Αχ Παναγία μου, μακάρι να πάνε όλα καλά και να φύγουμε! Από την ακύρωση του τριημέρου του Αγίου Πνεύματος, έχει τρομάξει το μάτι μου! Να σας πω και το άλλο...πήγα και πήρα την τσάντα με την κιττυ τη μαυρη που σας έλεγα, σε στυλ ταχυδρόμου! Θα την κρατάω στην εκδρομή, να μου φύγει ο καημός. Σακ βουαγιάζ μικυ μάους και τσάντα κίττυ, γκουχ γκουχ...μήπως να το κοιτάξω? Μαρκ θα το αναζητήσω το μαγαζί, πρώτα ο Θεός, και θα πιω στην υγειά σας! Θα χτυπήσω κι ένα καλαμάκι...χαχα Αθηναίες μου!

Καλημέρα. Σήμερα πολύ καλύτερα. Τι στην ευχή συμβαίνει? Ψυχολογικό είναι, γιατί εγκυμοσύνη, το ξαναλέω, ΔΕΝ ΠΑΙΖΕΙ! Λυσσάξατε, σκασμένες! Σέβη, μ' αρέσει που λες και μακάρι...φτου σου! Να κάνεις εσύ που έχεις σειρά, εγώ έκλεισα ως μάνα (που λέει και η Ζούπυ). Νίτσα, κι εγώ νομίζω απ' τα μπάνια θα είναι ο πόνος. Κι εγώ ευελπιστούσα ότι με τις γέννες θα εξαφανιστούν αυτά τα ενοχλητικά, αλλά απεδείχθη wishful thinging... Όχι τόσο πολύ, όμως. Χτύπα παυσίπονα αβέρτα, φάε και καμια φρυγανίτσα, να στρώσει το στομάχι. Μεταξία, καλή μου, θα ακολουθήσω τη συμβουλή σου κατα γράμμα. Και μη μου λες για παρεξηγήσεις κι αηδίες, αν είναι δυνατόν! Ξεκινάω να μαζεύω!

Ε αφού έχεις και τα βιώματα, :( ξέρεις, δε χρειάζεται να σου πω παραπάνω. Σε είχα και για μικρότερη και δεν ήθελα να μπλεξεις. Αυτό που λες με τον πατέρα του, ναι μεν, αλλά...Θα αντιμετωπίσετε πολλά προβλήματα στην κοινή σας ζωή, όπως όλοι, δεν μπορεί αυτή να είναι η αντίδρασή του κάθε φορά. Ζούπυ, θενκς για τις ευχές. Ακόμα περιμένω να μου πεις τι τσάντα πήρατε! Και πολυ το χάρηκα που δεν είμαι η μόνη βαρεμένη με τα σχολικά!

Η μπουνίτσα, ναι, καλύτερα. Για τη Μάρα, ne sais pas! (το σκότωσα?)

Καλησπέρα κορίτσια. Σήμερα μ' έπιασε πάλι...δεν πάω καλά, δεν είναι φυσιολογικά αυτά τα πράγματα. Σηκώθηκα το πρωί με ένα απίστευτο βάρος στο στήθος και μια τρομερή διάθεση να κλάψω. Καθόμουν στο κρεββάτι και ψαχνόμουν. Μπας κι είμαι άρρωστη? Μήπως θα αδιαθετήσω? (στις 15 μέρες ) Έχω όλα τα συμπτώματα: πρήξιμο, πόνους στη μέση, κράμπες, νεύρα (απίστευτα), μεταπτώσεις και το μέγα έλεος. Αυτά παθαίνεις αμα κάθεσαι και αγχωνεσαι σαν μακάκας. Αφού με είδε και η πεθερά μου και τρόμαξε. Περίμενε να φύγω με το παιδί στη ζωγραφική και μετά έπιασε τον άντρα μου και του λεγε "κουράστηκε το κορίτσι, δεν ειναι καλά, τόσον καιρό που λείπαμε εσύ πάλι τίποτα δεν έκανες, ε? Να την πάρεις με το ζόρι να πάτε κάπου. Και μην της πεις μα μου για τα λεφτά, όπου θέλει αυτή να πάτε. Θα συνεννοηθώ εγω με την Κατερίνα (τη νταντά) να κρατήσουμε τα μωρά". Και για να μη δημιουργώ λάθος εντυπώσεις , δεν είναι κάνας άγγελος η πεθερά, απλά έλειπε σχεδόν όλο το καλοκαίρι και θα ξαναφύγει απο βδομαδα Ξέρει και τον κανακάρη της (σ' αυτήν έμοιασε :mad:). Και, το κυριότερο, ο γιος της κουμπαρας και κολλητής της χωρίζει και θα κρατήσει εκεινος της επιμέλεια των 2 παιδιών, και μαντέψτε ποια θα τα φορτωθεί? Οπότε, σου λέει κι η δικιά μου, ας προσέχουμε για να έχουμε. Και θα πάμε Ζαγοροχώρια, πρώτα ο Θεός. Δεν ξεσηκώνομαι γιατί τον τελευταίο καιρό όλα μου τα σχέδια χαλάνε. Ούτε δωμάτιο δεν έκλεισα-πρωτοφανές για μένα! Λέμε να φύγουμε Πέμπτη και να γυρίσουμε Σάββατο...ή και Κυριακή, αν μας πάρει. Όσο για αυτά που λέτε στη Ρηνιώ, αν και είμαι αντίθετη εντελώς στο να δίνω τέτοιου είδους συμβουλές σε αγνώστους, δεν πολυσυμφωνώ, κόρες...άλλο πώς συμπεριφερόμαστε μέσα στο γάμο, πολύ περισσότερο αν υπάρχουν παιδιά, κι άλλο σε μια σχέση όπως η δική της. Άμα άρχισαν τα όργανα από τώρα, παρακάτω τι να περιμένει? Δεν θέλει και πολύ φαντασία, τα έχουμε ακούσει και τα έχουμε δει όλες 500 χιλιάδες φορες. Σόρρυ για το θάρρος Ρηνιώ, αλλά εμένα αν με έπιανε στο κατώφλι με τις βαλίτσες, δεν θα με σταματούσε ούτε με γερανό. Γιατί, για να έχω φτάσει εκεί, οι λόγοι μου θα ήταν ακλόνητοι και μη αναστρέψιμοι. Αυτού του είδους οι ψυχολογικοί εκβιασμοί και τα υστερικά τηλεφωνήματα, δεν θα σε οδηγήσουν πουθενά. Ή μάλλον θα σε όδηγήσουν πιθανότατα στο κέρατο και στο χωρισμό, αλλά επίσης πιθανότατα, πολυ αργότερα, όταν θα είσαι δεμένη χειροπόδαρα από τις υποχρεώσεις και θα χτυπάς το κεφάλι σου στον τοίχο. Βάλτα κάτω και σκέψου ψύχραιμα. Ξεκαθάρισε τα θέλω σου και τα όριά σου και ύστερα κάθισέ τον κάτω και εξηγήσου. Αλλά ΜΙΑ ΦΟΡΑ. Στο επόμενο παραστράτημα, ξαναφορτώσου τις βαλιτσούλες σου και ας γυρίσει να βρει το σπίτι άδειο. Η πείρα μου με δίδαξε ότι κανένας άντρας δεν εκτιμά ούτε σέβεται ό,τι θεωρεί δεδομένο. Να σε παρακαλάνε, όχι να παρακαλάς, μου είχε πει στα 15 μου μια θεία μου- και είχε το απόλυτο δίκιο. Έχει πολύ μεγάλο κοστος το να παλεύεις να σώσεις μισοβέζικες καταστάσεις, το οποίο προσωπικά ουδέποτε υπήρξα πρόθυμη να πληρώσω. Για σένα, δεν ξέρω. Σου ζητώ και πάλι συγγνώμη για το θάρρος και το όλο ύφος μου. Δεν είμαι στα καλύτερά μου, είναι αλήθεια, αλλά αυτά που σου έγραψα τα πιστευω 1000% και σου τα έγραψα ειλικρινά για το καλό σου. Σου εύχομαι τα καλυτερα.

Εσείς τι σχέδιο πήρατε? Εμένα μου άρεσε μια με τον Scooby doo (μη γελάτε, κάργιες! ), αλλά ο κύριος ήθελε λέει κάτι πιο τρομαχτικό...μόλις που γλυτώσαμε τους Gormitti! Eμ...δεν ξέρω αν το καταλάβατε...αλλά με τα σχολικά μου έχει μείνει ένα απωθημένο, άγνωστο γιατί!

Καλησπέρα κορίτσια. Σήμερα βγήκαν οι εξετάσεις του μεγάλου μου και ήταν καλές, οπότε αναθάρρησα και είπα να σας γράψω. Ο αιματοκρίτης του ειναι λιγάκι χαμηλός βέβαια, 36, αλλά ΟΚ, αυτό διορθώνεται ευκολα, ο σίδηρός του καλός και το κυριότερο, οι ανοσολογικές του πολύ καλές! (τότε γιατί στ' ανάθεμα αρρωσταίνει?) Τα λευκά πολύ καλά, η ASTO αρνητική, πράγμα που σημαίνει, απ' ό,τι κατάλαβα, ότι δεν προήλθε από μικρόβιο (στρεπτόκοκκο) η αμυγδαλίτιδα, αλλά από ιό και είναι λιγότερο πιθανό να επαναληφθεί. Άι να δούμε. (εμότικον που ικετεύει γονατιστό) Στο μεταξύ ο θείος μου ο μικροβιολόγος έλειπε, οπότε τις κάναμε σε μια άλλη, παλιά μου συμμαθήτρια και γειτόνισσα. Σήμερα που πήγα μόνη μου να τα πάρω, με φώναξε και μου λέει "η μάνα σου είναι καλά?" Καλά της λέω, όσο καλα μπορεί να είναι στη φάση τη δική της. "Με τον άντρα σου μπας κι έχεις κανα πρόβλημα?" 'Οχι ρε συ, της λέω, πώς σου ήρθε? "Ε τότε τι έχεις ρε κορίτσι μου και κυκλοφορείς σαν την Μεγάλη Παρασκευή?" Αγχώθηκα με τις αρρώστιες το παιδιού, της απαντάω, ε και κάπου εκεί ήρθε το ξεχεσμα... Μου έτριψε τις εξετάσεις στα μούτρα, διαβάζοντάς τες μία μία αναλυτικά και στο τέλος μου λέει "το παιδί μια χαρά είναι, εσύ θα πάθεις με τα μυαλά που κουβαλάς!" Δε με παρατάς, της λέω, εκεί που είσαι ήμουνα κι εδώ που είμαι θα ρθεις...και μετά δώσαμε ραντεβού το ΣΚ για καφέ. Άλλα νέα: πήραμε τσάντα Spiderman για το σχολείο και αυριο θα την κουβαλήσουμε στη ζωγραφική να την κάνουμε μόστρα, καθότι πολύ μας άρεσε. Ο μικρός απόκαλεί τον εαυτό του "νινί", τύπου: ποιος είσαι εσυ? Νινί! Γενικά έχει ζωηρέψει πάαααρα πολύ, συνέχεια τον κυνηγάω! Σβούρα! Μου ανοιγει την καρδιά αυτό το παιδί, όλο γέλιο και χαρά (και φαί)! Και ύπνο ανευ διαλεμμάτων για διαφημίσεις! :D Και ΟΧΙ ΑΡΡΩΣΤΙΕΣ!!! Η χαρά της μάνας! :D:D Θα πάμε αυτές τις μέρες Θεσ/νίκη, στα ELC, να πάρουμε κι εμείς ποδήλατο γι' αυτόν και δωρα για βαφτιστήρες. Αντε να κανουμε καμια βολτούλα, να αλλάξουμε παραστάσεις, εχω πήξει. Σήμερα ήρθανε πεθερά-νταντά και όσο να 'ναι, μια χαρά τηνε πήρα. Ζούπυ, φιλενάδα, γιατί έτσι? Τον έπιασες όταν ηρέμησε να του μιλήσεις, έβγαλες καμια άκρη τι του έφταιξε? Μπας και του τη δίνει που θα ανοίξουν τα σχολεία? Νιτσάκι, θα συμφωνήσω με τη Μεταξία ΑΠΟΛΥΤΩΣ. Νομίζω πως κάνεις το καλύτερο δυνατόν, δεδομένων των συνθηκών. Γενικά, όπως βλέπεις, η καθεμιά παλεύει με τα δικά της, καμια ξένοιαστη δε βλέπω! Τι να κάνουμε τώρα...μπήκαμε στο χορό και θα χορέψουμε...μέχρι τελικής πτώσεως! Σέβη, μικρό τσαντάκι να πάρετε, δεν θα βάζετε και πολλα μέσα, τα περισσότερα τα αφήνουν στο σταθμό-στον δικό μας, τουλάχιστον. Μήπως να πηγαινατε να διάλεγε μόνη της, αφού κουτσοσυνεννοείστε? Αλλά αν παίζει ενδεχόμενο να φάει κόλλημα με καμια άσχετη και να χτυπιέται, άστο καλύτερα. Βασικά φέτος έχει κάτι πολύ φοβερες με την KITTY ως Red Riding Hood. Μιλάμε τρέλα! Πήρα ήδη ένα τετράδιο...άμα πάρω και τσαντί, θα με ξεφωνήσουν, λετε? Φούμπι, πόσο είναι το μελλοντικό σου σχολιαρούδι? Εμένα πάντως, αφού είχε μαλλιασει η γλώσσα μου να εξηγώ τα πώς και τα γιατί, διότι είχαμε το ίδιο πρόβλημα άρνησης, στο τέλος καταλήξαμε στο τελεσίγραφο. Πρέπει να πας και θα πας. Τελεία. Βέβαια ο δικός μου ήτανε 4+ και πήγαινε προνήπια. Μωρέ πόσα έγραψα? Ή του ύψους ή του βάθους! Λοιπόν, σας φιλώ κι ελπιζω να τα ξαναπούμε συντομα.

Καλησπέρα σε όλες κι ευχαριστώ για τις ευχές! Και του χρόνου με υγεία! Δώρα μου, εφόσον εξελίχθηκαν έτσι τα πράγματα, λίγη υπομονή πιστεύω πως χρειάζεται και θα στρώσει. Καλή επιτυχία και σύντομα! Τι απέγινε με την Αρετή τελικα? Υ.Γ.: Μου περίσσεψαν από τα υλικά, καρύδια και σταφίδες. Τα μεν τσακίζω εγώ με μέλι, τις δε ο μικρός!

Καλησπέρα κορίτσια! Μπήκα να σας πω τα νέα μου. Είμαι πολύ περήφανη...όχι μόνο έκανα φανουρόπιτα φέτος, αλλά την πήγα και στον εσπερινό του Αγίου Φανουρίου, τη διαβάσανε, έχω ήδη μοιράσει τη μισή και έλαβα διθυραμβικά σχόλια! Βοήθειά μας ο Άγιος. Πιο πολύ ευχαριστήθηκα που μπορεσα να καθίσω τόσες ώρες μόνη στην εκκλησία, να ηρεμήσω και να προσευχηθώ. Το είχα πολύ ανάγκη. Τα παιδιά είχανε παει βόλτα με τον άντρα μου στο κτήμα ενός φίλου. Εγώ πάντως την κάνω και με καρύδι και με σταφίδα και με ξύσμα λεμονιού. Άλλη γεύση! Γαρύφαλλο δε βάζω, δεν μου αρέσει ο συνδυασμός, αφού υπάρχει ήδη η κανέλλα. Διάβασα στα πεταχτά τα νέα σας, χαίρομαι που είστε όλες καλά και που το μωράκι της Αρετής ήρθε τόσο γρήγορα (αν και δεν ειχα καμία αμφιβολία)! Με το καλό να το κρατήσεις αγκαλίτσα, Αρετή μου! Δώρα, εγώ τον μεγάλο μου που ήταν κακόφαγος, τον τάιζα αλεσμένα μέχρι τα 2,5. Ήταν που ήταν με το ζόρι στις καμπυλες, δεν ήθελα να ζορίσω την τύχη μου (ούτε και τα νεύρα μου). Για να φάει 3 μπουκιές, έκανε 3 ώρες. Το κρέας επίσης τον αναγούλιαζε, μόνο κιμά έτρωγε. Φρίκη. Δεν έχω διαβάσει τα προηγούμενα και αν συζήτησες με τον παιδίατρό σου, μόνο ότι έχασε βάρος το μωρό και στενοχωρέθηκα. Μήπως, αν δεν είναι έτοιμο το παιδί, να το ανέβαλλες για λίγο? Και του μικρού του αλέθω κάποια πράγματα ακόμα, όπως τις φακές που είχαμε σήμερα, γιατί αλλιώς τον δυσκολεύουν τα φλούδια και τις φτύνει. Ρούλα, πολύ ωραία η συνταγη και θα την εφαρμόσω οσονούπω, γιατί μου δώσανε ένα σωρό ωραία ζαρζαβατικά από μπαξέ!

Γεια σας κι από μένα κορίτσια. Όποια διαβάζει το παλιό μας τόπικ στο φόρουμ, θα ξέρει τη φάση μας...βασικά τώρα το παιδί είναι μια χαρά, αλλα εγώ για κάποιο λόγο αισθάνομαι χειρότερα από ποτέ. Έχω κουραστεί πάρα πολύ, αισθάνομαι σαν να κρατάω την αναπνοή μου μεταξύ ασθενειών κι αντιβιώσεων. Χάλασαν οι διακοπές μας, τίποτα δεν πήγε όπως το προγραμμάτισα και τώρα ναι μεν ξαναρχίσαμε τα μπάνια και τις βόλτες, αλλά είμαι με την ψυχή στο στόμα, φοβάμαι και τον ίσκιο μου. Λείπουν αυτή τη βδομάδα και η νταντά και τα πεθερικά, η μάνα μου στην ανάρρωση κι αυτή, είχε κολλήσει και γενικώς, μη χειρότερα. Όπως καταλαβαίνετε, με έχουν πιάσει οι μαυρες και οι κλειστές μου. Βασικά αυτό που θα ήθελα είναι να κοιμηθώ και να ξυπνήσω μετά από δύο, μην πω και τρία, χρόνια, και να έχουν στο μεταξύ λυθεί όλα αυτά και να μπορούμε να ΖΟΥΜΕ σαν φυσιολογικοί άνθρωποι, όχι μέσα στο φόβο και την αγωνία. Σήμερα δώσαμε αίμα για εξετάσεις, θα τσεκάρουμε και ανοσοσφαιρίνες. Όταν ξαναβρώ το κουράγιο και τη διάθεση, θα σας ξαναγράψω. Ως τότε εύχομαι να περνάτε όλες καλά και τα παιδάκια σας ακόμη καλύτερα. Πολλά φιλιά.

Πράγματι, τι να πεις? Με χάλασε πολύ, όχι τόσο η μία έξτρα αντιβίωση, αλλά ο λόγος για την οποία την πήρε, η αμυγδαλίτιδα δλδ. Έχω ταλαιπωρηθεί ως παιδί πάρα πολύ με χρόνια αμυγδαλίτιδα (ώσπου τις έβγαλα και ησύχασα), και να βλέπω το γιο μου να υποφέρει για τον ίδιο λόγο μου ήταν πάρα πολύ δύσκολο. Άσε που τριγυρίζει συνέχεια στο μυαλό μου ο φόβος μην τυχόν του μείνει ευαισθησία και έχουμε κι άλλα. Θεός φυλάξοι. Τέλοσπάντων, ας μην βαραίνω το εδώ thread με άσχετα πράγματα. Καληνύχτα και τα ξαναλέμε!

Καλησπέρα κορίτσια. Ελπίζω να με θυμάστε ακόμη! Συγγνώμη για την παρατεταμένη απουσία, είχαμε πάει στην παραλία, όπου δεν έχουμε ίντερνετ, αλλα επιστρέψαμε εσπευσμένα την προηγούμενη εβδομάδα λόγω οξείας αμυγδαλίτιδας του μεγάλου μου γιου. Μεγάλη πίκρα. Ευτυχώς είναι καλά τώρα, αλλά ζοριστήκαμε πάρα πολύ. Με έχει πάρει από κάτω, γιατί, αν μετράω καλά, ειναι η 7η φορά που παίρνει αντιβίωση φέτος. Ελπίζω τουλάχιστον οι υπόλοιπες να απολαυσατε ή, καλύτερα, να εξακολουθείτε να απολαμβάνετε τις διακοπές σας. Για να μην είμαι και τελείως off topic, σήμερα τα παιδιά φάγανε μοσχαράκι με κοφτό μακαρόνι κι εμείς τηγανητες μελιτζάνες με πιπεριές, που τρελαίνομαι. Προβλέπω να το ξανατρώω πολύ σύντομα! Αυτά προς το παρόν. Θα τα ξαναπούμε σύντομα, πολλά φιλιά σε όλες.

Καλημέρα και χρόνια πολλά στις εορτάζουσες! Κιουλτάκι, χιλιόχρονη, Σέβη, να χαίρεσαι την κούκλα σου, να την καμαρώσεις και νυφούλα! :D Κι εμείς πήγαμε θάλασσα χθες και ήταν όνειρο, πεντακάθαρη, μελάνιασα και μετά βγήκα! Σήμερα σας είπα, κουβαλιόμαστε κάτω. Πάντως τίποτα δεν με ξεκουράζει όσο το κολύμπι. Μια που πιάσαμε τις αναμνήσεις, εμάς απέναντι από το σπίτι ήταν μια τεράστια ακακία. Από κάτω στήνανε καρεκλάκια οι γυναίκες τα βράδια και πιάνανε ψιλή κουβέντα, παρακολουθώντας εμάς που παίζαμε στη γειτονιά. Την άνοιξη που άνθιζε, μοσχοβολούσε ο τόπος. Παραδίπλα είχε και μια ροδιά και μια λεμονίτσα. Εκείνα τα φύλλα της, τι άρωμα! Αφού έχω πει, αν αξιωθώ ποτέ και κάνω σπίτι με κήπο, αυτά τα τρία δέντρα θα τα βάλω οπωσδήποτε. Και πασχαλιές είχανε πολλοί, κι αυτές τις αγαπάω. Ζούπυ, μη ρωτάς πώς άντεχα εγώ, τη μάνα μου να ρωτάς πώς άντεξε. να με βλέπει να χάνομαι στον πυρετό για μέρες, να μην μπορώ να καταπιώ τίποτα, να κάνω εμετό την αντιβίωση. Έβγαλα όλο το δημοτικό σχεδόν σε αυτά τα χάλια, γιατί ο πατέρας μου φοβόταν να με πάει να τις βγάλω. Άντε να μην πω, πρωί πρωί. Κατέληξα να τις βγάλω στα 25 κι εκανα να μιλήσω 15 μέρες. Ο χειρούργος μου είπε ότι είχαν παραμορφωθεί τοσο πολύ από το πρήξιμο-ξεπρήξιμο, που είχαν κολλήσει κι έπρεπε να "σκάψει" για να τις βγάλει. Μπορεί να φερει και πόνο στις κλειδώσεις και κυρίως στα γόνατα.

Έφαγε τπτ παγωμένο ή είναι ιογενής? Γιατί πολύ την ακούω τελευταία... Έτσι κάνει η ρουφιάνα, πολύ πυρετό. Ρώτα εμένα που έκανα τέτοιες κρίσεις κάθε μήνα σχεδόν για πολλάαααα χρόνια. Α ρε μάνα, τι τράβηξες...Επίσης ο πυρετός αργεί να πέσει τα πρώτα 24ωρα, μέχρι να πιάσει η αντιβίωση. Καταβάλλει πολύ τον οργανισμό, εξάντληση, αδυναμία, ζαλάδα κλπ. Περαστικά-περαστικά-περαστικά κι αγύριστα.

Γεια σας κόρες. Μάρα, τι έπαθες? Γιατί πρήστηκες? Γι' αυτό που έλεγες χθες, επειδή υπήρχε ένα παρόμοιο θέμα με μια ξαδέλφη του άντρα μου, η μόνη λύση είναι η απομάκρυνση, όπως σου είπανε και οι άλλες. Ευτυχώς που οι γονείς της κοπέλας αντιλαμβάνονται το πρόβλημα που δημιουργούν και κρατάνε κι εκείνοι τις αποστάσεις τους, απ' ό,τι κατάλαβα. Νίτσα, πολύ καλή η ανάλυση που έκανες, αλλά δυστυχώς εκείνες οι εποχές έχουν περάσει ανεπιστρεπτί. Επαρχία υπάρχουν ακόμα παιδιά που παίζουν σε γειτονιές, αλλά κυρίως σε κεντρικούς πεζόδρομους και ηλικίες απο 10 χρονών και πάνω, όχι μωρά όπως εμείς τότε. Εμένα 4 χρονών με έστελνε η μάνα μου να πάρω παγωτά στην ΕΒΓΑ απέναντι από το σπίτι μας και περνούσα και δρόμο. Εγώ τον μεγάλο ούτε στον φούρνο κάτω από το σπίτι δεν τολμάω να τον στείλω. Ακόμα και στο χωριό που πήγε, ένα τουλαχιστον άτομο δεν τον έχανε από τα μάτια του...τοσα έχουμε ακούσει... Ρένα, αν σε παρηγορεί, εγώ που δεν είχα και δίδυμη, ήμουν έτσι, ντροπαλη και συνεσταλμένη. Με πήγαιναν στα παιδικά πάρτυ κι εγώ την άραζα στην κρεββατοκάμαρα με ένα βιβλίο στο χέρι, ώσπου να φύγουμε. Στο πανεπιστήμιο, μεταλλάχθηκα, στην κυριολεξία! Η κολλητή μου από το σχολείο, ακόμα έχει να το λέει! Κική και Ζούπυ, περαστικά στα παιδιά. Πολύχρονο το ζωπυράκι! Σέβη, πώς πάει το πρόγραμμα πρωινή έξοδος? Και τι έκανε πια μαρή το παιδί? Παιδί είναι! Ξεχνάω κάτι-κάποιον? Τα νέα μας: ήρθε χθες η μάνα μου κι αύριο φεύγουμε παραλία. Γέννησε η κουμπάρα μου το δεύτερο παιδάκι της σημερα, αγοράκι 3 κιλά. Προσπαθώ από το πρωί να κλεισω ραντεβού στο Ιπποκράτειο σε αλλεργιολόγο για μένα, αλλα μιλαει συνέχεια. Ο μεγάλος μου πάει μία φορά την εβδομάδα ένα δίωρο ζωγραφική και του αρέσει πάρα πολύ. Θα συνεχίσουμε και το χειμώνα. Χθες έβαλε ο άντρας μου baby mozart κι άρχισε να χορεύει και μείναμε με το στόμα ανοιχτο. Λες και βλέπαμε μπαλέτο, δεν σας κάνω πλάκα! Μαζευόταν ολόκληρος και μετά σηκωνόταν με μια χάρη, έκανε στροφές γύρω από τον εαυτό του, γενικά οι κινήσεις του ήταν πάρα πολύ αρμονικές και στο πνεύμα της μουσικής. Πού τα είδε αυτά και τα κάνει? Από χθες στύβω το μυαλό μου...το μόνο που μπορω να φανταστω είναι οτι αντιγράφει αυτα που βλέπει όταν παρακολουθω καλλιτεχνικό πατινάζ στην ΕΤ. Εντυπωσιαστήκαμε τρομερά και σκέφτομαι να τον στείλω να δοκιμάσει κάτι σχετικό, αλλά τι? Εδώ μπαλέτο έχει μόνο τμήματα για κοριτσάκια-φυσικά! Έχετε καμια ιδέα? Ο μικρός στο μεταξύ ακολουθούσε απο πισω και προσπαθούσε να κάνει τα ίδια σαν μαϊμουδάκι, αλλά πιο ατσούμπαλα. Μετά πέσανε κάτω και γαργαλιόντουσαν και ξεκαρδίζονταν στα γέλια. Όταν έλεγα τις προάλλες για τις όμορφες στιγμές των 2 παιδιών...ε, σε αυτά αναφερόμουν! Με όλα αυτά, με έπιασε μια συγκίνηση...το βράδυ ξάπλωσα με την αίσθηση ότι είμαι η πιο τυχερή κι ευτυχισμένη μανούλα του κόσμου! :D:D

Έλα ρε Ζούπυ! Κι έχετε και τα γενέθλια αύριο? Φτου ρε γμτ! Είχα πολλά να γράψω, αλλά διάβασα αυτό και ξενέρωσα...:( Περαστικά σας φιλενάδα.

Αμάν βρε Ειρήνη...τι γκαντεμιά είναι αυτή, βρε παιδάκι μου? Κρίμα... Να δεις που κόλλησε κι άντρας σου γαστρεντερίτιδα. Να προσέχετε μην πάθει καμια αφυδάτωση, 40 πυρετός σε ενήλικα δεν είναι παίξε γέλασε. Περαστικά του. Ελπίζω οι υπόλοιπες τουλάχιστον να περασαν καλά και να είχε επιτυχία το πάρτυ!

Καλημέρα. Ρένα καλά το μάντεψες, εγώ και τα παιδιά σηκωθήκαμε στις 10:30. :shock: Έχω τη γυναίκα και καθαρίζει, έχω και φαϊ για όλους και είμαι stand by να πάει ο αιρκοντισιονάς να κάνει συντήρηση στην παραλία. Το μωρό το φυλάκισα στο πάρκο για να μη γλυστρήσει στα σφουγγαρισμένα και του έδωσα το i pod να ασχολείται. Καλά είμαστε. Και πάλι, χρόνια πολλά κι ευτυχισμένα στο birthday girl!

Μέσα είσαι! Δεν θα αργήσεις να μάθεις, σου το εγγυώμαι!

Aαααα μη με κάνεις να σε φθονήσω! Γιατί δεν μου ήρθε ο μικρός σε διδυμη εκδοχή μαζί με μια μπουμπού? Μ' αυτόν τον καημό θα πάω! Μπαινοβγαίνουν διάφοροι εδώ, μη δίνεις σημασία. Εμείς τους συνηθίσαμε.

Αερικό, εσύ που τα ξέρεις τα πράγματα πιο εκ των έσω, λύσε μας αυτή την απορια για την αναδοχή...υπάρχουν διαφόρων "ειδών"? Πώς λειτουργεί? Όταν έχεις χρόνο και διάθεση. Γιατί, από τα ζευγάρια που γνωρίζω εγώ, όλοι υιοθέτησαν κατευθείαν, κανείς δεν έγινε ανάδοχος. Ρένα, μην αισθάνεσαι καθόλου άσχημα. Τα πρωτεία της ασχετοσύνης στην τεχνολογία τα κατέχω εγώ εδώ μέσα! Δε βλέπεις? Τσατάλια τα 'χω κάνει τα νεύρα του Αερικού...πόσο να αντέξει ένας άνθρωπος? Χαίρομαι που το πήρε καλά το θέμα ο σύζυξ, Σέβη!